Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน - ตอนที่ 1327 สวัสดีครับ ผมคืออิ่งจือ (1)
ตอนที่ 1327 สวัสดีครับ ผมคืออิ่งจือ (1)
บริจาคไปตั้งหนึ่งล้านล้านหยวน!
อย่าว่าแต่ชาวเน็ตที่ตะลึงเลย แม้แต่ตัวหลินเยวียนเองยังงงเช่นกัน เขาเพิ่งรู้ว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา ที่ระบบช่วยสั่งผลิตผลงานให้เขา ได้ใช้เงินไปมากมายขนาดนี้?
เอาเถอะ ถ้าพูดตามคุณค่าที่แท้จริงของผลงานระดับนั้น ตัวเลขหนึ่งล้านล้านก็แค่เศษเสี้ยวหนึ่งเท่านั้นเอง หลินเยวียนไม่ได้เสียดายเงิน เพราะสำหรับเขา เงินได้กลายเป็นตัวเลขที่แทบไม่มีความหมายมานานแล้ว
ถึงแม้หลินเยวียนจะไม่รู้ว่าความคิดนี้เริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ทั้งที่เมื่อก่อนเขาเป็นคนที่ตระหนี่มากก็ตาม
“ดีจัง”
ทันใดนั้นหลินเยวียนก็ยิ้มออกมา เขาไม่รู้ตัวเลยว่า วันหนึ่งตนเองจะมีคุณสมบัติพอที่จะทำตามสิ่งที่เรียกว่า “แบ่งปันให้ใต้หล้าเมื่อถึงพร้อม” ได้จริงๆ
เขาเองก็อดรู้สึกแปลกใจและละอายอยู่ลึกๆ เพราะสิ่งที่องค์กรการกุศลบอกว่าเขายิ่งใหญ่ ความจริงแล้วเงินทั้งหมดนั่นเป็นระบบที่บริจาคแทนเขา ไม่ใช่เขาที่เลือกจะบริจาคด้วยตัวเอง
แต่นั่นมันแค่เมื่อก่อน ต่อจากนี้เขาตั้งใจว่าจะบริจาคด้วยตัวเอง ต้องให้สมกับทั้งมโนธรรมของตัวเอง และคำสรรเสริญที่ผู้คนมอบให้ ถึงอย่างไรเงินสำหรับหลินเยวียนในตอนนี้ ก็เป็นเพียงตัวเลขลอยๆ เก็บไว้กับตัว ต่อให้เขาและครอบครัวใช้ทั้งชีวิตก็ไม่มีวันใช้หมด ไม่สู้นำไปใช้ให้ถูกที่ถูกทาง มอบให้คนที่จำเป็นต้องใช้จริงๆ จะดีกว่า
และบนโลกออนไลน์ หลังจากผู้คนที่เพิ่งเผชิญความตกตะลึงครั้งใหญ่ ตาก็เริ่มแดงก่ำ นี่คือการหลั่งน้ำตาพร้อมกันทั่วทั้งบลูสตาร์อย่างแท้จริง!
“คุณ! คือ! เทพ! ของ! ฉัน!”
“ผมผิดไปแล้ว ผมมันเลว ผมขอโทษ ผมเคยด่าเขามาก่อน แต่จากวันนี้ไป หลินเยวียนคือเทพเจ้าของผม!”
“ฉันก็เหมือนกัน ขอโทษนะท่านเทพ!”
“บริจาคเงินล้านล้านหยวน เงินระดับนี้จะทับคนตายได้ตั้งเท่าไหร่ พวกที่เคยด่าหลินเยวียน พวกคุณไม่อายกันบ้างหรือไง คนที่จิตใจสูงส่งดีงามขนาดนี้ พวกคุณไม่มีสิทธิทำให้เขาแปดเปื้อน!”
“หลิงคงนี่เก่งด้านการขุดความลับของเทพจริงๆ แฮะ… คราวก่อนขุดแล้วก็เจอว่าเขาคืออู๋ข่วง คราวนี้มันขุดเรื่องบริจาคอีก หลิงคงคงอยากสาดโคลนใส่เทพของพวกเราก่อนเข้าคุกเป็นครั้งสุดท้าย แต่คงไม่คิดหรอกว่า มีใครบางคนบริจาคหนึ่งล้านล้าน แล้วเงียบกริบไม่ยอมเปิดเผยให้ใครรู้”
“อ๊ากกกกกกกก!”
“หลินเยวียน ไอดอลของผมตลอดกาล!”
“รักตลอดชีวิต สนับสนุนตลอดชีวิต ไม่เปลี่ยนใจเด็ดขาด!”
