The Dark King – กษัตริย์แห่งความมืด - ตอนที่ 651

The Dark King – Chapter 651 บุหรี่

“ถ้าผมเป็นคุณผมจะเหลือยาแก้พิษเอาไว้หน่อย เผื่อวันหลังผมทําพลาดขึ้นมาอีก” เทียนมองไปที่เขาและพูดออกมาอย่างเฉยเมย

เมื่อได้ยินที่เทียนพูด ริเชลก็เหมือนจะรู้สึกตัวขึ้นมานิดหน่อยแต่ความรู้สึกสดชื่นของยาแก้พิษที่เขาได้รับนั้นทําให้เขารู้สึกอดใจไม่ไหวที่จะใช้ยาแก้พิษนี้ต่อไปให้หมด ตอนนี้เขาสามารถสูดควันเข้าไปได้อย่างชํานาญเมื่อสูดควันเข้าไปในปอดเขาก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บหน้าอกจนน้ําตาไหลอีกแล้ว เมื่อรู้สึกสดชื่นจนความทรมานในร่างกายหายไปหมดเขาก็รู้สึกอยากจะสูดควันเข้าไปอีกแต่ก็ยังพอทนได้ เขารีบใช้นิ้วของตนเองขยี้ให้ไฟที่มวนกระดาษดับทันทีและเก็บส่วนที่เหลือเอาไว้ในกระเป๋าของตนเอง

ตอนนี้ยังมีคนที่หลงเหลืออยู่ภายในห้อง เขารู้สึกเสียดายจนต้องอ้าปากของตนเองและดูดควันเข้าไป

เทียนเห็นการกระทําของเขาก็รู้สึกสงสารขึ้นมาทันทีแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ “ตอนนี้ยังไม่เข้า คุณไปพักผ่อนก่อนได้ เมื่อถึงเวลา 7 โมงเช้าผมจะส่งคนไปปลุกคุณเอง”

ริเชลตอบกลับมาว่า “ผมทราบแล้วครับ”

เทียนจับมือของไอช่าและเดินออกไปทันที

เมื่อเห็นว่าเทียนออกไป ริเชลก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกเขารู้สึกเศร้าที่ชีวิตของตนเองต้องตกอยู่ในมือของคนอื่น เขาเริ่มรู้สึกกังวลมากยิ่งขึ้น ชีวิตที่ผ่านมาของเขาอยู่ในตําแหน่งที่สูงศักดิ์มาตลอดไม่คิดว่าวันหนึ่งจะตกต่ําได้ถึงเพียงนี้

เขาถอนหายใจอีกครั้งและเดินไปนั่งบนเก้าอี้ที่เทียนนั่งอยู่ก่อนหน้านี้ หยิบหนังสือขึ้นมาอ่านและไม่เห็นว่ามีอะไรที่แปลกประหลาด นี่คือห้องของที่เทียนมอบให้ ภายในห้องไม่มีอะไรหรูหราหรือมีราคาแพง

เขาค่อยๆเดินไปที่เตียงและล้มตัวลงไปนอนแม้ว่าเขาไม่ได้รู้สึกอยากนอนแต่ก็ต้องนอนเพื่อไม่ให้เทียนสงสัยอะไรอีก ในตอนที่เขากําลังล้มตัวลงไปนอนนั้นปลายเท้าของเขาก็เหมือนจะสัมผัสอะไรบางอย่างได้เมื่อก้มลงไปมองก็เห็นว่าเป็นกล่องโลหะเล็กๆเหมือนกับที่เทียนมอบให้กับเขาก่อนหน้านี้

ดวงตาของเขาเป็นประกายขึ้นมาทันที เขาอยากจะหยิบกล่องโลหะนี้ขึ้นมาแต่ทันใดนั้นเขาก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาหันกลับไปมองที่ประตูและได้ยินเพียงเสียงเท้าของเทียนที่กําลังเดินลงบันไดไปชั้นล่าง จากนั้นเขาก็รู้สึกโล่งใจและหยิบกล่องโลหะขึ้นมาทันที เมื่อเปิดกล่องโลหะออกมาแล้วสิ่งที่เขาเห็นก็เหมือนกับก่อนหน้านี้

