The Dark King – กษัตริย์แห่งความมืด - ตอนที่ 633

The Dark King – Chapter 633 ค่ําคืนแห่งความวุ่นวาย

เมื่อเกล็นกําลังจะออกไปจากห้องเทียนก็เล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับตระกูลเมลในค่ําคืนนั้นให้นิโคลัสฟังเมื่อเขาได้ยินสิ่งที่เทียนพูดออกมาก็ตกตะลึงไปทันทีและพูดออกมาว่า “ฆ่า ฆ่าล้างตระกูลเมลอย่างนั้นหรอ ครับ?”

“ใช่” เกล็นพยักหน้า

นิโคลัสมองไปที่เทียนด้วยความตกตะลึง เป็นเวลาเพียงชั่วข้ามคืนที่เขานํากองกําลังไปแย่งชิงที่ดินกลับมาแต่เทียนกลับสามารถฆ่าล้างตระกูลเมลโดยใช้เวลาเพียงคืนเดียวอย่างนั้นหรอ?

เทียนลุกขึ้นยืนและออกคําสั่งไปว่า “เนื่องจากสามารถยึดที่ดินกลับมาได้แล้ว พวกนายไปเตรียมที่ดินให้อยู่ในสภาพที่ดีที่สุดฉันจะใช้มันในเร็วๆนี้ นอกจากนี้ฉันต้องการคนจํานวนมากเพื่อที่จะขยายฐานการเพาะปลูก ไปหาคนมาให้ได้มากที่สุดเรื่องเงินค่าแรงไม่ใช่ปัญหา” หลังจากพูดจบเทียนก็เดินขึ้นไปชั้นบน

นิโคลัสยืนนิ่งและมองไปยังร่างของไอช่าที่เดินตามหลังเทียนไป เมื่อทั้งสองออกไปจากห้องเรียบร้อย ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งกรีดร้องมาจากห้องชั้นบนและอดไม่ได้ที่จะสงสัย มีใครบางคนกล้าทําเรื่องแบบนี้ในขณะที่นายท่านกําลังโกรธอย่างนั้นหรอ?

เขารีบถามเกล็นและเกว็นเน็ทถึงเสียงกรีดร้องของหญิงสาวในทันที เมื่อนิโคลัสได้คําตอบกลับมาว่าเป็นฝีมือของเซอร์กี้เขาก็นิ่งไปชั่วขณะและครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

“นายท่านกลับมาคราวนี้อารมณ์ของเขาเปลี่ยนไปมากจริงๆ” เกล็นถอนหายใจและพูดออกมาว่า “เขาเป็นคนฉลาดและมีความทะเยอทะยาน แต่ฉันไม่คิดว่าหลังจากที่ไม่ได้กันประมาณสองสามปี จิตใจของเขาจะเต็มไปด้วยความโหดร้ายและเลือดเย็นได้ขนาดนี้”

นิโคลัสสายหัวเล็กน้อย”นายท่านเปลี่ยนไปมากจริงๆ”

เกล็นส่ายหัวของเธอ”โชคร้ายที่ผู้หญิงสองคนนี้ที่ทําให้เขาโกรธแค้น เมื่อตอนนายท่านยังเป็นนักล่าฝึกหัดเขาถูกหญิงสาวตระกูลเมลส่งเข้าไปในคุกหนามดอกไม้ น่าเสียดายที่ตระกูลเมลไม่มีวิสัยทัศน์ถ้าตระกูลเมลช่วยเหลือนายท่านจากคุนหนามดอกไม้แล้วล่ะก็อาจได้รับความจงรักภักดีตอบแทนก็เป็นได้

หลังจากพูดจบเธอก็อดไม่ได้ที่จะสายศีรษะและถอนหายใจออกมา

“แต่การที่นายท่านจับตัวหญิงสาวทั้งสองกลับมาต้องไม่ใช่เพื่อระบายความแค้นเพียงอย่างเดียวแน่ๆ” นิโคลัสพูด

เกล็นหันไปมองชายชราด้วยความประหลาดใจแล้วพูดว่า “หมายความว่านายท่านมีจุดประสงค์อย่างอื่นแอบแฝงอย่างนั้นหรอคะ?”

“นายท่านฉลาดกว่าที่พวกเราทุกคนคิด เขาจะไม่มีวันทําเรื่องแบบนี้เว้นแต่ครอบครัวเมลจะทําให้เขาโกรธแค้นอย่างมาก…” นิโคลัสพูดอย่างช้าๆ

เกล็นมองไปที่ชายชราเธอรู้ว่าเขาได้ติดต่อกับเทียนมานานแล้ว ทําให้เขาเข้าใจดีว่าเทียนเป็นคนยังไง

ค่ำคืนที่มืดมิด

คืนนี้ผู้พากษาที่อยู่ใกล้เมืองเมืองพอร์ตออชาร์ดและโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ต่างถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากการนอนหลับด้วยข่าวที่สร้างความตกตะลึงไปทั่ว ข่าวของตระกูลเมลแพร่กระจายไปตามสมาคมต่างๆและสํานักพิมพ์ขนาดใหญ่อย่างรวดเร็ว

ผู้คนมากมายต่างตื่นขึ้นและพากันชุลมุนวุ่นวายกับข่าวใหญ่ที่ได้รับ

“หัวหน้าผู้พิพากษาตื่นได้แล้วครับ มีคดีใหญ่เกิดขึ้น”

“เงียบๆหน่อย ผมบอกคุณไปกี่ครั้งแล้วถึงแม้ว่าจะมีคดีใหญ่ก็ห้ามรบกวนฉันเวลานอน ค่อยคุยกันเรื่องคดีพรุ่งนี้”

“ว่าไงนะ?”

