Red Envelope อั่งเปาทะลุโลก - บทที่ 827 การโต้เถียงเรื่องผลประโยชน์
ณ สหพันธรัฐจักรวาล, เมื่อรายการคำขอของอู๋ฮ่าวเหรินได้ถูกส่งมาถึง ก็ได้สร้างความตื่นตะลึงในทันที
ในเว็บไซต์ของสหพันธรัฐ, ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นใครที่นำเอาใบรายการของอู๋ฮ่าวเหรินขึ้นมาอัพ
“คนๆนี้ช่างไร้ยางอายจริงๆที่เขาต้องการสมบัติของอารยธรรมของพวกเราเช่นนี้”
“ข้าไม่เคยเห็นคนที่เห็นแก่ตัวที่เรียกร้องสมบัติจำนวนมากเช่นนี้มาก่อน”
“อย่าไปยอมตกลงกับเขา, ต่อให้พวกเราตาย, พวกเราก็ไม่ยอมยกสมบัติเหล่านี้ให้กับเขาหรอก”
“ใช่แล้ว, ข้าไม่เชื่อหรอกว่าอารยธรรมทั้งหมดของพวกเราจะไม่สามารถสู้กับสัตว์ประหลาดพวกนั้นได้”
ในขณะที่ทุกคนกำลังเดือดดาลกับการเรียกร้องของอู๋ฮ่าวเหริน, ก็ได้มีบางคนที่ออกมาปกป้องเขาเช่นกัน
“อืม, ผมไม่คิดว่าของพวกนี้คือของที่เขาต้องการจริงๆนะ, 3 ปีก่อนในตอนที่เขาและอารยธรรมของเขาถูกรุกรานโดยอารยธรรมต่างๆของสมาพันธ์ และไม่มีใครที่ออกมาช่วยเหลือเขา, ถ้าเขาไม่รีบหลบหนีไป บางที่ทั้งอารยธรรมของเขาคงถูกทำลายไปแล้ว”
“ใช่แล้ว, ในตอนนั้น, ผู้คนล้วนอยากทำลายอารยธรรมของเขา, แล้วตอนนี้ทำไมเขาถึงต้องมาช่วยพวกเราฟรีๆด้วยล่ะ?”
“นั่นสิ, ในตอนที่อารยธรรมของคนอื่นจะถูกทำลายนั้นไม่มีใครที่ออกมาช่วยเหลือเขาเลย, แล้วตอนนี้มาขอให้คนอื่นเขาช่วยแล้วบอกว่าไร้ยางอายที่เรียกร้องขอสิ่งของ, มันไม่น่าไร้ยางอายที่พูดเช่นนี้ออกมายิ่งกว่าอีกเหรอ”
“………..”
ไม่นานนัก, ทั้งสองฝ่ายในโลกอินเตอร์เน็ทต่างก็ออกมาโต้เถียงกันในเรื่องนี้
ซึ่งต่างก็พูดว่าเป็นเรื่องของความอยู่รอดของสหพันธรัฐ, และทุกๆอารยธรรมควรที่จะออกมาช่วยกันสู้กับเจ้าตัวเขมือบและสัตว์ดารา
แล้วยังพูดด้วยว่า, อู๋ฮ่าวเหรินจะต้องถูกทำลายเมื่อเวลามาถึง, ในตอนนี้เป็นเรื่องที่ดีจะไม่ตกหลุมพรางเขา, ทำไมเขาต้องมาช่วยพวกเขาด้วย
หากเทียบกับการโต้เถียงกันในอินเตอร์เน็ท, ที่สภาสหพันธรัฐนั้นได้กลายเป็นความยุ่งเหยิงไปแล้ว
เคยมีคำกล่าวที่ว่า: หากไม่ลำบากเพราะการโดดเดี่ยวแล้ว, ก็จะลำบากเพราะความไม่เท่าเทียมอยู่ดี ซึ่งในทำนองเดียวกัน
ในเวลานี้อู๋ฮ่าวเหรินต้องการให้อารยธรรมต่างๆนำเอาสมบัติของอารยธรรมของพวกเขาออกมา, แต่ก็มีอารยธรรมมากมายที่ไม่ได้อยู่ในรายการเหล่านี้ด้วย
