เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1791 บางสิ่งถ้าคุณไม่มีตั้งแต่เกิดชาตินี้ก็ไม่มีอีกเลย

การเอาลิ่มเลือดออกเป็นงานสำคัญในการผ่าตัดรังสีร่วมรักษาทั้งยังเป็นส่วนสำคัญที่ตัดสินใจว่าจะผ่าตัดสำเร็จหรือไม่เมื่อลิ่มเลือดที่เหมือนกับหางหนูหลุดออกมาตามบอลลูนเลือดก็ไหลเวียนคล่องขึ้นฉากนี้ในสายตาของหมอร่วมการผ่าตัดน่าดีใจราวกับฤดูใบไม้ผลิอย่างไรอย่างนั้นเพราะการเอาลิ่มเลือดออกคือสัญลักษณ์ของความสำเร็จผู้อาวุโสโซวเหวยเสียงยืนอยู่ตรงนั้นจ้องเฉินชางอย่างตื่นเต้นปากพูดพึมพำกับตัวเองความคิดในวันนี้ของเฉินชางสุดยอดจริงๆ!

บางครั้งโลกก็โหดร้ายมากจริงๆระยะห่างระหว่างคนชัดเจนเกินไป

บางคนพยายามทั้งชีวิตท้ายที่สุดยังไม่เท่าคนที่เกิดมาก็อยู่ในจุดที่สูงอยู่แล้ว!

ดังเช่นประโยคที่แพร่หลายมากในตอนนี้บางสิ่งถ้าคุณไม่มีตอนเกิดมาชาตินี้ก็อาจไม่มีอีกเลย

นี่ก็คือศิลปะของการกลับชาติมาเกิด

ความคิดนี้ของเฉินชางทำให้โซวเหวยเสียงที่ศึกษารังสีร่วมรักษามาครึ่งชีวิตตื่นเต้นอย่างยิ่งยวด!

ทัศนศาสตร์เชิงฟิสิกส์วัสดุศาสตร์เป็นการผ่าตัดรังสีร่วมรักษาแนวคิดและอนาคตการพัฒนาที่ข้ามผ่านวิชาทำให้คนตื่นเต้นมากจริงๆแต… ทันใดนั้นโซวเหวยเสียงก็งุนงงแล้ว!

ทำไมเฉินชางถึงผ่าตัดได้

ก็อย่างที่เฉินชางว่าการผ่าตัดครั้งนี้จำเป็นต้องครุ่นคิดถึงปัจจัยมากมายอย่างเช่นองศาของหลอดเลือดพื้นผิวของผนังหลอดเลือดความเร็วในการไหลเวียนเลือดความแข็งของแกนสายสวนความเข้ากันได้ของวัสดุ PVC… เป็นต้น!

ต้องขบคิดถึงปัจจัยมากมายขนาดนี้แต่ทำไมเฉินชางถึงควบคุมได้สบายๆแบบนั้น

นึกถึงตรงนี้โซวเหวยเสียงพลันเหงื่อซึมแผ่นหลังเขารู้สึก…กลัวที่จะคิด!

อย่าบอกนะว่าเฉินชางเชี่ยวชาญเทคนิคนี้แล้วหรือ

นึกถึงตรงนี้โซวเหวยเสียงมองเฉินชางด้วยความประหลาดใจปนพรั่นพรึงหายใจถี่รัว!

หลังเอาลิ่มเลือดออกการผ่าตัดในเวลานี้ยังไม่เสร็จสิ้นยังต้องใช้สายสวนกำจัดลิ่มเลือดขนาด F2 แยกสอดเข้าไปในหลอดเลือดแดงเรเดียลกับหลอดเลือดแดงอัลนาเพราะคนไข้ไม่มีทางมีลิ่มเลือดอยู่แค่ที่เดียว

ยังมีลิ่มเลือดเกิดขึ้นที่อื่นอีก!

นี้ก็ต้องจัดการให้สะอาด

ในเวลาเดียวกันเฉินชางก็ใช้น้ำเกลือผสมเฮพารินล้างปลายสายสวนเวลานี้ในที่สุดการผ่าตัดก็เสร็จสิ้นลงจ้าวหนานยังคงไม่ฟื้นสติจากความตกตะลึงเมื่อครู่นี้!

