World’s Best Martial Artist - ตอนที่ 200.1 สิบสามเมืองในถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้ (1)

　　เวลาต่อมาฟางผิงยังคงขัดเกลากระดูกและฝึกฝนเคล็ดวิชาต่อสู้ต่อพร้อมกับเข้าร่วมคลาสฝึกพิเศษ
　　ถ้ำใต้ดินค่อยๆก่อตัวเป็นความประทับใจขึ้นมาในใจ
　　และความประทับใจนี้ก็เพิ่มขึ้นเมื่ออาจารย์พาทุกคนไปอาคารสองในเขตใต้ของโม๋อู่เพื่อดูแผนที่ภูมิประเทศ
　　…
　　อาคารสอง
　　ในห้องโถงหลายพันตารางเมตร สิ่งเดียวที่มีอยู่คือโต๊ะทรายขนาดใหญ่ที่ทันสมัยมาก
　　ศาสตราจารย์ผู้เฒ่าพาทั้งกลุ่มเดินเข้าไปในโถงแล้วหัวเราะ “แผนที่ภูมิประเทศของถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้อยู่บนชั้นสาม”
　　“แผนที่โต๊ะทรายถ้ำใต้ดินของตงหลินอยู่บนชั้นสี่ ของตงหูอยู่บนชั้นห้า”
　　“ปัจจุบัน โม๋อู่มีเพียงแผนที่ของสามเขตนี้เท่านั้น แต่กองทัพมีแผนที่ของทุกเขต”
　　“ถ้ำใต้ดินเป็นแค่คำเรียกรวมๆ เราต้องเพิ่มชื่อสถานที่เพราะมีทางเข้าถ้ำใต้ดินถึง 22 แห่ง ซึ่งไม่มีทางเข้าไหนเชื่อมโยงถึงกัน”
　　“บางทีมันอาจเชื่อมโยงกัน แต่มนุษย์เรายังสำรวจเชิงลึกเพื่อทดสอบเรื่องนี้ไม่ได้ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ไม่มีใครเลยที่สามารถเข้าจากทางเข้าหนึ่งแล้วไปโผล่อีกทางเข้าหนึ่ง”
　　“หลังจากนี้ เราจะเตรียมการเพื่อเข้าสู่ถ้ำใต้ดินในเซี่ยงไฮ้”
　　“ในถ้ำใต้ดิน เทคโนโลยีใช้งานไม่ได้ เราจึงถ่ายภาพไม่ได้ โทรศัพท์มือถือกับกล้องจะหมดพลังงานหากเรานำเข้าไป…”
　　“แผนที่เหล่านี้ถูกสร้างขึ้นด้วยมือมนุษย์ ผ่านการสำรวจทีละเล็กทีละน้อย ในที่สุดก็เกิดเป็นโต๊ะทรายจำลองแบบนี้ขึ้นมา”
　　ฟางผิงและคนอื่นๆไม่มีอารมณ์มาฟังที่ศาสตราจารย์พูดอีก
　　เวลานี้ทุกคนต่างก็จ้องมองไปยังโต๊ะทราย!
　　“นี่คือเมืองเหรอ?”
　　“เหมือนหมู่บ้านมากกว่า เมืองจะเล็กขนาดนี้ได้ยังไง?”
　　“โต๊ะทรายนี่มีอัตราส่วนเท่าไหร่?”
　　“ถ้ำใต้ดินหน้าตาแบบนี้นี่เอง ฉันคิดว่ามันเป็นคนป่ายุคดึกดำบรรพ์ซะอีก…”
　　หลายคนรู้ว่าถ้ำใต้ดินมีอารยธรรมเป็นของตัวเองเหมือนกับโลก
　　แต่ก็มีหลายคนที่คิดว่าสิ่งมีชีวิตถ้ำใต้ดินใช้ชีวิตกันในยุคที่กินไก่ดิบเนื้อดิบ
　　อย่างไรก็ตามตอนนี้เมื่อได้มาเห็นโต๊ะทรายขนาดมหึมาตรงหน้า พวกเขาก็ตระหนักว่าตนเองคิดผิด มีเมืองมากมาย กำแพงล้อมรอบใหญ่โต ทุกคนรู้ชัดเจนแล้วว่าถ้ำใต้ดินไม่ใช่ยุคคนป่า
　　พวกมันมีอารยธรรมของตนเอง มีระบบสังคมของตนเอง
　　บางทีถ้ำใต้ดินอาจไม่ก้าวหน้าเท่าโลก แต่เส้นทางของแต่ละคนต่างกัน อารยธรรมก้าวหน้าหรือล้าหลังย่อมไม่ใช่บรรทัดฐาน
　　…
　　ฟางผิงชำเลืองมองแบบจำลองแล้วขมวดคิ้ว เขาถามเบาๆ “อาจารย์ มี 13 เมืองอยู่บนแผนที่ แปลว่าถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้รองรับได้ถึง 13 เมืองเลย? เมืองใหญ่ขนาดไหนแล้วมีประชากรเท่าไหร่?”
