ข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่ - บทที่ 744 รออีกสิบนาที

บทที่ 744 รออีกสิบนาที

“หัวหน้าซ่าน ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากปล่อยคนไป”
เมื่อคำขอของซ่านหงเลี่ยงดังขึ้นในหูของเขา เจียวซินข่ายรู้สึกหมดหนทางและพูดอย่างระมัดระวัง“เย่เทียนเป็นผู้ต้องสงสัยที่ใหญ่ที่สุดในการตายของกู้ยี่เจ๋อ ผมทำสิ่งต่างๆตามกฎ!”
“โอเค! ถ้าอย่างนั้นผมจะคุยกับคุณเกี่ยวกับวิธีการทำตามกฎ!”
ซ่านหงเลี่ยงยกคิ้วและหัวเราะอย่างเย็นชา”ผมถามคุณนะ คุณรู้หรือไม่ว่าตัวตนของเย่เทียนคืออะไร?”
ตัวตนอะไร? นั่นเป็นลูกชายที่ถูกทอดทิ้งของตระกูลเย่เมื่อหลายปีก่อนไม่ใช่หรือ?
เจียวซินข่ายพึมพำในใจ แต่เขาไม่ได้แสดงออกมาบนใบหน้าของเขา และพูดด้วยรูปลักษณ์ที่ไม่แน่ใจ “ผมไม่รู้เรื่องนี้ดีนัก รบกวนท่านบอกผมด้วย!”
“ผู้กองเจียวถ้าผมจำไม่ผิด คุณน่าจะมาจากกองทัพด้วยใช่หรือไม่? ดูเหมือนว่าคุณอยู่อย่างสบายมาหลายปีแล้ว เกรงว่าคุณจะกลายเป็นคนที่ไม่รู้ที่ต่ำที่สูง แม้แต่ทีมฟ้าร้องของผม คุณก็ไม่เห็นผมอยู่ในสายตา”
ซ่านหงเลี่ยงหัวเราะอย่างเย็นชาและพูดอย่างเคร่งขรึม “ผมจะบอกคุณตามตรงนะ เย่เทียนได้ผ่านการทดสอบของทีมสายฟ้าของผมแล้ว และเป็นสมาชิกของทีมสายฟ้าของผม ใครให้ความกล้าแก่คุณในการจับเขา?”
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา เจียวซินข่ายก็ตกใจและไม่รู้ว่าเขาจะก่อปัญหาใหญ่ในครั้งนี้!
ต้องรู้ว่า ฟ้าร้องเป็นหนึ่งในเหล่าเดอะคิงทั้งสาม และสมาชิกทุกคนจะมีอำนาจพิเศษ และมีอำนาจจัดการก่อนได้รับอนุญาตเมื่อจำเป็น!
ที่สำคัญกว่านั้น แม้ว่ากู้ยี่เจ๋อจะถูกเย่เทียนสังหารจริงๆ แต่ก็ไม่ใช่คนอย่างเขา ในฐานะหัวหน้าตัวเล็กๆที่จะสามารถจัดการเรื่องเย่เทียนได้
“ถ้าคุณไม่เชื่อ นี่คือเอกสารของเย่เทียน!”
ซ่านหงเลี่ยงหยิบสมุดบันทึกสีดำออกจากกระเป๋าของเขาแล้วโยนไป ย้ำว่า“ผมได้อธิบายให้คุณเข้าใจทุกอย่างแล้ว หวังว่าคุณจะปล่อยเย่เทียนโดยเร็วที่สุด ถ้าคุณยังหาข้ออ้างที่ไม่เกี่ยวข้องพวกนั้น ขอโทษนะ อย่าโทษผมที่กักขังคุณในข้อหาทรยศประเทศ ให้คุณลองดูด้วยว่าเป็นรสชาติยังไง!”
ระหว่างคำพูด ออร่าแห่งการสังหารก็ออกมาจากเขา ทำให้เจียวซินข่ายเหงื่อออกมากขึ้นบนหน้าผากของเขา
“ครับ ครับ… ผมจะให้คนของผมไปปล่อยเขาไปทันที”
เจียวซินข่ายไม่กล้าบ่น และเขาไม่กล้าแม้แต่จะแตะสมุดบันทึกบนโต๊ะเพื่อยืนยันตัวตนของเย่เทียน
ตลกจริงๆ
ซ่านหงเลี่ยงหัวหน้าทีมสายฟ้า มาหาเขาเป็นการส่วนตัว เขาก็เป็นสัญญาณตัวเป็นๆ ยังต้องการอะไรมายืนยันตัวตนอีก?
