ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2783 หลังจากโดนพิษ
“ดูเหมือนว่าคราวนี้พวกเราจะได้กำไรมหาศาลเลยจริง ๆ โจมตีพร้อมกัน นอกจากแม่สาวงามตัวน้อยผู้หยิ่งผยองกับนายน้อยเผ่าจิ้งจอกแล้ว ก็ฉีกทุกคนเป็นชิ้น ๆ แล้วโยนไปเป็นอาหารปลาเสีย” ผู้นำโจรสลัดตาเดียวกล่าว
“ต้องสู้กับพวกเขา หากพวกเราไม่อยากเป็นอาหารปลา!”
“ใช่แล้ว! แม้ว่าจะเป็นการต่อสู้ที่นองเลือดจนลมหายใจเฮือกสุดท้าย พวกเราก็จะต้องสู้กับเจ้าพวกเผ่าหมาป่ากลุ่มนี้ เพื่อปกป้องนายน้อยเอาไว้ให้ได้”
“…”
ทันใดนั้น โจรสลัดเหล่านี้ก็ต้องเผชิญกับการโต้กลับของลูกเรือเหล่านั้น ซึ่งพวกเขาเองก็ประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน คิดไม่ถึงว่าเจ้าคนของเผ่าจิ้งจอกที่ไร้ประโยชน์เหล่านั้นจะกล้าต่อต้านพวกเขา
ตูมม โครมม!
หลังจากที่ต่อสู้ไปได้ครู่หนึ่ง ก็มีเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเกิดขึ้น ซึ่งนั่นก็คือการที่โจรสลัดเหล่านั้นล้มฟุบลงไปบนพื้นทีละคน และมุมปากของพวกเขาก็ยังมีเลือดสีดำไหลออกมา อีกทั้งยังตัวบิดเบี้ยวอยู่บนพื้นด้วยความทุกข์ทรมานอีกด้วย
“ลูก…ลูกพี่ใหญ่ พวกเราโดนวางยาพิษ!”
พรวด…
และทันใดนั้น โจรสลัดเหล่านี้ก็หน้าซีดเผือดด้วยความตื่นตกใจ แม้แต่สีหน้าของผู้นำโจรสลัดตาเดียวก็เปลี่ยนเป็นน่าเกลียดมากในทันที
“พิษหรือ! คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกวางยาผิด ใครเป็นคนทำกันแน่ เอายาแก้พิษมา” เขาคำรามกล่าว
ลูกเรือธรรมดาเหล่านั้นก็ประหลาดใจมากเช่นกัน คิดไม่ถึงเลยว่าเผ่าหมาป่าสารเลวเหล่านี้จะโดนวางยาพิษ มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “ก็แค่โจรสลัดเศษสวะของเผ่าหมาป่าอย่างพวกเจ้า ข้าไม่มีทางกลัวพวกเจ้าหรอก! และลูกเรือทั้งหมดเหล่านี้จะต้องไปส่งพวกข้าให้ถึงเป้าหมาย โดยจะต้องไม่เกิดปัญหาเลยแม้แต่คนเดียว ดังนั้นข้าจึงใช้วิธีการที่ง่ายที่สุดในการจัดการพวกเจ้า”
และแน่นอนว่าวิธีการที่ง่ายที่สุด ย่อมต้องเป็นการวางยาพิษอยู่แล้ว ปล่อยให้พวกเขาโดนยาพิษที่ทำให้สูญเสียพลังในการต่อสู้ ราวกับตายทั้งเป็น จนพวกเขาไม่สามารถทำร้ายเหล่าลูกเรือคนอื่น ๆ ได้อีก
