I’M THE BOSS ลูกพี่หุ่นเทวะ - ตอนที่ 590 ส่ง! (2)
“ใครให้พวกเขาเรียกลูกพี่?” หลิงหลานทำหน้าเย็นชา ริมฝีปากกระตุกเล็กน้อย และเค้นคำพูดประโยคนี้ออกมาจากในลำคอ เธอไปเข้ากองทัพนะ ไม่ใช่เข้าแก๊งมาเฟีย
ทุกคนที่อยู่ข้างกายมองซ้ายมองขวา ทำเป็นไม่สนใจคำพูดของลูกพี่ตัวเอง
พวกเขาแสดงออกเช่นนี้ หลิงหลานยังมีอะไรที่ไม่รู้อีกล่ะ ใครก็หนีไม่พ้น ทุกคนมีส่วนแบ่งกันหมด ควรรู้เอาไว้ว่าหลิงหลานเป็นคนเก็บตัวไม่ชอบออกไปไหนเสมอ เลยไม่ได้พูดคุยอะไรกับสมาชิกกลุ่มด้านล่าง ถ้าเกิดไม่ใชเพราะเจ้าพวกที่อยู่ข้างกายนี้ออกคำสั่ง เชื่อว่าสมาชิกกลุ่มเหล่านี้ไม่กล้าตะโกนเรียกลูกพี่ในที่สาธารณะแน่นอน
“ไว้เดี๋ยวพวกนายได้เห็นดีกัน” หลิงหลานกัดฟันกล่าว เธออยากจากไปอย่างเงียบสงบ แต่นึกไม่ถึงว่าจะทำให้เจ้าพวกนี้ทำก่อเรื่องสะเทือนเลือนลั่น หลิงหลานรู้สึกว่าหลังจากที่เธอเข้ากองทัพแล้ว ชีวิตไม่มีทางสงบสุขเหมือนที่เธอกับพ่อคิดไว้แน่นอน
พอได้ยินคำพูดประโยคนี้ของลูกพี่ พวกฉีหลงก็รู้สึกว่าหัวใจหนาวยะเยือก พวกเขาสบตากันเองแวบหนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจหาแพะรับบาปทันที ลั่วล่างเห็นหลิงอี้ที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุดของฝูงชน แววตาพลันเปล่งประกาย
เขากวักมือเรียกหลิงอี้โดยพลัน “หลิงอี๋ มานี่สิ”
หลิงอี้ฝืนขมกลั้นความตื่นเต้นและเดินเข้ามา เขามองหลิงหลานที่ยืนอยู่ข้างลั่วล่างแวบหนึ่ง ในที่สุดเขาก็ยืนอยู่เบื้องหน้าคุณชายหลานแล้ว ไม่รู้ว่าคุณชายหลานยังจำเขาได้หรือเปล่า?
ถึงแม้หลิงอี้จะแสดงความสามารถออกมาได้อย่างโดดเด่นเหนือใครในกลุ่มหุ่นรบหลิงเทียน แต่เนื่องจากหลิงหลานวางมือเกี่ยวกับหลิงเทียนทั้งหมด แล้วมอบให้พวกอู่จย่ง ฉีหลงและหลี่อิงเจี๋ยรับผิดชอบ ดังนั้น เธอเลยไม่ได้ไปยุ่งเกี่ยวกับการเลื่อนขั้นของสมาชิกภายในกลุ่มหลิงเทียน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการประชุมพูดคุยกันเลย เพราะฉะนั้น นอกจากเคยเห็นหลิงหลานในกิจกรรมใหญ่แล้ว หลิงอี้ไม่เคยใกล้ชิดหลิงหลานเหมือนในตอนนี้เลย
ยังไม่ทันที่หลิงอี้จะเรียกคุณชายหลาน ลั่วล่างก็ดึงหลิงอี้มาแล้วถามเสียงเบาว่า “หลิงอี้ นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
หลิงอี้เหลือบมองหลิงหลานแวบหนึ่งถึงค่อยตอบกลับเสียงแผ่วว่า “ทุกคนอยากมาส่งลูกพี่ นี่เป็นความปรารถนาของทุกคน ผมห้ามไม่ได้”
ตอนที่หลิงอี้ตอบ พวกลั่วล่างก็มองไปทางหลิงหลานอย่างเงียบงัน รอคอยการตอบรับของหลิงหลาน พวกเขาหวังว่าลูกพี่จะเห็นใจความรู้สึกของทุกคนได้ และสุดท้ายก็ปล่อยพวกเขาไป
หลิงหลานลอบถอนหายใจเฮือกหนึ่ง แล้วก้าวขึ้นหน้าฉับพลัน เสียงเย็นเยียบกระจ่างใสดังขึ้นที่ข้างหูของทุกคนว่า “ขอบใจทุกคนที่มาส่งพวกเรา แต่พวกนายยังเป็นนักเรียนอยู่ ตอนนี้ต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบทุกอย่างของโรงเรียน!”