“ดูจากสถิติ เขาเริ่มบริจาคตั้งแต่อายุ 19 ทั้งที่ตอนนั้นยังไม่รวยเท่าตอนนี้ แถมครอบครัวยังลำบากมาก!”
“19 เลยหรือ ตอนนั้นเขามีรายได้รวมแล้วเท่าไหร่กันเชียว!”
“ถามจริงเถอะ ใครจะกล้าบริจาคเป็นหลักล้านตอนอายุ 19!”
“คนอื่นทำงานหาเงินเพื่อให้ตัวเองอยู่สบายขึ้น แต่หลินเยวียนทำงานหาเงินเพื่อทำการกุศล!?”
“หลิงคงกล้าใส่ร้ายท่านเทพได้ยังไง!”
“คนเดียวที่วิจารณ์หลินเยวียนได้คือดวงอาทิตย์เท่านั้น!”
“ต่อไปไม่ว่าหลินเยวียนจะตุ๋นเงินฉันมากแค่ไหน ฉันก็เต็มใจให้เขาตุ๋น”
“พูดเหมือนท่านเทพเคยตุ๋นเงินใครอย่างนั้นแหละ”
“ฉันจะไปซื้อผลงานทั้งหมดของเขามาเก็บทันที พร้อมสนับสนุนในทุกรูปแบบ!”
“ปีศาจแห่งการบริจาค!!”
“นักเขียน นักเต้น นักดนตรีนะหรือ ทั้งหมดนี้คืออาชีพรองเท่านั้นแหละ อาชีพหลักของเขาคือนักการกุศลต่างหาก!”
“ต่อไปไม่ว่าคุณจะทำอะไร ฉันก็ซัพพอร์ตหมด! แม้วันหนึ่งคุณมีข่าวฉาวอะไรโผล่ออกมา ฉันก็จะยืนข้างคุณแบบไม่คิดหน้าคิดหลังไปตลอดชีวิต! โอเค”
“งั้นช่วยสนับสนุนหนังใหม่ของเจ้าแก่ฉู่ข่วงหน่อยสิ”
“หนังอะไร?”
“หนังเรื่องใหม่ของหลินเยวียนเข้าฉายเดือนสิงหา ‘นักเปียโนบนท้องทะเล'”
“ซื้อตั๋วสิครับรออะไร!”
“ยังจะมาด่าเจ้าแก่ฉู่ข่วงอยู่ไหมล่ะ? เจ้าแก่ฉู่ข่วง: เงินที่ได้จากการทำร้ายพวกแก ฉันเอาไปบริจาคหมดแล้วนะ!”
“ฉู่ข่วง ท่านพ่อพระ!”
“เจ้าแก่ฉู่ข่วง ผมผิดไปแล้ว ที่ผ่านมาไม่ควรด่าคุณเลย!”
“บ้าหรือ เรียกชื่อให้ถูก ต้องเรียกว่าท่านเทพ ต่อไปใครกล้าเรียกว่าเจ้าแก่ฉู่ข่วง ฉันจะเป็นคนแรกที่ไม่ยอม!”
“เทพอวี๋!”
“เทพหลิน!”
ยอดบริจาคของหลินเยวียนทำให้ผู้คนทั่วทั้งบลูสตาร์ต้องตะลึง ขณะเดียวกันก็ทำให้ทุกคนรู้สึกซาบซึ้งใจ! ชาวเน็ตถึงขั้นอวยยศเรียกเขาว่าเทพ คนเดียวที่วิจารณ์หลินเยวียนได้คือดวงอาทิตย์!
และในจังหวะนี้เอง สตาร์ไลท์เอนเตอร์เทนเมนต์ก็ประกาศข่าวใหญ่ ภาพยนตร์เรื่องใหม่เรื่อง “นักเปียโนบนท้องทะเล” ซึ่งหลินเยวียนรับหน้าที่เขียนบท เตรียมเข้าฉายในเดือนสิงหาคม!
จากนั้นเสียงฮือฮาดังสนั่นก็ตามมา ยอดพรีเซลตั๋วภาพยนตร์ก็ระเบิดขึ้นในชั่วพริบตา! ไม่ว่าจะสนใจภาพยนตร์หรือไม่ ทว่าผู้คนก็พากันซื้อตั๋วแบบทันทีแบบไม่ต้องคิด!
“ผมเหมาโรงไปเลย ช่วยสนับสนุนเขา!”
“สิงหาฉันยุ่งมาก ไม่มีเวลาไปดูหรอก แต่ช่างมันเถอะ ซื้อตั๋วไว้ก่อน ถือว่าให้สนับสนุนพ่อเพลงอวี๋”
“เห็นด้วย! จะดูหรือไม่ดูนี่เรื่องหนึ่ง แต่ประเด็นคือต้องซื้อบัตรให้ได้!”
