เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1795 ขอบคุณมากที่ทำให้พวกเรามีเหตุผลสำหรับการพึ่งพาตัวเองอย่างเป็นเอกเทศ!
- Home
- เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ
- บทที่ 1795 ขอบคุณมากที่ทำให้พวกเรามีเหตุผลสำหรับการพึ่งพาตัวเองอย่างเป็นเอกเทศ!
ข่าวที่ได้รับอย่างกะทันหันนี้…เกือทำให้ลำดับพิธีการในงานปั่นป่วนไปหมด!
กลุ่มคนด้านล่างทยอยบอกเล่าข่าวนี้ให้คนใกล้ตัวฟังจำนวนคนที่ได้เห็นรายชื่อผู้ได้รับรางวัลที่สหพันธ์ประสาทศัลยแพทย์โลกประกาศเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ!
เวลานี้เซวียเจิงเรินก็เงียบไปแล้วเช่นกัน!
เหตุอลหม่านแปลกๆภายในห้องทำให้เขารับรู้ถึงความผิดปกติอย่างชัดเจนข่าวแพร่ไปเร็วมากมีคนเห็นรายชื่อผู้ได้รับรางวัลมากขึ้นเรื่อยๆพิธีมอบรางวัลจบลงแล้วแต่เฉินชางและผู้ได้รับรางวัลอีกหลายคนยังอยู่บนเวทีรอให้พิธีกรแถลงการณ์และถ่ายภาพรวมกัน
แต่เซวียเจิงเรินไม่คิดจะพูดจายกยอเกินจริงพวกนั้นให้มากเกินไป!
กล่าวตามตรงเวลานี้เขาพอเดาออกประมาณเจ็ดแปดส่วนแล้ว
หรือว่า…ในรายชื่อประสาทศัลยแพทย์ที่สหพันธ์ประสาทศัลยแพทย์โลกประกาศออกมา…ไม่มีชื่อเฉินชาง!
พอคิดมาถึงตรงนี้ความรู้สึกแรกของเซวียเจิงเรินนอกจากความโมโหแล้วคงเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้!
ใช่แล้ว!
มีสิทธิ์อะไรกันผลสำเร็จของเฉินชางเป็นที่ประจักษ์กันดี!
ความสำเร็จที่เขาสร้างผลสำเร็จที่ได้รับทั้งหมดนี้ทุกคนล้วนประจักษ์แจ้งดี!
อาศัยเกณฑ์อะไรถึงไม่มีชื่อเฉินชาง!
ตอนนี้เซวียเจิงเรินโมโหหน้าดำหน้าแดงเขาอยากวาร์ปไปโผล่ข้างกายประธานสหพันธ์ประสาทศัลยแพทย์โลกเสียเดี๋ยวนี้คว้าคอเสื้อเขาแล้วเขย่าแรงๆถามเขาว่าเพราะอะไรอาศัยสิทธิอะไรชั่วขณะนั้นทั้งงานเงียบงันกันหมด!
ทุกคนที่มาร่วมงานประชุมในวันนี้มีความหวังว่าจะได้เห็นชาวจีนขึ้นรับรางวัลใหญ่จากสหพันธ์ประสาทศัลยแพทย์โลกแบบนี้ก็ถือว่ายอมรับในด้านศัลยกรรมประสาทของประเทศจีนแล้ว!
แต่กลับไม่มีชื่อ!
พวกเราพยายามกันมานานมากจริงๆจนได้รับผลสำเร็จขนาดนี้แต่ยังไม่ได้รับการยอมรับจากพวกคุณอีกงั้นหรือสุดท้ายแล้วพวกเราจำเป็นต้องได้รับการยอมรับจากพวกคุณด้วยหรือ
การยอมรับจากองค์กรหนึ่งที่ตัดสินอย่างไม่เป็นธรรมไม่มีประโยชน์อะไรกับพวกเรากัน
พอมีคนหนึ่งเงียบไปก็มีอีกสิบคนเงียบตามคนหลายร้อยคนในห้องล้วนเงียบงันกันหมด!
พอมีคนหนึ่งโมโหก็มีอีกสิบคนโมโหตามทุกคนในห้องล้วนโมโหทั้งสิ้น!
ทุกคนมองขึ้นไปบนเวทีมองไปที่เฉินชางชายหนุ่มคนนี้เปี่ยมด้วยอนาคตและความหวังในแววตาของทุกคนปราศจากความอิจฉาไม่มีความรู้สึกอื่นมีเพียงความปรารถนาที่เรียบง่ายคือปกป้องเขาจากความอยุติธรรม!
เฉินชางเปรียบเสมือนชนรุ่นหลังของเหล่าผู้อาวุโสภายในห้องนี้ทุกคนอยากปกป้องและให้ความช่วยเหลือ!