　　อาจารย์ส่ายหน้าแล้วตอบ “ไม่ใช่ว่ามีอยู่ 13 เมือง จำไว้ว่าตอนนี้เราสำรวจเจอเพียง 13 เมืองเท่านั้น!”
　　คำพูดนี้มีความหมายแตกต่างจากที่ฟางผิงจะสื่อโดยสิ้นเชิง
　　จางจื่อเวยที่ยืนอยู่ไม่ไกลกล่าวแห้งๆ “บางทีเราอาจมองได้ว่าทางเข้าถ้ำใต้ดินแต่ละแห่งเป็นโลกหนึ่งที่ไม่ได้เชื่อมโยงกัน แทนที่จะเป็นโลกทั้งใบที่เชื่อมต่อกันหมด”
　　“ตอนนี้ในถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้ เราสำรวจได้แค่นี้ นอกจากนี้เรายังสูญเสียไปมหาศาล”
　　“ปรมาจารย์สามท่านของโม๋อู่สละชีวิตในหน้าที่”
　　เห็นได้ชัดว่าเธอรู้มากกว่าฟางผิง
　　ฟางผิงไม่ได้สนใจเรื่องนี้ เขาขมวดคิ้วแล้วเอ่ยถาม “ถ้าเป็นแบบนั้น ตำแหน่งของถ้ำใต้ดินบนผืนโลกก็ไม่จำเป็นต้องตรงกับตำแหน่งในถ้ำใต้ดินน่ะสิ บางทีทางเดินมิติอย่างนี้อาจปรากฏขึ้นมาอย่างผิดปกติอย่างนั้นเหรอ?”
　　คำพูดของฟางผิงฟังดูค่อนข้างสับสน แต่อาจารย์ก็เข้าใจว่าเขาพยายามพูดถึงอะไร
　　ศาสตราจารย์ผู้เฒ่าหัวเราะ “ถูกต้อง ยกตัวอย่างมีทางเข้าอยู่ในตงหลิน ระยะห่างจากทางเข้าเซี่ยงไฮ้ไปตงหลินเป็นเส้นตรงเลยคือ 600 กิโลเมตร”
　　“อิงจากตำแหน่งที่มันปรากฏ ถ้าเราเข้าจากทางเข้าเซี่ยงไฮ้แล้วมุ่งตรงไปยังทิศตะวันออก เราควรเจอทางเข้าตงหลิน”
　　“อย่างไรก็ตามเคยมียอดฝีมือระดับปรมาจารย์ไปสำรวจทางทิศตะวันออกถึง 3,000 กิโลเมตร แต่ก็ไม่พบร่องรอยทางเข้า ข้างหน้ามีแต่มหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุด”
　　“นี่ก็หมายความว่า ไม่ถ้ำใต้ดินกว้างใหญ่ไร้ขีดจำกัดก็ต้องกว้างใหญ่กว่าโลกหลายร้อยเท่า”
　　“หรือไม่ก็ทางเดินมิติปรากฏขึ้นมาแบบสุ่ม ไม่มีความสัมพันธ์กันระหว่างผืนโลกกับถ้ำใต้ดิน”
　　“มีอีกความเป็นไปได้หนึ่งก็คือ…”
　　เมื่อเขาพูดถึงความเป็นไปได้สุดท้าย ศาสตราจารย์ผู้เฒ่าก็เหลือบมองจางจื่อเวยแวบหนึ่งแล้วพูด “อย่างที่จางจื่อเวยกล่าว ทางเข้าถ้ำใต้ดินแต่ละแห่งอาจเป็นโลกที่ต่างกัน…อย่างไรก็ตามผู้บัญชาการหลี่จากกองทัพปฏิเสธทฤษฎีนี้”
　　“ผู้บัญชาการหลี่กล่าวไว้ว่าตอนที่เขาอยู่ถ้ำใต้ดินทางภาคเหนือ เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายยอดฝีมือที่อยู่ลึกเข้าไปในทางเข้าถ้ำใต้ดินทางทิศตะวันออก”
　　“ผู้บัญชาการหลี่จากกองทัพ?”