“นี่เป็นการทดสอบหรือเปล่า? หรือว่าเขาจะทําหล่นเอาไว้จริงๆ?” เขาเริ่มใช้ความคิดทันที “อย่างแรกถ้าเขากําลังทดสอบฉัน ฉันจะต้องนําสิ่งนี้กลับไปคืนให้เขา หรืออีกอย่างก็คือเขาทําหล่นเอาไว้โดยไม่ได้ตั้งใจ”

เมื่อคิดแบบนี้เขาก็รีบปิดฝาขวดกลับไปและวางกล่องโลหะเอาไว้ใต้หมอนก่อนจะห่มผ้าและนอนทันที

เทียนเดินลงมาที่ห้องโถงและพูดกับนิโคลัสว่า “เรียกเซอร์ก็ให้พาผู้หญิงสองคนนั้นลงมาด้วย”

นิโคลัสรับคําสั่งและเดินขึ้นบันไดไปทันที หลังจากนั้นไม่นานเซอร์กี้ ซาร่าห์ และลิซ่าก็เดินลงบันไดมาพร้อมกันด้วยสีหน้าที่ไม่เต็มใจเท่าไหร่ มือของหญิงสาวทั้งสองคนโดนมัดเอาไว้ข้างหลัง ผมของพวกเธอดูยุ่งเหยิง และเสื้อผ้าก็มีรอยฉีกขาดเผยให้เห็นเนื้อหนังที่ขาวนวล ที่ไหล่ของพวกเธอเต็มไปด้วยรอยสีแดงมากมาย ใบหน้าก็เต็มไปด้วยคราบน้ําตา แต่สิ่งเดียวที่ไม่เปลี่ยนไปก็คือสีหน้าและสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดซึ่งเมื่อมองมาที่เทียน

“เกลียดฉันหรอ แล้วเธอจะทําอะไรได้?” เทียนมองไปที่หญิงสาวทั้งสองคนและพูดอย่างเฉยเมย

ซาร่าห์ร้องออกมาทันทีและพยายามกระโดดเข้ามาหาเขาแต่ก็ถูกเซอร์ก็ดึงเอาไว้ทันที เขาตบไปที่ใบหน้าของเธอและโยนเธอลงไปที่พื้น

“นายนี่ไม่รู้จักรักหยกถนอมบุปผาบ้างเลย?” เทียนหันไปมองเซอร์กี้

เซอร์กี้ตอบกลับมาทันที “นายท่านครับ ไม่ใช่คุณอยากให้ผมทําแบบนี้หรอครับ? ปกติผมก็ปฏิบัติตัวนุ่มนวลกับผู้หญิงอยู่แล้วครับ”

เทียนมอบเข็มฉีดยา 2 หลอดให้กับเขาซึ่งมีของเหลวสีเขียวอ่อนอยู่ภายในนั้นและพูดว่า “เอาไปฉีดให้เธอ”

เซอร์กี้มองเข็มฉีดยาทั้ง 2 หลอดในมือด้วยความสงสัยและอยากจะถามแต่เมื่อเห็นสายตาของเทียนที่มองมาเขาก็เก็บความสงสัยไว้ในใจทันที จากนั้นก็เดินไปที่ด้านหลังของหญิงสาว

“เทียน ไอ้สารเลว!!”ซาร่าห์ตะโกนออกมาด้วยความโกรธ “ฉันไม่ปล่อยแกไปแน่นอน แกมันก็แค่ไอ้หน้าตัวเมียที่ทําร้ายผู้หญิง!!”

เซอร์กี้บีบคอของเธอทันทีจากนั้นก็หมุนตัวถีบลิซ่าที่พยายามวิ่งเข้ามาช่วยซาร่าห์ และหันไปพูดกับเทียนว่า “ฉีดตรงนี้หรือเปล่าครับ?”