เฉินชางมองสถานการณ์ในห้องพลันเข้าใจบางอย่างได้ในทันใดความรู้สึกแรกของเขาคือตะลึงเล็กน้อยว่ากันตามจริงเขาค่อนข้างคาดไม่ถึง!
ตนประสบผลสำเร็จยอดเยี่ยมขนาดนี้ยังไม่ได้รางวัลแล้วใครละที่ได้ไปเฉินชางอยากรู้มาก
ต้องทราบด้วยว่ารางวัลจากสหพันธ์ประสาทศัลยแพทย์โลกอ้างอิงจากอิทธิพลในวงการเฉินชางมั่นใจว่าตนมีอิทธิพลพอสมควรแต่ไม่คิดเลยว่าเฮ้อ…
ฉันคงถ่อมตัวเกินไปสินะเฉินชางอดส่ายหน้าไม่ได้บางที…ฉันควรส่งสัญญาณเตือนวงการศัลยกรรมประสาทได้แล้วเตือนพวกเขาว่าหมาป่ามาแล้ว!
พูดตามตรงเฉินชางไม่สนใจรางวัลศัลยกรรมประสาทโลกเลยเนื่องจาก…รางวัลนี้ไม่มีของรางวัลในมุมของเฉินชางมันไม่สำคัญเท่ารางวัลศัลยแพทย์ระบบประสาทรุ่นเยาว์หวังจงเฉิงรับรางวัลถ่ายภาพถ่ายภาพหมู่…
ทุกขั้นตอนดำเนินไปอย่างเงียบๆทุกคนล้วนเฉื่อยซึม
เมื่อต้องเผชิญกับศัตรูจากภายนอกชาวจีนกลมเกลียวเป็นใจเดียวกันอย่างน่าประหลาด
ครั้งนี้ก็เช่นกัน
เซวียเจิงเรินก็หมดอารมณ์แล้วเช่นกันน้ำเสียงแข็งทื่อขึ้นหลายส่วนในฐานะหัวหน้าสมาคมศัลยแพทย์ระบบประสาทแห่งประเทศจีนเขาค่อนข้างรับไม่ได้จริงๆเซวียเจิงเรินคิดว่าตนควรจะทำอะไรสักอย่าง!
บางทีเทคนิคในปัจจุบันของทางเราอาจจะไม่เพียงพอแต่ อีกไม่นานพวกเราจะผงาดขึ้นมาแน่นอนเขาพยายามกระตุ้นบรรยากาศให้ดีขึ้นทำให้ทุกคนคึกคักขึ้นมา
ทุกคนปล่อยวางเรื่องไม่น่ายินดีไปก่อนเถอะครับรอจบพิธีแล้วพวกเราค่อยคุยเรื่องนั้นกัน! จากนี้ขอเสียงปรบมืออย่างร้อนแรงที่สุดจากพวกเราทุกคนขอเชิญศาสตราจารย์เฉินชางเป็นตัวแทนผู้ได้รับรางวัลขึ้นมากล่าวสุนทรพจน์ด้วยครับ”
เสียงปรบมือดังกระหึ่มมาจากด้านล่าง!
ดังระลอกคลื่นเหมือนเสียงฟ้าร้อง!
กึกก้องอย่างยิ่ง!
ทุกคนล้วนตอบสนองในเชิงบวกยิ่งเฉินชางยิ้มพลางโค้งคำนับทุกคนเอ่ยอย่างจริงจัง
“ขอบคุณทุกท่านครับขอบคุณผู้อาวุโสและสหายทุกท่านที่ให้การยอมรับผมทราบดีว่าทุกคนหงุดหงิดด้วยเรื่องใดแต่…ผมคิดว่านี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลยเพราะในใจผมรางวัลศัลยแพทย์ระบบประสาทของผู้อาวุโสหวังจงเฉิงมีค่าและให้แรงบันดาลใจมากกว่ารางวัลศัลยกรรมประสาทโลกด้วยซ้ำ!”
“ไม่ใช่อะไรที่ขึ้นชื่อว่าเป็นระดับโลกจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเสมอไป! ยกตัวอย่างเช่น…แชมป์ปิงปองโลกเก่งหรือว่าแชมป์ทัวร์นาเมนต์…ไม่สิ! หรือแชมป์กลุ่มย่อยในประเทศเราเก่งกว่ากันละครับสรุปง่ายๆคือความสามารถของแชมป์ปิงปองโลกจะเท่าไรกันเชียวถ้าแน่จริงก็ลองมาแข่งในประเทศเราสิ!”
ประโยคล้อเล่นของเฉินชางทำให้ทุกคนอดขบขันไม่ได้
แต่ว่าวาจาที่เฉินชางเอ่ยหลังจากนั้นกลับทำให้ทุกคนตกตะลึง!