ด้วยเหตุนี้, อารยธรรมที่ต้องเอาสมบัติของตัวเองออกมาจึงยังลังเล
แน่นอนว่า, พวกเขาอิจฉาอารยธรรมต่างๆที่ไม่ต้องเอาสมบัติออกมาด้วย
พวกเขาจึงได้เริ่มทะเลาะกัน, ในหลายวันมานี้ การประชุมหารือนั้นจบลงด้วยการทะเลาะกันตลอด ราวกับอยู่ในตลาดสด
“ผมไม่สนหรอก, เรื่องต้องให้สมบัติไป แต่พวกเราต้องการค่าเสียหายที่เท่าเทียมกับสมบัติของพวกเรา, และค่าเสียหายนี้จะต้องมาจากอารยธรรมที่ไม่ได้ถูกเรียกร้องให้เอาสมบัติออกมาด้วย”
“ใช่แล้ว, ทำไมพวกเราต้องเป็นฝ่ายเดียวที่ต้องสูญเสีย, ในขณะที่พวกคุณสบายอยู่ฝ่ายเดียวด้วย”
“คุณน่ะเป็นคนที่ไม่ควรจะพูดแบบนี้ที่สุด, ต่อให้พวกเรายินดีที่จะจ่ายค่าเสียหาย แต่คุณก็จะไม่ได้อยู่ในรายชื่อผู้ที่ได้รับด้วย, ถ้าผมจำไม่ผิดในตอนที่พวกเราโจมตีอารยธรรมของเขานั้น พวกเรามีอารยธรรมของคุณรวมอยู่ด้วย”
“ผมคิดว่าค่าเสียหายนี้ควรจะให้อารยธรรมต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการตามล่าอู๋ฮ่าวเหรินเป็นผู้จ่ายดีกว่า, ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะพวกเขา พวกเราก็คงจะไม่ต้องลำบากอย่างในตอนนี้”
“ใช่แล้ว, ผมเห็นด้วย, มันเป็นคราวของพวกเขาบ้างแล้ว”
“ผมไม่เห็นด้วย, พวกเราที่จับอู๋ฮ่าวเหรินผิดก็จริง แต่อารยธรรมต่างๆที่จับเจ้าตัวเขมือบมาก็ผิดเช่นกัน, ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขา ก็คงไม่มีเจ้าตัวเขมือบมากขนาดนี้หรอก”
“ใช่แล้ว, ถ้าพวกเราต้องชดใช้ค่าเสียหายแล้ว, อารยธรรมเหล่านั้นก็ต้องจ่ายค่าเสียหายด้วย”
เรื่องของการชดใช้ค่าเสียหายในครั้งนี้, ทั้งสองฝ่ายต่างไม่มีใครยอมใคร
ทางสมาพันธ์ที่เคยรุกรานอู๋ฮ่าวเหรินนั้น ไม่ได้เข้าร่วมการไล่จับเจ้าตัวเขมือบในครั้งนั้น
และอารยธรรมที่ไม่ได้รุกรานอู๋ฮ่าวเหรินนั้น ส่วนใหญ่เข้าร่วมการไล่จับเจ้าตัวเขมือบเกือบทั้งหมด
“ถ้าอย่างนั้นก็เลิกโต้เถียงกันเถอะ, ทุกคนยอมที่จ่ายค่าเสียหายให้กับอารยธรรมที่ต้องเสียสมบัติไปเถอะ”
“แต่ยังมีบางอารยธรรมที่ไม่ยอมยกสมบัติให้กับชายคนนั้นอยู่นะ”
“ไม่ต้องกังวลไปหรอก, ยอมยกสมบัติให้กับเขาไปเถอะ, เดี๋ยวทางผมจะช่วยพวกคุณเอากลับมาให้เองเมื่อผมมีโอกาส”
“คุณสามารถเอากลับมาได้อย่างนั้นเหรอ?”
