Red Envelope อั่งเปาทะลุโลก - บทที่ 729
CF:บทที่ 729 เริ่มปฏิบัติการณ์
“ออกไปจากโลกซะ, พวกเราไม่ต้องการฟิวเจอร์กรุ๊ป!”
“พวกเราจะต้องต่อต้านและสู้เพื่ออิสระภาพ!”
“ฟิวเจอร์กรุ๊ปนั้นขี้ขลาดไม่คิดที่จะสู้หรือเสียสละ, แต่ข้าต้องการที่จะหลั่งเลือดในการต่อสู้!”
“…..”
มองดูเหล่าคนที่ออกมาประท้วงอยู่ที่ชั้นล่างและถือป้ายประท้วง, ทำให้พนักงานของฟิวเจอร์กรุ๊ปนั้นมีสีหน้าไม่สู้ดี
“คนพวกนี้บ้ากันมากๆ, ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะเทคโนโลยีของฟิวเจอร์กรุ๊ปของพวกเรา, ก็คงไม่สามารถที่จะป้องกันการรุกรานของมนุษย์ต่างดาวได้ขนาดนี้หรอก, ไม่อย่างนั้นคงโดนยึดครองโดยอารยธรรมอื่นไปแล้ว” พนักงานฟิวเจอร์กรุ๊ปคนหนึ่งพูดขึ้นอย่างโมโห
เพื่อนร่วมงานที่อยู่ข้างๆก็พูดขึ้นมาอย่างมีนัยยะ “ไม่ใช่ว่าพวกนี้บ้ากันหรอก, แต่ไม่อยากมีชีวิตอยู่กันแล้วต่างหาก, ทำงานกันเถอะ, ฉันเชื่อว่าเดี๋ยวคนพวกนี้ก็ถอยกันไปเองแหละ”
“ฟังดูมีลับลบคมใน, ไปได้ข่าววงในอะไรมารึไง?”
“ก็ไม่ใช่ข่าววงในอะไรหรอก, คุณจำที่ท่านประธานพูดไม่ได้รึไงว่า ให้ทำงานของตัวเองต่อไป, การจัดการเรื่องของความสัมพันธ์ของเพื่อนร่วมงานนั้นเป็นอะไรที่ยุ่งยาก”
ในภูเขาแห่งหนึ่งของอเมริกาเหนือ, มีกลุ่มคนได้มารวมตัวกันที่นี่และเฝ้าดูฟิวเจอร์กรุ๊ปผ่านทางวิดีโอ
พวกเขาทุกคนต่างก็มีรอยยิ้ม, มีบางคนที่ถือแก้วไวน์, เมื่อพวกเขาเห็นการตะโกนประท้วง พวกเขาก็รู้สึกตื่นเต้นและดื่มไวน์แดงอย่างช้าๆเพื่อลิ้มรสของมัน
“ใช่, คราวนี้พวกเราทำได้”
“ฮ่าๆๆ, หากพวกเรากดดันฟิวเจอร์กรุ๊ปไว้ และหันเหความสนใจของพวกเขาออกไป, แล้วฟิวเจอร์กรุ๊ปก็จะเป็นของพวกเราในไม่ช้า”
“ปฏิบัติการที่นั่น, บอกให้พวกเขาเร่งมือหน่อย, พวกเราจะต้องจัดการให้เรียบร้อยก่อนที่ฟิวเจอร์กรุ๊ปจะรู้ตัว, ไม่อย่างนั้นเมื่อใดที่ชาวโครน่าเข้ามาได้เองแล้ว, มันจะไม่มีอะไรเหลือให้พวกเราแน่นอน”
“ไม่ต้องกังวลไป, ทุกคนประจำตำแหน่งกันแล้ว, ผมเชื่อว่าพวกเราน่าจะทำสำเร็จกันในคืนนี้แน่, หลายวันมานี้เพราะสถาการณ์ของโลกในปัจจุบัน เพราะการเคลื่อนไหวของทางกองทัพของฟิวเจอร์กรุ๊ปชะงักลงไป, ทำให้พวกเรามีโอกาส”
