TSLDB รา​ชันแห่งยุคดราก้อนบอล The Strongest Legend of Dragon Ball - บทที่ 78 เวลา 1 เดือนสุดท้าย

บทที่ 78 เวลา 1 เดือนสุดท้าย

เนื่องจากพวกเขาได้รับคำสั่งจากสำนักงานใหญ่บาร์ดัคและคนอื่น ๆ ที่ทำภารกิจสำเร็จแล้วจึงเตรียมพร้อมที่จะกลับไปที่ดาวเบจีต้าในเวลาเดียวกันชาวไซย่าในส่วนอื่น ๆ ของจักรวาลที่ได้รับข้อความก็กลับมาทีละคน

ในยานอวกาศขนาดใหญ่

บาร์ดัคนั่งหน้าเศร้าหมองภายในห้องนักบินขณะที่รองผู้บัญชาการบอชกำลังคุยกับเขาเกี่ยวกับเรื่องของดาวคาเนสซ่า

“ มันผิดปกติจริงๆดูเหมือนว่าจะเป็นคำสั่งจากฝั่งของฟรีสเซอร์!” บอชงุนงงเล็กน้อย

“ ปิดสเก๊าท์เตอร์ก่อนระวังคนอื่นอาจได้ยิน!”

“ โอ้ผมเกือบลืมไปแล้ว!” บอชรีบปิดสเก๊าท์เตอร์ทันที

“ ไม่ว่าฟรีสเซอร์จะมีแผนแบบไหนกลับไปที่ดาวเบจีต้าก่อน!”

“ เฮ้? จะมีแผนอะไรบ้าง! คงเป็นเพราะมีการค้นพบดาวเคราะห์พิเศษและต้องการให้กำลังเสริมจำนวนมากก็ได้?”

บอชหัวเราะออกมาดัง ๆ แม้ว่าเขาจะไม่ชอบฟรีสเซอร์แต่เขาก็ไม่เคยคิดว่าฟรีสเซอร์จะวางแผนทำลายชาวไซย่า

“ ใช่แล้วฉันได้ยินมาว่าเมื่อเร็ว ๆ นี้มีการระดมกำลังจากกองทัพฟรีสเซอร์หลายครั้งซึ่งอาจจะทำภารกิจบางอย่างฉันคิดว่าพวกเขาต้องมีกำลังคนไม่เพียงพอ ใช่มันต้องเป็นที่พวกเขาต้องการให้พวกเราช่วย”

“หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น!” บาร์ดัครู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก

เขาขมวดคิ้วและนึกถึงฉากที่เขาเคยเห็นมาก่อนบนดาวคาเนสซ่าและเชื่อมโยงกับคำสั่งแปลก ๆ จากฟรีสเซอร์ในตอนนี้ความไม่สบายใจในตัวเขาก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น

ทันใดนั้นบาร์ดัคก็กุมหน้าผากของเขาขณะที่เอนตัวลงบนเก้าอี้และความเจ็บปวดจากสมองก็เกืดขึ้นอีกครั้ง

ฉากลวงตาราวกับม้วนภาพฉายซ้ำๆบนม่านตา

ภายในมีดาวเคราะห์สีเขียวมรกตลอยอยู่ที่นั่นท้องฟ้าเต็มไปด้วยแสงสีเขียวจาง ๆ และหญ้าที่บอบบางกำลังเติบโตทั่วพื้นดิน

เหนือที่ราบอันกว้างใหญ่และสบาย ๆ ชายหนุ่มที่สวมชุดต่อสู้สีส้มเข้มยืนอยู่อย่างภาคภูมิใจ ตรงข้ามเขาเป็นร่างเล็กที่มีร่างกายเป็นสีม่วงและสีขาวมีหางยาวและดวงตาสีแดงเข้มคู่หนึ่งซึ่งสะดุดตาเป็นพิเศษ

“ ที่นี่ที่ไหน”

บาร์ดัคพบว่าตัวเองมาถึงสถานที่ที่ไม่รู้จักและเบื้องหน้าของเขามีคน 2 คนยืนอยู่ตรงข้ามกัน ทั้ง 2 คนเงียบราวกับว่าพวกเขาไม่เห็นตัวเขา

“ นี่เป็นเพราะคำสาปของคาเนสซ่าด้วยรึเปล่า” บาร์ดัคสงบลงและมองมันราวกับอยู่ในสถานการณ์นั้นจริงๆ

