Red Envelope อั่งเปาทะลุโลก - บทที่ 737

CF:บทที่ 737 ปัญหาด้านประชากร

ณ สหพันธรัฐจักรวาล, อารยธรรมและกองกำลังทั้งหมดต่างก็กำลังยุ่งวุ่นวายอยู่กับการศึกษาเรื่องของเกราะรบที่อู๋ฮ่าวเหรินได้ปล่อยออกมา, พวกเขาต้องการที่จะเข้าใจในประโยชน์ของอาวุธพิเศษชิ้นนี้ซึ่งจะสามารถเปลี่ยนแปลงสงครามอวกาศในอนาคตไป

ทันในนั้นเอง, ก็มีข่าวพิเศษที่ถูกเผยแพร่ออกไปทั่วตลาดมืดของสหพันธรัฐอย่างรวดเร็ว

“มั่นใจนะว่าข้อความนี้มาจากได้มาจากเขตดาวโกลาหลจริงๆ”

“ได้รับการยืนยันแล้วครับ, นอกจากนี้จากตำแหน่งของรูหนอน, ก็พบแผนที่ดวงดาวด้วย, จากคนในหน่วยข่าวกรองของพวกเรา, ดูเหมือนว่าคนที่ได้ข่าวนี้มานั้นจะถูกลอบสังหารครับ, ถึงเขาจะรอดมาได้อย่างหวุดหวิด แต่ข่าวก็ได้รั่วออกไปแล้วครับ, และเพื่อที่จะไม่ปล่อยให้เหล่านักฆ่าดีใจอยู่ฝ่ายเดียวได้, เขาคนนั้นจึงคิดที่จะเผยแพร่ข้อมูลนี้ออกมาครับ”

“ส่งคนของเราออกไปจับตาดููรูหนอนนั่นซะ, แล้วถ้ามีการเคลื่อนไหวอะไร ก็ให้รอจนกว่าจะตรวจสอบแผนที่ดวงดาวและสถานการณ์ของรูหนอนให้เรียบร้อยเสียก่อน”

“ได้ครับ”

การสนทนาแบบเดียวกันนี้เกิดขึ้นอีกหลายที่ในอารยธรรมและกองกำลังต่างๆ, ข่าวของอู๋ฮ่าวเหรินนั้นประสบผลสำเร็จดี

ในเวลานี้, กองกำลังในตลาดมืดนั้นตกอยู่ในสภาพยุ่งเหยิง

“บ้าเอ๊ย, แกบอกกับข้าไม่ใช่เหรอว่า, มันเป็นแค่การล้างแค้นกันส่วนตัวน่ะ, แล้วข่าวแบบนี้มันออกมาได้อย่างไร?”

“ผมไม่รู้เหมือนกันครับหัวหน้า, ผมไม่รู้จริงๆ, มันเป็นแค่การล้างแค้นกันส่วนตัวของผมกับเขาจริงๆ, เขานั้นลอบสังหารผมมาถึง 3 ครั้งแล้วด้วยครับ”

“หัวหน้าครับ, มันสายเกินไปแล้วที่จะแก้ต่างอะไรตอนนี้, ข่าวได้ถูกปล่อยออกไปแล้ว, ยิ่งไปกว่านั้นตำแหน่งของรูหนอนและแผนที่ดวงดาวนั้นก็ปรากฏในเครือข่ายนำแสงของสหพันธรัฐแล้วด้วยครับ”

“อืม, ข้าเคยคิดว่ามันน่าจะเป็นโอกาสดีแท้ๆ, แต่ตอนนี้มันได้อันตรธานหายไปหมดแล้ว”

กลุ่มคนเหล่านี้คือคนในองค์กรมืดที่อยู่ในเขตดาวโกลาหลนี้, ชื่อของพวกคือพันธมิตรเลือดปีศาจ, พวกเขานั้นคล้ายกับองค์กรใต้ดินในโลก, แต่พวกเขาจะเก็บค่าคุ้มครองในระดับดวงดาวแทน

1 ในสมาชิกของพวกเขานั้นมีเรื่องบาดหมางกับคนที่อู๋ฮ่าวเหรินได้จัดแจงเอาไว้, จากนั้นก็ปล่อยให้ทางพันธมิตรเลือดปีศาจจัดการปัญหาเรื่องของสมาชิกและตามล่าชายคนนั้น, และในระหว่างที่ตามล่านั้น, เรื่องของตำแหน่งของรูหนอนและแผนที่ดวงดาวก็ได้ถูกอู๋ฮ่าวเหรินเปิดโปงออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ

