The Great Merchant in the Cataclysm - ตอนที่166

ตอนที่166: ชําระหนี้

“ทําไมสีหน้าของเจ้าดูประหลาดใจจัง?”

ลองชิสังเกตจางม่ด้วยสายตาของเขา.สัญชาตญาณที่ฝึกฝนมาหลายปีบอกเขาว่ามีบางอย่างผิดปกติกับจางม่อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถหาสาเหตุของปัญหาได้

จางมู่เป็นคนที่ระมัดระวัง ดังนั้น เขาจะตกอยู่ใต้กับดักของลองชิ และให้เขาหาเบาะแสเพิ่มเติมได้อย่างไร? ดังนั้น เขาจึงตอบกลับในครั้งนี้” ข้ารู้สึกเหมือนกับมันเป็นเรื่องบังเอิญ.ตอนแรกข้าทนหิวไม่ได้เลยขโมยกระเป๋าเงินที่เมืองหลัวหยาง และตอนนี้ ข้าพบเจ้าอีกครั้ง.จากโชกุนกลายเป็นผู้ฝึกสอนกําลังพิเศษ ตอนนี้เจ้าเปลี่ยนเป็นอันดับหนึ่งของเมืองฉานซี.ทุกอย่างมันเกิดขึ้นโดยฉับพลัน”

ในตอนนี้ ในที่สุด ลองชิก็ได้พบความลังเลที่เขามีต่อจางมู่เขาเขยิบตา และจ้องมองจางม่ขึ้นและลงอย่างระมัดระวังเขาถามคําถามที่จางมู่ไม่สามารถหาเหตุผลมาอธิบายกับเขาได้อีกครั้ง” ข้าจําได้ว่านักสถิติของข้ารายงานว่าเจ้ามาจากเมืองใกล้เคียงที่ต้องการความคุ้มครอง.อย่างไรก็ตามข้าจําได้ว่าเจ้ามาเมืองหลัวหยาง.ด้วยระยะทางไกลจากที่นี่และที่นั่น ประกอบกับการจราจรแบบนี้เจ้าพูดด้วยความซื่อสัตย์ได้ไหมว่าเจ้ามาไกลขนาดนี้เพียงเพื่อต้องการความคุ้มครอง? ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ข้อมูลต่าง ๆ น่าจะขาดการสื่อสาร ดังนั้น เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าสถานที่นี้ปลอดภัยที่สุด?

หนุ่มน้อยจางม่ ตอนนี้ เจ้าควรอธิบายให้ข้าฟังหน่อย”

เมื่อลองชิพูด เสียงของเขากลายเป็นเยือกเย็น สายตาที่เขาจ้องมองมาที่จางมู่ราวกับผู้คุมกําลังตรวจตราทั่วทั้งร่างกาย.หากเขาไม่อธิบายให้เข้าใจ จางมู่เกรงว่าเขาคงจะถูกจับ

มองมาที่ชายศีรษะล้านด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า เขาเปล่งรัศมีเช่นเดียวกับจางมู่

กลิ่นอายฆาตกรรม!

ตอนนี้มันไม่ใช่เวลาที่จะเปิดเผยความลับของเขา อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถมีปัญหากับเขาได้ แม้ว่าเขาจะไม่แน่ใจว่าใครจะแพ้หรือชนะ แต่สิ่งหนึ่งที่เขามั่นใจคือ เมืองฉานซีจะไม่ให้เขาอยู่อีกต่อไป.แบบนั้นเขาจะไม่สามารถทํางานของพ่อค้าได้สําเร็จ

รวดเร็วราวกับสายฟ้า สมองของจางมู่คิดมากกว่าหนึ่งพันเหตุผล.ทันใดนั้น เขาก็พบข้อแก้ตัวที่เหมาะสมในการตอบคําถามที่เฉียบคมของลองชิ“ ใครจะเสี่ยงชีวิต และวิ่งหนีเดินทางมาที่นี่นับร้อยกิโลเมตร?นอกจากนี้การสื่อสารที่ไร้ค่าตอนนี้เจ้าน่าจะลองใช้อุปกรณ์ดั้งเดิมที่สุดสื่อสาร และมันล้มเหลวถูกต้องใช่ไหม? ดังนั้นจึงไม่มีทางที่ข้าจะรู้ว่าสถานที่นี้ปลอดภัย”

