ระบบลงชื่อเข้าใช้ระดับพระเจ้า เริ่มต้นจาก 100 พันล้าน - ตอนที่ 199 ปล้นผู้หญิงของหลินฟานผู้ชายนําทรัพย์สินนับหมื่นขึ้นมา

ตอนที่ 199 ปล้นผู้หญิงของหลินฟานผู้ชายนําทรัพย์สินนับหมื่นขึ้นมา

ชายขี้เมานอนแผ่หลายังกับสุนัขนอนขว้างทางถนนและตื่นขึ้นพร้อมกับกลิ่นแอลกอฮอล์ที่ฟุ้งเดิมทีก็เพราะเขาเมาแต่ตอนนี้เขาถูกเตะออกมาและเขาโกรธจัดมาก

“เจ้าหนูตัวเหม็นรอฉันก่อน!”ชายขี้เมาลุกขึ้นเดินจากไปพร้อมคําสาปแช่งเตะของหลินฟานรุนแรงจนเกือบท่าให้เขาสงสัยในการใช้ชีวิตเขาไม่กล้าแข่งกับหลินฟานแค่คนเดียว

หลินฟาน ไม่ได้จริงจังกับอีกฝ่ายเลยสักนิดเขาเป็นเพียงแค่ลุงขี้เมาคนแบบนี้ค่อนข้างธรรมดาไม่เป็นไรถ้าหลินฟานไม่ได้เจอเขา แต่พอเห็นเขาคุกคามผู้หญิงคนนั้นหลินฟานจึงต้องแวะเข้ามาช่วย

หญิงสาวรู้สึกขอบคุณมากและเดินไปหาหลินฟาน:”ขอบคุณพี่ชาย”หลินฟานยิ้มเล็กน้อย:”คุณไม่จําเป็นต้องสุภาพคุณร้องเพลงได้ดี”

หญิงสาวพูดอย่างมีความสุข: “ค่ะ”

ดังนั้นเด็กผู้หญิงและหลิวเหมิงเจี๋ยจึงร้องเพลงด้วยกัน

หลินฟาน มองจากด้านข้าง

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินหลิวเหมิงเจี๋ยร้องเพลงหลิวเหมิงเจี๋ย มีค่าควรแก่การเป็นอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนดนตรีเธอร้องเพลงได้ดีมากเสียงและทักษะการร้องเพลงของเธอล้วนแต่เป็นนักร้องชั้นยอดที่สมควรมี

ทันทีที่หลิวเหมิงเจี๋ยอ้าปากเธอทําให้ผู้ชมตะลึงและหญิงสาวก็ประหลาดใจเธอได้พบกับนักร้องมืออาชีพหรือไม่?

เพลงจบลงด้วยเสียงปรบมือดังสนั่น

เด็กหญิงพูดด้วยความชื่นชม: “พี่สาวคุณร้องเพลงเก่งมากคุณเป็นนักร้องหรือเปล่า”เธอรู้จักนักร้องหลายคนแต่เธอจ๋าหลิวเหมิงเจี๋ยไม่ได้แต่ทักษะการร้องเพลงของหลิวเหมิงเจี๋ยดีกว่านักร้องหลายคนที่เธอรู้จักมาก

หลิวเหมิงเจี๋ยยิ้มและพูดว่า”ไม่ฉันเป็นแค่คนธรรมดาสาวน้อยฉันขออะไรอย่างหนึ่งได้ไหม”

เด็กสาวพูดว่า “แล้วคุณจะขอ ว่าอะไร?”

หลิว เหมิงเจี๋ย พูดว่า “ฉันต้องการเชิญเพื่อนของฉัน มาร้องเพลงกับฉัน”

เด็กหญิงยิ้ม แล้วพูดว่า “โอเค พี่ชาย มานี่เร็ว”

หลินฟานเห็นมือของเด็กผู้หญิงที่กวักมือเรียกเขาหันไปมองหลิว เหมิงเจี๋ยเขาจึงทําได้

เพียงเดินขึ้นไปหยิบไมโครโฟน

ทั้งสองได้ร้องเพลงรักอันแสนหวานในทันที

อย่างแรก หลิว เหมิงเจี๋ยร้องเพลงแต่นั้นหลิวเหมิงเจี๋ยไม่มีอะไรเลยท้ายที่สุดผู้ชมก็ได้ยินมันแล้วในตอนนี้และก่อนหน้านี้

เมื่อหลินฟานอ้าปากผู้ชมก็เงียบไปทันทีและทุกคนก็ถูกดึงดูดด้วยเสียงที่ไม่ต่างจากแม่เหล็กของหลินฟานไปในทันที

ฝูงชนคารามภายใน

“โอ้พระเจ้า นี่ไม่ใช่เสียงสวรรค์จริงๆเหรอ!”