“แม่นางน้อย เจ้านี่ช่างเพ้อเจ้อจริง ๆ คนที่อยู่บนเรือวันนี้ อย่าคิดที่จะหนีไปได้เลยแม้แต่คนเดียว! คิดว่าสามารถวางยาพิษได้แล้ว ข้าจะกลัวพวกเจ้าอย่างนั้นหรือ รีบออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ จากนั้นก็จุดไฟเผาเรือซะ” ตอนนี้ผู้นำโจรสลัดตาเดียวเข้าใจแล้ว ที่พวกเขาจงใจซ่อนตัวอยู่ในสถานที่ที่ปิดผนึกเช่นนี้ ไม่ใช่เพราะคิดอย่างไร้เดียงสาว่าพวกเขาจะหาไม่เจอ แต่เป็นเพราะทำให้พิษส่งผลดีมากที่สุดต่างหาก
หากออกไปข้างนอก เมื่อลมทะเลพัดผ่าน พิษก็จะถูกพัดให้กระจายหายไป แน่นอนว่าผลของมันก็จะลดน้อยลงตามไปด้วย
เปลวเพลิงลุกไหม้ขึ้น พวกเขาที่ซ่อนตัวอยู่ก็ยังไม่ออกมา แต่เมื่อถึงเวลานั้นพวกเขาก็คงถึงทางตันแน่นอน
สีหน้าของลูกเรือขาวซีด เดิมทีดีใจที่พิษสามารถจัดการพวกเขาได้ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าโจรสลัดของเผ่าหมาป่าเหล่านี้จะเลือกใช้วิธีที่อันตรายยิ่งกว่า
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “อยากจะเผาเรือหรือ ข้าไม่ยอมหรอก”
ในตอนที่มู่เฉียนซีและจูเชว่กำลังจะพุ่งทะยานออกไป เหล่าลูกเรือก็กล่าวอย่างเป็นกังวลว่า “นายน้อย ให้พวกเราออกไปจัดการโจรสลัดเหล่านั้นเองดีกว่าขอรับ! สถานะของท่านสูงส่ง อยู่ที่นี่จะปลอดภัยมากกว่า”
จูเชว่กล่าวว่า “ภารกิจของพวกเจ้า ก็คือการไปส่งพวกข้าให้ถึงจุดหมาย หากพวกเจ้าออกไปต่อสู้กับโจรสลัดเหล่านั้นอาจจะต้องตายก็ได้ แต่หากเป็นข้ากับซีซีออกไป คนที่จะต้องตายก็คือโจรสลัดที่มีตาหามีแววไม่เหล่านั้นต่างหาก ดังนั้นก็รออยู่ที่นี่แหละ”
โจรสลัดเหล่านี้แข็งแกร่งมาก ดังนั้นพวกเขากังวลมากจริง ๆ ที่ปล่อยให้นายน้อยที่ไม่มีพลังแห่งภูตและคุณหนูผู้สูงส่งใจกว้างผู้นั้นไปเป็นคู่ต่อสู้กับโจรสลัดกลุ่มนี้
“โอ้! ออกมาแล้ว นอกจากนี้ยังอออกมาแค่สองคนอีกด้วย ดีมาก จับพวกเขาเอาไว้ ไม่สำคัญว่าจะพิการหรือได้รับบาดเจ็บสาหัส ขอเพียงแค่ไม่ตายก็พอแล้ว” ผู้นำโจรสลัดตาเดียวกล่าวด้วยเสียงอันแหบแห้ง
“ชเฟี้ยว เฟี้ยว เฟี้ยว!
โจรสลัดสองสามคนพุ่งทะยานมาทางมู่เฉียนซี
ทันใดนั้นเปลวเพลิงก็ได้ระเบิดออกมา จูเชว่ได้เริ่มทำการโต้กลับแล้ว ส่วนมู่เฉียนซีก็ใช้พลังกาลเวลาย้อนเวลากลับมา เพื่อทำให้ความแข็งแกร่งของตนเองฟื้นฟูกลับมาอีกครั้ง
หลังจากนั้นพลังธาตุวารีอันแข็งแกร่งก็ระเบิดออกมาเหนือผิวน้ำทะเล มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “มังกรวารีจงบังเกิด!”