“อืม หลังจากนั้นละ? เจ้าไม่ได้พูดถึงประเด็นหลัก.”ลองชิยังคงซักถามจางมู่ต่อ

จางมู่โบกมือของเขา เพิกเฉยต่อแรงกดดันของลองชิที่มีต่อเขาอย่างสิ้นเชิง ในขณะที่ตอบว่า”เหตุผลของข้าที่พยายามอย่างมากในการมาที่นี่คือ เพื่อหาคน

เห็นผู้หญิงข้างนอกนั่นไหม? เธออาศัยอยู่ในเมืองเล็ก ๆ บริเวณนี้ และเธอเป็นคนเพื่อนที่ดีของข้า ก่อนหน้านี้ ข้าไม่มีหน้าที่จะพบเธอเมื่อข้ายากจน แต่เมื่อโลกมาเป็นแบบนี้ ข้าเป็นห่วงเธอ.ดังนั้น ข้าจึงตามเธอมาจากเมืองหลัวหยาง

แต่ข้าไม่เคยคาดคิดว่าเธอทักษะของเธอจะตื่นขึ้นก่อนข้า และจับเจ้าแมลงยักษ์นั้น ดังนั้นข้าจึงไม่จําเป็นต้องปกป้องเธอ.ในที่สุด อย่างที่เจ้าเห็น เราได้ช่วยชีวิตเด็กผู้ชายที่อยู่คนเดียวในบ้านของเขาหลังจากนั้น เราก็รีบมาที่นี่จากเมืองใกล้เคียง.ข้ารู้สึกว่ามีทหาร และตํารวจที่มีคุณภาพสูงกว่าดังนั้น มันก็เป็นเรื่องเข้าใจได้ที่มาที่นี่ ใช่ไหม?”

ลองชิค่อย ๆ คิดเกี่ยวกับคําพูดของจางมู่ที่พูดก่อนหน้านี้ เขาไม่เห็นร่องรอยการโกหกจากสายตาของจางม่เนื่องจากรูปลักษณ์ที่จริงใจไม่เหมือนแกล้งทําอย่างไรก็ตาม เขายังรู้สึกว่ามีอะไรบาง อย่างอยู่

จางมู่ยิ้ม ขณะที่เขารอลองชิ.การโกหกที่ดีคือ การผสมผสานความจริง และเท็จ คําที่เขาพูดก่อนหน้านี้ครึ่งหนึ่งเป็นคําพูดที่เป็นเรื่องจริง ไม่จําเป็นสําหรับเขาที่จะสร้างเรื่องโกหกโดยเจตนา

ลองชิใช้เวลามองที่จางม่อีกสักพัก และเพราะว่าจางมู่ยับยั้งความแข็งแกร่งระดับสอง และออร่าที่มาจากร่างกายของเขาได้ดี ดังนั้น แม้แต่นักวิวัฒนาการระดับสองอย่างลองชิก็ไม่สังเกตถึงพลังที่แท้จริงของเขา

แม้ว่าคําพูดที่จางม่พูดกับเขาจะเป็นบทละคร เขาก็มั่นใจว่าจางมู่จะไม่สร้างปัญหาในสถานที่แห่งนี้มากไปกว่านั้น จางมู่เป็นนักวิวัฒนาการประเภทผู้ฝึก และมันไม่ใช่ว่าฐานของเขาจะไม่มีแบบเดียวกับเขาเลยแน่นอนว่าตราบใดที่เขาสัตว์กลายพันธุ์ระดับเดียวกับเขาช่วยพวกเขาความแข็งแกร่งของพวกมันจะสูงกว่าพวกที่อยู่ในระดับเดียวกัน

อย่างไรก็ตาม ในเวลาเดียวกัน ความสามารถของผู้ฝึกมีจุดอ่อนร้ายแรง

เมื่อนักวิวัฒนาการประเภทผู้ฝึกสูญเสียการเชื่อมต่อกับสัตว์กลายพันธุ์ของพวกเขา พวกเขาจะไม่มีอะไรเลยหากไม่มีพวกมัน

ลองชิไม่เชื่อว่าจางมู่จะแข็งแกร่ง.นั่นเป็นเพราะเขาเคยต่อสู้กับอาจารย์ของเขามาก่อนทักษะของนิกายหัวขโมยไว้ใจได้ ดังนั้น การฝึกฝนร่างกายจึงไม่ใช่สิ่งสําคัญ.แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจว่าทําไมถึงมีความตึงเครียดในหัวใจของเขา ลองชิรีบกลับมาเป็นปกติเขาลูบไหล่ของจางมู่และพูดว่า”ข้าเข้าใจแล้วแฟนตัวน้อยของเจ้าจากอดีต? หากเจ้าชอบเธอจริง ๆ มันคงไม่น่าแปลกใจ”