ศักยภาพทางจิตใจที่ยอดเยี่ยมของเขาทำให้เขาสงบลงอย่างรวดเร็วและจากนั้นเขาก็ยืนมองฉากตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ ในขณะนี้เขาสังเกตเห็นว่าชายหนุ่มที่สวมชุดต่อสู้สีส้มเข้มดูเหมือนกับเขามาก

“ นั่นใคร… ราดิซ ไม่สิ คาคาล็อต”

ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยแสงจ้าความรู้สึกของสายเลือดที่สะท้อนออกมาจากหัวใจของเขา

ดวงตาที่เย็นชาสีเข้มนั้นเย็นชาราวกับสีแดงเข้มเหมือนปีศาจ

ดวงตาสีแดงเข้มเย็นชาคู่นั้นทำให้เขานึกถึงคน ๆ หนึ่ง

“ ฟรีสเซอร์!” บาร์ดัคร้องอุทาน

เขามั่นใจว่าชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาคือฟรีสเซอร์! แม้ว่ารูปร่างของเขาจะแตกต่างจากฟรีสเซอร์ที่เขาเคยเห็น แต่ก็ไม่มีคนอื่นอีกแล้วที่มีแววตาเฉยเมยและน่ากลัวแบบนี้

“ นี่คือภาพการต่อสู้ของ คาคาล็อต และ ฟรีสเซอร์ มันคือเหตุการณ์ในอนาคตจริงๆหรอ”

ทันใดนั้นเขารู้สึกหวาดหวั่นในใจ หากสิ่งเหล่านี้เป็นภาพในอนาคตก็หมายความว่าการที่ถูกสาปของคาเนสซ่านั้นก็น่าจะเป็นจริงเหมือนกันซึ่งหมายความว่าดาวเบจีต้าจะถูกทำลายด้วยมือของฟรีสเซอร์!

ตอนนี้ดูเหมือนเขาเริ่มต่อสู้

การเคลื่อนไหวของพวกเขารวดเร็วเหมือนพายุราวกับสายฟ้าและนานเกินกว่าที่จะจับได้ด้วยตาเปล่า บาร์ดัคพยายามตั้งใจมองอย่างหนักแต่มีเพียงไม่กี่ภาพเท่านั้นที่มองเห็นได้ ระดับการต่อสู้ของทั้ง 2 ฝ่ายสูงกว่าเขามาก

ในขณะที่ฉากนี้ถูกส่งต่ออย่างรวดเร็วบาร์ดัคในฐานะผู้สังเกตการณ์มองทุกอย่างและตัดสินใจอย่างรวดเร็ว

ในขณะนี้ท้องฟ้ามืดครึ้มมีประกายฟ้าแลบเป็นประกายระยิบระยับไปทั่ว

คลื่นโหมกระหน่ำอย่างรุนแรงและแผ่นดินก็เต็มไปด้วยรอยแตก

ตู้มมม!

เด็กหนุ่มคนนั้นแต่งกายด้วยชุดต่อสู้สีส้มยืนอยู่ขณะที่ฟ้าผ่าและฟ้าร้องสว่างวาบอยู่ภายใน เด็กหนุ่มส่งเสียงตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยวและผมสีดำของเขาก็กระพริบและกลายเป็นสีทองในขณะที่ดวงตาสีเขียวเข้มคู่นั้นเย็นชาราวกับน้ำแข็งโดยไม่มีร่องรอยของความรู้สึกใด ๆ

หลังจากเปลี่ยนผมเป็นสีทองแล้วเด็กหนุ่มก็โจมตีอย่างดุเดือดและด้วยความได้เปรียบอย่างมากทำให้อีกฝ่ายพ่ายแพ้

“ นั่น…มันคือซูเปอร์ไซย่าในตำนานใช่มั้ย”

บาร์ดัคตกใจกับการเปลี่ยนแปลงร่างกายของเด็กหนุ่ม

แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจสิ่งที่เกี่ยวข้องกับระดับการดำรงของพวกเขา แต่ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าซูเปอร์ไซย่าในตำนานนั้นมีอยู่จริงและคาคาล็อตลูกชายของเขามีแนวโน้มที่จะไปถึงระดับนั้นมากที่สุด

ในเวลานี้ฉากเริ่มค่อยๆจางหายไป

บาร์ดัคเอนกายบนเก้าอี้ของเขาในขณะที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อและข้างๆเขารองผู้บัญชาการบอชกำลังมองเขาด้วยใบหน้าที่เป็นห่วง

“ ท่านบาร์ดัคเกิดอะไรขึ้นกับท่าน?”