จากนั้น, ข่าวก็ได้แพร่สะพัดไปทั่วเขตดาวโกลาหล, และบางคนที่ได้เปิดเผยของแผนที่ดวงดาวและรูหนอนในเครือข่ายนำแสงนั้นก็ได้ถูกตามล่า

แผนที่ดวงดาวที่สมบูรณ์และตำแหน่งของรูหนอนที่ชัดเจนนั้น ไม่นานก็ได้ทำให้สหพันธรัฐจักรวาลคึกคักมากยิ่งขึ้น

เมื่อใดที่ข้อมูลของรูหนอนได้รับการยืนยันแล้ว, อารยธรรมเหล่านั้นก็เริ่มทำการต่อสู้กันเพื่อเขตดาวที่อยู่อีกด้านของรูหนอนตามพิกัดในแผนที่ดวงดาวนั้น

ส่วนด้านทางการของสหพันธรัฐนั้น, ทางสภาสูงของสหพันธรัฐนั้นก็ได้ส่งกองยานที่ทรงพลังของตัวเองออกมา

เมื่อเผชิญกับข้อมูลที่อยู่ในเครือข่ายนำแสงแล้ว, พวกเขาต่างก็เริ่มเคลื่อนไหวเช่นกัน, โดยเฉพาะทางกองทัพของสหพันธรัฐ

ซึ่งก่อนหน้านี้ได้มีตัวทำลายล้างปรากฏขึ้นมา, ซึ่งได้สถานะของสหพันธรัฐได้สั่นไหวไปรอบแล้ว, ทำให้ทางกองทัพนั้นรู้สึกเฉยๆกับแรงกดดันของอารยธรรมต่างๆไปแล้ว

แต่ทางกองทัพของสหพันธรัฐนั้น, ก็ถูกจำกัดด้วยปัญหาบางอย่างอยู่, หากต้องการที่จะขยายขนาดของกองทัพนั้นถือได้ว่าเป็นเรื่องที่ยากยิ่ง

แต่ในเวลานี้โอกาสอยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้ว, พวกเขานั้นไม่ใช่คนโง่, พวกเขาจะพลาดโอกาสเช่นนี้ได้อย่างไร

เขตดาวที่ๆอยู่อีกด้านของรูหนอนได้รับการ, อยู่ใกล้กับกองยานของสหพันธรัฐที่อยู่ที่นี่ด้วย, จึงได้รีบไปที่รูหนอนนั้นก่อนใคร

อย่างที่หลายคนทราบ, จำเป็นที่จะต้องเข้ายึดครองรูหนอนเสียก่อนและจึงค่อยประเมินค่าของเขตดาวที่อยู่ในนั้น

ถ้าเกิดว่าเป็นเขตดาวที่อุดมสมบูรณ์ล่ะก็, การเก็บค่าผ่านรูหนอนก็จะกลายเป็นรายได้ขนาดใหญ่

ทางกองทัพของสหพันธรัฐเองก็ต้องการที่จะเป็นเจ้าของรูหนอนนี้ให้ได้ก่อนใคร, ส่วนอารยธรรมต่างๆที่อยู่ใกล้กับรูหนอนนั้น แน่นอนว่าพวกเขาเองก็ต้องการที่จะเป็นเจ้าของรูหนอนนี้เช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้นอารยธรรมนี้ก็ไม่ได้อ่อนแอเสียด้วย, ในสหพันธรัฐนั้นเรียกได้ว่าเป็นอารยธรรมที่อยู่ในอันดับต้นๆของอารยธรรมชั้นกลาง

ยานอวกาศที่ดูเหมือนมดนั้นก็ได้บินมาจากทุกทิศทุกทางมุ่งหน้ามาตามตำแหน่งของรูหนอนแห่งนี้

—————————————————————–

บนโลก, อู๋ฮ่าวเหรินที่กำลังกำลังนั่งอยู่กับหลิงเมิ่งเสวี่ยที่กำลังปลูกต้นไม้อยู่ที่บ้านนั้น, เขาก็ยิ้มขึ้นมาเมื่อได้ทราบข่าวนี้

“เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ? ทำไมคุณถึงได้เหม่อๆไป? ดอกไม้จะจมน้ำที่คุณรดแล้วนะคะ”

“อ๊ะ!”