ตึง ตึง ตึง!
โจรสลัดหลายคนที่พยายามลงมือกับมู่เฉียนซีอย่างโหดเหี้ยม แต่ถูกพลังธาตุวารีของมู่เฉียนซีโจมตีโดยตรง
“เศษสวะของเผ่าหมาป่าอย่างพวกเจ้า ก็ไม่เห็นจะเท่าไรเลย”
สีหน้าของผู้นำตาเดียวเปลี่ยนไปมาก เขากล่าวว่า “คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะไม่อ่อนแอเลย ให้ตายเถอะ! ยังควบคุมพิษไม่ได้อีกหรือ”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ในเมื่อสัมผัสพิษของหมอปีศาจอย่างข้าแล้ว คิดจริง ๆ หรือว่าลมของทะเลจะแรงพอทำให้พิษไม่เป็นผล ช่างไร้เดียงสาจริง ๆ”
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!
ส่วนจูเชว่เองก็จัดการโจรสลัดคนอื่น ๆ ซึ่งหลังจากที่ต่อสู้กันไปครู่หนึ่ง ผู้นำโจรสลัดตาเดียวผู้นี้ก็เหลือรอดอยู่เพียงคนเดียวเท่านั้น
หลังจากนั้นสีหน้าของผู้นำโจรสลัดตาเดียวก็มืดมนเป็นอย่างยิ่ง “ดีจริง ๆ! พวกเจ้านี่ช่างดีเหลือเกิน แต่อาศัยแค่พวกเจ้าสองคนคิดว่าจะสามารถสู้ข้าได้อย่างนั้นหรือ จะประเมินตนเองสูงเกินไปแล้ว”
พลังบำเพ็ญของพวกเขาไม่ใช่พลังแห่งภูตแต่เป็นพลังวิญญาณ ฉะนั้นระดับของพวกเขาถือว่าด้อยกว่าเขามากนัก ซึ่งเขาก็มั่นใจว่าเขาเพียงคนเดียวสามารถจัดการทั้งสองคนได้
ปัง ปัง ปัง!
ทันใดนั้น ร่างทั้งสามก็ได้ต่อสู้กันอย่างดุเดือดบนดาดฟ้า ซึ่งมันก็รุนแรงกว่าคลื่นที่โหมซัดสาดอย่างบ้าคลั่งในทะเลเสียอีก
“จับเจ้าได้แล้ว!” สีหน้าของโจรสลัดตาเดียวดุร้ายเป็นอย่างยิ่ง เขาคิดว่าสามารถจับมู่เฉียนซีได้แล้ว แต่ผลปรากฏว่ามู่เฉียนซีกลับใช้การเคลื่อนย้ายภายในชั่วพริบตา และหายไปต่อหน้าต่อตาเขาทันที
ฟิ้ววว!
และเข็มยาเล่มหนึ่งก็บินออกมาจากตัวของนางอย่างกะทันหัน
ผู้นำโจรสลัดตาเดียวผู้นั้นตื่นตะลึงเป็นอย่างยิ่ง ความเร็วของแม่สาวน้อยผู้นี้รวดเร็วอย่างน่าเหลือเชื่อ
พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ!
เปลวเพลิงที่แข็งแกร่งกำลังใกล้เข้ามา และจูเชว่ก็ได้ระเบิดทักษะวิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุดออกมา
ปัง ปัง ปัง!
เขาถอยหลังไปอย่างรีบร้อน และตอนนี้ก็ถอยมาจนถึงขอบเรือ จนเกือบที่จะตกลงไปอยู่แล้ว
เขาคิดไม่ถึงเลยว่า ตนเองจะถูกเจ้าเด็กน้อยที่อ่อนแอกว่าเขาทั้งสองคนนี้บีบจนมาถึงจุดนี้ได้ ซึ่งมันก็ทำให้ภายในดวงตาของเขากลายเป็นสีแดงก่ำ
“ดีมาก เป็นพวกเจ้าที่บีบข้ามาจนถึงจุดนี้เองนะ”
ทันใดนั้นพลังของเขา ก็เปลี่ยนเป็นแข็งแกร่งมากขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งมันก็สร้างปัญหาให้กับจูเชว่และมู่เฉียนซีเล็กน้อย
“ทักษะโลหิตเจ็ดชั้น!”
