PERFECT MATCH！สามีเพอร์เฟ็กต์ของฉัน - ตอนที่ 28 ไม่มีอะไรจะคุย

ตอนที่ 28 ไม่มีอะไรจะคุย

จู่ๆ ภัสกรณ์ก็โผล่มา ทำให้นีรชาและธีรวัชที่ยืนอยู่หน้า ร้านดอกไม้ ตกตะลึงไปตามๆ กัน

เห็นสายตาของเขาที่มองธีรวัชอย่างกับจะกินเลือดกิน เนื้อ ยิ่งทำให้นีรชาตื่นตระหนก เธอรู้ดี ว่าเขากำลังบ้าคลั่ง

“วัช…รีบไปเร็ว!”นีรชายั้งภัสกรณ์เอาไว้ไม่ให้ก้าวเข้ามา และตะโกนบอกให้ธีรวัชหนี

แม้ธีรวัชจะมีรูปร่างสูงใหญ่ แต่เขาก็ดูอ่อนโยนเกินไป

เมื่อเทียบกับภัสกรณ์

คิ้วหนาของภัสกรณ์ขมวดมุ่น กำหมัดแน่นจนเห็นเอ็น กระดูกสีขาว นีรชา…นะเธอปกป้องมันงั้นเหรอ

ธีรวัชมองภัสกรณ์อย่างไม่เข้าใจสถานการณ์

ยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ถูกหมัดของภัสกรณ์ชกเข้าที่หน้าเต็มๆ ตอนนี้ภัสกรณ์เหมือนพญาราชสีห์ที่เข้าตะครุบ เหยื่อ เขาปรีเข้ามาต่อยอีกหมัด จนเบ้าตาของธีรวัชเขียว

ช้า

“ภัสกรณ์ คุณจะทำอะไรอ่ะ นี่คุณบ้าไปแล้วเหรอ”นีรชา ถลันเข้าไปขวางตรงหน้าธีรวัช และจ้องมองภัสกรณ์อย่าง เกลียดชัง

เขาคิดว่า ชีวิตเธอยังวุ่นวายไม่พออีกหรือไง?

ภัสกรณ์หายใจแรง เธอแสดงท่าทีปกป้องชู้รักชัดเจน ขนาดนี้ ดวงตาขุ่นมัวก็ยิ่งส่อแววอันตราย”นีรชา หลีกไป ไม่งั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน”

ธีรวัชฮึดสู้ขึ้นมาด้วยแรงโมโห เขากำกำปั้นแน่น แล้วชก หน้าภัสกรณ์กลับไปทีหนึ่ง

ภัสกรณ์แสยะยิ้มอย่างเย็นชา ยกกำปั้นขึ้น แล้วซัดออก ไปเต็มแรง

เมื่อเห็นว่าหมัดนั้นกำลังจะโดนหน้าธีรวัช นีรชาจึงเข้ามา ขวางไว้อย่างไม่สนใจอะไรทั้งนั้น แล้วหมัดหนักๆ ก็ซัด เข้าไปที่หน้าของเธอเต็มๆ
นีรชาล้มลงไปต่อหน้าต่อตาพวกเขา รู้สึกแค่ว่ามีของ เหลวอื่นๆ ไหลออกจากโพรงจมูกก่อนที่จะหมดสติไป

ภายในห้องผู้ป่วยวีไอพี ภัสกรณ์ขมวดคิ้ว นั่งมองนีรชา อยู่ที่ข้างเตียง

ใบหน้าหญิงสาวซีดเผือด ริมฝีปากที่เคยชมพูระเรื่อบัดนี้ ไม่มีแล้ว มันขาวซีดซะจนน่าเป็นห่วง…เป็นห่วงเหรอ? จู่ๆ เขาก็นึกคำนี้ขึ้นมาได้ เป็นห่วง…ที่แท้ความรู้สึกที่อัดแน่น อยู่ในหัวใจของเขาตอนนี้ ก็คือความห่วงใยนั่นเอง

ในแววตาของภัสกรณ์สับสนเล็กน้อย สำหรับเขา ผู้หญิง ก็เหมือนเสื้อผ้าที่สวมใส่ พอเก่าแล้วก็โยนทั้งไป เขาไม่ เคยมีความรู้สึกหวงแหนและรักสุดหัวใจเช่นนี้กับผู้หญิงคน ไหนมาก่อน

ภายในใจของเขาสับสนวุ่นวาย ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้ ทำให้ชีวิตของเขายุ่งเหยิงไปหมดแล้ว!

นีรชารู้สึกตัวตื่นขึ้นมา และพลันสบตากับภัสกรณ์ที่จ้อง

มองเธออยู่พอดี
สายตาของภัสกรณ์ช่างอ่อนโยนจนนีรชาคิดว่าตัวเอง ต้องตาฝาดไปแน่ๆ เธอขยี้ตาและมองไปที่ดวงตาของ เขาอีกครั้ง นั่นไง..ในสายตาเขามีความอ่อนโยนที่ไหนกัน เห็นชัดๆ ว่ามีเพียงความเหย่อหยิ่งและความเฉยชา

เธอตบหน้าอกตัวเองเบาๆ ความอ่อนโยนที่เห็น เธอก็ แค่ตาฝาดไปเอง คนอย่างภัสกรณ์ ไม่สนใจใครหรอก นอกจากตัวเอง ดีแต่ใช้กำลังรังแกคนอื่น

ภัสกรณ์ตกใจที่จู่ๆ นีรชาก็ลืมตาขึ้นมา จึงรีบปกปิดอารมณ์ ของตัวเอง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ตื่นแล้วเหรอ? บอกมาว่าผู้ชายคนเมื่อคืนเป็นใคร?”

เมื่อวานนี้เธอเป็นลมหมดสติ แล้วเขาก็โทรเรียกรถ ฉุกเฉิน ทิ้งผู้ชายคนนั้นให้นอนแอ้งแม้งอยู่ที่พื้น โดยไม่ ถามว่าเขาเป็นใครมาจากไหน

เมื่อได้ยินคำถามของเขา เธอก็ถอนหายใจอย่างแรง ผู้ชายคนนี้เป็นบ้าอะไรเนี่ย!

เธอหันหน้าหนี ไม่สนใจในสิ่งที่เขาถาม เธอไม่มีอะไรจะ พูดกับคนไร้เหตุผลแบบนี้