ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2777 นางไม่รู้
ตอนนี้ฉื้อเม่ยยิ่งมั่นใจแล้วว่ามู่เฉียนซีไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน เพราะคนที่สามารถรู้เรื่องของต้นกำเนิดสามโลกาได้นั้น ก็ถือว่าเป็นคนไม่ธรรมดาแล้ว
“ต้นกำเนิดสามโลกา ก็คือการก่อตัวของพลังจากทั้งสามดินแดน สามารถกล่าวได้ว่าทั้งสามดินแดนเกิดขึ้นมาได้เพราะพวกมัน ต้นกำเนิดแห่งแดนภูตได้ก่อตัวเป็นพลังของแดนภูตของพวกเรา ส่วนว่ามันอยู่ที่ไหน...” เมื่อฉื้อเม่ยพูดมาถึงตรงนี้ นางก็หยุดลงชั่วขณะ
“หากว่าเจ้าเชื่อฟัง หาหญิงสาวในเผ่าจิ้งจอกที่โดดเด่นสักคนมาให้กำเนิดทายาทสายเลือดบริสุทธิ์ของเผ่าจิ้งจอกให้ข้าได้ ข้าก็จะบอกเจ้า ดีหรือไม่” ฉื้อเม่ยเสนอเงื่อนไขของตนเองออกมา
เด็กคนนี้ไม่เคยของสิ่งใดมาก่อน ทั้งยังเป็นคนที่ดื้อรั้นเป็นอย่างมาก ซึ่งนางไม่สามารถจัดการเขาได้เลยสักครั้ง
แต่ทว่าตอนนี้เขาต้องการบางอย่างจากนาง เช่นนั้นนางจึงอยากลองพยายามทำให้เขายอมประนีประนอมบ้าง
จูเชว่กล่าวด้วยความโกรธเคืองว่า “นี่ท่านใช้เรื่องนี้มาข่มขู่ข้าอย่างนั้นหรือ?”
“หากเจ้าคิดเช่นนี้ ก็คิดว่าเป็นแบบนั้นก็ได้” ฉื้อเม่ยกล่าวอย่างเย็นชา
“ไม่มีทาง! ข้ามีคนที่ชอบอยู่แล้ว ข้าไม่มีทางแต่งงานกับหญิงสาวคนอื่นได้หรอก”
“เป็นนางอย่างนั้นหรือ” แววตาของฉื้อเม่ยกวาดมองไปที่มู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีผงะไปเล็กน้อย จากนั้นจูเชว่ก็กล่าวว่า “พ่อบุญธรรมได้หาคู่หมั้นเอาไว้ให้ข้าแล้ว พ่อบุญธรรมเป็นคนที่เลี้ยงข้ามาจนเติบใหญ่ สั่งสอนหลายสิ่งหลายอย่างให้ข้า ข้าไม่มีทางทำให้พ่อบุญธรรมของข้าผิดหวังแน่นอน”
เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้หญิงคนนี้สร้างปัญหาให้ซีซี เขาไม่อยากให้ซีซีห่างเหินเขา ฉะนั้นเขาไม่มีทางยอมรับอยู่แล้ว
แม้ว่าความจริงแล้วเขาอยากจะป่าวประกาศด้วยเสียงที่ดังกึกก้องว่าเขาชอบนาง ชอบซีซีมาก ๆ ก็ตาม
“พ่อบุญธรรม พ่อบุญธรรม! เจ้ารู้จักก็แต่พ่อบุญธรรมของเจ้า เจ้าไม่มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดใด ๆ กับเขาเลย แต่เจ้ามีสายเลือดเดียวกันกับข้า ข้าจะให้เจ้าแต่งงานกับหญิงสาวของเผ่าจิ้งจอกเจ้าก็ไม่ฟัง แต่ทีพ่อบุญธรรมของเจ้าเตรียมคู่หมั้นเอาไว้ให้ เจ้ากลับรับมันด้วยความยินดี! มีเพียงเผ่าพันธุ์ของตนเองเท่านั้นที่สำคัญที่สุด เจ้าใช้ชีวิตอยู่ในแดนซวนเทียนมานานมากเกินไปสินะ คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะติดนิสัยแย่ ๆ ของพวกมนุษย์มาด้วย!” ภายในดวงตาของฉื้อเม่ยลุกโชนไปด้วยความโกรธ
