เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1728 แพทย์จีนสุดยอด!
เยอรมัน โรงพยาบาลพันธมิตรริเริ่มการรักษาระดับโลก
บาร์ทราน ฟิลด์เรียกประชุมโรงพยาบาลใหม่
ทุกคนไม่มีความคิดเห็นกับเรื่องนี้
เพราะจนถึงปัจจุบันนี้จำนวนผู้เป็นอัมพาตบนโลกก็สูงถึงหลายสิบล้านคนแล้ว!
จำนวนที่มากมายนี้ลำพังเพียงโรงพยาบาลริเริ่มการรักษาอัมพาตระดับโลกสามแห่งรับมือไม่ไหวแน่นอน
แต่! ตอนที่บาร์ทราน ฟิลด์เสนอว่าจะสร้างโรงพยาบาลที่จีน
ไม่เพียงถูกคัดค้านแต่กลับยังกังขา!
อย่างไรเสียการรักษาของประเทศจีนก็ก้าวหน้าไวนี่
ราวกับว่าผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศสูงมากแต่ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศต่อคนไม่มากมายอะไร!
ส่วนการรักษายังคงแตกต่างจากผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ
แพทย์จีนหนึ่งคนเฉลี่ยแล้วต้องรักษาคนไข้ห้าร้อยคน
ตัวเลขนี้รั้งท้ายกว่าทั้งโลก
ดังนั้นคนมากมายจึงแนะนำไม่ให้สร้างฐานในประเทศจีน
“บาร์ทราน ฟิลด์ผมไม่เห็นด้วยกับความเห็นของคุณ”
“ถูกต้องความก้าวหน้าของศัลยกรรมประสาทในประเทศจีนเหมือนไม่น่าคาดหวังเท่าไร”
“ใน INC องค์กรผู้เชี่ยวชาญศัลยกรรมประสาทระดับโลกก็มีประเทศจีนแต่…จำนวนน้อยมาก”
“ผมไม่คิดว่าประเทศจีนจะรับผิดชอบพันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตได้!”
“ผมยอมรับว่าความเร็วและพลังในการก้าวหน้าของขอบเขตการรักษาทางการแพทย์ต่างไม่เลว”
“แต่…สิ่งที่พวกเราต้องการไม่ใช่การระดมทุนแต่เป็นการแก้ปัญหา!”
“ใช่บางทีพวกเราอาจต้องการเหตุผลที่เหมาะสมยิ่งกว่าซะอีก!”
ทุกคนพากันแสดงมุมมองของตัวเองแต่บาร์ทราน ฟิลด์ไม่ได้พูดตั้งแต่ต้นจนจบ!
ส่วนคาร์เมน ฮามิลล์กับฟูจิวาระ ซาอิกลับเอ่ยปากแล้ว!
“เพราะเฉินชาง!”
ทุกคนได้ยินดังนั้นก็ตกตะลึงแล้ว!
“อะไรนะ”
“เฉินชาง?”
“เขาเกี่ยวอะไรหรือ”
ฟูจิวาระ ซาอิลุกขึ้น
“ถ้าผมบอกทุกคนว่าศาสตราจารย์เฉินชางรักษาโรคอัมพาตได้พวกคุณจะเชื่อไหม”
สิ้นประโยคนี้ทุกคนอดยิ้มไม่ได้
“ศาสตราจารย์ฟูจิวาระคงกำลังล้อเราเล่นอยู่แน่นอน!”
“ผมยอมรับว่าศาสตราจารย์เฉินชางเก่งมากแต่การฟื้นฟูกระดูกสันหลังเป็นปัญหาระดับโลก…”
“อีกอย่างตามที่ผมเข้าใจศาสตราจารย์เฉินชางกำลังรักษาพาร์กินสันนะ”
“เขาจะมีเวลาไปซ่อมแซมกระดูกสันหลังได้อย่างไร”
ทุกคนต่างโต้แย้งยังไม่ค่อยเชื่อ!
อย่างไรเสียนี่ก็เป็นปัญหายากที่ก่อกวนโลกมาหลายปีแล้วจู่ๆ จะแก้ไขกะทันหันได้อย่างไร
นี่ไม่ใช่เรื่องจริงแน่!