“ฮ่าๆ, พวกเขาคงไม่คิดฝันว่าพวกเราจะไปติดต่อกับชาวโครน่า”
“แล้วด้านในของฟิวเจอร์กรุ๊ปเป็นอย่างไรบ้าง?” มีบางคนถามขึ้นมา
“อืม, มีคนของพวกเราได้รายงานมาว่าพวกเขากำลังรีบจัดการเรื่องของการประท้วงในโลกอยู่, ยิ่งไปกว่านั้นเกราะป้องกันก็ยังสามารถต้านทานได้อีกเป็นเวลานานด้วย, พวกเขาจึงไม่ได้กังวลอะไรกับเรื่องนี้, ดังนั้นทางฟิวเจอร์กรุ๊ปเลยไม่ได้สนใจเรื่องของเกราะป้องกัน”
“เยี่ยม, พวกเขาเลือกที่จะตั้งลับแบบนี้, พวกเขาจะต้องมีไพ่ตายอะไรซ่อนอยู่แน่, พวกเราจะต้องรีบปล่อยให้ชาวโครน่าเข้ามาก่อนที่พวกเขาจะลงมือ, เมื่อถึงเวลานั้น, เมื่อทั้งสองฝ่ายห้ำหั่นกันแล้ว, มันก็จะเป็นเวลาที่พวกเราจะออกมาต่อรอง”
“แต่ชาวโครน่านั้นแข็งแกร่งมาก ต่อให้เป็นฟิวเจอร์กรุ๊ปก็คงทำความเสียหายได้เล็กน้อยต่อชาวโครน่าเท่านั้น, คงไม่สามารถทำความเสียหายอย่างหนักได้หรอก”
“ไม่ว่าพวกนั้นจะทำได้หรือไม่ ก็เป็นผลดีกับพวกเราทั้งนั้น”
“มาดื่มเพื่อฉลองชัยชนะเหนือฟิวเจอร์กรุ๊ปที่กำลังจะมาถึงกันเถอะ”
————————————————————————-
ในระบบสุริยะ, บริเวณรอบนอกของดาวพลูโต, มีกลุ่มยานอวกาศได้แอบเล็ดรอดผ่านกลุ่มดาวเคราะห์น้อยที่อยู่ไกลๆ
ในใจกลางของกลุ่มดาวเคราะห์น้อย, มีสิ่งก่อสร้างที่ดูคล้ายเจดีย์แบบกลับด้านอยู่, ซึ่งรอบๆจะมีป้อมปืนป้องกันอยู่มากมาย
“มันอยู่ที่นี่, เมื่อใดที่พวกเราทำลายสิ่งก่อสร้างนั่นได้, ภารกิจของพวกเราก็จะสำเร็จ”
“แต่มันมีป้องปืนป้องกันอยู่รอบๆมากเกินไป, ถ้าเป็นเช่นนี้มันคงเป็นเรื่องยากสำหรับยานอวกาศของพวกเราที่จะเข้าไปใกล้ได้แน่”
“ไม่เป็นไร, พวกเรามาที่นี่เพื่อจับตาดูเท่านั้น, พวกนั้นจะเข้าประชิดสิ่งก่อสร้างนั่นแหละทำลายมันเอง, แจ้งไปยังยานอวกาศที่เหลือให้พวกเขาทำแผนการที่ยิ่งใหญ่นี้ให้สำเร็จได้แล้ว”
ในสายตาที่ประหลาดใจของคนบนยาน, ยานอวกาศที่ตามมาเหล่านั้นก็ได้วิ่งนำออกไปแล้วมุ่งตรงไปที่สิ่งก่อสร้างนั้นอย่างรวดเร็ว
“พะ..พวกเขา, คุณเป็นบ้าไปแล้วเหรอ?!”