อู๋ฮ่าวเหรินมองดูข้างล่าง, ตอนที่เขากำลังดูข่าวอยู่นั้น เขาลืมที่จะวางบัวรดน้ำก่อน, ผลคือน้ำไหลออกมาจากบัวรดน้ำเรื่อยๆจนทำให้ดอกไม้เกือบจมน้ำ

“ฮ่าๆ, ผมแค่กำลังคิดถึงบางอย่างอยู่น่ะ, เลยไม่ได้ตั้งใจดูน่ะ, ไม่ได้ตั้งใจนะ”

“ฮึ, คุณสัญญาว่าจะปลูกต้นไม้กับฉันแท้ๆ, แต่คุณกลับยุ่งอยู่กับอย่างอื่นซะได้” หลิงเมิ่งเสวี่ยทำหน้าบึ้งและโมโห

อู๋ฮ่าวเหรินจึงรีบง้อเธอ, พลางคิดว่าคนพวกนั้นต้องโกหกเขาแน่ๆ ที่คนนิสัยอย่างหลิงเมิ่งเสวี่ยนั้นจะถูกเรียกว่าราชินีน้ำแข็ง

“คุณจะไปเมื่อไรอีกเหรอคะ?” หลิงเมิ่งเสวี่ยถามด้วยเสียงอ่อยๆ

“อืม, ผมไม่ได้ไปไหนไกลหรอก, ผมแค่จะไปสร้างประตูที่ระบบสุริยะและรูหนอนน่ะ, ไม่ต้องกังวลนะ, ผมจะพาคุณไปด้วยแน่ถ้าผมจะออกไปไหนไกลๆอีก”

“คุณพูดแล้วนะ, ห้ามลืมด้วย, ไม่อย่างนั้น, คุณเตรียมตัวไว้ได้เลย”

มองมาที่หลิงเมิ่งเสวี่ยที่ได้กลายร่างเป็นภรรยาที่ดุร้ายขึ้นมา, อู๋ฮ่าวเหรินก็ถึงกับตั้งตัวไม่ทันไปชั่วขณะ, เขาไม่คิดเลยว่าสาวน้อยที่อ่อนแอของเขานั้น ในตอนนี้ได้กลายเป็นราชินีน้ำแข็งอย่างที่หลายคนว่าแล้ว

แน่นอนว่า, อู๋ฮ่าวเหรินไม่กล้าที่จะพูดอะไรที่เหลวไหลออกไป, และเขาทำได้แค่เพียงสัญญากับเธอว่าจะพาเธอไปกับเขาด้วยเท่านั้น

ในตอนเที่ยง, เขาได้รับทานข้าวร่วมกับหลิงเมิ่งเสวี่ยและพอเธอไปที่บ้านของเหม่ยหรู แล้วอู๋ฮ่าวเหรินจึงได้มุ่งหน้าไปที่บริษัท

หลิงเหยาและเหล่าช่างเทคนิคของฟิวเจอร์กรุ๊ปนั้นต่างก็กำลังรอเขาอยู่ที่นี่เป็นเวลานานแล้ว

“ทุกคนนั่งลงก่อน, นั่งลง”

“อู๋ฮ่าวเหรินมองมาที่หลิงเหยาและถามขึ้น “ทำไมคุณถึงมาที่นี่ด้วย?”

“ฮ่าๆ, ผมก็แค่มาดูว่าพอจะมีอะไรที่ผมทำได้มั่งน่ะ”

ดูจากสีหน้าของเขาแล้ว, อู๋ฮ่าวเหรินก็เข้าใจได้ทันทีว่าหมอนี่กำลังหลบหนีจากการถูกบังคับให้แต่งงานโดย 2 ผู้เฒ่าอีกแล้ว

คนๆนี้หมกมุ่นอยู่กับเรื่องของยานรบอย่างมากจนเขาไม่ต้องการที่จะแต่งงานเลย, ก่อนหน้าเขาคิดที่จะไม่กลับมา, และหาข้ออ้างที่จะออกไปนอกโลกพร้อมกับยานรบ และปฏิเสธที่จะแต่งงานในนามของการปกป้องโลก

แต่ในเวลานี้จู่ๆเขาก็กลับมาแบบไม่มีเหตุผล, ซึ่งไม่กี่วันก่อนหลิงเมิ่งเสวี่ยได้บอกให้คุณปู่กับคุณย่าของเธออาศัยช่วงนี้ในการจัดงานแต่งให้เขาโดยไว