ท้ายที่สุดบาร์ทราน ฟิลด์ที่เงียบมาตลอดก็พูดขึ้นช้าๆ
“ทุกท่านมองภาพสองใบนี้”
ภาพข้อมูลผลตรวจก่อนการผ่าตัดของอู๋จวินกับรายงานการตรวจสุขภาพก็เขียนอยู่ด้านข้าง!
หลังเห็นภาพกระดูกสันหลังส่วนคอแตกละเอียดทุกคนก็พากันขมวดคิ้ว!
พวกเขาเคยเห็นภาพแบบนี้มามากแล้ว!
ความเสียหายของสถานการณ์แบบนี้มีความเสี่ยงที่จะเป็นอัมพาตถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์
อีกทั้ง…กระดูกสันหลังส่วนคอเสียหายหากไม่ตายก็มีโอกาสเป็นอัมพาตสูง!
แต่ว่า!
จากนั้นภาพที่สองก็เป็นภาพคู่ของฟูจิวาระ ซาอิกับเฉินชาง
ด้านหลังคือเตียงผ่าตัดกับแท่นวางอุปกรณ์ผ่าตัด
ฟูจิวาระ ซาอิอธิบาย
“คนไข้เป็นนักดับเพลิงถูกของจากที่สูงร่วงตกใส่ส่งผลให้กระดูกสันหลังส่วนคอแตกละเอียด!”
“ศาสตราจารย์ชวีจินกั่วจากเมืองหลวงเชิญคาร์เมน ฮามิลล์ไปวินิจฉัยร่วมพวกเราเลยไปพร้อมกัน!”
“ผมไม่ได้ดูขั้นตอนอย่างละเอียดแต่ผมเห็นผลการผ่าตัด!”
“คนไข้หายใจเองได้ข้อศอกมีการตอบสนอง…นี่หมายความว่าการผ่าตัดประสบความสำเร็จ!”
“เพราะงั้น…พวกเราเลยกลับมาหาศาสตราจารย์บาร์ทราน ฟิลด์”
ฟังคำพูดของฟูจิวาระ ซาอิทุกคนหน้าเปลี่ยนสี!
บอกตามตรงหลังพวกเขาสังเกตฟิล์มเมื่อครู่นี้อย่างจริงจังก็มีแค่ความรู้สึกเดียว
“อันตราย!”
แต่ไม่มีใครคิดว่าการผ่าตัดนี้จะประสบความสำเร็จ!
ทุกคนมองฟูจิวาระ ซาอิด้วยความสงสัย
ตามความเข้าใจของทุกคนเขากับคาร์เมน ฮามิลล์ต่างก็ไม่ใช่คนที่ชอบล้อเล่นต่อหน้าซ้ำ!
เรื่องแบบนี้ไม่ควรค่าแก่การล้อเล่น
เวลานี้ฟูจิวาระ ซาอิพลันยิ้มบอก
“ทุกคนน่าจะรู้ว่าผมเป็นคนญี่ปุ่นจริงๆ แล้วด้วยมุมมองที่เห็นแก่ตัวของผม”
“ผมก็หวังให้โรงพยาบาลพันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตมาตั้งที่โตเกียว”
“แต่…ผมกลับเห็นด้วยกับคำแนะนำของศาสตราจารย์บาร์ทราน ฟิลด์”
“เชื่อว่าจะเห็นความหวังที่ประเทศจีนด้วยตาตัวเอง!”
คำพูดนี้ทำให้ทุกคนเงียบลง!
ก็เป็นอย่างที่ฟูจิวาระพูดเขาในฐานะรองประธานก็หวังจะสร้างโรงพยาบาลพันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตที่เอเชีย
และครั้งนี้คาร์เมน ฮามิลล์กับฟูจิวาระ ซาอิอยู่โตเกียวก็เพื่อสำรวจโตเกียว!
