หมื่นอสูรก้มกราบ - ตอนที่ 1017
ตอนที่ 1017 : ผลกำไร
ในเวลานั้น ทั่วทั้งวิหารยักษ์ก็พลันสั่นไหว กำแพงแตกร้าวเป็นทางคล้ายกับว่ากำลังจะระเบิด!
ลมปราณแต่ละกลุ่มม้วนตัวพวยพุ่ง เสียงดังสะท้อนก้องกังวาน สั่นสะเทือนแก้วหู มีบางคนที่ถูกแรงพลังนั้นบีบอัดเสียจนหน้ามืดตามัว
ผู้คนที่อยู่รอบๆ ตกใจเป็นอย่างมาก พวกเขาคิดไม่ถึงว่าสงครามที่บังเกิดขึ้นจะน่ากลัวถึงเพียงนี้ ทั้งยังเกิดขึ้นโดยยังไม่ทันได้ตั้งตัว!
“จางหลิงจะต้องเป็นอันตรายแน่ เป็นไปได้ว่าเขานั้นมีสูตรโอสถผลัดเปลี่ยนกระดูก ไม่เช่นนั้นบุตรสวรรค์ก็คงจะไม่ลงมือในตอนนี้!”
“คนมากขนาดนี้ที่จะลอบโจมตีพวกเขา ครั้งนี้จางหลิงได้ซวยแน่ๆ พวกเรารอดูไปก่อนเถอะ อีกไม่นานคงจะเห็นบทสรุป”
สงครามที่เกิดขึ้นในวังวิหารน่าสะพรึงเหนือจากที่พวกเขาคาดการณ์เอาไว้ ยอดยุทธ์หนุ่มไร้เทียมทานที่อยู่ที่นี่ต่างก็เป็นประหม่าเพราะพวกจางหลิงต่างก็มีสมบัติล้ำค่าไว้ในครอบครอง!
ทั้งที่พวกเขาตกตะลึงมากยิ่งก็คือ ข้างกายของจางหลิงยังมียอดฝีมืออยู่ตนหนึ่ง เหมาเผิงฝูพุ่งทะยานร่างเข้าไปหากระทิงเหล็ก จากนั้นกระทิงเหล็กก็ลั่นเสียงคำรามดังออกมาด้วยโทสะ “กล้าคิดริอาจจะสังหารข้า ข้านั้นมิได้อ่อนแอเฉกเช่นก่อน ไสหัวออกไปไกลจากข้าซะ!”
กระทิงเหล็กบันดาลโทสะ มันเหมือนกับพี่น้องท้องเดียวกับเสือดำยิ่ง พลังที่อัดแน่นอยู่ภายในร่างหลั่งไหลทะลักออกมา!
กีบเท้าของมันกระทืบลงพื้นดินพลันทำให้วังวิหารสั่นสะเทือน ประหนึ่งว่ามีกระทิงคลั่งถือประจักษ์กลางฟ้าดิน
กระทิงเหล็กแผดเสียงคำรามสนั่น เสียงนั้นสามารถทำให้ภูเขานทีสั่นสะเทือน ห้วงอากาศแตกสลายมลายสิ้น!
ผู้คนที่อยู่รอบๆ ตื่นตะลึงเป็นอย่างมาก มีคนที่ถูกเสียงคำรามนั้นบีบอัดจนอกสั่นสะท้านจวนจะสำรอกเลือดเก่าออกมา
เหมาเผิงฝูตกใจจนหัวใจแทบวาย เขาได้เผชิญหน้ากับคลื่นเสียงที่ส่งออกมาเป็นระลอกๆ ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง เสื้อผ้าขาดรุ่ย จากนั้นร่างก็ม้วนตัวลอยออกไปกระแทกเข้ากับกำแพง ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีเช่นไร
มีคนตัวสั่นเทา นั่นมิใช่อมนุษย์ที่ติดตามเต้าหลิงหรอกหรือ? เหตุใดมันถึงได้น่ากลัวมากขึ้นเช่นนี้?
“ไสหัวไปซะ!”
เต้าหลิงคำรามด้วยโทสะ ผมยาวสีดำปลิวไสว พลังของเขาแข็งแกร่งยิ่งประหนึ่งภูเขาไฟ แรงกดดันบีบอัดกระจายไปทั่วสี่ทิศราวกับว่ามีภูเขาโบราณตกลงมาจากเก้าชั้นฟ้า
มือหนึ่งของเขาถือขวานยักษ์เอาไว้ อีกมือหนึ่งถือกระบี่หัก แขนทั้งสองหมุนควงออกไปพร้อมกัน ปราณกระบี่ดุจสมุทร แสงขวานทลายฟ้า กวาดออกไปทั่วสารทิศ!