“นี่คือนางฟ้าร้องเพลง!?”

“มีเสียงที่ไพเราะเช่นนี้ได้ยังไงฉันแทบช็อค!”

นักร้องสาวตะลึงเธอคิดว่าหลิวเหมิงเจี๋ยเก่งอยู่แล้วแต่ใครจะรู้ว่า หลินฟานมีพลังมากกว่าอีกเธอคิดว่าหลินฟานสามารถร้องเพลงได้ดีกว่านักร้องทั่วไป

นักร้องสาวค้นหาอย่างหนักแต่ไม่พบนักร้องที่ตรงกับหลินฟาน เธอมักจะรู้สึกว่าหลินฟานคุ้นเคยแต่เธอจ่าเขาไม่ได้สักพัก

บางทีอาจเป็นปรมาจารย์บ้านๆ จริงๆจัตุรัสแห่งนี้ก็ธรรมดาๆเช่นกัน การได้พบกับเสียงที่เป็นดั่งนางฟ้านี่จริงๆ …..

ในเวลาเดียวกันผู้สัญจรไปมาจํานวนมากถูกดึงดูดจากทุกทิศทุกทางพวกเขาทั้งหมดถูกดึงดูดด้วยเสียงของ หลินฟานและเสียงของหลินฟานดูเหมือนจะมีพลังเวทย์มนตร์บางอย่างและดึงดูดพวกเขาเข้ามาโดยไม่ได้ตั้งใจ

ไม่นาน บริเวณโดยรอบก็เต็มไปด้วยผู้คนและทุกคนก็ตั้งใจฟังเพลงอย่างเงียบๆเพราะทุกคนต่างก็มึนเมากับเสียงร้องของหลินฟาน

หลิวเหมิงเจี๋ยที่ร้องเพลงกับหลินฟานรู้สึกหวานมากขึ้นในใจ เธอขอให้หลินฟานร้องเพลง

เพราะเธอต้องการสนองความเห็นแก่ตัวของเธอเธอต้องการได้ยิน หลินฟานร้องเพลงและหลินฟานไม่ทําให้เธอผิดหวังมันเป็นเรื่องดีมากมันเกือบทําให้ฉันร้องไห้

ใช่! เธอเป็นครูใหญ่ของโรงเรียนดนตรีแต่ตอนนี้เธอไม่ต่างกับเด็กสาวหากเธอมองไปที่หลินฟานในตอนนี้เหมือนกับเธอได้กลายเป็นแฟนสาวของเขา!

ตอนจบของเพลงก็มีเสียงปรบมือดังสนั่นและเสียงเชียร์ไปทั่ว

“ขออีกเพลง!”

มีคนยกแขนขึ้น และคาราม และทุกคนก็โห่ร้องโห่ร้องทันที

สําหรับคนเดินผ่านไปมา ก็เหมือนได้ฟังคอนเสิร์ตระดับโลกฟรีๆ?

“โอ้พระเจ้า พวกเขาเป็นใครกัน”เด็กสาวที่ร้องเพลงคุกเข่าลงที่หลินฟานคุกเข่าอย่างเชื่อฟังหลิวเหมิงเจี๋ยไม่ต้องการเปิดเผยตัวตนของเธอและกล่าวว่า”ไม่เราเป็นแค่คนธรรมดาสาวน้อยฉันเอาไมโครโฟนคืนให้แล้วเราควรไปได้แล้ว”

พวกเขามาที่นี่เพียงเพื่อช่วยหญิงสาวให้พ้นจากการคุกคามและเพื่อที่จะได้ร้องเพลงกับหลินฟานด้วยเธอมีความสุขมากพอใจแล้ว!

