ลูกชายของประธาน....เรียกฉันหม่ามี๊？！ - บทที่ 1453 รั่วไหล
โครงการ AIของจิ้นกรุ๊ปนั้นรั่วไหลแล้ว มีคนแย่งเปิดตัวผลิตภัณฑ์ตัวนี้ก่อนจิ้นกรุ๊ป
นี่สำหรับจิ้นกรุ๊ปแล้วเหมือนกับถูกสายฟ้าฟาดยามกลางวันแสกๆ
ทันทีที่จิ้นเฟิงเหรารู้ข่าวนี้ ก็โกรธจนขึ้นสมองจนแทบจะเป็นลมหมดสติไป
ทั้งจิ้นกรุ๊ปถูกปกคลุมด้วยความกดดัน แต่ละคนสีหน้าตึงเครียด จิตใจกระสับกระส่ายร้อนรน
โครงการรั่วไหล บริษัทต้องมีหนอนบ่อนไส้อย่างแน่นอน
ทุกคนต่างน่าสงสัยทั้งนั้น
จิ้นเฟิงเฉินรีบมาถึงบริษัทและตรงไปที่ห้องประชุม
ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทและหัวหน้าแผนกต่างๆ ก็อยู่ด้วย เมื่อพวกเขาเห็นจิ้นเฟิงเฉินเข้ามา พวกเขาต่างก็ก้มหน้าลงและไม่กล้าเปล่งเสียงออกมา
สายตาที่ดุดันของจิ้นเฟิงเฉินกวาดไปยังทุกคนที่อยู่ในนั้น สาวก้าวเท้ายาวเดินผ่านไป และสองมือวางค้ำอยู่บนขอบโต๊ะประชุม จากนั้นกล่าวถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม:”นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น”
น้ำเสียงที่เคร่งขรึมแฝงด้วยความเย็นยะเยือก
“พี่ ตอนนี้ฝ่ายตรงข้ามกำลังจัดงานเปิดตัวผลิตภัณฑ์ พวกเราจะไปหยุดพวกเขาไหม” จิ้นเฟิงเหรากล่าวถาม
โครงการนี้ถูกค้นคว้าวิจัยอย่างเหน็ดเหนื่อยโดยทีมงานของจิ้นกรุ๊ป ทำไมถึงถูกคนอื่นชุบมือเปิบไปแบบนี้
“คนอื่นจะเชื่อเหรอ” จิ้นเฟิงเฉินหันหน้ามา สายตาจ้องมองเขาอย่างเย็นชา และกล่าวตำหนิต่อว่าขึ้น : “นายไปตอนนี้ จิ้นกรุ๊ปมีแต่จะถูกหัวเราะเยาะ”
จิ้นเฟิงเหราก้มหน้าลง “ขอโทษครับพี่ เป็นผมเองที่คิดตื้นเกินไป”
จิ้นเฟิงเฉินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เบิกตาขึ้นมองทุกคนที่ต่างเงียบกริบ จึงกล่าวด้วยน้ำเสียงสุขุม “พวกคุณไม่มีใครที่จะยืนออกมาบอกกับผมหน่อยเหรอว่าเกิดอะไรขึ้น”
ทุกคนต่างคนต่างมองหน้ากัน
ผู้รับผิดชอบโครงการ AIจึงจำใจยื่นหน้าออกมา แล้วยืนตัวสั่นกลืนน้ำลาย จากนั้นเปล่งเสียงพูดอย่างระมัดระวัง:”ท่านประธานครับ AIเป็นโครงการหลักของบริษัท ในทีมงานวิจัยก็มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ความก้าวหน้าของงานวิจัยและการพัฒนาครับ”
“แล้วคนล่ะ” จิ้นเฟิงเฉินกล่าวถาม
“พวกเขากำลังถูกบริษัทซักไซ้ไต่สวนครับ เมื่อผลออกมา ผมจะรีบแจ้งให้ท่านทราบทันทีครับ”
ผู้รับผิดชอบโครงการพูดอย่างรวดเร็วจนจบแล้วก็ก้มหน้าลงทันที แม้แต่หายใจก็ยังตื่นเต้น
จิ้นเฟิงเฉินหรี่ตาลง สามารถรั่วไหลโครงการสำคัญขนาดนี้ได้ หนอนบ่อนไส้คนนี้ต้องไม่ธรรมดา
เพียงแต่ เป็นใครกัน
สายตาดุจเหยี่ยวของเขากวาดมองทุกคนอีกครั้ง แล้วออกคำสั่งอย่างเด็ดขาด:”เฟิงเหรา จะต้องสืบมาให้ละเอียด!”