ห้วงมิติถูกถล่มจนราบคาบ ปราณกระบี่เส้นหยาบหนาสว่างจ้าละลานตายิ่ง ไอเย็นของแสงขวานทำให้เนื้อหนังมังสาของผู้คนแทบจะแตกสลาย ในเวลานั้นมันได้ผนึกที่แห่งนี้เอาไว้เพื่อที่จะหยุดยั้งคนที่คิดจะเข้ามาหาเขา
“ข้าไปเอง!”
ม้ามังกรฟ้ายืดตัวลั่นเสียงคำราม แสงสวรรค์เอ่อล้นทะลักออกมาทั่วร่าง กีบเท้าของมันบดทำลายห้วงมิติประหนึ่งมังกรฟ้าที่ลงมาจุติ หัวของมันกระแทกเข้าใส่กำแพงวังวิหารจนเป็นรูขนาดใหญ่
ม้ามังกรฟ้านั้นรวดเร็วยิ่ง พวกเต้าหลิงยืนอยู่บนหลังของมัน จากนั้นมันก็พุ่งทะยานร่างออกไปไกลหลายสิบลี้ หายไปไม่เหลือแม้แต่เงา
“นี่มันเรื่องอะไรกัน?”
คนที่อยู่รอบๆ วังวิหารตกใจจนตัวสะดุ้งโหยง เหตุใดวังวิหารถึงได้ระเบิด? ทั้งยังมีคนที่เห็นร่างเงาหายไปจากที่นี่ แต่จะหาอย่างไรก็หาร่องรอยไม่พบ
ไม่นานนัก พวกเขาก็เห็นบุตรสวรรค์ ว่านหยินเฟย มนุษย์สามตาและกลุ่มยอดยุทธ์หนุ่มไร้เทียมทานพุ่งทะยานออกมาจากข้างใน
“จางหลิง เจ้าจะหนีไปไหน!”
ว่านหยินเฟยกล่าวด้วบใบหน้าอัปลักษณ์ เพลิงโทสะลุกโชนแผดเผา
แร่สวรรค์หายไปอยู่กับเขา หากเอากลับมาไม่ได้ ส่วนของเขาก็จะหายไป ซึ่งเขาเก็บมันมาจวนจะหนึ่งเดือนแล้ว!
พวกบุตรสวรรค์เองก็ใจร้อนยิ่งเช่นเดียวกัน ขโมยไก่ไม่ได้ ยังเสียข้าวสารอีกกำมือ แร่สวรรค์ที่หายไปครึ่งหนึ่งนั้นมูลค่าของมันสูงยิ่ง จนพวกเขารับไม่ไหว!
ยอดฝีมือแต่ละคนพุ่งทะลวงข้ามผ่านห้วงมิติตามเต้าหลิงอย่างบ้าคลั่ง เพื่อที่จะช่วงชิงแร่สวรรค์ที่เต้าหลิงช่วงชิงไปกลับคืนมา
“นี่มันเรื่องอะไรกัน? เหตุใดถึงมีคนมากขนาดนั้นตามล่าจางหลิง แล้วทำไมเขาถึงหนีเล่า?”
สีหน้าของผู้คนดูไม่ปกติเท่าไรนัก พวกเขาถามถึงคนที่เดินออกมาจากข้างในวิหารด้วยท่าทีตกตะลึง
เมื่อครู่พวกเขาเหล่านี้ไม่มีโอกาสที่จะแทรกมือ เต้าหลิงได้ชิงลงมือก่อน ทั้งเขายังได้แร่สวรรค์จำนวนมหาศาลไป!
คนที่อยู่ที่นี่ต่างก็อึ้งไปตามๆ กัน พวกเขารู้สึกว่าเรื่องนี้มิใช่เรื่องเล็กๆ ว่านหยินเฟยทำอะไรอยู่? ถึงได้ปล่อยให้แร่สวรรค์ถูกช่วงชิงไปได้ ขาดทุนจนเข้าเนื้อชัดๆ
ในตอนนั้น พวกเต้าหลิงยืนอยู่บนหลังม้ามังกรฟ้า พวกเขาพุ่งทะยานออกไปยังส่วนลึก ความเร็วของม้ามังกรฟ้านั้นรวดเร็วยิ่ง เสียงลมตีกระทบดังเข้ามาในหู
“รีบดูเถอะว่ามีแร่สวรรค์เท่าไร!” เสือดำคำรามด้วยน้ำเสียงเร่าร้อน “ข้าว่ามันจะต้องมีไม่ต่ำกว่าสามสี่หมื่นชั่งแน่!”
