เทพจักรพรรดิสงคราม - ตอนที่ 169 : เเต่นั้นก็เป็นเพียง
เจียงหงที่เห็นท่าทางของเฟยหลงก็ได้เเต่ยืนอยู่กับที่ด้วยวามโกรธเคือง
ซูซ่านที่ยืนดูทั้งสองกล่าวโต้เถียงกันก็ได้มองเสี่ยวไป๋เเล้วกล่าวกับมัน
” เสี่ยวไป๋เจ้าคิดว่าข้าควรเข้าไปหยุดดีไหม ”
เสี่ยวไป๋ที่ได้ยินเช่นั้นก็ได้ร้องตอบซูซ่าน
” อ๋าว ”
” ชั่งเถอะเดี๋ยวพี่ใหญ่ก็หยุดเองเเหละ ”
ซูซ่านที่ได้ยินเสี่ยวไป๋บอกมาเเบบนั้นก็ได้เเต่กล่าวตอบกลับไปสั้นๆ
” อืม ”
ทางด้านจ้าวเฉินเเละขายที่ถูกเรียกว่าเเม่ทัพขี้นเมานั้นได้ต่อสู้มาจนถึงช่วงท้ายเเล้ว
ตอนนี้ทางด้านสัตว์อสูรหมาป่าเเละสัตว์อสูรกิ่งก่าตัวนั้นมีบาดเเผลจากลูกธนูเเละขวานศึกจำนวนมาก
ส่วนทางด้านจ้าวเฉินเเละเเม่ทัพขี้เมานั้นมีบาดเเผลเล็กน้อยเเละส่วนมากจะเป็นชุดเกราะที่รับพลัโจมตีส่วนใหญ่จองสัตว์อสูรเหล่านั้นไว้
เฟยหลงมี่สังเกตุเห็นเรื่องนั้นก็ไดเกล่าวออกมาว่า
” โอ้…………….. ไม่นุกว่าเกราะที่หลอมขึ้นโดยอาณาจักรสายลมเเห่งนี้ยังพอมีดีอยู่บ้าง ”
เจียงหงที่ได้ยินเฟยหลงกล่าววิพากษ์วิจารณ์เกราะที่สร้่งโดยช่างตีเหล็กของอาณาจักรสายลมดังนั้นจึงกล่าวตอบกลับไป
” อะไรคือพอมีดีอยู่บ้างของท่านกัน………….. เกราะนี้ถูกสร้างโดยช่างตีเหล็กของอาณาตักรสายลมซึ่งท่านน่าจะรู้ว่าช่างตีเหล็กนั้นได้รับความเคารพพอๆกัยเหล่านักปรุงยา ”
เฟยหลงได้กล่าวตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ
” สาวนน้อยเช่นเจ้ากล่าวได้ถูกต้องเเล้วละว่านักปรุงยากับช่างตีเหล๊กนั้นได้รับความเคารพพอๆกัน ”
เจียงหงที่ได้ยินเฟยหลงกล่าวชื่นชมนางจึงรึ้สึกดีอย่างมากเเต่เเล้วความรึ้สึกเหล่านั้นต้องหายไปในเวลาไม่นาน
เฟยหลงก็ได้ต่อไปอีก
” เเต่นั้นก็เป็นเพียงพื้นฐานเท่านั้น…………….. ”
เจียงหงก็ได้กล่าวตอบเฟยหลงด้วยความโกรธเริ่มเพิ่มขึ้นอีกครั้ง
” งั้นท่านรู้อะไรอีกเกี่ยวกับช่างตีเหล็กละ ”
เฟยหลงได้กล่าวตอบเจียงหงด้วยท่าทีที่เเสดงออกมาราวกับว่าเป็นเรื่องง่ายดาย
” สำหรับความรู้เกี่ยวกับการปรุงยาเเละการหลอมอาวุธนั้นข้าล้วนมีมากกว่าที่เจ้าคิด ”
เจียงหงที่ได้ยินเฟยหลงกล่าวโอ้อวดออกมาดังนั้นจึงกล่าวตอบกลับไป
” งั้นทำไมท่านไม่กว่าว่าเป็นนักปรุงยาเเละช่างตีเหล็กที่อยู่จุดสูงสุดเลยละ ”
เฟยหลงได้กล่างตอบเจียงหงกลับไป
” เจ้าจะกล่าวอย่างนั้นก็ใกล้เคียงอย่างมาก ”
เจียหงที่ได้ยินเเบบนั้นก็ได้เเต่หมดคำพูดที่จะกล่าวออกมาต่อไป
เเละกลับไปมองการต่อสู้ของลุงใหญ่
จ้าวเฉินที่รับการโจมตีของสัตว์อสูรหมาป่าตนั้นด้วยขวานก็ได้กล่าวออกมาว่า
” เจ้านี้มันจะถึกทนไปไหนทำไมไม่ยอมล้มลงเเล้วตายไปแบบว่าง่ายละ ”
เเม่ทัพจี้เมาที่ได้ยินเช่นั้นก็ได้กล่าวเยาะเย้ยกลับไป
” ถ้าเป็นเเบบนั้นละก็พวกข้าจะมาช่วยเจ้าทำไมละเจ้าก็เเค่รอให้สัตว์อูรเหล่านี้ฆ่าตัวตายเองก็ได้”
เมื่อชายที่ถูกเรียกว่าเเม่ทัพขี้เมาพูดจยก็ได้ยิงธนูใส่สัตว์อสูรกิ่งก่าตัวนั้นอีกครั้ง
” ฉึก ฉึก ”
เสียงของลูกธนูที่โดนตัวของสัตว์อสูรกิ่งก่าเ
จ้าวเฉินก็ได้ใช้ขวานศึกของตนรวมเจ้ากับทักษะยุทธ์ก่อให้เกิดรูปขวานขนาดใหญ่ขึ้นบนอากาศราวกับว่ามีคนวาดมันเอาไว้
เเละอาศัยจังหวะที่สัตว์อสูรหมาป่านั้นอ่อนเเอที่สุดก็คือตอนนี้นั้นเองำร้อมกับหวดใส่มันโดยไม่เก็บซ่อนพลังเเม่เเต่นิดเดียว
” ตู้มมมมมมมมมม ”
เสียงระเบิดเกินขึ้นทำให้สัตว์อสูรหมาป่าที่อยากจะหนีเเต่ไม่สามารถหนีออกไปได้เพราะขาของมันได้รับบาดเจ็บอย่างหนักจากขวานศึกของจ้าวเฉิน
ท่างด้านเเม่ทัพขี้เมานั้นได้้ง้างสายธนูพร้อมกับปล่อยลูกธนูที่เต็มไปด้วยพลังปราณซึ่งมันได้ปรากฏรูปร่างเหมือนกับอินทรีที่กำลังบินเข้าไปโจมตี
” ฉึก ”
เมื่อมีเสียงของลูกธนูโดนเข้าบริเวณศรีษะของกิ่งก่าตัวนั้นการต่อสู้ของขอบเขตหลอมรวมก็ได้จบลง