เนื่องด้วยลองชิไม่พบปัญหาใด ๆ เกี่ยวกับเขา เขาก็สามารถคิดได้ว่าเขาต้องการอะไร.ดังนั้นจางมู่จึงไม่ปฏิเสธ

แต่ทันใดนั้น รอยยิ้มอันชาญฉลาดปรากฏตัวบนใบหน้าของลองชิ ขณะที่เขาถามคําถามที่เกือบําให้จางมู่อาเจียนเป็นเลือดออกมา”ในเวลานั้นที่เมืองหลัวหยาง เจ้าขโมยเงินสามพันหยวนของข้าตอนนี้เป็นเวลาที่เจ้าจะจ่ายข้ากลับพร้อมดอกเบี้ยใช่หรือไม่?”

ในทันใดนั้น ก็เหมือนกับแกะนับพันตัววิ่งในสมองของจางมู่

ถ้าไม่ใช่ข้า เจ้าคงจะไม่มีตัวตนในอนาคต.หากเจ้าไม่กลับไปที่เมืองฉานซี ข้าพนันว่าเจ้าจะถูกฆ่าด้วยสถานบันเทิงเหล่านั้นที่เต็มไปด้วยผู้คนที่กลายร่างเป็นซอมบี้ประเภท” ขนาดใหญ่จะเป็นอย่างไรถ้าเจ้าเป็นครูฝึกสอนกําลังพิเศษ? จะเป็นอย่างไรถ้าเจ้าเป็นคนที่มาจากหน่วยพิเศษ?เจ้าจะถูกฆ่าท่ามกลางซอมบี้ประเภท” ขนาดใหญ่ ที่แข็งแกร่งกว่ามนุษย์ธรรมดาถึงสามเท่ายังไงละ

นั่นเป็นเหตุผลเดียวที่จางม่คิดว่าทําไมลองชิจึงไม่ปรากฏตัวขึ้นในอดีต และกลายเป็นแข็งแกร่งและยิ่งใหญ่ในตอนนี้

แน่นอนว่าเขาไม่สามารถพูดให้ลองชิฟังได้รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อยในขณะที่เขายกคิ้วทั้งสองขึ้นในลักษณะที่ตั้งคําถาม เจ้าต้องการให้ข้าคืนหนี้อย่างไรข้าไม่คิดว่าเจ้าต้องการเงิน ใช่ไหม? แม้ว่าข้าจะจ่ายเจ้าคืนด้วยศูนย์ที่เพิ่มขึ้นอีกตัวเจ้าก็ว่ามันไร้ค่าตอนนี้”

รอยยิ้มลึกลับนั้นยังคงอยู่บนใบหน้าของลองชิ” เงิน? แม้ว่าก่อนที่จะเกิดยุคหายนะ เงินจะเป็นเพียงตัวเลขสําหรับข้า ไม่ต้องพูดถึงว่ามันเป็นเศษกระดาษชิ้นหนึ่งในตอนนี้ และไม่สามารถเปรียบเทียบกับถุงยังชีพได้”

“ช่วยข้าทําสิ่งหนึ่ง และเรื่องเมื่อสองเดือนก่อนจะหักล้างไป”

ในที่สุดลองชิก็พูดถึงเจตนาที่แท้จริงของเขา เมื่อเขาจ้องมองที่จางมู่ด้วยสายที่เปล่งประกาย

“แล้วมันคืออะไร?” จางมู่ไม่กล้าที่จะเห็นด้วยในทันที และถามล่วงหน้า

ลองชิค่อย ๆ พูดคําสองสามคําที่ทําให้จางม่ถึงกับถอนหายใจกลางอากาศ

“ฟื้นฟูเมืองจินจง”

ลองชิคนนี้เริ่มฟื้นฟูเมืองระดับจังหวัดใกล้กับเมืองถ่านหิน

เฮ้ นี้มันเรื่องใหญ่ไปหน่อยนะ!

จางม่รู้สึกว่าเขาขึ้นเรือของโจรสลัด.หนี้ของเงินสามพันหยวนจะถูกชําระเช่นนี้หรือ!