มีผู้คนมากมายอยู่รอบๆและทั้งสองพยายามบีบออกจากฝูงชน หลินฟานกลัวว่าหลิวเหมิงเจี๋ยจะถูกผลักออกไปดังนั้นเขาจึงจับมือหลิวเหมิงเจี๋ยไปโดยธรรมชาติ

หลิวเหมิงเจี๋ยหน้าแดงแต่เธอก็ไม่หลุดพ้นในวังวนนี้หัวใจของเธอตอนนี้ก็คงจะหวานมาก….

เมื่อพวกเขาอยู่นอกฝูงชนหลินฟานก็ปล่อยมือของหลิวเหมิงเจี๋ย

“เสี่ยวฟาน ขอบคุณที่มากับฉันคืนนี้ ฉันไม่ได้ออกเดทกับผู้ชายมานานแล้ว และฉันก็มีความ สุขมาก” หลิว เหมิงเจี๋ยยิ้ม

ไหม”

หลินฟานถามด้วยความสงสัย“พี่สาวเหมิงเจี๋ยคุณสวยมากมีคนจํานวนมากที่ไล่ตามคุณใช่

หลิวเหมิงเจี๋ยพูดว่า“ใช่แต่ฉันไม่ชอบพวกเขา”

หลินฟานยิ้มและพูดว่า“อืม?งั้นพี่เหมิงเจี๋ยชอบผู้ชายแบบไหน?”

หลิวเหมิงเจี๋ยมองหลินฟ่าน แก้มของเธอแดงระเรื่อเธออยากจะพูดว่ากับเหมือนคุณจริงๆแต่

เธออายเกินกว่าจะพูดมันออกไปแต่เธอคิดว่าผู้หญิงควรสงวนไว้ มากกว่านี้

“ลองเดาดูสิ” หลิวเหมิงเจี๋ยพูดอย่างซุกซนและเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

“ให้เดา อะไร?” หลินฟาน กล่าวอย่างตะลึงงั้นและเดินตามไปๆ

เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่กําลังขายดอกไม้เดินเข้ามาหาถือตะกร้าดอกไม้วิ่งไปหาหลินฟานและพูดอย่างไพเราะว่า”พี่ชายแฟนของคุณสวยมากทําไมคุณไม่ซื้อดอกไม่ให้เธอล่ะ”

หลินฟาน ชี้แจง: “อืมผมขอโทษน้องสาวตัวเล็กเธอไม่ใช่แฟนผม”

คุณต้องเป็นคู่รักกันแน่!”

เด็กหญิงพูดอย่างไม่เชื่อ “ฉันไม่เชื่อพี่ชายออกจะหล่อมากและพี่สาวก็สวยมากเช่นกันพวก

หลินฟานหัวเราะ “ปากสาวน้อยมันหวานมากไปไหม… โอเคผมจะซื้อดอกไม้ดอกนี้ให้พี่

สาวคนนี้”

เด็กหญิงตัวน้อยดีใจมากแล้วหยิบดอกกุหลาบออกมา:“ดอกกุหลาบแสดงถึงความเต็มใจ

และความจริงใจทั้งหมดคือ 9 หยวน

เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ เก่งมากหลินฟานรู้สึกราวกับว่าเขาถูกหลอกโดยเด็กหญิงตัวเล็ก ๆแต่เขาไม่สนใจดังนั้นเขาจึงจ่ายเงินให้กับเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ไป

“ขอบคุณคะ พี่!” สาวน้อยเดินออกไปอย่างมีความสุข

“พี่เหมิงเจี๋ย ผมเอามาให้”หลินฟานยื่นดอกกุหลาบให้หลิวเหมิงเจี๋ย

หลิวเหมิงเจี๋ยกัดริมฝีปากของเธอและพูดอย่างเขินอาย:”ฉันไม่ใช่แฟนสาวของคุณทําไม

คุณถึงให้ดอกกุหลาบกับ.. ฉัน”

หลินฟาน เกาหัวของเขา: “นี่… หรือคุณจะโยนมันทิ้ง?”