ความจริงแต่ไรมาที่นี่เป็นสถานที่ที่เหมาะกับการสร้างโรงพยาบาลพันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาต
มาตรฐานการรักษาสูง
การพัฒนาทางเศรษฐกิจก็ดี
พึ่งพามหาวิทยาลัยนานาชาติหลายแห่ง…เป็นต้น!
ฟูจิวาระ ซาอิก็หวังจะสร้างโรงพยาบาลที่บ้านเกิดของตัวเอง
ดังนั้นพวกเขาเห็นฟูจิวาระ ซาอิแนะนำประเทศจีนเพื่อตัวเองชั่วขณะนั้นเขาเงียบลง
หรือว่า… ทั้งหมดคือเรื่องจริง
ความก้าวหน้าของการแพทย์จีนถึงขั้นนี้แล้วหรือ
ในห้องตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะหลังผ่านไปครู่หนึ่งบาร์ทราน ฟิลด์เอ่ย
“ตอนนี้ยังไม่แน่ว่าจะต้องสร้างพันธมิตรริเริ่มการรักษาระดับโลกที่อันหยาง”
“แต่พวกเราสำรวจดูได้!”
“พวกเราไม่ได้ไปสำรวจประเทศจีนนานแล้วบางที…ยุคสมัยอาจเปลี่ยนไปแล้ว”
“ถ้าเป็นจริงศาสตราจารย์เฉินชางผ่าตัดแบบนี้ได้จริงๆ”
“ผมถึงขั้นคิดว่าพวกเราผลักดันให้เขาเป็นประธานของพันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตยังได้!”
“ถ้าพวกเราประเมินพลาดทุกอย่าง…ก็ถือเป็นแค่การประเมินครั้งหนึ่ง”
หลังทุกคนได้ยินก็เหมือนไม่มีเหตุผลให้ปฏิเสธแล้ว!
ถ้าเฉินชางครอบครองความสามารถนี้จริงๆ!
ความจริงที่พวกเขากังวลยิ่งกว่าคือเฉินชางจะยอมรับหน้าที่นี้หรือเปล่า!
หลังข่าวที่ฝ่ายหนึ่งจากองค์การอนามัยโลกจะมาสำรวจอันหยาง
บอกตามตรงรัฐบาลมณฑลตงหยางต่างตื่นเต้นมาก
ขงเสียงหมิงยิ่งตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ!
นี่อาจจะเป็นพลังผลกระทบระดับนานาชาติที่ใหญ่ที่สุดตั้งแต่ก่อตั้งอันหยางมาแล้ว!
ต้องพึงรู้ว่าแต่ไหนแต่ไรมาอันหยางก็เป็นมณฑลที่มีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศรั้งท้าย
อันหยางในฐานะเมืองเอกของมณฑลก็ถูกส่งเข้ารายชื่อของเมืองรองภายใต้ความบังเอิญ
ถึงอย่างไรเมืองเอกของมณฑลยังเป็นแค่เมืองระดับสามพูดไปก็ค่อนข้างน่าขายหน้าจริงๆ
หลังขงเสียงหมิงได้รับข่าวจากเบื้องบนเจ้าหน้าที่รัฐทุกคนในองค์กรก็กลับมาทำงานทันที
เริ่มทำงานวันที่สามของปีใหม่สำหรับคนทั่วไปแล้วเป็นเรื่องย่ำแย่มาก
อย่างไรเสียก็ยังไม่ผ่านพ้นวันหยุดปีใหม่เลย
แต่ปีนี้ต่างออกไปองค์การอนามัยโลกกับพันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตระดับโลกจะมาสำรวจอันหยาง
ผู้นำเปิดเผยว่าฝ่ายตรงข้ามเหมือนอยากมาตั้งฐานที่อันหยางทันทีที่ได้ยิน
ขงเสียงหมิงพลันตื่นเต้นดีใจขึ้นมา
พันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตระดับโลกใม่ใช้องค์กรการกุศลแต่อย่างใด
แต่เป็นแบบกึ่งแสวงหาผลกำไรทำให้องค์กรนี้ดูเหมือนเค้กหอมหวานในสายตาของนานาประเทศ!