“หลินเยวียนหาเงินได้เท่าไรเขาก็เอาไปบริจาคหมด ฉันก็ยินดีจ่ายเงินให้เขาแบบสบายใจ ว่าแต่พ่อเพลงอวี๋เคยทำรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศสูงสุดเท่าไหร่นะ”
“เหมือนจะเป็นคนเล็กหมัดเทวดานะ ทะลุหมื่นล้าน?”
“แค่หมื่นล้าน? เทพขนาดนี้ ทำรายได้ได้แค่หมื่นล้าน? หลอกกันเล่นหรือไง! ฮีโร่ที่บริจาคเป็นล้านล้านแบบนี้ เราจะให้เขาแค่หมื่นล้านเนี่ยนะ?”
“ถ้านักเปียโนบนท้องทะเลไม่ทำเงินหลักหลายหมื่นล้าน แสดงว่าบลูสตาร์คงมีคนดีเหลืออยู่น้อยจริงๆ!”
“แหะๆ ไม่ใช่แค่รายได้หนังนะ พวกเราต้องดันให้พ่อเพลงอวี๋ขึ้นอันดับหนึ่งในสาขาภาพยนตร์ด้วย!”
“บ้าไปแล้ว!”
“รอบนี้ไม่รู้ว่าพ่อเพลงอวี๋จะโกยรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศไปเท่าไหร่!”
“ดูเร็ว! แม่เจ้าโว้ย ยอดพรีเซลแตะหนึ่งหมื่นล้านแล้ว นี่เพิ่งเปิดขายวันแรกเองนะ!”
การเปิดเผยข่าวเงินบริจาค ส่งผลให้ยอดพรีเซลของบัตรชมภาพยนตร์เรื่องนักเปียโนบนท้องทะเล พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว และแตะถึงหนึ่งหมื่นล้านหยวนในเวลาแค่รอบเดียว! แม้แต่หลินเยวียนเองยังคาดไม่ถึง
จะว่าไปแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำเสร็จไม่นาน บริษัทก็รีบนำมาลงจอเงิน ชัดเจนว่าต้องวางแผนไว้ล่วงหน้าแล้ว น่าจะเป็นความคิดของเหล่าโจว หรือไม่ก็ประธานกรรมการ ที่อยากเกาะกระแสช่วงนี้แบบเนียนๆ
หลินเยวียนเองก็ไม่ได้คัดค้านแต่อย่างใด จะเกาะกระแสก็เกาะไปเถอะ เขามีหุ้นในบริษัทตั้งเยอะแยะ มิหนำซ้ำนี่ยังเป็นผลงานของเขาเองอีก ทำรายได้ยิ่งสูงมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี!
วันเวลาต่อจากนั้น ยอดพรีเซลของบัตรชมภาพยนตร์ก็พุ่งขึ้นเรื่อยๆ จนกำลังจะทะลุสองหมื่นล้าน! ถึงขั้นมีคนคาดการณ์ว่ายอดขายแบบพรีเซลของภาพยนตร์เรื่องนี้ จะทะลุสามหมื่นล้านก่อนเข้าฉาย!
บนบลูสตาร์ ในแง่หนึ่งตอนนี้หลินเยวียนแทบจะถูกยกให้เป็นเทพเจ้าไปแล้ว ทว่าสิ่งที่ ‘เทพเจ้า’ อย่างหลินเยวียนนึกไม่ถึงก็คือ กระแสการกุศลเพิ่งจบลงไปไม่นาน บนโลกออนไลน์ก็เกิดประเด็นใหม่ขึ้นมาอีก ครั้งนี้เป็นกระแสที่เริ่มต้นโดยชาวเน็ต และต้นตอก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นหลินเยวียนเอง
เพราะในอัลบั้มใหม่ของเขามีเพลงชื่อว่า ‘ฟังคำแม่สอน’
“พวกคุณได้สังเกตเนื้อเพลงท่อนนี้กันไหม… พอโตขึ้น ฉันเริ่มเข้าใจว่า ทำไมฉันถึงวิ่งได้เร็วกว่าใคร บินได้สูงกว่าใคร ในวันข้างหน้า สิ่งที่ทุกคนอ่าน จะเป็นการ์ตูนที่ฉันวาด เพลงที่ทุกคนร้อง จะเป็นเพลงที่ฉันแต่ง… ท่อนนี้ฟังดีๆ แล้วขนลุกเลยนะ!”
“ในวันข้างหน้า สิ่งที่ทุกคนอ่าน จะเป็นการ์ตูนที่ฉันวาด เพลงที่ทุกคนร้อง จะเป็นเพลงที่ฉันแต่ง… ประโยคหลังนี้ไม่เถียงเลย เพราะถึงยังไงทุกคนก็จะร้องเพลงของหลินเยวียนจริงๆ แต่ประโยคแรกนี้สิ ทำไมถึงต้องบอกว่าสิ่งที่ทุกคนอ่าน จะเป็นการ์ตูนที่ฉันวาด?”
