World’s Best Martial Artist - ตอนที่ 201.1 ความโศกเศร้ามีไว้ให้คนอ่อนแอ (2)

　　คืนนี้งดคาบเรียน
　　อาจารย์ส่วนใหญ่ไปสุสาน พวกฟางผิงไม่ได้เข้าไป แต่รออยู่ด้านนอก ทุกคนยังคงอยู่กันเงียบๆ จมอยู่กับความคิดของตัวเอง
　　“ถ้ำใต้ดิน” ฟางผิงพูดออกมาเบาๆ ฟู่ชางติ่งก็พูดขึ้นมาฉับพลัน “พวกมันต้องตาย!”
　　วันนี้ไม่มีเพื่อนร่วมชั้นหรือสหายสนิทคนไหนที่ตายในถ้ำใต้ดิน แต่อีกไม่นานพวกเขาจะเจอสถานการณ์แบบนั้นด้วยตัวเอง บางทีพวกเขาอาจเป็นคนที่สละชีพด้วยซ้ำ
　　ตลอดหลายปีมานี้มีผู้คนมากมายที่สละชีวิตไป มันมากเสียจนอาจารย์หลายคนรู้สึกชินชา ความรู้สึกที่ยังเหลืออยู่ในใจมีแต่ความปรารถนาในการแก้แค้นและความมุ่งมั่นที่จะแข็งแกร่งขึ้น
　　ท่ามกลางความมืดมิดในยามราตรี มีเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นเบาๆดังออกมาจากส่วนลึกของสุสาน
　　อาจารย์ไม่ได้ร้องไห้ แต่เป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ที่เสียชีวิต ในอดีตนักศึกษานับไม่ถ้วนบ่นโอดครวญเรื่องอาจารย์ตนเอง หาว่าอาจารย์โหดร้าย เอาแต่สั่งสอนแต่ไม่เห็นตัวเองจะทำ
　　อย่างไรก็ตามเวลานี้หลายคนตระหนักแล้วว่าอาจารย์ของพวกเขาก็มีเจตจำนงที่แข็งแกร่งเช่นกัน!
　　…
　　คืนนั้น พวกฟางผิงรู้สึกนอนไม่หลับ
　　วันถัดมา เมื่อพวกเขาเข้าคลาสฝึกพิเศษ ทุกอย่างก็ดำเนินไปตามปกติ ราวกับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง อาจารย์ที่ถูกสังเวยในสนามรบเหมือนจะถูกลืมเลือนไป
　　หลังจบคลาส จู่ๆถังเฟิงก็โผล่มา
　　เขากวาดสายตามองในคลาสแล้วพูดออกมาอย่างราบเรียบ “อาจารย์ใหญ่กลับมาแล้ว ฉันไม่รู้ว่าอาจารย์ใหญ่คิดอะไร แต่อาจารย์ใหญ่บอกว่าจะให้โอกาสทุกคนตัดสินใจอีกครั้ง”
　　“วันนี้ คุณเลือกได้ว่าจะถอนตัวจากคลาสฝึกพิเศษไหม!”
　　“เมื่อวานเกิดอะไรขึ้นทุกคนคงได้เห็นกันแล้ว ผู้ฝึกยุทธขั้นสี่ขั้นห้าเข้าถ้ำใต้ดินยังตายได้ง่ายๆ”
　　“ตอนนี้ พวกคุณเข้าถ้ำใต้ดินย่อมอันตรายมากเป็นที่แน่นอน”
　　“ตัดสินใจเอง ถอนตัวตอนนี้ พวกคุณจะไม่ต้องเข้าถ้ำใต้ดินตอนเดือนมิถุนายน อนาคตเมื่อบรรลุขั้นสาม คุณก็ตัดสินใจได้ว่าจะยอมเสี่ยงไหม”
　　“เมื่อบรรลุขั้นกลาง คุณแค่ต้องทำภารกิจภาคบังคับรายปีให้เสร็จ คุณจะทำอะไรก็ได้เหมือนอย่างผู้ฝึกยุทธทั่วไป แล้วจัดสรรเวลา 10-15 ทุกปีเพื่อเข้าถ้ำใต้ดิน”
　　ทุกคนตกอยู่ในความเงียบ
　　ถังเฟิงเห็นปฏิกิริยาของทุกคน เขาจึงพูดต่อ “การถอนตัวไม่จำเป็นต้องอาย ยังไงเสียผู้ฝึกยุทธขั้นสองเข้าถ้ำใต้ดินก็ไม่ได้ปลอดภัย แม้มหาลัยจะมอบหมายให้อาจารย์ปกป้องพวกคุณ แต่บางครั้งแม้แต่อาจารย์ก็ปกป้องตัวเองไม่ไหว คุณจะหลบหนีก็ยากแล้ว”
　　“ก่อนหน้านี้มหาลัยรุนแรงไปหน่อย ยังไงผู้ฝึกยุทธขั้นสองก็อ่อนแอมากจริงๆ”
　　“อาจารย์จะให้เวลาห้านาที คนที่อยากถอนตัวตอนนี้ มหาลัยจะไม่หักผลประโยชน์ใดๆ อาจารย์รับประกัน”
　　“เราแค่หวังว่าผู้ที่ถอนตัวไป เมื่อแข็งแกร่งขึ้น พวกคุณจะไม่หวาดเกรงการต่อสู้เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้”
　　“บางทีสักวันพวกคุณอาจมีบทบาทที่ใหญ่กว่านี้ก็ได้”
　　เกิดความวุ่นวายเล็กน้อยในหมู่นักศึกษา
　　หลังจากผ่านไปสามนาที ก็มีคนผุดลุกขึ้นกะทันหัน หยูซ่างฮวาระเบิดความโกรธ “นายกล้า!”