กลุ่มคนอัมพาตหลักสิบล้านทั่วโลกจำนวนเพิ่มขึ้นทุกปี
และองค์กรนี้ก็มีเพียงสามแห่งบนโลก
และทุกเมืองที่มีฐานนี้ตั้งอยู่ต่างเป็นเมืองใหญ่ระดับนานาชาติ!
พูดง่ายๆ คือรวย!
องค์กรสาธารณประโยชน์ระดับนานาชาติอย่างกาชาดระหว่างประเทศ
องค์การอนามัยโลกบริจาคเงินจำนวนมากให้พันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตทุกปี
อีกทั้งพันธมิตรนี้สามารถสร้างโรงพยาบาลสาธารณะได้
แต่โรงพยาบาลสาธารณะนี้มีความเป็นระดับโลกรับแค่คนไข้โรคอัมพาต
คนที่มาหาหมอดด้วยโรคนี้ต้องใช้เงินสูงมาก
แต่องค์กรสาธารณประโยชน์จะจัดหาเงินก้อนใหญ่เพื่อใช้กับการรักษาจำพวกนี้
ถ้าองค์กรนี้ก่อตั้งในอันหยางได้จริงสำหรับทั่วทั้งมณฑลตงหยางแล้ว
กระทั่งว่าสำหรับประเทศล้วนเป็นเกียรติยศอันยิ่งใหญ่หลวง!
เพราะก่อนหน้านี้ประเทศจีนมีองค์กรช่วยรักษาระดับโลกน้อยมาก!
สาเหตุสำคัญคือขีดจำกัดทางความสามารถ
และประเทศจีนเองก็นับว่าขาดแคลนทรัพยากรด้านการแพทย์ถึงขั้นไม่ต่างจากแอฟริกาเลยด้วยซ้ำ
เป็นอย่างนี้จริงๆ!
ถึงแม้จีนจะมีแพทย์เยอะแต่จำนวนประชากรก็สูงเกินไป
ถึงแม้จะรวมแพทย์ผู้ช่วยเหล่านั้นแล้วประเทศจีนก็มีแพทย์ไม่ถึงสามล้านสองแสนคน
นี่หมายความว่าอย่างไรเฉลี่ยแล้วแพทย์ทุกคนต้องรับผิดชอบคนไข้ห้าร้อยคน!
บางคนบอกว่าประเทศจีนมีพยาบาลเยอะ!
แต่ฉันจะบอกคุณว่าในทะเบียนประเทศจีนมีพยาบาลแค่สามล้านห้าแสนคนเท่านั้น
นี่มันแนวคิดอะไรกันภายใต้ฐานประชากรขนาดใหญ่ต่อให้มีคนมากกว่านี้ก็ยังถือว่าน้อยมากอยู่ดี
พูดง่ายๆ การแพทย์ของพวกเรานับว่าเพิ่งจะก้าวย่าง
พูดความจริงที่น่าจนใจยิ่งกว่า ‘ในกลุ่มแพทย์มีแพทย์ระดับปริญญาตรีถึง 32.2%’
ประเทศที่มีอัตราส่วนแพทย์กับคนไข้แบบนี้ จะรักษาความมั่นคงของสังคมการแพทย์แบบนี้
ดูแลสุขภาพของประชาชนชาวจีน
ปกป้องประชาชนในเวลาสำคัญได้
ต้องอาศัยความมุมานะฮึกเหิมและจิตวิญญาณที่จะช่วยคน
ข้อมูลมักจะมีแรงโน้มน้าวมากกว่าคำพูดปากเปล่า
แพทย์จีนในด้านจำนวนการรักษาคนไข้เทียบกับประเทศอื่นๆ บนโลกไม่ได้แน่นอน
ดังนั้นที่นี่จึงอยากพูดแค่ว่า ‘แพทย์จีนสุดยอดจริงๆ!’
โรงพยาบาลสาธารณประโยชน์รวมถึงศูนย์สุขภาพด้วยแล้วมีแค่หนึ่งหมื่นสองพันแห่ง
ส่วนจำนวนของโรงพยาบาลอันดับสามรวมโรงพยาบาลเอกชนมีแค่เจ็ดร้อยกว่าแห่ง
เงื่อนไขทางการแพทย์แบบนี้นี่แหละที่ทำให้พวกเราสร้างกำแพงเมืองจีนทางการแพทย์ขึ้นมา!