“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม จูเชว่ไม่มีทางรับปากอย่างแน่นอน บางทีเจ้าอาจจะสามารถมอบข้อมูลที่ข้าต้องการได้ แต่ข้าก็ไม่อาจให้จูเชว่ทำเรื่องที่เขาไม่ยินยอมเพราะข้อมูลได้เช่นกัน! ความถูกต้อง ความกตัญญู สิ่งนี้เรียกว่าข้อบกพร่องของมนุษย์ที่เจ้าพูดถึงอย่างนั้นหรือ ข้าไม่เห็นด้วยกับคำพูดของเจ้า ข้าสามารถพูดได้เพียงแค่ว่าไม่ใช่เพราะเผ่าพันธุ์ของข้า แต่เป็นเพราะทัศนคติที่ต่างกันมากกว่า และจูเชว่ก็เป็นมนุษย์ เขาไม่อยากเป็นคนเผ่าจิ้งจอก ดังนั้นจึงไม่เห็นด้วยกับความคิดของเจ้า” และมู่เฉียนซีก็กล่าวโต้แย้งอย่างกล้าหาญ
“แม่สาวน้อย เจ้านี่ช่างมีคารมคมคายเสียจริงนะ!” ฉื้อเม่ยกล่าวอย่างโกรธเคือง ซึ่งนางก็อยากจะตบแม่สาวน้อยผู้นี้ให้ลอยกระเด็นออกไปจริง ๆ
ดูเหมือนว่าจูเชว่จะสามารถสัมผัสจิตสังหารของฉื้อเม่ยได้ เขาจึงมาขวางหน้าของมู่เฉียนซีทันที
เขากล่าวว่า “ในเมื่อท่านไม่ยอมพูด เช่นนั้นพวกเราไปกันเถอะ!”
“อื้ม!”
จูเชว่และมู่เฉียนซีจากไปโดยตรง ซึ่งนี่ก็ทำให้ฉื้อเม่ยโกรธเป็นอย่างมาก “เจ้าหนูนี่ ทำไมถึงได้ชอบเข้าข้างคนนอกนักนะ!”
“ท่านอาจารย์อย่าได้โมโหจนเสียสุขภาพเลยขอรับ นายน้อยเพิ่งจะกลับมาได้ไม่นาน เขาจึงไม่เข้าใจและยังไม่ยอมรับเผ่าจิ้งจอกของพวกเรา แต่อย่างไรก็ต้องเก็บสายเลือดของเขาเอาไว้ มันจะต้องดีขึ้นอย่างแน่นอน” เมื่อหูซื่อสี่ที่รออยู่ข้างนอกได้ยินว่าอาจารย์ของตนเองโกรธมากจนทำลายข้าวของ เขาก็รีบร้อนเข้ามาเพื่อกล่าวปลอบโยนทันที
ฉื้อเม่ยกล่าวอย่างจนปัญญา “ข้าทำเพื่อเขาจริง ๆ เหตุใดเจ้าเด็กคนนั้นถึงได้ไม่เข้าใจเสียทีนะ”
“ตอนนี้นายน้อยยังไม่รู้ความ ในอนาคตเขาจะต้องเข้าใจในความพยายามของท่านผู้นำเผ่าได้แน่นอน”
“ซีซี ข้าทำให้เรื่องยุ่งยากขึ้นเสียแล้ว นางไม่ยอมพูด! แต่ข้าก็ไม่อาจสละความสุขของข้าเพื่อแลกเปลี่ยนเงื่อนไขกับนางได้จริง ๆ ซีซีเจ้าผิดหวังในตัวข้ามากเลยใช่หรือไม่!” จูเชว่กล่าวอย่างเสียใจเล็กน้อย