“ โอ้… ไม่มีอะไรฉันแค่เหนื่อย!”

บาร์ดัคตอบอย่างเย็นชาบาร์ดัคเงยหน้าขึ้นมองเพดาน แต่ในใจของเขาไม่สามารถสงบลงได้…

ทั้งหมดนี้เกี่ยวกับอนาคตจริงหรอ? หรือว่าเป็นแผนของผู้อาวุโสคาเนสซ่าหลอกลวงและทำให้เขาสับสนวางแผนที่จะสร้างความขัดแย้งระหว่างและชาวไซย่าและฟรีสเซอร์?

…….

บนดาวเคราะห์ที่ห่างไกล

เบจีต้านั่งอยู่บนเศษหินที่ถูกโค่นล้มขณะที่แทะเนื้อย่างที่ถืออยู่ในมือของเขาอย่างหิวโหยและข้างๆเขาบนพื้นดินคือซากไดโนเสาร์ดำบรรพ์

“ เจ้าชายเบจีต้าเราจะไม่กลับไปจริงๆเหรอ? คุณคือเจ้าชายเลยนะ!”

ราดิซพยุงแขนที่บาดเจ็บและถาม

“ อย่ากังวลไปก็แค่แสร้งทำเป็นไม่รู้อะไร”

ใบหน้าของเบจีต้าเย็นชาขณะที่เขาจดจ่ออยู่กับการกินอาหารในมือเขาไม่มีความตั้งใจที่จะกลับไปที่ดาวเบจีต้า

ราดิซต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ลังเลและไม่สามารถเปิดปากของเขาได้เพราะเขาไม่กล้าพอ

จากนั้นชายหนุ่มหัวโล้นก็เดินมานั่งลงบนพื้นข้างๆเขาก่อนจะหยิบเนื้อย่างขึ้นมาและพูดขณะที่แทะมัน “ คุณไม่ต้องพูดอะไรมากแค่ฟังเบจีต้าพอ!”

“ครับๆ.” นิยาย อ่านนิยาย

ราดิทซ์ตอบอย่างอ่อนแรงไม่กล้าเถียงแม้แต่นิด ในบรรดา 3 คนนั้นมีเพียงเขาเท่านั้นที่เป็นนักรบระดับต่ำดังนั้นเขาจึงมักโดนดูถูก

…

บนเส้นทางบินไปยังดาวเบจีต้าแถวของยานอวกาศรูปดิสก์กำลังบินอย่างรวดเร็ว

ตรงกลางเป็นยานอวกาศขนาดใหญ่มันเป็นยานอวกาศส่วนตัวของฟรีสเซอร์

เหนือยานอวกาศขนาดใหญ่ฟรีสเซอร์กำลังนั่งยานอวกาศลำเล็กของเขาลอยอยู่หน้าหอสังเกตการณ์ของยานอวกาศ ต่อหน้าเขามีดาวเคราะห์ที่สว่างจ้าพุ่งไปทั่วท้องฟ้าราวกับดาวตก

ฟรีสเซอร์หัวเราะเล็กน้อย “แน่นอนฉันรู้เพราะสังเกตพวกมันมาหลายปีแล้ว ชาวไซย่าเหล่านี้เป็นเพียงลิงป่าที่ไร้ประโยชน์และฉันทนไม่ไหวแล้ว!”

“ ยกเว้นคนที่อยู่ห่างไกลเป็นพิเศษเวลา 1 เดือนก็เพียงพอแล้ว”

“ หลังจากนั้น 1 เดือนเราจะเริ่มการโจมตีดาวเบจีต้าบอกกองกำลังเพื่อเตรียมการฉันเริ่มหมดความอดทนรอแล้ว!”

ฟรีสเซอร์ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยและออกคำสั่งอย่างเย็นชา

“ รับทราบ!”

เอเลี่ยนกบตัวนั้นตอบเสียงดังจากนั้นก็ออกไปจากห้องควบคุมหลักเพื่อทำตามคำสั่งของฟรีสเซอร์

“ โดโดเรียอย่าลืมล้อมและทำลายชาวไซย่าที่เหลืออยู่หลังจากทำลายดาวเบจีต้า ฉันไม่ต้องการเห็นพวกมันแม้แต่ตัวเดียว”

“ รับทราบ”

เมื่อใดก็ตามที่เขาคิดถึงเรื่องที่จะได้ทำลายดาวนี้เขานอนไม่หลับเพราะความตื่นเต้นและหวังว่าเวลาจะมาถึงในเร็วๆนี้