เส้นทางที่พวกเราต้องเดินยังอีกยาวไกล
แต่ย่างก้าวใต้ฝ่าเท้าเรากลับมั่นคงมาก!
ศูนย์การรักษาระดับโลกจำนวนมากจึงไม่เต็มใจจะวางรากฐานในประเทศจีน
อย่างไรเสียแพทย์ในประเทศจีนก็ไม่พอใช้อยู่แล้วคุณมาที่นี่ก็ไม่ใช่ว่าจะเพ้อฝันไปหน่อยหรือ
และการสำรวจขององค์การอนามัยโลกกับพันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตในครั้งนี้กลับมีความหมายไม่ธรรมดาสำหรับประเทศจีน!
สำหรับเฉินชางแล้วนี่ก็เป็นโอกาสทองในการยกระดับชื่อเสียง!
มณฑลหรือเมืองใดๆ ก็ต้องมีเรื่องขึ้นชื่อ!
อย่างเช่นมณฑลซานซีก็คือถ่านหิน
ถ้าวันหนึ่งอันหยางขึ้นชื่อเรื่องการรักษาทางการแพทย์ได้นี่จะเป็นความสำเร็จครั้งใหญ่!
ครั้งนี้สำหรับอันหยางแล้วถือเป็นโอกาสในการพลิกโฉม
ในข่าววันนั้นขงเสียงหมิงบอกข่าวที่องค์การอนามัยโลกจะมาสำรวจอันหยาง
พิจารณาว่าจะตั้งโรงพยาบาลพันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตอันหยางหรือไม่กับประชาชนชาวอันหยางทุกคน
“นี่เป็นการทดสอบทุกคนในมณฑลตงหยาง!”
“ในขณะเดียวกันก็เป็นโอกาสในการเปลี่ยนโฉมหน้าของอันหยางพวกเรา!”
“ครั้งนี้ผมไหว้วานทุกคนพวกเรามาพยายามปกป้องอันหยาง”
“สร้างอันหยางพวกเราให้เป็นเมืองแห่งการรักษาที่ทันสมัยและสวยงามกัน!”
แม้ขงเสียงหมิงรู้ว่าจะอยู่อันหยางหรือไม่ต้องดูเฉินชางก็ตาม
แต่ขงเสียงหมิงไม่อาจเอาภาระทั้งหมดฝากไว้บนตัวเฉินชาง!
ประชาชนคนทั่วไปทั้งหมดของอันหยางล้วนควรสร้างสถานการณ์พัฒนาอันหยาง
และบ่มเพาะความรับผิดชอบนี้โดยอัตโนมัติ!
หลังข่าวนี้ประกาศออกไปประชาชนทั่วทั้งอันหยางต่างตื่นเต้นขึ้นมา
ถึงอย่างไรอันหยางก็ล้าหลังไปตั้งกี่ปีแล้ว
ตอนนี้ไม่มีโอกาสแบบนี้มาง่ายๆ ทุกคนจะพลาดได้อย่างไร!
ชั่วพริบตาทุกคนก็เริ่มทำเรื่องที่ตนควรทำในคืนวันที่สามหลังขึ้นปีใหม่
ไม่ทิ้งขยะมั่วซั่วกระทั่งว่าเริ่มหยิบขยะบนพื้นไปทิ้งถังขยะ
ไม่บีบแตรมั่วซั่วอีกแต่รอคนข้ามถนนเงียบๆ
แม้แต่การรักษาความสงบบนท้องถนนก็ดีขึ้นมากเริ่มแบ่งเบาภาระของตำรวจจราจร
จางเคอฉินในฐานะรองผู้อำนวยการสำนักงานความมั่นคงสาธารณะลงพื้นที่
นำกลุ่มคนเดินตามท้องถนนและตรอกซอกซอยด้วยตนเอง
อาสาสมัครเองก็ออกมาเดินรณรงค์บนท้องถนนและเริ่มแบ่งเบาภาระงานของตำรวจจราจร
ส่วนข้าราชการก็ต้องทำตัวเป็นแบบอย่างทุ่มเททำงานแต่เช้า!