　　นักศึกษาที่ผุดลุกขึ้นดูละอายใจและจนปัญญามาก เขาพูดอ้ำๆอึ้งๆ “พะ…พะ…พ่อผมตายไปตั้งแต่ผมยังเด็ก แม่ผมตัวคนเดียว…”
　　“แก!”
　　หยูซ่างฮวาเดือดดาล อย่างไรก็ตามถังเฟิงโบกมือแล้วพูด “ไม่เป็นไร คุณไปได้ แต่จำไว้ ก่อนจะประกาศเรื่องถ้ำใต้ดินอย่างเป็นทางการ คุณไม่ได้รับอนุญาตให้เปิดเผยข้อมูลให้กับใคร!”
　　“รับทราบ!”
　　ผู้ฝึกยุทธที่ลุกขึ้นมาก้มศีรษะ ไม่กล้าสบตาใครและจากไปอย่างเร่งรีบ
　　“ใครอีก?”
　　ทุกคนเงียบกันอีกครั้ง หลังจากนั้นสักครู่ ก็มีอีกสองคนที่ลุกขึ้นมาแล้วเดินจากห้องไป
　　ไม่นานก็หมดเวลาห้านาที
　　ถังเฟิงยิ้ม “น้อยกว่าที่คิดอีก กลุ่มเด็กผีที่ไม่เกรงกลัวความตาย! ฉันคิดว่าจะหายไปอย่างน้อยครึ่งหนึ่งเสียอีก”
　　ขณะที่เขาพูด เขาก็เหลือบไปมองทางฟางผิง “ฟางผิงไม่ได้หนี เกินความคาดหมายของฉันมาก”
　　ฟางผิงพูดไม่ออกอยู่ไปพักหนึ่ง จากนั้นเขาก็เถียงกลับด้วยหน้าดำคร่ำเครียด “อาจารย์บอกว่าขั้นสองถอนตัวได้ แต่ไม่ได้พูดถึงขั้นสาม!”
　　“ฮ่าฮ่า…” ถังเฟิงระเบิดเสียงหัวเราะอย่างฉับพลัน จากนั้นเขาก็พูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “งั้นฉันจะให้โอกาส ขั้นสามก็ถอนตัวได้เหมือนกัน!”
　　ฟางผิงตอบอย่างเฉื่อยชา “ผมไม่ได้โง่ ถ้าผมถอนตัว คนอื่นจะเอาคะแนนที่ได้จากคลาสไปใช่ไหม?”
　　“มันก็แค่ถ้ำใต้ดิน ไม่ใช่เทพเซียน ตายได้ถูกฆ่าได้ อาจารย์ของเราสละชีวิตไป แต่ก็ได้สังหารศัตรูไปมากมาย”
　　“แทนที่จะใช้ชีวิตอยู่ด้วยความหวาดกลัวทุกๆวัน ทำไมไม่ไปก่อการใหญ่อย่างไปทำลายรังเก่าของพวกมันล่ะ? เพียงแค่นี้เราก็จะทำเงินได้มากมาย…”
　　ถังเฟิงแค่นเสียง “เยี่ยม ฉันเชื่อในตัวนาย จำคำพูดของตัวเองวันนี้ด้วย ฉันจะรอดู!”
　　“ถ้านายไม่ไป ก็อย่ามาพูดแล้วกันมีคนบังคับนาย เมื่อถ้ำใต้ดินอยู่ในภาวะวิกฤตแล้วอาจารย์ที่นำกลุ่มห้ามไม่ให้หนี ถ้าใครหนีไปแล้วฉันรู้เข้า ฉันจะลงมือสังหารด้วยตัวเอง”
　　“เจ้าหนู นายอยู่ในรายชื่อของฉัน”
　　ฟางผิงกรอกตามองบน ถังเฟิงเคยเห็นเขาหนีตอนไหน? คุณก็แค่หาเรื่องมาจับผิดฉัน
　　ถังเฟิงไม่ได้สนใจฟางผิงอีก เขามองคนที่เหลือแล้วพูด “พวกคุณก็เช่นเดียวกัน!”