　　ทุกคนรู้สึกสนใจขึ้นมาทันที ผู้บัญชาการใหญ่หลี่เจิ้นเป็นอันดับหนึ่งในอันดับปรมาจารย์ของประเทศ
　　“ใช่แล้ว ผู้บัญชาการหลี่กล่าวไว้เช่นนั้น” จากนั้นศาสตราจารย์ผู้เฒ่าก็ถอนหายใจแล้วพูดต่อ “นี่ไม่ใช่ข่าวดีเลย เราอยากให้ถ้ำใต้ดินเป็นโลกที่ต่างกันแทนที่จะเป็นโลกใบใหญ่ใบเดียว”
　　“อย่างไรก็ตาม ที่ผู้บัญชาการหลี่พูดมาอาจเป็นความจริง เพราะเขาสัมผัสได้ด้วยตนเอง ปรมาจารย์ระดับสูงอย่างเขาย่อมไม่ตัดสินผิดพลาด”
　　“นี่มันหมายความว่าถ้ำใต้ดินเชื่อมต่อกัน แถมมันยังอยู่ในโลกเดียวกันด้วย”
　　“ที่เราไม่พบทางเข้าอื่นอาจเป็นเพราะเรายังแข็งแกร่งไม่พอ และเพราะถ้ำใต้ดินมีขนาดใหญ่เกินไป”
　　“ยกตัวอย่างถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้ ถ้าเราไปทางตะวันออกได้ 3000 กิโลเมตร ไปทางตะวันตกได้ 2000 กิโลเมตร…”
　　“ระยะทางจากตะวันออกไปยังตะวันตกก็มีอย่างน้อย 5000 กิโลเมตรแล้ว!”
　　“ส่วนทางเหนือกับทางใต้ของถ้ำใต้ดิน ตอนเราเข้ามา เราจะอยู่ทางใต้สุด ด้านหลังจะเป็นมหาสมุทรอันไร้สิ้นสุด จนถึงตอนนี้เราก็ยังบอกไม่ได้ว่ามันกว้างใหญ่ขนาดไหน ยอดฝีมือที่ไปสำรวจล้วนหายตัวไป เราได้แต่สันนิษฐานว่าพวกเขาหลงทาง”
　　“ทางทิศเหนือเป็นถิ่นของสิ่งมีชีวิตถ้ำใต้ดิน แถบนั้นเราเข้าถึงประมาณ 1000 กิโลเมตรเท่านั้น จากตรงนั้นไปจะเป็นส่วนลึกของถ้ำใต้ดินซึ่งอันตรายเป็นอย่างยิ่ง”
　　“จากตะวันออกไปตะวันตกมีระยะทาง 5000 กิโลเมตร จากเหนือถึงใต้สำรวจได้แค่ 1000 กิโลเมตรเท่านั้น…”
　　ฟางผิงจ้องมองโต๊ะทรายตรงหน้า มันมีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดยาว
　　แปลว่ามันมีขนาด 5 ล้านตารางกิโลเมตร?
　　ฟางผิงกลืนน้ำลาย เขาถามเบาๆ “อาจารย์จะบอกว่าพื้นที่ที่ถูกสำรวจในถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้มีขนาดประมาณครึ่งหนึ่งของประเทศจีนงั้นเหรอ?”
　　“ถูกต้อง”
　　“นี่ยังสำรวจไม่เสร็จด้วยซ้ำ…” ฟางผิงกลืนน้ำลายอีกครั้ง “ถ้าเราสำรวจจนหมด พื้นที่ทางเข้าเดียวไม่ใหญ่เท่าประเทศจีนเลยเหรอ?”
　　ศาสตราจารย์ผู้เฒ่าพยักหน้าอีกครั้งด้วยสีหน้ามีความหมาย “บางทีอาจใหญ่กว่าประเทศจีนมากเลยด้วยซ้ำ พูดยาก ไม่ต้องพูดถึงลึกลงไปทางเหนือเลย เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแท้จริงแล้วมหาสมุทรทางทิศใต้ใหญ่แค่ไหน แถมไม่ว่าจะเป็นทางทิศไหน เราก็ไม่รู้ว่ามันสุดตรงไหน”
　　“ดังนั้นถ้าเธออยากมองว่า 22 ทางเข้าถ้ำใต้ดินเป็น 22 โลก เธอก็มองได้”
　　“ยังไงเสียจนถึงตอนนี้ก็มีเพียงผู้บัญชาการหลี่เท่านั้นที่สัมผัสถึงกลิ่นอายยอดฝีมือที่เหมือนกัน นี่มันหมายความว่าสิ่งมีชีวิตถ้ำใต้ดินขั้นต่ำและขั้นกลางยังทะลุไปทางเข้าอื่นไม่ได้”
　　“หนึ่งทางเข้า หนึ่งโลก…อาจใหญ่ยิ่งกว่าจีน…”
　　เวลานี้ฟางผิงเข้าใจแล้วว่าทำไมทุกคนถึงถือว่าถ้ำใต้ดินเป็นวิกฤตสูญพันธุ์!