เขาไม่เข้าใจจริงๆเฉินชางสอดสายสวน PVC กับแกนที่ความเข้ากันน้อยขนาดนั้นผ่านผนังหลอดเลือดที่องศาคดเคี้ยวได้อย่างไร!

ไม่ใช่ว่าเขาไม่เข้าใจข้อมูลตามทฤษฎีของเฉินชาง

แต่เพราะเข้าใจถึงได้รู้สึกสั่นสะเทือนประโยคนี้เรียกได้ว่ามีแค่คนโง่ที่ไม่กลัวยิ่งรู้มากก็จะยิ่งรู้สึกเคารพ

จ้าวหนานในเวลานี้ก็เป็นแบบนี้เช่นกัน

การผ่าตัดที่ซับซ้อนอย่างที่เฉินชางพูดทำไมเมื่ออยู่ในมือเขาถึงดูง่ายดายเช่นนี้หรือว่า…มีทางลัดอะไรเหลียงสยงเข้าใจสถานการณ์มากกว่าจ้าวหนานถึงแม้จะขมวดคิ้วแน่นเช่นกันก็ตาม

แต่พอเขาเห็นเฉินชางผ่าตัดเสร็จสิ้นก็รีบพูด “หัวหน้าเฉินให้ผมเก็บงานเถอะ!”

ระหว่างที่พูดเหลียงสยงก็เย็บแบบไม่ทิ้งแผลเป็นเชื่อมต่อปากแผลการผ่าตัดเสร็จสมบูรณ์!!

แต่กลับไม่มีใครปรบมือเพราะทุกคนยังคงตกอยู่ในภวังค์การผ่าตัดเมื่อครู่นี้!

สายสวนอยู่ในมือของเฉินชางราวกับมีชีวิตอยู่อย่างไรอย่างนั้นเคลื่อนที่ดังใจนึก…

สุดยอดจริงๆส่วนญาติผู้ป่วยที่ดูการผ่าตัดอยู่ข้างนอกก็ตกตะลึงแล้ว!

พวกเขาเบิกตาโตมองเฉินชางหัวหน้าเฉินที่ยังหนุ่มมากเก่งกาจกว่าผู้อาวุโสโซวเหวยเสียงเสียอีก!

“เก่งมาก!”

“ใช่ด้วยเก่งกาจมากจริงๆศาสตราจารย์เฉินสุดยอด!”

“พวกเราต้องขอบคุณศาสตราจารย์เฉินดีๆแล้ว!”

คนก็เป็นแบบนี้

สนใจแต่ผลประโยชน์ส่วนตน!

ใช้ชีวิตเป็น!

ขอแค่คุณรักษาหายได้ต่อให้คุณเป็นแค่ผายลมคนอื่นเขาก็พร้อมใส่คุณในลูกโป่งเอาไว้เชิดชู!

ขณะเดียวกันหาวซวีเลียงที่ได้ยินคำพูดของคนกลุ่มนี้พลันคิดว่าน่าขันมาก!

เหอฮุยมองท่าทางของคนรอบข้างแล้วมองเฉินชางอย่างตื่นตันใจเล็กน้อย

“หัวหน้าผม…ผ่าตัดเสร็จแล้วหรือ” ชายชราก็ไม่รู้จะพูดอะไรแต่เห็นทุกคนตื่นเต้นแบบนี้ก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นเฉินชางพยักหน้ายังไม่ทันพูดเหลียงสยงก็ยิ้มบอก “ผู้อาวุโสผมจะบอกคุณให้นะการผ่าตัดนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูงเลยแหละครับ! หัวหน้าเฉินจัดการให้คุณได้ยอดเยี่ยมมากคุณต้องขอบคุณหัวหน้าเฉินเขาดีๆนะครับ!”

ถึงแม้เหอฮุยจะเฉยชากับชีวิตแต่เขาก็ไม่อยากให้มือตัวเองเป็นอะไรไปหายดีได้ย่อมดีที่สุด!

