เทพจักรพรรดิสงคราม - ตอนที่ 230 : ความทรงจำ
เฟยหลงที่ได้ยินเช่นนั้นก็ได้กล่าวตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบที่เเฝงไปด้วยการเยาะเย้ย
” ใครหลอกเเกกันละ…………. ที่ข้าเห็นเพียงเเค่ปีศาจโง่เง่าตัวหนึ่งใช้ให้หุ่นเชิดเงาปีศาจของคนเองกระโดลงหลุมที่ข้าสร้างไว้เเค่นั้นเอง ”
หุ่นเชิดเงาปีศาจที่ได้ยินเชน่นั้นก็ได้กล่าวตอบเฟยหลงกลับไปด้วยความโกรธ
” เเก…………… เจ้าพวกมนุษย์อันเเสนต่ำต้อยข้าจะเเสดงให้เเกเห็นถึงพลังของข้า ”
เมื่อหุ่นเชิดเงาปีศาจกล่าวจบก็ได้พยามระเบิดพลังปราณสีดำที่เเปดเปื้อนออกมาทำลายโซ่สีทองที่กักขังมันเอาไว้
” ตู้ม ตู้ม ตู้ม ”
เเต่ไม่ว่าจะพยามเท่าไหร่ก็ไม่สามารถทำลายโซ่สีทองเส้นนี้ได้เลยเเม้เเต่น้อน
หุ่นเชิดเงาปีศาจที่เห็นดังนั้นก็ได้กล่าวออกมาด้วยท่าทางที่ตื่นตระหนก
” นี้มันโซ่บ้าอะไรกันทำไมข้าถึงไม่สามารถทำลายมันได้เลยเเม้เเต่เส้นเดียว ”
” เจ้ามนุษย์ถ้าเเกเเน่จริงละก็ปล่อยข้าออกไปสิเเล้วข้าจะสู้กับเจ้าอย่างยุติธรรม ”
เฟยหลงที่ได้นินหุ่นเชิดเงาปีศาจกล่าวออกมาเเบบนั้นก็ได้หัวเราะออกมาเบาๆเหมือนกับว่ากำลังเยาะเย้ยมันอยู่ก่อนที่จะกล่าวออกมาว่า
” ปีศ่จอย่างพวกเจ้าอยากที่จะสู้กับจ้าอย่างยุติธรรม ”
” ฮ่า ฮ่า ฮ่า ………….. ”
หุ่นเชิดเงาปีศาตที่ได้ยินเฟยหลงหัวเราะนั้นก็ได้กบ่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเเปลกใจ
” มีอะไรน่าขำกันเจ้ามนุษย์ ”
เฟยหลงที่ได้ยินหุ่นเชิดเงาปีศาจกล่าวถามออกมาเเบบนั้นก็ได้กล่าวตอบกลับไป
” ข้่าไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดเเบบนั้นจากเผ่าปีศาจอย่างเจ้า…………………. เผ่าปีศาจที่เจ้าเลห์มีความถือดีมนตนเองคิดว่าตนยิ่งใหญ่เเละคิดยึดครองทรัพยากรส่วนใหญ่ไปใช้นั้นสุดท้ายเเล้วเจ้าก็น่าจะรู้ดีว่าจุดจบของเผ่าปีศาจเจ้าเป็นยังไง ”
เมื่อหุ่นเชิดเงาปีศาจได้ยินเช่นนั้นมันก็ได้นึกถึงความทรงจำในอดีตขึ้นมาย่างรวดเร็ว
ท่ามกลาสงครามที่เกิดขึ้นระหว่างมนุษย์กับปีศาจได้ต่อสู้กับอย่างบ้าเลือดโดยที่ทางเผ่าปีศาจคิดว่ามนุษย์นั้นเป็นพวกที่เห็นเเก่ประโยชน์ส่วนตัวเท่านั้น
เมื่อพวกมันบุกโจมตีไปก็อาจะไม่มีใครสนใจที่จะร่วมมือกันต่อสู้กับพวกมันที่มีพลังอันยิ่งใหญ่เเต่เเล้วใครจะคิดละว่าในหมู่มนุษย์นั้นอยู่ๆก็ได้มีชายคนหนึ่งปรากฏตัวออกมาเเละรวบรวมเผ่ามนุษย์เพื่อต่อต้านการรุกรานเผ่าปีศาจ
ซึ่งตัวมันก็อยู่ในสงครามครั้งนั้นด้วยเเต่มันเป็นเพียงเเค่ตัวตนเล็กๆของเผ่าปีศาจคนหนึ่งที่ไม่มีตำแหน่งสูงส่งใดๆ
ในสงครามครั้งนั้นตัวมันได้รับคำสั่งให้เป็นหนึ่งในเผ่าปีศาจที่บุกโจมตีป้อมปราการที่มนุษย์ได้สร้างขึ้นมาเพื่อหยุดการรุกรานของเผ่าปีศาจ
ในสงครามนั้นมียอดฝีมือระดับสูงของเผ่าปีศาจได้เดินทางไปร่วมสงครามเพื่อทำลายป้อมปราการนั้นด้วย
เเต่ใครจะคิดว่าอยู่ๆทางฝั่งมนุษย์นั้นจะปรากฏตัวตนที่เเข็งแกร่งกลุ่มหนึ่งเป็นคนนำทัพปกป้องป้อมปราการเเห่งนั้นไว้ได้เเละสังหารยอดฝีมือระดับสูงของเผ่าปีศาจไปได้จำนมาก
เเละนั้นก็เป็นสงครามที่เผ่าปีศาจสูญเสียมากที่สุดเเล้วเริ่มที่จะพ้ายเเพ้เพราะไม่อาจที่จะหยุดเผ่ามนุษย์ที่โต้กลับมาได้สุดท้ายเเล้ว……………………..
เฟยหลงไม่ได้เข้าไปขัดจังหวะความคิดของหุ่นเชิดเงาปีศาจตนนั้นก่อนที่จะปล่อยให้เวลาผ่านชั่วครู่ก่อนที่จะกล่าวออกมา
” เป็นไงนึกออกเเล้วใช่ไหมว่าเผ่าปีศาจของเจ้านั้นล้วนถูกทำลายเเละถูกผนึกไปจนเเทบจะหมดสิ้น ”
” ด้วยการร่วมมือของเผ่ามนุษย์ที่เจ้าเรียกว่าเป็นตัใตนอันต่ำต้อยเเละอ่อนเเอยังไงละ
หุ่นเชิดเงาปีศาจที่ได้ยินเช่นก็ได้สติกลับมาก่อนที่จะกล่าวอออมาด้วยความโกรธเเค้น
” เเล้วไงละเเม้ในอดีตพวกเราจะพ่ายเเพ้เเต่ตอนี้อีกไม่นานพวกเราจะกลับมาทวงทุกสิ่งที่ควรเป็นของๆพวกข้าเผ่าปีศาจ “