เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1784 รวบรวมนักศึกษาระดับปริญญาโทเจ็ดคน...

เรื่องที่หัวหน้าโซวเหวยเสียงจะมาบรรยายได้เผยแพร่ไปในวงการการแพทย์เมืองอันหยางแผนก ITD ของแต่ละโรงพยาบาลต่างมาเรียนรู้สำหรับเรื่องนี้จูเฉียนไม่ต่อต้านยิ่งไม่ปฏิเสธอยากเป็นโรงพยาบาลที่ดีที่สุดไม่เพียงต้องมีเทคโนโลยีเท่านั้นยังต้องใจกว้างด้วยถานลี่กัวกลับกังวลเล็กน้อยพลันอดพูดกับจูเฉียนไม่ได้

“ผู้อำนวยการจูคนพวกนี้มาจะไม่รบกวนการทำงานของโรงพยาบาลเราเหรอถึงตอนนั้นไม่ใช่ว่าเรายังทำไม่เป็นคนอื่นก็ทำเป็นกันหมดแล้ว”

จูเฉียนได้ยินแบบนี้ทำได้เพียงยิ้มบางๆ “ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆเราก็ล้มเลิกความคิดที่จะเป็นโรงพยาบาลชั้นนำเถอะพูดจากใจจริงพึ่งเฉินชางคนเดียวเขาต้องเหนื่อยตายแน!”

การฝึกอบรมแบบนี้เป็นการเรียนรู้ในขณะเดียวกันก็เป็นบททดสอบ

หลังจากคุณโซวเหวยเสียงสอนทฤษฎีมาสองสามวันในที่สุดก็ถึงเวลาลงมือทำจริงๆ

เหลียงสยงเองก็รีบมาที่โรงพยาบาลเขาอยู่ในวัยทำงานต่างกับโซวเหวยเสียงและเขายังอยู่ในช่วงที่หน้าที่การงานกำลังก้าวหน้าในฐานะหัวหน้าของแผนก ITD โรงพยาบาลจีนตะวันตกเหลียงสยงก็ถือว่าเป็นคนที่มีชื่อเสียงมาก

แต่ท่าทางที่เชื่อฟังคำพูดของโซวเหวยเสียงก็ดูทุ่มเทมาก

ถึงอย่างไรหัวหน้าแผนก ITD โรงพยาบาลจีนตะวันตกที่อยู่ในช่วงหน้าที่การงานกำลังก้าวหน้ายอมงานยุ่งมากอยู่แล้ว

ยังไม่ต้องพูดถึงพวกการประชุมยังมีการพัฒนาแผนกและมีการผ่าตัดทางคลินิกมากมาย!

แทบจะเป็นการสละเวลามาและมาที่นี่ยังไม่ได้เงินด้วยโซวเหวยเสียงตามมาใหม่ว่าติดตามทั้งนั้น

แม้ว่าโรงพยาบาลอันดับสองไม่ได้ใจดำจนไม่ยอมจ่ายค่าตอบแทนแต่แค่เขายอมมาก็เป็นพระคุณอย่างยิ่งแล้ว

วงการนี้ไม่ได้ใหญ่มากผู้คนในเมืองโดยรอบต่างรู้เรื่องที่โซวเหวยเสียงและเหลียงสยงมาบรรยาย

คนที่สนใจจึงขับรถมาเรียนด้วยตัวเอง

ร่างกายของโซวเหวยเสียงมีขีดจำกัดอายุไม่มากแต่กลับถูกรังสีทรมานจนเซลล์เม็ดเลือดขาวต่ำมากภูมิคุ้มกันก็แย่มากเช่นกันเพราะฉะนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เป็นโรคช่วงหลายปีมานี้น้อยมากที่โซวเหวยเสียงจะออกมาถ่ายทอดความรู้อโอกาสเรียนรู้แบบนี้ทุกคนต่างเห็นคุณค่ามาก!

นอกจากนี้ นี่ไม่เพียงแค่เป็นโบนัสสำหรับหมอเมืองอันหยางยังเป็นโบนัสของคนไข้อีกด้วย!