น้ำตาแห่งความปลื้มปิติไหลลงมาทันที “เฮอสวรรค์เมตตาผมจริงๆ! คุณหมอเฉินขอบคุณจริงๆครับผมชอบวาดรูปกลับไปผมจะวาดรูปให้คุณ”

เฉินชางยิ้มบอก “โอเคครับผู้อาวุโสกลับไปพักผ่อนดีๆเถอะ”

หลังการผ่าตัดยังต้องมีการจัดการที่เข้มงวดแต่ไม่จำเป็นต้องส่งไปที่ห้องสังเกตอาการแค่ส่งไปห้องคนไข้ธรรมดาก็พอจ้าวหนานสะท้อนใจอยู่บ้างจริงๆ!

เขานึกไม่ถึงเลยว่าแม้แต่การผ่าตัดรังสีร่วมรักษาศาสตราจารย์เฉินก็…น่ามหัศจรรย์แบบนี้!

บนนี้เอาคำว่าเชี่ยวชาญหรือชำนาญมาบรรยายไม่ได้แล้ว

เทคนิคของเฉินชางเหนือกว่าขอบเขตนี้ไปอีก

การผ่าตัดที่แม้แต่สมาชิกสภาวิทยาศาสตร์โซวก็ทำไม่ได้เฉินชางจัดการได้อยู่หมัด

นี่เป็นอนาคตที่น่าตื่นตะลึงและน่าคาดหวังขนาดไหนนะ

หลังผ่าตัดเสร็จสิ้นทุกคนทยอยกันแยกย้ายแต่ทุกคนไม่ได้พูดอะไรมากแล้วก็ไม่มีใครพูดออกมายังไม่รอทุกคนจากไปหาวซวีเลียงก็รีบร้อนวิ่งไปที่ห้องผ่าตัดสีหน้าดูแปลกประหลาดเขามองเฉินชางกับโซวเหวยเสียงอดพูดกับทุกคนไม่ได้

“หวังว่าทุกคนจะเก็บรายละเอียดการผ่าตัดในวันนี้เป็นความลับครับอย่างไรนี่ก็เป็นโปรเจกต์วิจัยของศาสตราจารย์เฉินกับสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์โซวมีความเป็นไปได้สูงที่จะเกี่ยวโยงกับแผนพัฒนาการของการรักษารวมระดับประเทศในปีหน้าหวังว่าทุกคนจะเห็นความสำคัญอย่าแพร่งพรายและป่าวประกาศออกไป!”

ฟังคำพูดของหาวซวีเลียงทุกคนพากันพยักหน้าทุกคนอยู่กับเฉินชางมานานแล้วต่างก็เข้าใจจุดนี้เพราะศาสตราจารย์เฉินมักจะสร้างความประหลาดใจและมีการค้นพบอยู่บ่อยครั้ง

ถึงแม้จะพูดไม่ได้ว่าชินชาแล้วแต่ทุกคนกลับไม่ใช้เป็นข้ออ้างในการคุยโวอีกต่อไปเฉินชางยิ้มไม่ได้พูดจาความคิดเป็นสิ่งสำคัญมาก

แต่…ที่สำคัญที่สุดกลับเป็นความเข้าใจในรายละเอียดกับแผนการผ่าตัดไม่ว่าเทคโนโลยีจะล้ำหน้าแค่ไหนก็ยังมีไว้เพื่อรับใช้มนุษย์เสมอ

เฉินชางเข้าร่วมหรือไม่ช่องว่างระหว่างทั้งสองก็ยังใหญ่มากดังนั้นเฉินชางไม่กังวลเท่าไร!

ผู้อาวุโสโซวเหวยเสียงก็หัวเราะหากการพัฒนาของแพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์ง่ายดายขนาดนั้นก็คงดีสิ…

เขารู้ว่าความคิดและโปรเจกต์นี้ไม่มีเฉินชางในฐานะผู้นำหรือหัวหน้าวิศวกรก็อาจสำเร็จได้แต่ต้องใช้ระยะเวลานานมาก!

แต่ไม่ว่าอย่างไรท่าทีการทำงานที่เคร่งครัดของหาวซวีเลียงยังคงทำให้คนพอใจมาก

สิ่งที่จำเป็นที่สุดในการวิจัยก็คือความเคร่งครัดนี้แหละทุกคนพากันพยักหน้าลุกขึ้นจากไปเพราะพวกเขารู้ว่าศาสตราจารย์เฉินกับโซวเหวยเสียงมีธุระจะคุยกัน