จิ้นเฟิงเหราพยักหน้า “ครับ”
จิ้นเฟิงเฉินครุ่นคิดและกล่าวต่อ :”ให้ทนายความร่างหนังสือมอบอำนาจ และรวบรวมหลักฐานที่เกี่ยวข้องทั้งหมด และดำเนินคดีทันทีหลังพบตัวผู้กระทำความผิด!”
ในเมื่อเลือกที่จะเป็นปฏิปักษ์กับจิ้นกรุ๊ป อย่างนั้นก็ต้องชดใช้การกระทำของตัวเอง
“ครับ” จิ้นเฟิงเหรารับคำสั่งเสร็จก็จากไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากเลิกประชุม จิ้นเฟิงเฉินกลับไปที่ห้องทำงานของตัวเอง
กู้เนี่ยนถือแล็ปท็อปไว้ในมือเดินตามเขาอยู่ด้านหลัง
“คุณชายครับ หุ้นตกลงเรื่อยๆ เลยครับ”
เมื่อรอจิ้นเฟิงเฉินนั่งลงแล้ว กู้เนี่ยนรีบวางแล็ปท็อปลงตรงด้านหน้าเขาทันที
จิ้นเฟิงเฉินมองดูหุ้นบนหน้าจอที่ร่วงไม่หยุด ใบหน้ารูปงามปกคลุมด้วยชั้นน้ำแข็ง ดวงตาดำขลับลุ่มลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง
“คุณชายครับ ต้องการเรียกนักข่าวมาทำการแถลงไหมครับ” กู้เนี่ยนกล่าวถาม
โครงการสำคัญที่สุดรั่วไหล สำหรับจิ้นกรุ๊ปถือว่าส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวง
ถ้าหากร้ายแรง คือคนภายในองค์กรต่างเกิดความสงสัยกันเอง ส่วนภายนอกจะขาดความเชื่อมันต่อจิ้นกรุ๊ป อาจจะส่งผลกระทบต่อการร่วมมือไม่น้อย
ดังนั้น ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือการปลอบใจจิตใจคนให้สงบนิ่ง
ยังไม่ทันรอให้จิ้นเฟิงเฉินตอบกลับ ฉันพลันประตูห้องทำงานก็มีคนบุกและพุ่งเข้ามา
“หลีกไป! พวกเรามีเรื่องต้องการถามประธานจิ้นต่อหน้า!”
ผู้ถือหุ้นส่วนหลายคนไม่สนใจการขัดขวางของเลขาฯ เดินด่าทอเข้ามา
“ผู้ช่วยกู้ ขออภัย ฉัน……” เลขาฯมองกู้เนี่ยนด้วยสีหน้าหวาดกลัว
กู้เนี่ยนรู้ว่าไม่ใช่ความผิดของเธอ จึงกล่าวเบาๆ :”คุณออกไปก่อน”
เลขาฯจึงรีบหันหลังออกไป และก็ไม่ลืมที่จะปิดประตู
“เฟิงเฉิน วันนี้คุณจะต้องให้คำอธิบายแก่พวกเรา!” หนึ่งในผู้ถือหุ้นส่วนตะโกนใส่เฟิงเฉินอย่างไม่เกรงใจ
จิ้นเฟิงเฉินกระพือหนังตาขึ้นเบาๆ แววตาที่ไร้อุณหภูมิมองไปยังใบหน้าที่มันวาวของผู้ถือหุ้นส่วน
ความกดกันแผ่ซ่านลอยพุ่งเข้ามา ผู้ถือหุ้นส่วนถึงกับต้องสะดุ้งตัวสั่นเทา แต่กระนั้นก็ยังฝืนกล่าวต่อ:”เรื่องในวันนี้ส่งผลกระทบต่อประโยชน์ของทุกคน พวกเราขอคำชี้แจงคงไม่มากเกินไปมั้ง”
“ใช่ ไม่มากไปเลยสักนิด” ผู้ถือหุ้นส่วนคนอื่นต่างพูดย้ำพร้อมกัน
กู้เนี่ยนเห็นใบหน้าจิ้นเฟิงเฉินดุจน้ำนิ่ง จึงรีบเปล่งเสียงเพื่อไกล่เกลี่ยสถานการณ์:”ผู้ถือหุ้นส่วนทุกท่านครับ เรื่องเกิดขึ้นกะทันหัน พวกท่านก็ควรจะให้เวลาพวกกระผมในการสืบหาเรื่องราวนะครับ”
“พวกท่านวางใจได้เลย จะต้องให้คำอธิบายอย่างพึงพอใจให้กับพวกท่านอย่างแน่นอน”
“ต้องอธิบายตอนนี้!” ผู้ถือหุ้นส่วนยืนกราน เขาเห็นจิ้นเฟิงเฉินที่ไม่ยอมปริปากพูด ฉับพลันข้างในก็ยิ่งไม่สบายใจ
จิ้นเฟิงเฉินเป็นประธานคณะกรรมการนั้นถูกต้อง แต่ว่าคุณสมบัติยังสู้ผู้ถือหุ้นส่วนอย่างพวกเขาไม่ได้เลย ถือสิทธิ์อะไรมาชอบวางมาดบาตรใหญ่!