　　มันใหญ่โตเกินไป!
　　ในประเทศจีนก็มีทางเข้าถึง 22 แห่งแล้ว ถ้าคำนวณจากข้อมูลการสำรวจพื้นที่ถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้ ถ้ำใต้ดิน 22 แห่งจะมีขนาดเท่ากับ 11 ประเทศจีน!
　　เนื้อที่หลายล้านตารางกิโลเมตร!
　　เอเชียมีเนื้อที่ไม่ถึง 45 ล้านตารางกิโลเมตรด้วยซ้ำ
　　แอฟริกา ทวีปที่ใหญ่เป็นอันดับสองมีเนื้อที่ประมาณ 30 ล้านตารางกิโลเมตร
　　ทวีปที่เหลือมีขนาดเล็กกว่านั้นอีก ทวีปทั้งเจ็ดบนโลกมีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 150 ล้านตารางกิโลเมตร
　　ในประเทศจีนประเทศเดียว พื้นที่ถ้ำใต้ดินที่สำรวจแล้วก็ใกล้เคียงกับพื้นที่ทั้งหมดของโลกแล้ว
　　ประเทศอื่นสถานการณ์ก็คล้ายกัน
　　ตอนนี้ ทางเข้าถ้ำใต้ดินที่ถูกค้นพบทั่วโลกมีการสำรวจไปประมาณ 1000 ล้านตารางกิโลเมตรแล้ว รวมแล้วมีพื้นที่มากกว่าโลกถึงหกเท่า
　　“พื้นที่ใหญ่ขนาดนี้มีเมืองเพียง 13 เมือง…” ฟางผิงพลันถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งอก
　　ในพื้นที่ 5 ล้านตารางกิโลเมตร ประเทศจีนสามารถรองรับนครระดับจังหวัดถึง 100-200 เมือง อำเภอเกือบ 1000 เมือง จำนวนประชากรแค่ภาคใต้ก็มีมากถึง 700-800 ล้านคนแล้ว
　　ถ้ำใต้ดินมีเพียง 13 เมือง แม้จะเป็นเมืองใหญ่ แต่ประชากรไม่ได้มากขนาดนั้น
　　ศาสตราจารย์ผู้เฒ่ายืนยันเรื่องนี้เช่นกัน “ประชากรถ้ำใต้ดินไม่ได้หนาแน่นเท่าไหร่ อย่างไรก็ตามเรายังสำรวจเชิงลึกไม่ได้ แต่เราเข้าถึงเมืองแรกหลายครั้งแล้ว”
　　“ประชากรมีประมาณ 2 ล้านคน กำลังพลประมาณ 2 แสนคน พวกมันมีระบบสังคมของตัวเอง ไม่ใช่ทุกคนที่ถูกเกณฑ์ไปเป็นทหาร”
　　“พวกมันมีคนธรรมดาด้วยเช่นกัน คนธรรมดาเป็นจำนวนมาก”
　　“ถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้มีประชากรทั้งหมดประมาณ 30 ล้านคนหรือมากกว่านั้น อย่างไรก็ตามมีกำลังพลที่ต่อสู้ได้ประมาณ 3 ล้านคนเท่านั้น”
　　“ตอนนี้ที่เราเผชิญมีเพียงเมืองแรกในถ้ำใต้ดิน เราเรียกมันว่าเมืองเทียนเหมิน”
　　“เทียนเหมิน?”
　　ฟางผิงขมวดคิ้ว “เป็นชื่อที่ยกย่องพวกมันเกินไปแล้ว”
　　ศาสตราจารย์ผู้เฒ่าส่ายหน้าและถอนหายใจเบาๆ “ตอนนั้น พูดได้ว่าทุกคนหลงไปกับร่องรอยจินตนาการ บางทีมันอาจเป็นเหมือนกับปราชญ์โบราณของวัดกว่างเซิ่งกล่าวว่ามันเป็นแดนสวรรค์…ประตูสวรรค์…ประตูที่เปิดไปสู่สรวงสวรรค์…”
　　“น่าเสียดาย…”
　　ศาสตราจารย์เฒ่าถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า น่าเสียดายที่ไม่กี่ปีผ่านไป ถ้ำใต้ดินมีแต่ความตายและการทำลาย ไม่มีใครเพ้อฝันอีก
　　นี่ไม่ใช่แดนสวรรค์ มันเป็นเพียงจินตนาการที่สวยงามของมนุษยชาติ