หลิว เหมิงเจี๋ยหยิบกุหลาบขึ้นมาราวกับสายฟ้า: “ไม่คุณซื้อมันมาแล้วทิ้งไปก็เสียเปล่าฉันจะ

รับมันไว้เองถึงไม่เต็มใจก็ตาม”

ทันใดนั้น ชายที่แต่งตัวดีหลังเรียบก็ถือกุหลาบก่ามือใหญ่เดินเข้ามาและคุกเข่าลงต่อหน้า

หลิว เหมิงเจี๋ยด้วยเข่าข้างหนึ่ง

“เหมิงเจี๋ย ไม่คิดว่าจะเจอเธอที่นี่ฉันแค่หยุดเด็กผู้หญิงคนนั้นแล้วซื้อดอกกุหลาบทั้งหมดรวมเป็น19 ดอกแล้วมอบให้เธอคุณสัญญาว่าจะเป็นแฟนฉันได้ไหม”เขาพูดอย่างคาดหวังเมื่อหลิวเหมิงเจี๋ยเห็นชายคนนี้เธอก็ประหลาดใจ:”ซุนเหลียงนั่นคุณ!”

ชายคนนั้นกล่าวว่า “ไม่ครั้งสุดท้ายที่คุณปฏิเสธการไล่ตามของฉัน คือเมื่อ 3 ปีที่แล้วและตอนนี้ฉันกลับมาพร้อมกับทรัพย์สมบัติแล้ว นี่แสดงว่าเรามีลิขิตตรงกันจริงๆ”

หลิวเหมิงเจี๋ยถามด้วยความสงสัย: “หมายความว่ายังไงทําไมคุณกลับมาพร้อมทรัพย์สมบัติ?”

ซุนเหลียงกล่าวว่า“คุณปฏิเสธฉันเมื่อสามปีที่แล้วฉันคิดเรื่องนี้อยู่นานแต่คิดไม่ออกฉันหล่อและมีบุคลิกที่ดีคุณจะปฏิเสธฉันได้อย่างไร”

อุ๊บ!

หลินฟานที่อยู่ข้างๆเขาอดหัวเราะไม่ได้เมื่อได้ยินคําพูดนั้น

ซุนเหลียง คนนี้ไม่ได้น่าเกลียดที่สุดและธรรมดาเขาคิดว่าเขาหล่อ ซึ่งทําให้เขามีความมั่นใจซุนเหลียงเหลือบมองหลินฟานไม่สนใจ และพูดว่า:”ฉันคิดเรื่องนี้มานานแล้วแต่ฉันคิดได้เพียงเหตุผลเดียวนั่นคือฉันจน!ฉันก็เลยทํางานอย่างหนักหนาสาหัสมาสามปี สุดท้ายก็พ่อฉันตายฉันก็ได้สืบสานทรัพย์สมบัติกว่าสิบล้านของเขาตอนนี้ฉันก็มีเงินแล้วฉันไม่คิดว่าคุณมีเหตุผลอะไรที่จะปฏิเสธฉัน”

หลินฟานฝืนยิ้มและอดทนกับมันอย่างหนักซุนเหลียงคนนี้ค่อนข้างตลกแต่หลิวเหมิงเจี๋ยเหงื่อตกและพูดว่า“ซุนเหลียงคุณเข้าใจผิดครั้งใหญ่แล้วฉันไม่ใช่คนที่ไม่ชอบคนจนและรักคนรวยฉันปฏิเสธคุณไม่ใช่เพราะฉันคิดว่าคุณจนแต่เพราะเราไม่เหมาะกัน!”

ซุนเหลียง เริ่มวิตกกังวล: “อะไร!ไม่เหมาะสมกัน?”

หลิวเหมิงเจี๋ยกล่าวว่า”มันยากที่จะพูดยังไงฉันก็ไม่ชอบคุณคุณออกจะหล่อหาผู้หญิงที่คู่ควรกับความรักของคุณดีกว่านะ”

ซุนเหลียงกล่าวว่า “ไม่ฉันรักคุณเท่านั้นสัญญากับฉันถ้าคุณไม่สัญญากับฉันฉันจะคุกเข่าอยู่

อย่างงี้”

หลิวเหมิงเจี๋ยรู้สึกเขินอายเล็กน้อยซุนเหลียงคนนี้ยังคงเหมือนเดิม อย่างเมื่อก่อนหลินฟานไม่สามารถช่วยได้อีกต่อไป:”เพื่อน คุณไม่เห็นหรือว่าเหมิงเจี๋ยรับดอกกุหลาบ

ของผมไปแล้วตอนนี้เธอเป็นแฟนของผมแล้วช่วยออกไปด้วย!”

“จริง?”

หลิว เหมิงเจี๋ยและซุนเหลียงมองไปที่หลินฟานพร้อมกัน เซอร์ไพรส์เซอร์ไพรส์มาก