หลิงหลานกล่าวถึงตรงนี้ ก็ใช้ดวงตาเย็นชากวาดมองทุกคนรอบหนึ่ง ทุกคนในที่นี้รู้สึกว่าดวงตาคู่นั่นกำลังมองมาที่ตน การตำหนิในแววตาของหลิงหลานทำให้พวกเขาก้มหน้าลงพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
“ยืนตรง!” หลิงหลานพลันออกคำสั่ง ทุกคนยืนตัวตรงทันที
“กลับหลัง!” ผู้คนเกือบหมื่นกลับหลังหันพร้อมกัน ไม่มีความสับสนวุ่นวายแสดงออกมาท่ามกลางความเร่งรีบเลย การเคลื่อนไหวที่เป็นระเบียบอย่างน่าประหลาดใจทำให้ผู้คนที่เห็นฉากนี้ต่างอึ้งทึ่ง
“ฉันจะรอพวกนายในกองทัพที่ยี่สิบสาม ตอนนี้พวกนายเดินไปข้างหน้า ปฏิบัติ!” หลิงหลานออกคำสั่งอีกครั้ง
ทุกคนรู้ว่ากิจกรรมส่งอำลาสิ้นสุดลงแล้ว ลูกพี่ไม่อยากให้พวกเขาโดดเรียน แต่ลูกพี่ก็ทิ้งคำพูดไว้เหมือนกัน เขาจะรอพวกเขาในกองทัพที่ยี่สิบสาม ลูกพี่ไม่ได้ทอดทิ้งพวกเขาเลย คนของหลิงเทียนพอใจแล้ว พวกเขาออกจากท่าจอดยานอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่นานก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
หลิงอี้ไม่ได้ไปกับพวกเขา ถึงแม้เขาเองก็หันหลังกลับตามคำสั่งที่ได้ยิน แต่สุดท้ายเขายังคงปฏิเสธที่จะปฏิบัติตาม แล้วหันตัวกลับมาอีกครั้ง
“ยังมีธุระอะไร?” หลิงหลานถามอย่างเฉยชา หลิงหลานยังคงรู้สึกขัดข้องใจต่อหลิงอี้ หลิงหลานจำได้ดีว่าหลิงหัว พ่อของหลิงอี้ตายในเงื้อมมือเธอ ถึงแม้เธอจะวางแผนจัดการแล้ว และแน่ใจว่าโอกาสที่จะถูกเปิดเผยแทบเป็นศูนย์ แต่ในใจหลิงหลานยังคงปล่อยวางเรื่องนี้ไม่ได้ เธอไม่สามารถทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ และยอมรับหลิงอี้ ดังนั้นในระยะเวลาสองปีกว่าที่ผ่านมา เธอเลยไม่ให้โอกาสหลิงอี้เข้าใกล้เธอเลย
แต่หลิงหลานก็ไม่ใช่คนที่ใจแคบ ตอนที่พวกฉีหลงอู่จย่งอยากใช้วิธีการสอนของเธอมาอบรมสั่งสอนขุมกำลังหลักของหลิงเทียน ถึงแม้หลิงหลานเห็นหลิงอี้อยู่ในรายชื่อด้วย เธอก็ปล่อยไป ถ้าเกิดหลิงอี้มีพรสวรรค์จริงๆ หลิงหลานก็ไม่รังเกียจที่จะช่วยเหลือเขา
“คุณชายหลาน!” หลิงอี้ขยับปาก ในที่สุดก็ขานคำเรียกหาที่เขาอยากเรียกมาโดยตลอด
คำเรียกขานนี้ทำให้พวกฉีหลงตกใจ ปกติแล้วคนที่เรียกว่าคุณชายล้วนเป็นข้ารับใช้ในตระกูล พวกเขานึกถึงนามสกุลของหลิงอี้ก็เข้าใจโดยพลัน หลิงอี้น่าจะเป็นลูกหลานของข้ารับใช้ในตระกูล มีบางตระกูลที่อนุญาตให้ลูกหลานของข้ารับใช้ในตระกูลสมัครเข้าโรงเรียนเดียวกับนายน้อย และกลายเป็นข้ารับใช้ให้ผู้นำตระกูลต่อไป แน่นอนว่า ลูกหลานของข้ารับใช้ในตระกูลคนนี้จะต้องมีความสามารถ ก็เหมือนกับโรงเรียนระดับท็อปอย่างโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง ถ้าเกิดไม่มีความสามารถ ต่อให้อยากสอบก็สอบเข้าไม่ได้