“หากคุณไม่ให้คำอธิบายแก่พวกเรา วันนี้พวกเราก็จะไม่ไป!”
กู้เนี่ยนมองผู้ถือหุ้นส่วนเดินไปนั่งลงที่โซฟา ดูท่าทางแต่ละคนหากไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการก็จะไม่ยอมรามือ
มุมปากเขากระตุกขึ้น คนเหล่านี้ยืนกรานที่จะหันหน้าใส่กระบอกปืน ไม่รู้ว่าโง่หรือว่าบ้ากันแน่!
จิ้นเฟิงเฉินไม่มองพวกเขาด้วยซ้ำ กล่าวอย่างเย็นชา:”กู้เนี่ยน ไล่คนออกไป!”
เมื่อเหล่าผู้ถือหุ้นส่วนได้ยินประโยคนี้ จึงโมโหแล้วตวาดขึ้น:”จิ้นเฟิงเฉิน คุณอย่ามากเกินไปนะ! ถ้าหากว่าไม่มีพวกเรา จิ้นกรุ๊ปจะมีวันนี้ได้ไหม คุณคิดว่าอาศัยเพียงคุณคนเดียวแค่นั้นหรือไง”
จิ้นเฟิงเฉินหันหน้ามามองพวกเขาด้วยแววตาดุดัน ริมฝีปากเปิดเบาๆ :”หลายปีมานี้พวกคุณยักยอกเงินไปแล้วเท่าไหร่ ต้องการให้ผมบอกแผนกการเงินมาแจกแจงให้ละเอียดไหม”
เมื่อประโยคนี้ออกมา สีหน้าของแต่ละคนก็แดงก่ำขึ้น แต่ก็ไม่สามารถคัดค้าน ได้แต่กัดฟันอย่างเงียบๆ
“เรื่องโครงการรั่วไหล ผมจะสืบอย่างละเอียด ไม่ให้ส่งผลกระทบต่อผลประโยชน์ของทุกท่าน”
“หวังว่าคุณพูดได้ทำได้ ไม่อย่างนั้นพวกเราจะเรียกประชุมคณะกรรมการเพื่อถอดตำแหน่งประธานของคุณออก เพราะถึงอย่างไรคุณก็ความจำเสื่อมแล้ว พวกเรากลัวว่าคุณจะทำได้ไม่ดี”
ทิ้งประโยคนี้แล้ว เหล่าผู้ถือหุ้นส่วนก็ได้จากไป
“คุณชายครับ” กู้เนี่ยนมองจิ้นเฟิงเฉินด้วยความเป็นห่วง
เมื่อก่อนไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เหล่าผู้ถือหุ้นส่วนจะเชื่อมั่นในตัวคุณชาย
แต่ว่าครั้งนี้กลับมาหาเรื่องคุณชาย ช่างน่าแปลกจริงๆ
“กู้เนี่ยน นายไปตรวจสอบบริษัทนั้นมา ตรวจสอบข้อมูลทุกอย่างมาให้ละเอียด อย่าให้ขาดตกบกพร่องแม้แต่นิดเดียว” จิ้นเฟิงเฉินสั่งด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ผมจะไปตรวจสอบเดี๋ยวนี้ครับ”
กู้เนี่ยนรับคำสั่งแล้วก็รีบออกไปทันที
ในห้องทำงานเงียบสงบลง จิ้นเฟิงเฉินยังคงเห็นหุ้นตกอย่างต่อเนื่อง จึงปิดแล็ปท็อบลงด้วยความหงุดหงิด สีหน้าดำทะมึนดุจหมึก
เขาจะต้องทำให้พวกที่พยายามจะโค่นจิ้นกรุ๊ปรู้ว่ายังมีเขาอยู่ จิ้นกรุ๊ปไม่มีทางล้มได้