แม้ว่าจะเป็นกำไรเพียงครึ่งหนึ่ง ทว่าจำนวนแร่สวรรค์ในการประมูลครั้งนี้ก็มิใช่จำนวนน้อยๆ ลำพังเพียงแค่ของเต้าหลิงเพียงคนเดียว พวกเขาก็ได้แร่สวรรค์ไปแล้วหนึ่งพันชั่ง
เต้าหลิงเปิดกระเป๋ามิติออก จากนั้นพวกเขาก็เบิกตาทั้งสองกว้าง แสงสวรรค์พวยพุ่งออกมา พลังบริสุทธิ์เอ่อล้นทะลักทะลวงฝ่าชั้นฟ้า!
ประหนึ่งภูเขาแร่สวรรค์ที่เปล่งแสง พลังบริสุทธิ์พุ่งออกมาราวกับมังกร!
“เวรเอ้ย แร่สวรรค์หกเจ็ดหมื่นชั่งเห็นจะได้!” หัวของเสือดำแทบจะโน้มลงไปโขกกับพื้น มันตื่นเต้นมากจนทั่วร่างสั่นเทา
นี่มันเหมือนกับคลังล้ำค่าสวรรค์ แม้จะเป็นที่อาณามนุษย์ยังไม่มีแร่สวรรค์มากขนาดนี้!
“แร่สวรรค์เยอะมาก ข้าไม่เคยเห็นแร่สวรรค์มากขนาดนี้มาก่อน!” ร่างของกระทิงเหล็กแข็งทื่อเหมือนกับก้อนหิน
เหยียนเมิ้งอวี่และนกยูงเองก็ตกใจมากเช่นกัน พวกนางไม่รู้ว่าควรจะกล่าวอะไรออกมาดี ครั้งนี้พวกนางรู้สึกว่าทรัพย์สินมากขนาดนี้มาตกอยู่ในมือได้ง่ายดายมากเกินไปแล้ว
เต้าหลิงเม้มปาก เขารู้สึกว่าว่านหยินเฟยช่างสะเพร่ายิ่งนัก ได้แร่สวรรค์มามากขนาดนี้กลับไม่เก็บซ่อนเอาไว้ดีๆ แต่กลับมาโชว์หราเอาไว้ต่อหน้าผู้คนเสียได้ อยากจะให้คนมาช่วงชิงมันไปจากตัวเองอย่างนั้นหรือ!
“งานประมูลช่างหาเงินได้ง่ายเสียจริงๆ งานประมูลระดับหวังโหวของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แร่สวรรค์ที่ได้มาในแต่ละครั้งมีแต่จะสูงมากยิ่งขึ้นไปเรื่อยๆ!”
นกยูงเม้มปากด้วยความตกตะลึง แท้จริงแล้วหอสรรพสิ่งร่ำรวยมากขนาดไหนกัน? ยากที่จะจินตนาการว่าพวกเขาจะมีแร่สวรรค์เก็บเอาไว้มากเท่าไร ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงได้กล่าวว่าพวกเขานั้นร่ำรวยมีสมบัติล้ำค่าเป็นกอบเป็นกำ
เต้าหลิงสูดลมหายใจเข้าลึก มีบางครั้งที่คนที่แข็งแกร่งก็มิอาจจะประมือกับคนที่ยิ่งใหญ่ ความร่ำรวยมั่งคั่งนั้นมีเพียงแค่คนประเภทนั้นที่จะมีมัน!
เต้าหลิงหวังว่าวันหนึ่ง อาณามนุษย์จะมีชื่อเสียงโด่งดังและยืนอยู่บนจุดสูงสุดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์!
“จางหลิง เอาแร่สวรรค์มาให้ข้าเสีย!”
ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงคำรามลั่นดังสะท้านออกมาจากข้างหลัง น้ำเต้าขนาดใหญ่พุ่งฝ่าทะลวงออกมา แสงประกายสว่างจ้า สาดส่องไปทั่วป่าเขา
มันก็คือของล้ำค่าทะลวงห้วงมิติ ความเร็วนั้นเร็วยิ่งจนแทบจะเทียบเท่ากับม้ามังกรฟ้า
พวกบุตรสวรรค์ยืนอยู่บนน้ำเต้า พวกเขามากันหลายสิบคน ซึ่งทั้งหมดนั้นล้วนแล้วแต่เป็นคนที่ถูกเรียกมาจากงานประมูล แร่สวรรค์ที่เต้าหลิงช่วงชิงไปนั้นก็มีส่วนของพวกเขาอยู่ด้วย
“ฮ่าๆ สหายหยินเฟย วันนี้ต้องขอบคุณจริงๆ ข้ากำลังขาดเงินอยู่พอดี คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะใจปล้ำถึงขนาดที่ให้ทรัพย์สินแก่ข้ามากมายเช่นนี้! ข้าจะเก็บมันเอาไว้เป็นอย่างดี”
เต้าหลิงยืนอยู่บนหลังของม้ามังกรฟ้า ชายเสื้อโบกสะบัดไปตามสายลมพลางแผดเสียงหัวเราะดังลั่น
ว่านหยินเฟยแทบจะสำรอกเลือด จากนั้นเขาก็แผดเสียงคำรามออกมาด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว “จางหลิง แร่สวรรค์นี้เจ้าจะเอาไปมิได้ มันไม่ใช่ของเจ้า รีบเอามาคืนมาให้ข้าเสีย ไม่เช่นนั้นเจ้าจะต้องไม่มีหนทางรอดในพื้นที่สงครามศักดิ์สิทธิ์!”
คนหลายสิบคนที่อยู่ข้างหลังว่านหยินเฟยแค่นเสียงฮึ พวกเขานั้นต่างก็เป็นยอดฝีมือของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ นอกจากบุตรสวรรค์และมนุษย์สามตาแล้ว พวกเขาต่างก็เป็นคนที่มีเชื้อสายมั่งคั่งร่ำรวย เมื่อใดที่ร่วมมือกันจะต้องทำให้เกิดมรสุมทั่วทั้งดินแดน!
“เอาไปได้สิ ทำไมจะเอาไปไม่ได้? เจ้าดูถูกข้ามากเกินไปแล้ว ลำพังเพียงแค่แร่สวรรค์หกเจ็ดหมื่นชั่ง ซื้อยาโอสถระดับเจ็ดสักกองหนึ่งก็หมดเกลี้ยงแล้ว” เต้าหลิงหัวเราะ
พวกเขาโกรธมากจนแทบบ้า เสียแร่สวรรค์ไปหกเจ็ดหมื่นชั่งเชียวหรือ!
“บัดซบ ตามเขาไปเสีย!” ใบหน้าของว่านหยินเฟยบิดเบี้ยวจนอัปลักษณ์ น้ำเต้าที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าประกายแสงออกมา ก่อนที่ความเร็วของมันจะเพิ่มสูงขึ้น
“ฮึ คิดที่จะแข่งกับข้างั้นหรือ?”
ม้ามังกรฟ้าเชิดหน้าด้วยท่าทีโอหังพลางแผดเสียงร้องลั่นออกมา “มังกรพเนจรเก้าฟ้า!”
ครืน! แสงสวรรค์สีเงินประจักษ์ขึ้นมาบนกีบเท้าของม้ามังกรฟ้า พลังของมันได้เกิดการแปรเปลี่ยนประหนึ่งพายุที่พุ่งทะลวงออกไป ภาพที่เกิดขึ้นนั้นน่ากลัวยิ่ง ความเร็วของมันนั้นทำให้ห้วงมิติแหลกสลาย
มีช่องว่างขนาดใหญ่ประจักษ์ขึ้นเพราะถูกม้ามังกรฟ้าพุ่งชน ความเร็วของมันเร็วมากจนน่ากลัว สมแล้วที่เป็นสัตว์ขี่ที่ผู้คนในสมัยโบราณหมายปองอยากจะได้มัน
แต่น่าเสียดาย ที่ม้ามังกรฟ้ายังสำแดงพลังได้ไม่เท่าไรก็ต้องหยุดชะงักลง ไม่รู้ว่ามันถูกอะไรโจมตีพลันทำให้กระโหลกหัวของมันแทบจะระเบิด
ห้วงมิติสลายสิ้น ภาพที่ปรากฏน่ากลัวเกินจินตนาการ ในเวลานั้นก็ได้มีแผ่นดินขนาดใหญ่ถือกำเนิดขึ้น!
มันลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ แสงสว่างประกายเจิดจ้าประหนึ่งดวงอาทิตย์
แผ่นดินขนาดใหญ่ยักษ์ กว้างใหญ่เสียจนหาที่เปรียบมิได้ ในเวลานั้นมันลอยอยู่กลางฟ้าดิน น้ำตกสวรรค์นับหมื่นเส้นร่วงหล่นลง พลังอานุภาพสวรรค์เอ่อล้นทะลัก!