อย่าลืมว่าช่วงเวลาสำคัญของการผ่าตัดการเปิดหลอดเลือดอุดตันด้วยรังสีร่วมรักษาจะต้องไม่เกินสี่ถึงหกชั่วโมง

ทิ้งไว้นานเกินไปแม้ว่าการผ่าตัดรังสีร่วมรักษาจะประสบความสำเร็จมากผลลัพธ์ก็จะไม่ดีนัก

และเวลาสี่ถึงหกชั่วโมงไม่เพียงพอโดยเฉพาะผู้ที่ไม่ใส่ใจกับโรคมากนัก

และสำหรับคนไข้ที่ส่งตัวมารักษาที่โรงพยาบาลไม่ทันหรือโรงพยาบาลในพื้นที่มีวิธีรักษาเวลาสี่ถึงหกชั่วโมงนี้น้อยเกินไปจริงๆช่วงบ่ายเฉินชางประจำแผนกผู้ป่วยนอก

ตอนนี้เฉินชางชื่อเสียงโด่งดังมากตอนแรกเพื่อเพิ่มชื่อเสียงให้กับเฉินชางให้คนมารอคิวเยอะหน่อยทางโรงพยาบาลถึงขั้นช่วยแนะนำ

ถึงอย่างไรก็กังวลว่าเฉินชางจะอายุน้อยเกินไปเพราะตอนที่มารอคิวคนส่วนใหญ่มักจะอยากได้คิวของผู้เชี่ยวชาญอาวุโส

แค่เห็นว่าผมขาวก็รู้สึกเหมือนเป็นยอดฝีมืออย่างไรอย่างนั้น

แต่คิดไม่ถึงว่าเฉินชางมาอยู่เวรแผนกผู้ป่วยนอกทีไรคิวก็เต็มในชั่วพริบตา!

เฉินชางจึงรับเคสจำกัดแค่หนึ่งร้อยเคสไม่อย่างนั้นคนเยอะเกินไปวินิจฉัยไม่ไหวจริงๆและกลัวว่าจะวินิจฉัยผิดด้วย

ถึงอย่างไรการตรวจก็ไม่ใช่การซื้อชานมที่วัดกันที่กำลังการผลิตยังจำเป็นต้องมีการทดสอบและวินิจฉัยด้วย

คนที่ติดตามเฉินชางมาประจำแผนกผู้ป่วยนอกมีสองคนเป็นนักศึกษาระดับปริญญาโทวิทยาลัยการแพทย์ปักกิ่งที่รับผิดชอบด้านการพิมพ์ใบสั่งยาและอีกสองคนจากมหาวิทยาลัยการแพทย์แห่งมณฑลตงหยางที่ติดตามมาเพื่อซักประวัติถ้าเฉินชางคนเดียวตรวจไม่ทันจริงๆความจริงหมอจากโรงพยาบาลมากมายถึงขั้นหัวหน้าหลายคนก็อยากมาติดตามตอนประจำแผนกผู้ป่วยนอก

ถึงอย่างไรสำหรับหมอวิธีกระชับความสัมพันธ์ที่ดีที่สุดคือการติดตามไปประจำแผนกผู้ป่วยนอกแต่เฉินชางปฏิเสธเขารู้ดีว่าสำหรับหลายคนการติดตามมาเพื่อประจำแผนกผู้ป่วยนอกล้วนมาเพื่อกระชับสัมพันธ์แต่ถ้าเป็นการถ่ายทอดความรู้ให้ลูกศิษย์เฉินชางคิดว่าได้

ถึงขั้นที่ตอนนี้เขากำลังคิดว่าจะรับสมัครนักศึกษาระดับปริญญาโทหรือไม่ถารับสมัคร…ต้องรับสมัครกี่คน

แผนกศัลยกรรมหัวใจหนึ่งคนแผนกศัลยกรรมประสาทหนึ่งคนแผนกศัลยกรรมทั่วไปหนึ่งคนแผนกศัลยกรรมด้านมือหนึ่งคนแผนกศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีหนึ่งคนแผนกศัลยกรรมทรวงอกหนึ่งคนการพัฒนารังสีร่วมรักษาของตนก็อาจจะต้องใช้หนึ่งคน

แบบนี้ก็เจ็ดคนพอดี

หลังจากรวบรวมได้ครบเจ็ดคนก็จะเป็นศาสตราจารย์เฉินอาจารย์ที่ปรึกษาแห่งสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์แล้ว

ตอนนี้เองเสียงโทรศัพท์ของเฉินชางดังขึ้นเป็นเบอร์แปลกและยังคงเป็นเบอร์จากเหอหนาน

หลังจากคนไข้มองเฉินชางแวบหนึ่งก็ยิ้มพูด “ศาสตราจารย์เฉินคุณรับโทรศัพท์ก่อนเถอะครับ”

ตอนนี้คนไข้แผนกผู้ป่วยนอกเยอะมากเฉินชางยิ้มอย่างรู้สึกผิด “ครับขอโทษด้วยนะครับ”

เขาเพิ่งรับสายเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นอย่างร้อนรน!