มู่เฉียนซีกล่าวตอบว่า “หากเจ้ายอมรับปากข้อตกลงที่ไร้ความสมเหตุสมผลของนางจริง ๆ ข้าจะต้องผิดหวังแน่นอน! ปฏิเสธไปน่ะถูกต้องแล้ว ข้าสงสัยว่านางไม่รู้อะไรเลยด้วยซ้ำ”
เมื่อคิดไปถึงตอนแรกที่ตามหาต้นกำเนิดแห่งแดนวิญญาณ แม้แต่องค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ มันเป็นเพราะอาเล็กฟื้นคืนความทรงจำขององค์จักรพรรดิกุ่ยจวิน ถึงสามารถรู้วิธีดึงดูดให้ต้นกำเนิดแห่งแดนวิญญาณปรากฏตัวออกมาได้
มู่เฉียนซีเงยหน้ามองท้องฟ้าสีครามของแดนภูต ต้นกำเนิดแห่งแดนภูตจะต้องอยู่ที่นี่แน่นอน ซึ่งมันก็ต้องเหมือนกับเฮยหยวนฉิวน้อย เพียงแต่มันไม่อยากที่จะปรากฏตัวออกมา ดังนั้นจึงไม่มีผู้ใดสามารถค้นพบมันได้
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พรุ่งนี้ พวกเราไปอ่านตำราในห้องตำราต่อก็แล้วกัน ต้องทำความเข้าใจสถานการณ์ของแดนภูตให้มากขึ้นสักหน่อย”
“อืม!”
“นายน้อย!” เมื่อจูเชว่กลับมาถึงสถานที่ที่เขาอาศัยอยู่ ก็เห็นว่าเหมยเจี้ยนยังคงรออยู่ที่นี่
“มีเรื่องอะไรอย่างนั้นหรือ” จูเชว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ท่านผู้นำเผ่าบอกมาว่า คุณหนูซีคือสหายของท่าน ฉะนั้นจึงต้องการให้ข้าช่วยจัดเตรียมที่พักในวันนี้ให้กับนางเจ้าค่ะ” เหมยเจี้ยนกล่าว
นางเองก็ประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน ว่ากันตามหลักแล้วท่านผู้นำเผ่ารู้ว่านี่คือมนุษย์ ฉะนั้นจะต้องขับไล่นางออกไปจากพระราชวัง ต้องขับไล่นางออกไปจากเกาะจิ้งจอกเลยด้วยซ้ำ แต่กลับไม่คิดเลยว่า นอกจากผู้นำเผ่าจะไม่ทำเช่นนั้นแล้ว ยังให้นางอยู่ต่ออีกด้วย
“ซีซีเองก็ลำบากมามากแล้ว หากหาเบาะแสให้ดี พวกเราจะต้องหาหนทางได้อย่างแน่นอน”
“อืม!”
แน่นอนว่าวันนี้ เป็นวันที่จูเชว่มีความสุขมากที่สุดหลังจากที่ถูกจับมายังแดนภูตแห่งนี้ เพราะเขาได้เจอกับคนที่อยากเจอแล้ว
หลังจากนั้นพวกเราก็เริ่มตรวจสอบเรื่องบางอย่างอีกครั้ง และเมื่อใช้เวลาไปสามวันพวกเขาก็อ่านตำราในห้องตำราไปจนเกือบหมดแล้ว ยกเว้นหนังสือโบราณที่ไม่รู้จักตัวอักษรโบราณเหล่านั้นเท่านั้น
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จูเชว่ ข้าต้องรบกวนให้เจ้าไปถามผู้นำเผ่าจิ้งจอกอีกครั้งแล้วล่ะ ครั้งนี้เจ้าไปถามนางว่าต้นกำเนิดแห่งแดนภูตอยู่ที่ใด และเพิ่มอีกคำถามหนึ่ง นั่นก็คือจักรพรรดิภูตหายไปจริงหรือ คราวนี้เจ้าไปถามแค่คนเดียวก็ได้!”