เทียนตอบกลับมาทันทีว่า “ฉีดที่เส้นเลือดของเธอ”

เซอร์ก็ร้องออกมาว่าโอ้ จากนั้นเขาก็ยิ้มอย่างน่ากลัวให้กับซาร่าห์ พร้อมกับแลบลิ้นออกมาเลียไปที่ไหล่และลำคอของเธอ เมื่อเห็นเส้นเลือดที่ลําคอของเธอเขาก็ปักเข็มฉีดยาเข้าไปเบาๆและฉีดของเหลวสีเขียวอ่อนเข้าไปซ้ําๆ. .

หลังจากฉีดให้ซาร่าห์เสร็จแล้ว เขาก็เดินไปหาลิซ่าที่พยายามดิ้นรนหนีและฉีดอีกเข็มหนึ่งให้เธอทันที

สําหรับหญิงสาวทั้งสองคนนี้เทียนไม่ได้ฉีดสารเสพติดเข็มที่ 2 ที่เขาพัฒนาต่อยอดด้วยการแยกองค์ประกอบของใบหลิงให้ เมื่อเขาเห็นปฏิกิริยาของริเชลก่อนหน้านี้เขาก็พบว่าสารเสพติดที่เขาสร้างขึ้นมานั้นไม่ได้ให้ผลดีไปกว่าใบต้นหลิงเลย

“ฉีดให้พวกเธอวันละเข็ม” เทียนโยนขวดเหล็กเล็กๆให้เซอร์กี้และพูดว่า “ยังมีอีกมากที่ห้องทดลองใต้ดินจะใช้ก็ไปเอา”

เซอร์ก็อดไม่ได้ที่จะถามออกมาด้วยความสงสัยว่า “นายท่านนี้คืออะไรหรอครับ?”

เมื่อเห็นว่าเขาดูสงสัยเทียนขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อยและพูดอย่างเฉยเมยว่า “เรียกมันว่า ‘บุหรี่” ก็แล้วกัน จําเอาไว้ว่าสิ่งนี้อย่าไปข้องเกี่ยวกับมันจะดีที่สุด” แม้ว่ามันจะแตกต่างจากบุหรี่ที่ในยุคก่อนของเขาอย่างสิ้นเชิงแต่เขาก็ตั้งชื่อมันเอาไว้แบบนี้เพื่อจะได้จําง่าย

“บุหรี่หรอครับ?” เซอร์กี้มองขวดเล็กในมือของเขาด้วยความรู้สึกสงสัยแต่เขารู้ดีว่าเมื่อเทียนมอบมันให้กับหญิงสาวทั้งสองคนแล้วมันไม่ใช่ของดีอย่างแน่นอน

เทียนไม่ได้พูดอะไรอีกและโบกมือ “ออกไปได้แล้ว”

ในห้องโถงที่ใหญ่โตนั้นเทียนหันไปพูดกับนิโคลัสว่า “นายก็ไปพักผ่อนได้แล้ว”

นิโคลัสยิ้ม “นายท่านครับผมเป็นพ่อบ้าน คุณยังไม่พักผ่อนแล้วผมจะไปพักผ่อนแล้วยังไง”

เทียนโบกมือไล่ออกไปทันที “ขอฉันอยู่คนเดียว”

นิโคลัสเห็นสีหน้าที่ดูเหนื่อยล้าของอีกฝ่าย เขาพยักหน้าและพูดออกมาว่า “ผมทราบแล้วครับ” จากนั้นก็ก้มศีรษะคํานับและเดินออกไปจากห้องโถงทันที

หลังจากที่นิโคลัสออกไปเทียนก็สั่งให้ไอช่ามานั่งข้างๆตนเอง เขาจับมือที่เต็มไปด้วยความเย็นของเธอเอาไว้และพูดกับเธอเบาๆว่า “รอผมหน่อยนะ ผมจะหาทางแก้แค้นให้กับคุณโดยเร็วที่สุด”

ไอช่ายังคงเฉยเมยและไม่ได้พูดอะไรกลับมา

เทียนยื่นมือของตนเองไปลูบศีรษะของเธอเบาๆ มองไปนอกหน้าต่างที่ยังคงมืดอยู่และพูดกับตัวเองว่า “คุณเห็นหรือเปล่า ก่อนรุ่งสาง ความมืดจะเข้าปกคลุมทุกๆอย่าง”