“สวัสดีครับศาสตราจารย์เฉินผมจ้าวหนานหัวหน้าแผนกฉุกเฉินโรงพยาบาลประชาชนเมืองใหม่มณฑลเหอหนานครับเรามีคนไข้เคสพิเศษเคสหนึ่งตอนตรวจพบว่าชายชราเป็นหลอดเลือดแดงแขนอุดตันเรากับแผนก ITD พยายามเจาะแล้วชายชรามีความผิดปกติในหลอดเลือดแดงแขนแต่กำเนิดผ่าตัดลิ่มเลือดอุดตันไม่ได้ตอนนี้เราอยากส่งชายชราไปให้หัวหน้าเหลียงสยงผ่าตัด…จริงสิชายชราคนนั้นชื่อว่าเหอฮุยปรมาจารย์ด้านการวาดภาพหมึกในประเทศ! อยากให้คุณช่วยหน่อยครับ”

อีกฝ่ายพูดไวมากแถมบอกว่าสถานการณ์ค่อนข้างพิเศษจริงๆหลังจากเฉินชางได้ยินแบบนี้ก็พยักหน้าตอบรับ “ได้ครับผมจะติดต่อหัวหน้าเหลียงเดี๋ยวนี้เลย”

หลังจากอีกฝ่ายวางสายไปพร้อมคำขอบคุณเฉินชางก็เตรียมติดต่อเหลียงสยงพบว่าโทรไม่ติดติดสายตลอด…

เฉินชางจนปัญญามองคนไข้รอบข้างแวบหนึ่งตอนแรกอยากให้พวกลูกศิษย์ไปหาหัวหน้าเหลียงแต่พิจารณาดูแล้วก็ไม่เหมาะสม

เขาจึงลุกขึ้นและบอกทุกคนว่า “ขอโทษด้วยครับผมมีธุระด่วนทุกคนรอเดี๋ยวครับผมจะรีบกลับมาออ…เลี่ยวลีคุณจัดการหน่อยยกเลิกค่าลงทะเบียนทั้งหมดของคนไข้เวนติ้งคุณเก็บคิวไว้ผมกลับมาเราค่อยตรวจต่อ!”

ทุกคนได้ยินแบบนี้ก็รีบพูดว่า “ไม่เป็นไรครับศาสตราจารย์เฉินคุณรีบไปเถอะเราจะรอคุณ!จริงสิผู้เชี่ยวชาญอย่างคุณยอมเปิดรับลงทะเบียนหนึ่งร้อยคนมีน้อยเกินไปแล้วอีกอย่างคุณก็งานยุ่งมากอยู่แล้ว!”

หลังจากเฉินชางพยักหน้าขอบคุณก็รีบออกไป

ตอนนี้เหลียงสยงผ่าตัดอยู่ในห้องผ่าตัดโซวเหวยเสียงไม่ได้อยู่ด้วยทุกคนต่างล้อมกันอยู่

เฉินชางหาช่องว่างพร้อมพูดว่า “หัวหน้าเหลียงที่เมือง…”

คิดไม่ถึงว่าเหลียงสยงกลับพยักหน้า “อาจารย์ท่านเหอฮุยใช่ไหมครับมีคนรายงานผมแล้ว”

หัวหน้าพยาบาลที่ติดตามการผ่าตัดพลันพูดว่า “เมื่อครู่นี้โทรศัพท์ของหัวหน้าเหลียงดังไม่หยุดเป็นสายจากเหอฮุยทั้งหมดหัวหน้าเหลียงกลัวว่าจะกระทบการผ่าตัดจึงให้ฉันรับสายบุคคลระดับนี้…ย่อมหวงแหนชีวิต! การผ่าตัดเคสนี้ถึงขั้นที่กระทรวงวัฒนธรรมยังโทรมาติดตาม! และเมื่อครู่นี้ยังได้รับสายจากคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีนประจำมณฑลด้วย…”