“ใช่แล้ว, อู๋ฮ่าวเหรินจะต้องเอาสมบัติพวกนั้นมาคืนให้กับพวกคุณในไม่ช้าแน่นอน”
บางคนที่เข้าใจความหมายของประโยคนี้, ดูเหมือนว่าจะมีบางอารยธรรมที่ต้องการจะสู้กับอู๋ฮ่าวเหริน หลังจากที่พวกเขาแก้ไขปัญหานี้ของพวกเขาได้แล้ว
เพราะได้ยินมาว่าชายคนนั้นมีช่องทางไปยังจักรวาลเหยนเหว่ย, ซึ่งช่องทางนี้อารยธรรมเหล่านี้ก็ต้องการมันด้วย
———————————————————-
อู๋ฮ่าวเหรินไม่คิดว่าสหพันธรัฐนั้นจะยอมตกลงเร็วขนาดนี้, เขาคิดว่าน่าจะต้องใช้เวลานานกว่านี้ด้วยซ้ำ
“คนพวกนี้รวดเร็วดีจริงๆ, จะว่าไปคุณได้เตรียมพร้อมเทคโนโลยีของคุณแล้วหรือยัง?” อู๋ฮ่าวเหรินถามคนในซองแดง
“ไม่ต้องกังวล, หากพวกเราได้ของตามที่พวกเราได้ตกลงกันไว้กับคุณแล้ว, พวกเราจะยกของพวกนี้กับคุณในทันทีเลย”
“แต่ทว่า, อย่างที่พวกเราเคยพูดเอาไว้, เทคโนโลยีที่พวกเรามอบให้คุณนั้นห้ามยกให้กับอารยธรรมมนุษย์ในยุคสมัยของพวกเราเด็ดขาด, ไม่อย่างนั้นพวกเราจะรวมกำลังกันโจมตีอารยธรรมมนุษย์, พวกเราไม่ปฏิบัติกับพวกเขาเหมือนกับคุณหรอกนะ”
“วางใจเถอะ, ผมไม่ทำร้ายอารยธรรมมนุษย์ในอนาคตแน่”
อู๋ฮ่าวเหรินไม่คิดที่จะให้เทคโนโลยีกับอารยธรรมมนุษย์ในอนาคตแน่, ซึ่งมันได้กลายเป็นหายนะสำหรับพวกเขาแน่
เขาต้องการเทคโนโลยีเหล่านี้เพื่อทีเตรียมตัวไปค้นหาสมบัติที่อารยธรรมย่าเถอได้ทิ้งเอาไว้
ในปัจจุบัน, เขายังไม่แน่ใจว่าในถึงสถานการณ์ของจักรวาลเหยนเหว่ยในยุคสมัยของเขา
อย่างไรก็ตาม, จากข้อมูลที่เขาได้มาจากอารยธรรมพาลอสนั้น, อู๋ฮ่าวเหรินรู้สึกได้ว่าเทคโนโลยีของพวกเขานั้นยังไม่ทรงพลังมากนัก
อย่างน้อย, ก็น่าจะยังแย่กว่าเทคโนโลยีของสหพันธรัฐในอนาคตนิดหน่อย
หากว่าเขาได้เทคโนโลยีระดับสูงของสหพันธรัฐในอนาคตมา, เขาก็จะได้มั่นใจว่าเขาจะปกป้องตัวเองได้เมื่อเขาไปที่จักรวาลเหยนเหว่ยแล้ว
“จี้, เกิดอะไรขึ้น?”