“ดังนั้นทำไมพวกเราต้องคิดว่ารางวัลศัลยกรรมประสาทโลกดีกว่ารางวัลศัลยแพทย์ระบบประสาทหวังจงเฉิงด้วยละครับพวกเราจะทำให้วงการศัลยกรรมประสาทแห่งประเทศจีนยอดเยี่ยมที่สุดในโลกไม่ได้เชียวหรือทำไมพวกเราต้องปล่อยให้พวกฝรั่งมังค่ากลุ่มนั้นมาตัดสินพัฒนาการและอิทธิพลด้านศัลยกรรมประสาทของประเทศเราด้วยละครับ”
“ตอนนี้ผมมายืนตรงนี้ก็เพื่อจะบอกทุกท่านว่าพวกเราไม่ต้องขึ้นอยู่กับระดับโลกก็ได้! ผมรับประกันว่าสักวันหนึ่งรางวัลการแพทย์จากประเทศจีนของพวกเราจะกลายเป็นรางวัลชาวต่างชาติใฝ่ฝันอยากได้รับ!”
พอกล่าวมาถึงตรงนี้เฉินชางยิ้มแล้วดึงมือถือออกมาจากกระเป๋าเสื้อเอ่ยกับทุกคนว่า “อันที่จริงวันนี้เป็นวันที่มีเรื่องน่ายินดีถึงสองอย่างเลยครับได้จังหวะพอดีผมขอใช้โอกาสนี้ประกาศข่าวดีเรื่องหนึ่ง!”
เมื่อเอ่ยถึงตรงนี้เฉินชางประกาศเสียงดังว่า
“นับจากวันนี้เป็นต้นไปหรือก็คือเริ่มตั้งแต่ปีนี้รางวัลการแพทย์เฉินชางได้ก่อตั้งขึ้นแล้วครับ!”
พอได้ยินเฉินชางกล่าวเช่นนี้ทุกคนที่อยู่ด้านล่างตะลึงงันไปทันที!
รางวัลการแพทย์เฉินชางหรือ
นี่มันอะไรกันอายุยังน้อยก็ก่อตั้งกองทุนรางวัลแล้วผ่านการอนุมัติด้วยหรือ
อีกอย่างเรื่องนี้เปลืองเงินอย่างยิ่งจำเป็นต้องมีกรรมการผู้เชี่ยวชาญสำหรับการตัดสินต้องก่อตั้งองค์กรเฉพาะกิจขึ้นจะต้อง…
แต่หลังจากนั้นเฉินชางเอ่ยเสียงดังว่า
“รางวัลการแพทย์เฉินชางได้รับอนุมัติจากกระทรวงสาธารณสุขแห่งชาติและหน่วยงานอื่นๆเรียบร้อยแล้วเงินรางวัลมาจากเงินปันผลหุ้นคงสภาพในบริษัทจอห์นสันแอนด์จอห์นสันรายได้ต่อปีประมาณสามสิบล้านดอลลาร์สหรัฐซึ่งผมจะนำเงินส่วนนี้มาใช้สนับสนุนรางวัลการแพทย์ยอดเยี่ยมเพื่อพัฒนาการแพทย์ของประเทศรางวัลอันดับหนึ่งเงินสิบล้านดอลลาร์หนึ่งรางวัลรางวัลอันดับสองเงินห้าล้านดอลลาร์สามรางวัลรางวัลอันดับสามเงินหนึ่งล้านดอลลาร์ห้ารางวัล!”
พอได้ยินคำพูดของเฉินชางทั้งห้องเงียบสงัดลงทันที!
รางวัลโนเบลได้เงินเท่าไรกัน!
แต่รางวัลสามลำดับของเฉินชางให้เงินมากกว่ารางวัลโนเบลเสียอีก!
ชั่วขณะนั้นทุกคนตกตะลึงจริงๆ!
เฉินชางกล่าวต่อไป “นับจากวันนี้เป็นต้นไปความสำเร็จทางการแพทย์ของพวกเราจะไม่ขึ้นอยู่กับการตัดสินของคนอื่นพวกเราจะตัดสินกันเอง! สุดท้ายนี้ผมอยากฝากประโยคหนึ่งไปถึงสหพันธ์ประสาทศัลยแพทย์โลกขอบคุณมากที่ทำให้พวกเรามีเหตุผลสำหรับการพึ่งพาตัวเองอย่างเป็นเอกเทศ!”
ทันทีที่เอ่ยประโยคนี้ออกไปเสียงปรบมือพลันกระหึ่มขึ้นมาดังระลอกคลื่น
ค้นที่จริงไม่ใช่แค่ประเทศจีนที่กังขากับการตัดสินรางวัล
ครั้งนี้พันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตระดับโลกออกประกาศตำหนิสหพันธ์ประสาทศัลยแพทย์โลกอย่างแจ้งว่ามีตาแต่ไร้แวว!