“ไอ้หนู, อีกไม่นานคุณก็ต้องแต่งงานแล้ว, ใช้เวลานี้ในการหาคู่ที่เหมาะสมดีกว่า, โลกในเวลานี้กำลังสนับสนุนให้มีลูกอยู่นะ”

“ผมไม่อยากที่่จะแต่งงาน, ถ้าเกิดผมแต่งงานล่ะก็, ผมคงไม่ได้เป็นอิสระอีกแน่ๆ, อย่าคิดว่าผมไม่รู้นะ, ดูเหมือนคุณเองก็ถูกบังคับให้มีลูกกับน้องสาวของผมเหมือนกัน”

อู๋ฮ่าวเหรินพูดอะไรไม่ออก, เพราะเขาเองก็ถูกบังคับให้มีลูกกับหลิงเมิ่งเสวี่ยจริงๆ

“ก็ได้, ผมจะพูดเรื่องนี้อีก, พวกเราอยู่ที่นี่กันพร้อมแล้ว, ก็เริ่มประชุมกันเถอะ”

“ผมจะขอส่งเอกสารพวกนี้ให้กับพวกคุณก่อน, อย่างที่พวกคุณทราบ, วิทยาการและเทคโนโลยีของมนุษย์นั้น ด้วยเหตุผลบางอย่างของผมจึงได้ก้าวกระโดดไปมาก, ซึ่งด้วยเหตุนี้ทำให้มีอะไรหลายๆอย่างได้พลาดไป

อย่างไรก็ตาม, มันก็เป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้ที่พวกเราต้องการที่จะขยายอาณาเขตออกไปอย่างต่อเนื่อง เพื่อเข้าสู่ยุคของจักรวาลเพื่อรุ่นต่อไปในอนาคต, เพื่ออนาคตของมนุษยชาติแล้วพวกเราจะต้องแบกรับความรับผิดชอบนี้”

“หัวหน้าครับ, อย่าอ้อมคอมเลย, ว่ามาเลยครับ”

“ใช่ๆ, หัวหน้าพูดมาเร็วๆเลยครับ, พวกเราสัญญาว่าจะจัดการเองครับ”

“เยี่ยมมาก, ในเมื่อทุกคนคึกคักกันแบบนี้แล้ว, ผมก็จะขอเข้าเรื่องเลยละกัน, ในปัจจุบัน, พวกเราเผชิญกับปัญหาด้านต่างๆเช่นปัญหาด้านประชากร, ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคและการออกสำรวจอวกาศ

โดยเฉพาะสองอย่างหลังนั้น, ผมตั้งใจว่าจะจ้างคนจากสหพันธรัฐมาช่วยจัดการให้, แต่ปัญหาเรื่องของประชากรนั้นจะต้องแก้ด้วยพวกเราเอง, เมื่อเทียบกับกาแล็คซี่ทางช้างเผือกที่กว้างใหญ่แล้ว, จำนวนของมนุษยชาตินั้นช่างน้อยนิดนัก….”

เมื่อฟังที่อู๋ฮ่าวเหรินพูดเรื่องปัญหาด้านการขาดแคลนประชากรแล้วนั้น, จริงๆแล้วปัญหานี้ไม่เคยถูกแก้อย่างจริงจังโดยมนุษยชาติ

ถึงแม้ว่าฟิวเจอร์กรุ๊ปนั้นจะดำเนินแผนการอพยพข้ามดาวไปแล้ว, แต่ก็ยังไม่ได้รับความสนใจมากนักจากมนุษยชาติอยู่ดี

แต่ในเวลานี้, หลังจากที่อู๋ฮ่าวเหรินได้เริ่มโครงการแปรรูปดวงดาวเพื่อบุกเบิกดาวร้าง, มนุษย์ชาติจึงได้มองเห็นปัญหาที่แท้จริงของปัญหาด้านประชากรขึ้นมา

ดาวดวงหนึ่ง, ถ้ามีทรัพยากรแค่จำนวนหนึ่ง, ก็คงสนใจมากมายเรื่องประชากร, แต่ถ้าเป็นดาวที่คับคั่งมากแล้วล่ะก็, หากไม่มีประชากรจะไม่สามารถที่จะพัฒยาได้เลย

จากสถานการณ์ในปัจจุบัน, จำนวนประชากรนั้นเป็นสิ่งที่จำกัดการพัฒนาของดาวอย่างมาก