อู๋ฮ่าวเหรินมองดูจี้ที่มาเตือนเขาอย่างสงสัย
“มีสัตว์ดาราจำนวนมากมารวมตัวกันที่เขตดาวนี้ค่ะ, ซึ่งน่าจะมาจากสหพันธรัฐค่ะ”
“โอ้, สัตว์ดาราพวกนี้เคลื่อนไหวกันเร็วดีจริงๆ, ไม่คิดเลยว่าจะเรียกกองหนุนมาช่วยเร็วขนาดนี้”
อู๋ฮ่าวเหรินมองดูภาพในวิดีโอ, จำนวนของสัตว์ดารานั้นมีเยอะมากโดยเฉพาะสัตว์ดาราสายพันธุ์โบราณเหล่านั้น, ความทรงพลังในการรบของพวกมันนั้นสามารถที่จะทำความเสียหายให้กับกองยานของเขาได้เลย
ซึ่งนั่นไม่ใช่อะไรที่อู๋ฮ่าวเหรินต้องการ, เขาได้พัฒนาให้มนุษยชาติแข็งแกร่งขึ้นมาก็จริง, แต่เขาไม่ต้องการให้สูญเสียไปกับสัตว์ดาราเหล่านี้
“บอกพวกเขาไปให้หยุดการกระทำที่โง่เขลาของพวกเขาเสีย, ไม่อย่างนั้นจะให้พวกเขาได้เจอระเบิดทำลายล้าง”
“คุณจะใช้อาวุธนั้นสินะคะ”
“อืม, คนพวกนั้นในซองแดงบอกว่าอาวุธทำลายล้างนั้นทรงพลังมาก, ถึงแม้ว่าผมจะเคยเห็นภาพในวิดีโอมาบ้างแล้วก็ตาม, แต่พลังของอาวุธทำลายล้างจริงๆนั้นจะรู้ได้ก็ต่อเมื่อลองใช้จริงเท่านั้น”
สำหรับอู๋ฮ่าวเหรินที่คิดจะใช้อาวุธทำลายล้างนั้น, จี้ทำได้แค่รู้สึกเสียใจกับความโชคร้ายของสัตว์ดาราพวกนั้น
ถ้าพวกเขาหยุดโจมตีก็ไม่เป็นไร, ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะได้รู้จักว่าความน่ากลัวเป็นอย่างไร
เขาและอู๋ฮ่าวเหรินได้ผลิตอาวุธทำลายล้างขึ้นมาสำเร็จแล้ว, จี้ได้คำนวนถึงพลังทำลายของอาวุธชิ้นนี้ไว้แล้ว
แรงระเบิดที่เกิดขึ้นโดยอาวุธทำลายล้างนี้สามารถทำลายดาวดวงหนึ่งและสิ่งมีชีวิตต่างๆที่อยู่ในละแวกนั้นได้อย่างง่ายดาย
อาวุธเช่นนี้สมกับที่เรียกว่าเป็นอาวุธทำลายล้างจริงๆ, เหมือนกับระเบิดนิวเคลียร์ที่มนุษยชาติใช้ก่อนที่จะออกสู่อวกาศ
ในขณะที่จี้กับอู๋ฮ่าวเหรินกำลังจะจัดการกับสัตว์ดาราอยู่นั้น, ผู้คนในสหพันธรัฐก็กำลังทำการรวบรวมสมบัติแล้วเตรียมส่งให้อู๋ฮ่าวเหรินอยู่
พวกเขาทราบว่าอู๋ฮ่าวเหรินนั้นจะมอบแค่เทคโนโลยีให้เท่านั้นแต่จะไม่เข้าร่วมสงครามด้วย, พวกเขาเข้าใจถึงความสำคัญของเวลาดี
มันจำเป็นต้องใช้เวลาที่เทคโนโลยีถึงจะกลายเป็นอาวุธจริงๆได้
ถึงแม้อู๋ฮ่าวเหรินจะบอกพวกเขาว่าเมื่อพวกเขาได้เทคโนโลยีนี้ไปแล้ว, พวกเขาจะสามารถสร้างอาวุธที่ทรงพลังขึ้นมาได้ทันทีก็ตาม แต่พวกเขาก็ยังไม่วางใจกันอยู่ดี
ดังนั้น, เมื่อตอนที่กลุ่มคนได้ใช้ยานขนส่งเพื่อมาส่งสิ่งของที่อู๋ฮ่าวเหรินต้องการมาให้นั้น, อู๋ฮ่าวเหรินถึงกับต้องตกใจทันที