“เพลิงอัคคีจี๋หนาน!”
มู่เฉียนซีและจูเชว่ร่วมมือกันได้อย่างสมบูรณ์แบบ แม้ว่าพลังของพวกเขาจะเสียเปรียบ แต่ก็ไม่มีทางปล่อยให้โจรสลัดตาเดียวผู้นี้ประสบความสำเร็จได้อย่างง่ายดายแน่นอน
ลูกเรือคนอื่น ๆ ที่เป็นกังวลเกี่ยวกับนายน้อยของพวกเขาและมู่เฉียนซีเล็กน้อย ก็รีบวิ่งออกมาดู แต่เมื่อเห็นฉากนี้ ก็กล่าวอย่างตกใจว่า “นายน้อยช่างแข็งแกร่งจริง ๆ! น่าเสียดายที่ไม่สามารถฝึกฝนพลังแห่งภูตได้”
“คุณหนูท่านนั้นมีความสามารถระดับผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตระดับเก้าจริง ๆ อย่างนั้นหรือ ทำไมถึงไม่เหมือนเลย”
หลังจากที่พวกเขารับมืออยู่เป็นเวลานาน มู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นมาว่า “ข้ารู้สึกว่าเจ้าจะทนต่อไปไม่ไหวแล้วนะ”
“เจ้าหมายความว่าอย่างไร” นัยน์ตาของผู้นำโจรสลัดตาเดียวหดลงอย่างกะทันหัน
พรวดด!
ทันใดนั้นเลือดสีดำก็พุ่งออกมาจากปากของเขา ซึ่งทำให้เขาตกใจมาก
“เห็นได้ชัดว่าข้าหาทางควบคุมพิษเอาไว้ได้แล้ว และข้าก็ได้ใช้ยาลูกกลอนถอนพิษไปแล้ว เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้ได้กันเล่า”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หากโดนพิษของข้าแล้ว มันไม่มีทางหลุดพ้นได้ง่ายดายขนาดนั้นหรอก ถึงความสามารถของเจ้าจะแข็งแกร่งจนกลายเป็นปัญหาเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเจ้าจะไม่เป็นอะไรไปตลอดเสียหน่อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่เจ้าใช้พลังมากมายขนาดนั้น”
“เจ้า…เจ้าอย่าเพิ่งได้ใจเร็วเกินไปนักเลย” เขาในตอนนี้เจ็บปวดเป็นอย่างมาก แต่เขาจะเต็มใจยอมแพ้ได้อย่างไร
นายน้อยของเผ่าจิ้งจอกยืนอยู่ตรงหน้าของเขา ซึ่งหากเขาสามารถจับตัวเขาไว้ได้ ผู้นำเผ่าหมาป่าของพวกเขาจะต้องมอบรางวัลให้เขาอย่างงดงามแน่นอน ต่อจากนี้ทั้งชีวิตนี้เขาไม่ต้องทำอะไรอีก และไม่ต้องออกมาเสี่ยงอยู่ในทะเลอีกแล้ว
หัวใจของเขาเต้นรัว หลังจากนั้นก็กินยาสีดำเม็ดหนึ่งลงไป “ข้าเองที่เที่ยวอาละวาดอยู่ในท้องทะเลมาเป็นเวลานานมากขนาดนี้ ก็ไม่ใช่คนที่ถูกจัดการได้ง่าย ๆ เช่นกัน วันนี้พวกเจ้าจะต้องกลายเป็นเหยื่อของข้าอย่างแน่นอน”
.