“การ์ตูน? ฉู่ข่วงกับเซียนอวี๋เคยวาดการ์ตูนด้วยหรือ?”
“เหมือนจะไม่เคยนะ มีแต่อิ่งจือที่วาด นี่คงไม่ใช่การบอกใบ้หรอกนะ หรือว่าอิ่งจือจะเป็นตัวตนที่สามของเทพหลิน?”
“เฮ้ย! เอาอีกแล้วหรือ!”
“ก่อนหน้านี้ก็มีคนตั้งข้อสงสัยไว้แล้วนะ”
“แต่น่าจะเป็นลูกเล่นทางศิลปะละมั้ง คำว่าการ์ตูนอาจไม่ได้หมายถึงการ์ตูนจริงๆ อาจจะเขียนให้คล้องจองเฉยๆ”
“ลูกเล่นทางศิลปะ!? เขียนให้คล้องจอง? ไม่น่าใช่แค่นั้นหรอกมั้ง! นี่หลินเยวียนกำลังประกาศตัวชัดๆ เขาคืออิ่งจือแน่นอนล้านเปอร์เซ็นต์!”
“เนื้อเพลงก็บอกใบ้ไว้แล้วไง!”
หลินเยวียนถึงกับตกตะลึงไปเลย เพราะเขาไม่ได้ตั้งใจจะเปิดเผยตัวตนอะไรทั้งนั้น เหตุผลของเขาช่างเรียบง่าย โจวเจียหลุนก็ไม่เคยวาดการ์ตูนนะ! แต่เพลงนี้ของโจวเจียหลุนก็เขียนเนื้อแบบนี้เหมือนกัน! ประโยคนั้นเป็นเพียงลูกเล่นทางศิลปะ จัดว่าเป็นเทคนิคในการเขียนเพลงอย่างหนึ่งก็เท่านั้นเอง!
แต่เมื่อมาเชื่อมโยงเข้ากับหลินเยวียน ประโยคนี้กลับกลายเป็นความจริงขึ้นมาเสียอย่างนั้น เด็กๆ โตขึ้นมาก็ได้อ่านการ์ตูนที่เขาวาดจริงๆ เพราะตัวตนที่สามของหลินเยวียนก็คืออิ่งจือนั่นเอง…
“ฉันยังไมอยากให้ตัวตนอิ่งจือโป๊ะแตกตอนนี้สักหน่อย!”
หลินเยวียนรู้สึกรอนรนขึ้นมาทันใด นี่เขาต้องเผชิญกับการตายทางสังคมเป็นครั้งที่สองเร็วขนาดนี้เลยหรือ!? อย่างไรก็ตาม เรื่องราวกลับไม่ได้เป็นไปตามที่เขาต้องการ ต่อให้เขาตื่นตระหนกแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์ กระแสเริ่มปะทุขึ้นมาแล้ว!
ไม่นาน ทั้งบลูสตาร์ก็เริ่มถกกันสนั่นว่า ‘อิ่งจือคือตัวตนที่สามของหลินเยวียน’ หรือไม่!? ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างพากันกรูกันไปที่ช่องคอมเมนต์ของอิ่งจือ, ฉู่ข่วง และเซียนอวี๋ เพื่อขอคำยืนยัน จำนวนคอมเมนต์พุ่งจากหลักหมื่น หลักแสน หลักล้าน จนแตะหลักหลายสิบลาน…
ไม่ตอบก็คงไม่ได้แล้ว! นี่แหละคือราคาที่ต้องจ่ายเมื่อชื่อเสียงโด่งดังเกินไป!
เมื่ออับจนหนทาง หลินเยวียนทำได้เพียงหันไปขอความช่วยเหลือจากจินมู่ จินมู่ถึงกับหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ “แล้วคุณไปเขียนเนื้อเพลงแบบนั้นทำไมตั้งแต่แรกละครับ?”
หลินเยวียนกระอักกระอวนใจ “ก็มันต้องคล้องจองนี่นา…”
จินมู่ถอนหายใจยาว “งั้นจัดงานแถลงข่าวมากลบกระแสแล้วกัน พูดถึงเบื้องหลังหนังเรื่องนักเปียโนบนท้องทะเล กับเรื่องบริจาคเงิน เบี่ยงความสนใจของผู้คนไปก่อน เดี๋ยวผมเขียนสคริปต์ให้”
“ได้!” ในที่สุดหลินเยวียนถึงหายใจทั่วท้องขึ้นมาได้บ้าง