บรรพบุรุษปีศาจของแดนปีศาจ องค์จักรพรรดิกุ่ยจวินของแดนวิญญาณ และจักรพรรดิภูตของแดนภูต ผู้ปกครองทั้งสามมีแนวโน้มว่าน่าจะเป็นคนที่รู้เรื่องต้นกำเนิดสามโลกามากที่สุดแล้ว
“ตกลง!” จูเชว่ตอบรับอย่างรวดเร็ว
มู่เฉียนซีอยู่ที่ตำหนักของจูเชว่เพื่อรอให้จูเชว่กลับมา เมื่อเห็นร่างเงาสีแดงอันทรงเสน่ห์ที่คุ้นเคยร่างนั้นแล้ว มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง”
จูเชว่กล่าวว่า “นางยังคงเสนอข้อเรียกร้องที่เกินไปออกมาเหมือนเดิม บอกขอเพียงข้าให้กำเนิดทายาท นางก็จะบอกเรื่องที่นางรู้ทั้งหมดให้ข้ารู้! ทายาท ทายาท รู้สึกว่านอกจากเร่งให้ข้าให้กำเนิดลูกแล้ว ก็คิดว่าข้าทำเรื่องอื่นไม่ได้แล้วอย่างนั้นหรือ ข้าโมโหจะตายอยู่แล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “ตอนนี้ข้าแน่ใจแล้วล่ะ เกรงว่าผู้นำของเผ่าจิ้งจอกจะไม่รู้เรื่องอะไรเลย นางตั้งใจจะหลอกเจ้า!”
“หลอกข้ารึ!” ภายในดวงตาของจูเชว่ลุกโชนไปด้วยความโกรธ
“นางจะทำเกินไปหน่อยแล้ว แม้ว่านางจะเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดข้า แต่นางจะทำเช่นนี้ไม่ได้! คิดว่าข้าเป็นอะไรกัน เป็นเครื่องมือผลิตสายเลือดบริสุทธิ์ของเผ่าจิ้งจอกอย่างนั้นหรือ” สำหรับจูเชว่แล้วเผ่าจิ้งจอกทั้งหมดเริ่มน่ารำคาญยิ่งขึ้นไปอีก
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ในเมื่อผู้นำเผ่าจิ้งจอกไม่รู้ เช่นนั้นดูเหมือนว่าคงต้องไปหาคนที่น่าจะรู้แล้วล่ะ”
“ใครหรือ” จูเชว่กล่าวถาม
“จอมราชาภูตที่อยู่ที่เกาะหมื่นภูต จักรพรรดิภูต! ทั่วทั้งแดนภูตเขายิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว มีเพียงแต่ต้องเริ่มต้นจากเขาเท่านั้นแล้ว” มู่เฉียนซีกล่าว
“ใช่แล้ว ถึงผู้นำเผ่าจิ้งจอกคนหนึ่งจะไม่รู้ แต่ที่จักรพรรดิภูตบางทีอาจจะมีเบาะแสก็ได้! ซีซีพวกเราไปหาจักรพรรดิภูตกัน เจ้าพาข้าหนีไปกับเจ้าด้วยเถอะ! ข้าไม่สามารถอยู่ที่เผ่าจิ้งจอกแห่งนี้ได้อีกแล้ว” สีหน้าของจูเชว่มองไปที่มู่เฉียนซีด้วยความหวัง
“ข้ารู้ว่าเจ้าไม่มีความสุขเมื่ออยู่ที่นี่ ดังนั้นข้าจะออกไปจากเผ่าจิ้งจอก และแน่นอนว่าข้าต้องช่วยเจ้าออกมาจากภายในหายนะนั้นด้วย”
“แต่ว่าพวกเขาเฝ้าอย่างแน่นหนา ซึ่งมันทำให้ลำบากเล็กน้อย” จูเชว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย
พลังจิตวิญญาณของมู่เฉียนซีแผ่กระจายออกไป ซึ่งมันก็มียอดฝีมือมากมายซ่อนอยู่รอบตัวเขาจริง ๆ
และการกระทำทั้งหมดของจูเชว่อาจจะทำให้พวกเขาค้นพบได้เช่นกัน ท่ามกลางสถานการณ์ที่ไม่ได้ขอให้สุ่ยจิงอิ๋งใช้การเคลื่อนย้ายช่วยเหลือ ดูเหมือนว่าการหลบหนีของทั้งสองคนค่อนข้างลำบากเลยทีเดียว!
.
.