ทุกคนกลับมาสงบนิ่งตามเดิมอย่างรวดเร็ว เนื่องจากพวกเขานึกถึงภูมิหลังของหลิงหลาน นึกถึงนายพลหลิงเซียวก็สามารถเข้าใจได้ว่าทำไมหลิงอี้ถึงแข็งแกร่งเพียงนี้
หลิงหลานมองหลิงอี้อย่างจนใจ ไม่นึกเลยว่าจนถึงตอนนี้หลิงอี้ก็ยังไม่ยอมล้มเลิกความคิดของเขา แม้ว่าพ่อบ้านหลิงฉินเคยพูดไว้ว่า ความฝันของหลิงอี้คือกลับมาเป็นผู้คุ้มกันข้างกายเธออีกครั้ง อย่าเพิ่งพูดถึงสถานการณ์พิเศษของหลิงอี้เลย ไม่ว่ายังไงเขาก็เป็นผู้คุ้มกันของเธอไม่ได้ อีกอย่างหลังจากที่พ่อของเธอกลับมา สถานการณ์ของเธอในตอนนี้ ไม่ว่าจะได้กลับมาเป็นผู้หญิงต่อหน้าสาธารณะได้หรือไม่ เธอก็ไม่สามารถให้ผู้ชายมาเป็นผู้คุ้มกันหรอกนะ ต่อให้เธออนุญาต พ่อของเธอก็คงไม่อนุญาตเหมือนกัน ตั้งแต่โบราณกาล ในตระกูลหลิง ผู้คุ้มกันที่อยู่ข้างกายนายหญิงเป็นได้แค่ผู้หญิงเท่านั้น ไม่เคยมีข้อยกเว้นมาก่อน
ด้านหลังหลิงอี้ก็คือพวกลูกทีมของเขาที่ไม่ห่างจากหลิงอี้เลย ตอนที่หรงจื้อรั่วกับอี้เทียนเกอเห็นหลิงอี้ร้องเรียกคุณชายหลาน พวกเขาก็กำหมัดแน่นตามจิตใต้สำนึก เผลอจ้องมองหลิงหลานโดยไม่ได้ตั้งใจ
หลังจากที่หลิงอี้ร้องเรียกแล้ว เขาคล้ายกับโล่งอก ไม่ว่าคุณชายหลานของเขาจะยินดียอมรับหรือไม่ เขาก็แสดงความคิดของเขาออกมาให้เห็นแล้ว เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มขื่นว่า “บางที คุณชายหลานอาจจะลืมผมไปแล้ว คิดๆ ดูแล้ว พวกเราไม่ได้เจอกันเกือบสิบห้าปีแล้วนะครับ”
หลิงหลานตอบกลับนิ่งๆ ว่า “ฉันรู้ ตอนนั้นฉันยอมทำตามความปรารถนาก่อนตายของพ่อนาย ให้นายกลับมาเป็นสถานะชาวบ้านตามเดิม นายไม่เกี่ยวข้องอะไรกับตระกูลหลิงของพวกเราอีกแล้ว”
หลิงอี้ได้ยินคำกล่าวก็เอ่ยด้วยความสะเทือนใจว่า “แต่พวกคุณไม่เคยถามผมเลยว่าผมยินดีหรือเปล่า? ต่อให้ผมอายุยังน้อย แต่ผมก็มีสิทธิ์เลือกเหมือนกันนะครับ”
หลิงหลานมองเห็นความลังเลในแววตาของหลิงอี้ เธอครุ่นคิดสักพักก็เอ่ยว่า “ก็ได้ ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันก็จะให้โอกาสนายได้เลือกสักครั้ง”
แววตาของหลิงอี้เปล่งประกาย เขายิ้มกว้างขึ้นมาอย่างเต็มที่ “ขอบคุณครับ คุณชายหลาน” เขารู้ว่าคุณชายหลานไม่มีทางทอดทิ้งเขาไปแบบนี้แน่นอน
“ตอนปีห้า ถ้านายยังอยากติดตามฉันก็มากองทัพที่ยี่สิบสามละกัน” หลิงหลานทิ้งคำพูดประโยคนี้ไว้ก็เดินผ่านหลิงอี้ และเข้าไปในห้องโดยสารของยานรบ
——————–