ไม่กลัวเขารำคาญเหรอ?
แต่ในขณะนั้น จู่ๆประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออก และเจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่งเดิมรับผิดชอบดูแลเย่เทียน
วิ่งเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก ก่อนที่เขาจะมองเห็นสถานการณ์ในห้อง
เขาก็เปิดปากพูดและตะโกนว่า”ผู้กองเจียว แย่แล้ว!เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”
“รีบร้อนอะไรของคุณ? ไม่เห็นหรือว่าผมยังมีแขกอยู่ที่นี่?”
เจียวซินข่ายยกคิ้ว เมื่อเห็นว่าซ่านหงเลี่ยงอยู่ที่นี่ด้วย เขารีบหันหน้าและตำหนิเขาก่อนที่จะถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?”
“ผู้กองเจียวกู้เฉียงพวกเขามาแล้ว”
เจ้าหน้าที่ตำรวจมองไปที่ซ่านหงเลี่ยงอย่างระมัดระวัง
ก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวเพื่อเข้าใกล้หูของเจียวซินข่าย และพูดด้วยเสียงต่ำๆ“พวกเขาต้องการสั่งสอนคุณชายเย่ให้หนัก
และตอนนี้พวกเขากำลังพากลุ่มผู้คุ้มกันชกต่อยกันในสถานกักกัน คุณรีบไปดู!”
เจียวซินข่ายตัวสั่นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว เพียงรู้สึกว่าโลกหมุนไปครู่หนึ่ง และเขาเกือบจะเป็นลมไป
หากเย่เทียนเป็นอะไรไปจริงๆ อย่าว่าแต่ตระกูลเย่เลย เกรงว่าซ่านหงเลี่ยงตรงหน้าเขาก็เพียงพอที่จะขยี้เขาทิ้งแล้ว
ความคิดนี้ของเขาเพิ่งเกิดขึ้น
ซ่านหงเลี่ยงซึ่งอยู่ตรงข้ามเขาก็ยืนขึ้น มองไปที่เจ้าหน้าที่ตำรวจด้วยสีหน้ามืดมน และพูดอย่างเคร่งขรึม
“เมื่อกี้คุณบอกว่าอะไรนะ มีคนมาก่อกวนเย่เทียนเหรอ?”
ไม่ว่ายังไงซ่านหงเลี่ยงก็เป็นหัวหน้าทีมของทีมสายฟ้า เขาเป็นคนธรรมดาได้อย่างไร แม้ว่าตำรวจจะจงใจลดเสียงของเขาลง ก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงหูของเขาได้เลย!
เจ้าหน้าที่ตำรวจมองไปที่เจียวซินข่ายโดยไม่รู้ตัว และหลังจากเห็นการพยักหน้าอันขมขื่นของเขา
เขาก็ยอมรับว่า “ใช่ ตอนที่ผมออกมา
พวกเขากำลังตีกัน”
“เริ่มตีกันเหรอ? มันดูน่าสนใจทีเดียวเลยนะ!”
หลังจากได้รับการยืนยัน ซ่านหงเลี่ยงยิ้มโดยไม่กังวลเรื่องความปลอดภัยของเย่เทียน
ตลกละ ในการคัดเลือกของทีมสายฟ้า เย่เทียนได้แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของผู้แข็งแกร่งระดับดิน ดังนั้นเขาจึงไม่มีอะไรต้องกังวล
เจียวซินข่ายไม่รู้เรื่องนี้
หากล่าช้าไปกว่านี้จะทำให้คนตายได้!
ดังนั้นเขาจึงอดไม่ได้ที่จะมองบน แอบถามในใจว่าตอนนี้เมื่อไหร่แล้ว? ยังน่าสนใจ?
เขาไม่เคยคิดเลยว่า เขากังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของเย่เทียน แต่ซ่านหงเลี่ยงกำลังคิดถึงความปลอดภัยของอีกฝ่าย
“หัวหน้าซ่าน คุณนั่งที่นี่ก่อน ผมขอตัวไปจัดการกับมันก่อน ผมสัญญาว่าจะพาเย่เทียนมาให้คุณแน่นอน!”