เหล่านักบวชและผู้พิพากษาจากศาลต่างๆที่อยู่ใกล้ ต่างรีบพากันไปยังเมืองพอร์ตออชาร์ดกันหมดแล้วครับวันรุ่งขึ้น

พาดหัวข่าวหน้าแรกจากหนังสือพิมพ์รายใหญ่เผยแพร่ข่าวที่น่าตกตะลึง ตระกูลเมลที่เพิ่งเข้ามาอาศัยในเมืองพอร์ตออชาร์ดได้ไม่นานถูกฆ่าตายทั้งหมด ผู้นําตระกูลมาร์คและลูกสาวซาร่าห์ เมลหายตัวไปอย่างลึกลับไม่สามารถระบุได้ว่ายังมีชีวิตอยู่หรือไม่

ขณะที่กําลังอ่านข่าวจากหนังสือพิมพ์ เทียนก็หยิบแก้วที่ใส่นมอุ่นๆขึ้นมาจิบอย่างสบายใจ

ในขณะเดียวกันชายหนุ่มหน้าตาดีซึ่งอาศัยในวังที่งดงามอีกแห่งหนึ่ง หลังจากที่เขาได้เห็นพาดหัวข่าวในหนังสือพิมพ์ก็กําหนังสือพิมพ์แน่น ดวงตาของเขากลายเป็นสีแดงและคํารามออกมาอย่างโกรธแค้นพร้อมกับฉีกหนังสือพิมพ์ออกเป็นชิ้นๆ

ข่าวอาจทําให้บางคนมีความสุขและแน่นอนว่าจะต้องทําให้บางคนเป็นทุกข์ได้เช่นกัน

สมาคมสก๊อต สมาคมหัวเฉิงและสมาคมระดับสูงอื่นๆเมื่อเห็นข่าวที่น่าตกใจนี้ทุกๆคนต่างก็ตกตะลึง แม้ว่าตระกูลเมลจะถูกปิดกั้นโดยเทียน แต่เมื่อเด็กหนุ่มอัจฉริยะได้หายตัวไปตระกูลเมลก็เร่งฟื้นฟูและพัฒนาอย่างหนัก แม้ว่าจะไม่เจริญรุ่งเรืองเท่าเมื่อก่อนแต่ก็มีความสามารถเทียบเท่ากับสมาคมระดับสูง มันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อที่ตระกูลเมลถูกกําจัดในเวลาเพียงคนเดียวเท่านั้น!

ส่วนมาร์คและลูกสาวของเขาซึ่งตอนนี้ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีอยู่ที่ไหน ไม่จําเป็นต้องสืบก็รู้ว่าถ้าตกอยู่ในน้ำมือของศัตรูก็ไม่ต่างอะไรจากคนที่ได้ตายไปแล้วและอาจจะแย่กว่านั้นด้วยซ้ำ

เมืองเล็กๆที่อยู่ถัดจากเมืองพอร์ตออชาร์ดภายในคฤหาสน์มีห้องโถงที่แสนงดงามในขณะภายในห้องโถงมี 7 หรือ 8 คนนั่งอยู่ภายในห้อง ชายวัยกลางที่สวมเสื้อคลุมสีดําปกคลุมร่างกายของเขาทุบโต๊ะอย่างรุนแรงด้วยความโกรธ “ดูสิว่านี้คืออะไร ตระกูลเมลถูกทําลายในเมืองพอร์ตออชาร์ด แต่ฉันไม่ได้รับข่าวเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเลยจนกระทั่งถึงตอนนี้ พวกแกกําลังรอให้ศัตรูเข้าโจมตีสานักงานใหญ่ของเราในพื้นที่หมายเลข 12 อย่างนั้นหรอ? พวกแกยังคงนอนหลับฝันดีกันอยู่รึไง?!”

ห้องโถงถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบงันไปชั่วขณะ

“โบสถ์แห่งความมืดของเราต้องอ่านหนังสือพิมพ์เพื่อรับรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอกอย่างนั้นหรอ” ชายวัยกลางคนพูดด้วยความโกรธ

ห้องตกอยู่ในความเงียบสงัดอีกครั้ง ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมา

“ตระกูลเมลเพิ่งร่วมมือกับเราได้ไม่นานพวกเขาก็ถูกฆ่าตาย แต่เรากลับใช้เวลานานมากในการรับรู้ข่าว ฆาตกรก็ยังไม่รู้ว่ามันคือใคร พวกแกคิดว่าฉันจะอธิบายเรื่องนี้กับเบื้องบนว่าอะไร?” ชายวัยกลางพูดด้วยน้ําเสียงหงุดหงิด

หนึ่งในพวกเขาที่นั่งอยู่ลังเลอยู่ชั่วขณะก่อนที่จะพูดออกมาว่า “ผู้อาวุโส ผู้ที่ฆ่าล้างตระกูลเมลจะต้องเป็นคนที่มีเรื่องบาดหมางกับตระกูลเมลแน่นอน บางทีพวกเขาอาจเป็นคนที่เกลียดชังเราด้วยเช่นกัน เราแค่ใช้เบาะแสนี้ในการตามหา ผมเชื่อว่าอีกไม่นานพวกเราก็จะรู้ว่าใครเป็นคนท่า”