　　“นอกเหนือจากนั้น มหาลัยได้ตัดสินใจมอบทรัพยากรที่จำเป็นล่วงหน้าส่วนหนึ่ง ใครที่บรรลุขั้นสามแล้วต้องการเม็ดยาไปยื่นคำร้องที่แผนกโลจิสติกส์ได้เลย…”
　　ฟางผิงแววตาเปล่งประกาย เขาตอบแทบจะในทันที “อาจารย์ ผมไปขอได้ไหม? ผมคิดว่าผมใกล้บรรลุขั้นสามชั้นสูงแล้ว เมื่อผมเป็นขั้นสามชั้นสูง ผมจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก ผมจะปกป้องเพื่อนร่วมชั้นได้!”
　　“ผมก้าวหน้าเร็วมาก ผมมั่นใจว่าอาจารย์รู้เรื่องนี้ดี ความแข็งแกร่งของขั้นสามชั้นสูงแตกต่างจากผมตอนนี้มาก…”
　　ถังเฟิงขมวดคิ้ว เจ้าหนูนี่จะหลอกใคร?
　　เขาพึ่งบรรลุขั้นสามไม่กี่วัน
　　ตอนขั้นสาม แม้แต่อัจฉริยะอย่างเซี่ยเหล่ยยังต้องใช้เวลาครึ่งปีเพื่อบรรลุขั้นสามชั้นสูง หวังจินหยางจากหนานอู่ยังใช้เวลาราวสามเดือน
　　นับตั้งแต่ฟางผิงบรรลุขั้นสาม มันพึ่งผ่านมาครึ่งเดือนเท่านั้น
　　เมื่อเขาเห็นถังเฟิงไม่เชื่อ ฟางผิงก็โต้แย้ง “อาจารย์มันเป็นความจริง ถ้าผมไม่ได้เป็นขั้นสามชั้นสูงก่อนเข้าถ้ำใต้ดิน ผมจะคืนทรัพยากรที่ยืมไปเป็นสองเท่า!”
　　“นอกจากนั้น ผมหวังว่าทางมหาลัยจะยอมให้ผมรับคะแนนรายวันล่วงหน้า”
　　“ผมยังไม่ได้คะแนนก่อนหน้านี้ด้วย นับแล้วสองเดือน ให้ผมล่วงหน้า 600 คะแนนก็พอแล้ว”
　　“ถ้าทางมหาลัยให้ผมยืมได้อีก 1000 คะแนน…”
　　ทุกคนตะลึง
　　1600 คะแนน เป็นจำนวนที่เยอะมาก!
　　ต่อให้แลกเป็นเงินสด มันก็เป็นเงิน 48 ล้าน ฟางผิงโลภเกินไปแล้ว!
　　ฟางผิงครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนจะพูดขึ้นมาฉับพลัน “ลืมเรื่องยืมดีกว่า ถ้าทางมหาลัยลงทุนในตัวผมแทนล่ะ?”
　　ทุกคนอ้าปากค้างอีกครั้ง ถังเฟิ่งก็อึ้งเช่นเดียวกัน
　　ถ้าบอกว่ายืม มันยังไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้
　　อย่างไรก็ตามตอนนี้ฟางผิงกำลังบอกให้มหาลัยลงทุนในตัวเขา นี่มันคนละเรื่องกันเลย
　　พูดตามตรงความคิดลงทุนพึ่งแว้บเข้ามาในหัวของฟางผิง การยืมเงินไม่ถือเป็นทรัพย์สินของเขา เขาเคยลองมาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นยืมคะแนนหรือยืมเงินล้วนเหมือนกัน
　　อย่างไรก็ตามการลงทุนถือเป็นคนละเรื่องกันเลย
　　แน่นอนฟางผิงรู้สึกว่าเขาขอมากไป เมื่อเห็นสีหน้าอันน่ากลัวของสิงโตใหญ่ เขาก็รู้ว่าโอกาสมีแค่น้อยนิด
　　แล้วมันก็เป็นไปตามนั้น ถังเฟิงแค่นเสียงเย็น “คุณไปคุยกับอาจารย์ใหญ่เอง!”
　　ฟางผิงรู้สึกอักอ่วน เขาไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าบ้านของปรมาจารย์ ไม่งั้นเขาจะมาบอกเรื่องนี้กับถังเฟิงทำไมกัน?
　　ถังเฟิงไม่ได้สนใจฟางผิงอีก เขาเริ่มหันไปคุยกับคนอื่น
　　กลับกันฟางผิงยังอยู่ในห้วงความคิด การยืมเงินเป็นไปไม่ได้ โอกาสที่เขาจะได้รับการลงทุนก็น้อยนิด แต่ 600 คะแนนล่วงหน้าคุ้มค่าที่จะลอง
　　เขาเคยทำมาแล้วครั้งหนึ่งตอนคลาสฝึกพิเศษครั้งก่อน เขาใช้ตำแหน่งหัวหน้าคลาสเพื่อขอคะแนนล่วงหน้า แถมมหาลัยก็ไม่ได้ปฏิเสธคำขอของเขาด้วย