ในระหว่างการสนทนา เจียวซินข่ายต้องการยืนขึ้น
อย่างไรก็ตาม
“เดี๋ยวก่อน! ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน เรารออีกสิบนาทีก่อน”
ซ่านหงเลี่ยงยื่นมือออกมาเพื่อหยุดเจียวซินข่าย และพูดด้วยรอยยิ้มที่เหมือนไม่ยิ้มว่า
ในฐานะหัวหน้าทีมของทีมสายฟ้า แม้ว่าเขาจะยุ่งอยู่กับการติดตามสืบสวนฆาตกรที่ฆ่าถังเหวินหลงในทุกวันนี้ แต่เขาก็ยังให้ความสนใจกับสมาชิกในทีมของเขา และจะไม่รู้ได้ไงว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเย่เทียนกับกู้เฉียง
เขาไม่ชอบคนเสเพลอย่างกู้เฉียง และเขาก็ไม่ถือสาที่จะยื้อเวลาสองสามนาทีเพื่อที่เย่เทียนจะได้จัดการอีกฝ่ายอย่างสมใจ
เมื่อเจียวซินข่ายได้ยินคำพูดนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง พูดอย่างลำบากใจ “หัวหน้าซ่าน แต่…”
ซ่านหงเลี่ยงยักไหล่และพูดด้วยรอยยิ้ม”ไม่มีอะไรหรอก ในเมื่อผมเห็นชอบเย่เทียน เขาจะเป็นคนที่หมาแมวก็สามารถรังแกได้อย่างไร?”
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา เจียวซินข่ายก็กังวลมากขึ้น แต่คนที่เขาเป็นห่วงคือจากเย่เทียนเปลี่ยนไปยังกลุ่มของกู้เฉียง
ทีมสายฟ้าเป็นหนึ่งในสามเหล่าเดอะคิงทั้งสามของประเทศ ทุกคนที่เข้ามาอยู่ในทีมได้ มีใครบ้างที่ไม่ใช่คนที่เก่งกาจ ที่ปราบคนได้ร้อยคนด้วยการโจมตีครั้งเดียว บอดี้การ์ดสิบคนอยากจะเอาชนะคนดุๆแบบนี้ ก็ไม่ต่างจากการไปหาที่ตาย?
ไม่ว่ายังไง อารมณ์ของเจียวซินข่ายในเวลานี้แย่มาก เพราะกลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับกู้เฉียงพวกเขา
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากซ่านหงเลี่ยงยังอยู่ที่นี่ เขาจึงไม่กล้าทำอะไร ดังนั้นเขาจึงนั่งอยู่ที่นั่นอย่างไม่สบายใจ และแอบอธิษฐานเพื่อไม่ให้เรื่องเลวร้ายไปกว่านี้
ในเวลาเดียวกัน ในทางเดินของห้องกักกันชั่วคราว สถานการณ์การต่อสู้สามารถใช้คำว่าโศกนาฏกรรมมาอธิบายได้อย่างสมบูรณ์
ผู้คุ้มกันที่นำมาโดยกู้เฉียงและเติ้งเจี้ยนข่ายนอนอยู่บนพื้น แต่ละคนคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด และไม่มีใครสามารถลุกขึ้นได้อีก
บางคนได้รับบาดเจ็บสาหัสและอาเจียนเป็นเลือด บางคนถูกทุบตีจนมือเท้าหัก และที่เบาที่สุดคือถูกเย่เทียนทุบตีจนหน้าช้ำจมูกบวมจนพ่อแม่ก็จำหน้าไม่ได้ด้วยซ้ำ
ข้างหลังกลุ่มผู้คุ้มกันเติ้งเจี้ยนข่ายและกู้เฉียงยืนตรงจุดนั้นด้วยแขนขาที่แข็งทื่อ ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างด้วยความไม่เชื่อ และความกลัวก็ผุดขึ้นในหัวใจ
พวกเขาไม่เคยคิดฝันว่า เย่เทียนจะมีพลังมากขนาดนี้ บอดี้การ์ด 20 คนที่พวกเขานำตัวมา ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีก่อนที่พวกเขาทั้งหมดจะถูกเย่เทียนกำจัด
ในทางกลับกัน เย่เทียนดูเหมือนคนที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น และแม้แต่เสื้อผ้าของเขาก็ไม่เลอะเทอะเลย!
นี่เป็นการทุบตีฝ่ายเดียวโดยสิ้นเชิง และเขาเป็นคนฝีมือดีที่ปลดประจำการจากกองทัพแล้ว
กู้เฉียงและเติ้งเจี้ยนข่ายด่าบริษัทบอดี้การ์ดกันในใจ แต่พวกเขาไม่กล้าที่จะเคลื่อนไหวต่อหน้าเย่เทียน ​​เพราะกลัวว่าจะโดนเย่เทียนทุบตีอย่างรุนแรง…