การทำงานล่วงเวลาในปีนี้ทำให้ทุกคนคิดว่าทั้งหมดเป็นเรื่องสมควร!
ความสุขในการทำงานวันที่สามของปีใหม่เป็นอะไรที่คุณจินตนาการไม่ถึงหรอก!
ในเวลาเดียวกันหลังมณฑลอื่นๆ ในประเทศได้ยินข่าวนี้
นอกจากอิจฉาตาร้อนแล้วยังพูดอะไรได้อีกละ
ชาวเมืองหลวงต่างแสดงออกว่าอันหยางควรจะส่งเฉินชางมา!
รัฐบาลเซี่ยงไฮ้แสดงความไม่พอใจ!
ใครก็นึกไม่ถึงว่าเมืองส่วนกลางที่ไม่ได้มีศักยภาพพัฒนามากมายอะไรอย่างมณฑลตงหยาง
กลับได้ติดรถฟรีแบบนี้!
นี่จะไม่ให้คนอิจฉาได้อย่างไรทั่วทั้งอันหยางกำลังอยู่ในแผนการที่เป็นลำดับขั้นตอน
เวลามีจำกัดทั้งยังเป็นช่วงปีใหม่คนไม่มีแรงใจไปทำงานมากนัก
สิ่งที่ทุกคนทำได้ก็คือทำให้ท้องถนนสะอาดมากขึ้น
เวลาที่เตรียมไว้มักจะไม่พอในที่สุด!
วันที่ห้าของวันปีใหม่เจ้าหน้าที่ขององค์การอนามัยโลกกับบาร์ทราน ฟิลด์
รวมถึงทีมสำรวจของพันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตก็มาถึงประเทศจีน
สถานีถัดไปก็คือเมืองอันหยางของมณฑลตงหยาง!
สมาชิกของคณะกรรมการบริหารปฏิบัติงานขององค์การอนามัยโลกมากันสามคน!
ส่วนประธานและรองประธานของพันธมิตรริเริ่มการรักษาอัมพาตมาเมืองหลวงกันหมด!
สถานีแรกของพวกเขาก็คือโรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉินของเมืองหลวงประเทศจีน!
พวกเขาต้องดูว่าคนไข้ที่ผ่านการผ่าตัดครั้งนั้นของเฉินชางเป็นอย่างไรบ้าง
ชวีจินกั๋วมากับคนคุ้นหน้าคุ้นตารับหน้าที่ต้อนรับบาร์ทราน ฟิลด์ตรงไปตรงมา
แสดงเจตจำนงว่าค่อนข้างสงสัยในสถานการณ์ของอู๋จวินกับอวี่หยงกัง
พวกเหล่าอวี่ก็เตรียมพร้อมมากพาทุกคนไปห้องทำงาน
อธิบายสถานการณ์ก่อนการผ่าตัดของอู๋จวินอย่างละเอียด
รวมถึงข้อมูลผลกระทบผลการตรวจร่างกายและผลการตรวจระบบประสาท…
ทว่าบาร์ทราน ฟิลด์เสนอว่าอยากไปดูอู๋จวิน
ตอนมาถึงห้องคนไข้กลับพบว่าอู๋จวินไม่ได้อยู่ในห้องผู้ป่วย
ทุกคนตกตะลึงแล้ว!
“คนไข้ไปไหนแล้ว!” เหล่าอวี่รีบถาม
พยาบาลมีสีหน้ามึนงง “เมื่อกี้ยังอยู่นี่ค่ะ”
ตอนนั้นเองเสียงเปิดประตูดังขึ้น
เห็นแค่คุณแม่ของอู๋จวินพยุงอู๋จวินที่ใส่เฝือกคอและตัวดามเดินออกมาจากห้องน้ำ!
หลังเห็นฉากนี้ทุกคนที่มาสังเกตการณ์พลันตกตะลึง!
นี่…ยังเข้าห้องน้ำได้ด้วยเหรอ