“ฮ่าๆ, แน่นอนว่าข้าไม่ได้เป็นบ้า, ข้าแค่ต้องการทำภารกิจนี้ให้สำเร็จต่างหาก, เพียงแต่จำเป็นต้องมีผู้เสียสละ, ถ้าคนพวกนี้ไม่สละชีพ, ก็จะเป็นพวกเราที่ต้องสละชีพ, ซึ่งข้าก็ไม่คิดว่านายคงยังไม่อยากที่จะตายใช่มั๊ยล่ะ”
“ฮะๆ แน่นอนๆ, พวกเราไม่ต้องการที่จะตาย, พวกเราจำเป็นต้องให้พวกเขาเสียสละจริงๆ”
ทุกคนบนยานต่างก็เงียบสนิท, ด้วยอารมณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก และมองดูกลุ่มคนที่เคยคุยและหัวเราะกับพวกเขาที่ขับยานอวกาศพุ่งตรงไปที่สิ่งก่อสร้างนั้น
ป้อมปืนป้องกันเริ่มทำงาน, แต่น่าเสียดายที่มียานอวกาศถึง 6 ลำที่บินโผล่มาในระยะที่ประชิดเกินไป, รวมกับความเร็วที่สูงมากเกินไป, ถึงแม้ว่าป้อมปืนจะทรงพลังมากก็ตาม แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะทำลายยานอวกาศทั้งหมดได้
ชิ้นส่วนของยานอวกาศทั้ง 6 ลำ, พร้อมด้วยแสงขนาดมหึมา, ก็พุ่งเข้าใส่สิ่งก่อสร้างนั้น
มองดูยานอวกาศพุ่งเข้าชนสิ่งก่อสร้างนั้นและเกิดเสียงคำรามขนาดใหญ่ขึ้นมา, พวกเขาก็รู้ดีว่าภารกิจสำเร็จแล้ว
“ส่งข้อความออกไปว่าพวกเราทำภารกิจสำเร็จแล้ว”
“รับทราบ”
เมื่อฐานทัพในอเมริกาเหนือได้ทราบข่าว, พวกเขาก็เริงร่าด้วยความตื่นเต้น
“มันสำเร็จแล้ว, พวกนั้นทำภารกิจสำเร็จแล้ว, ไปกันเถอะพวกเรารีบไปที่อาคารของฟิวเจอร์กรุ๊ปกันเถอะ, บางทีพวกเราอาจจะได้เจอกับคนของฟิวเจอร์กรุ๊ปเป็นครั้งสุดท้ายก็ได้”
คนเหล่านี้มีสีหน้าที่ยินดีอย่างบ้าคลั่ง, เพราะในที่สุดพวกเขาไม่จำเป็นต้องถูกกดขี่โดยฟิวเจอร์กรุ๊ปอีกแล้ว, พวกเขาสามารถทวงสิทธิ์ของพวกเขาคืนมาได้แล้ว
พวกคนโง่ในฟิวเจอร์กรุ๊ป, มีเทคโนโลยีที่ทรงพลังแบบนั้นแล้วแท้ๆ, อีกทั้งยังสร้างกฏที่โหดร้ายแบบนั้นออกมาอีก แต่กลับไม่รู้จักที่จะสนุกไปกับมัน
อู๋ฮ่าวเหรินผู้ที่อยู่ด้านนอกของระบบสุริยะและจอดยานอยู่ที่ดาวเคราะห์ใกล้ๆเพื่อดูสถานการณ์ในระบบสุริยะและยิ้มออกมาอย่างเหยียดหยาม
“พวกเขาคิดจริงๆเหรอว่าหอคอยพลังงานที่ฉันสร้างขึ้นมาจะสามารถทำลายได้ง่ายๆอย่างนั้น, ช่างเป็นกลุ่มคนที่โง่เขลาเสียจริง, จี้ เริ่มแผนการได้”
“รับทราบค่ะ”
อีกทางด้านหนึ่ง, มีกลุ่มคนที่กำลังจับตาดูพวกโครน่าอยู่ โม่เก๋อและพรรคพวกกำลังสงสัยมากในเวลานี้
“โม่เก๋อ, นั่นคงไม่ใช่ดาวที่หัวหน้าเกิดหรอกใช่มั๊ย?”
“ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน, แต่ดูจากเทคโนโลยีที่อยู่ที่นี่แล้ว, โดยเฉพาะเทคโนโลยีเกราะกำบังนั่น, มันช่างทรงพลังมาก”
“ไม่เพียงแค่เกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง, แต่ยังมีระบบตรวจจับที่ทรงพลัง, ทันทีที่พวกเราเข้ามาในเขตดาวนี้ พวกเราก็ถูกจับได้โดยอุปกรณ์ตรวจจับของที่นี่ทันที, ได้ลองใช้อุปกรณ์ต่อต้านการตรวจจับที่ทันสมัยที่สุดที่อยู่ในยานแล้ว แต่ก็ไม่พบอุปกรณ์ตรวจจับที่จับตาดูพวกเราอยู่เลย”
“คุณไม่คิดบ้างเหรอว่าเทคโนโลยีที่หัวหน้าเอาออกมานั้น, ถ้าคุณสังเกตให้ดีๆจะพบว่ามันแปลกๆอยู่”
“อย่างไรก็ตาม, ถ้าที่นี่เป็นสถานที่ๆหัวหน้าเติบโตขึ้นมาจริงๆ, ทำไมถึงไม่มีกองยานและป้อมปืนที่ทรงพลังอยู่ที่นี่บ้างล่ะ?”
ไม่มีใครที่สามารถตอบคำถามเขาได้, ทุกๆคนต่างก็สับสนและตื่นเต้น, พวกอาจจะสามารถไขปัญหาที่หลายๆอารยธรรมในสหพันธรัฐจักรวาลต้องการที่จะรู้ก็ได้
อู๋ฮ่าวเหรินมาจากที่ไหนนั้น, ตั้งแต่ที่เรื่องของเขาหลายๆอย่างถูกเปิดเผยออกมา, แต่ก็ยังมีอยู่บางเรื่องที่คนในสหพันธรัฐต่างก็ต้องการที่จะรู้
โดยเฉพาะเบื้องหลังของเขา, ซึ่งเป็นสิ่งที่หลายๆคนประหลาดใจมากที่สุดว่ามีอารยธรรมหรือขุมกำลังไหนที่คอยสนับสนุนเขาอยู่กันแน่
อย่างไรก็ตาม, ที่พวกเขาไม่เข้าใจในเวลานี้คือ, ที่นี่มันดูเล็กมากเกินไป, และดูไม่เหมือนว่าเป็นเขตดาวที่พัฒนาแล้ว
สถานการณ์เช่นนี้มันช่างต่างไปจากที่ๆทางสหพันธรัฐได้คาดการณ์เอาไว้
“เอาล่ะ ทุกคนตั้งใจหน่อย เดี๋ยวภารกิจจะเริ่มแล้ว, เพื่อเป็นการปลุกใจซักหน่อย, ถ้ามีใครในที่นี้ทำผิดพลาดแม้สักอย่างเดียว เมื่อกลับไปผมจะให้ไปเป็นครูฝึกเด็กใหม่”
เมื่อได้ยินว่าถ้าเกิดทำผิดพลาดแม้อย่างเดียว ก็จะถูกให้ไปเป็นครูฝึกเด็กใหม่ขึ้นมาเมื่อกลับไป, ทุกคนต่างก็เอาจริงเอาจังขึ้นมา, เพราะไม่มีใครที่อยากจะทำงานเป็นครูฝึก, ที่ๆไม่มีทั้งยานรบและชุดเกราะล้ำสมัย
“หัวหน้าวางใจเถอะ, แค่คนพวกนี้พวกผมให้สัญญาเลยว่าจะโจมตีและฆ่าพวกเขาให้เรียบ”
“ยานแม่ของคนโง่พวกนี้, ดูจากสภาพแล้วน่าจะหมดพลังงานไปแล้ว, ถ้าเกิดไม่ได้ผมทำลายมันไม่ได้ล่ะก็ ผมจะยอมพุ่งชนยานแม่ของพวกเขาตายไปเลย”
“เอ้า, เงียบหน่อย, เริ่มภารกิจกันได้แล้ว”
ในชั่วขณะนั้นเอง ตอนที่ชาวโครน่าพบว่าเกราะกำบังได้หายไปแล้วนั้น, พวกเขาต่างก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที กลุ่มคนเหล่านี้จึงได้ขับยานรบและมุ่งหน้าเข้าไปยังระบบสุริยะ