PERFECT MATCH！สามีเพอร์เฟ็กต์ของฉัน - ตอนที่ 39 แค่เป็นการแลกเปลี่ยนเท่านั้น

ตอนที่ 39 แค่เป็นการแลกเปลี่ยนเท่านั้น

รอยยิ้มอันชั่วร้ายปรากฏขึ้นที่มุมปาก น้ำเสียงฟังดูเย็นชา “ถ้าอยากจะเรียนให้จบ เธอก็ต้องเรียนรู้ที่จะปรนนิบัติฉัน

ปรนนิบัติเขางั้นเหรอ? หญิงสาวชั่งใจอยู่นาน

ผู้ชายไก่แจ้อย่างนี้ ยิ่งปรนนิบัติก็ยิ่งเปลืองตัว แต่มันจะ สำคัญอะไรล่ะ? ในเมื่อเธอไม่ใช่สาวบริสุทธิ์แล้ว จะสอง ครั้งหรือสามครั้ง เป็นฝ่ายรุกหรือฝ่ายรับ แล้วมันจะต่างกัน ตรงไหน?

เธอหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆ ย่างกรายเข้าไปใกล้ภัส กรณ์

เข้าวันที่สอง ตอนนีรชานั่งอยู่ในห้องเรียน เธอก็ยังมี อาการเจ็บปวดตามเนื้อตามตัวอยู่ตอนนี้ยังไม่เข้าเรียน เพื่อนร่วมชั้นบางคนกำลังทาน อาหารเช้า บ้างก็พูดคุยกัน และบางคนก็กำลังอ่าน หนังสือพิมพ์รายวันอยู่

“เฮ้ยแก คนรวยนี่ขยันเปลี่ยนคู่ควงกันจริงๆ เลยเนอะ!” เพื่อนร่วมชั้นที่นั่งอยู่แถวหน้าชี้ไปที่ข่าวในหนังสือพิมพ์

“ก็แหงสียะ เป็นถึงประธานบริษัทใหญ่โต แถมยังขึ้นชื่อว่า เป็นเพลย์บอยตัวท็อป ว่ากันว่าเขาน่ะควงสาวๆ มาหลายคน แล้ว รวมไปถึงดาราสาวชื่อจุดๆๆ ที่กำลังดังอยู่ตอนนี้ด้วย” เพื่อนร่วมชั้นอีกคนหนึ่งดูไปพูดไป

จู่ๆ หัวใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นมา

นนทชาที่นั่งแทะขนมปังอยู่ข้างๆ พูดทั้งที่ยังมีขนมปังอยู่ เต็มปาก “ผู้หญิงพวกนี้ก็ช่างกะไร หน้าด้านหน้าทน อยาก สนองนี้ดตัวเอง ก็เลยวิ่งแจ้นไปเป็นนางบำเรอเขา ไร้ยาง อายจริงๆ”

“อือ…นี่ถ้าไม่ใช่เพราะเงิน ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่าพวกเขา รักกัน” นักศึกษาหญิงคนหนึ่งชี้ไปที่หนังสือพิมพ์ และจ้อง มองหญิงสาวที่เป็นข่าวกับภัสกรณ์ด้วยสายตาดูแคลน
พาดหัวข่าวหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ “ไฮโซแทนยืนกอด ผู้หญิงแนบแน่น ปาปารัสซี่มือดีถ่ายภาพใบหน้าของหญิง สาวแก้มแดงไว้ได้อย่างชัดเจน”

นีรชาเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง ความรู้สึกอึดอัดคับแน่นอยู่ใน หัวอก

เมื่อวานที่เขาออกไปกลางดึก ก็เพื่อที่จะไปคั่วกับผู้หญิง คนนี้นี่เอง ความจริงแล้ว คนที่ถูกสวมเขาก็คือเธอนะ…นีรช า เธอเป็นเพียงเหยื่อที่ถูกล่อมาติดกับ สำหรับเขา ตอนนี้ เธอเป็นของสดใหม่ แต่ถ้าหมดอายุเมื่อไหร่ ก็ไม่วายโดน เขี่ยทิ้งเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ นั่นแหละ

นีรชาพยักหน้าขึ้นลง เป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน รอให้หมด สัญญา และพ่อเธอหายเป็นปกติเมื่อไหร่ จะได้ต่างคนต่าง อยู่สักที ไม่ต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก

ดี้.ดีมากเลย

แต่ถ้าเพื่อนร่วมชั้นรู้เข้า ว่าเธอเป็นหนึ่งในนางบำเรอของ ภัสกรณ์ แล้วพวกเขาจะมองตนยังไง?เธอทั้งหวาดกลัว และเยือกเย็นไปถึงขั้วหัวใจ