Alchemy Emperor of the Divine Dao จักรพรรดิปรุงยาแห่งวิถีสวรรค์ - ตอนที่ 2086
ตอนที่ 2086 เม็ดยาเต่าเสวียนชั้นพิภพ
การแข่งกันปรุงยามีปรมาจารย์นักปรุงยาสี่ดาวถือกําเนิดขึ้นจริงๆ!
เหตุการณ์เช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในแข่งกันปรุงยาครั้งที่ผ่านๆมา
“ปัง” จังหวะนั้นเองประตูห้องหลอมก็เปิดออก และนักปรุงยาอัจฉริยะคนที่สามก็ก้วเดินออกมาเซี่ยเล่อจาง
“อย่าบอกนะว่าเขาเองก็ก้าวสู่ระดับนักปรุงยาสี่ดาวด้วยเหมือนกัน?”
“นั่นก็พูดยาก”
“ถูกแล้ว ถ้าเป็นการประลองครั้งก่อนๆแล้วมีคนมาบอกข้าว่า การแข่งขันปรุงยาสามารถทําให้นักปรุงยาสามคนทะลวงผ่านเป็นปรมาจารย์นักปรุงยาสี่ดาวได้พร้อมกันล่ะก็ข้าคงไม่มีทางเชื่อเป็นแน่ แต่สําหรับการประลอง ครั้งนี้… อะไรก็ไม่แน่นอนจริงๆ”
เซียเล่อจางมีรอยยิ้มปรากฏอยู่บนใบหน้า เขายื่นมือขวาออกมาโดยที่ภายในฝ่ามือมีเม็ดยาสีเขียววางเอาไว้
“นั่นมันเม็ดยาก้อนหยกมรกตงั้นรึ?”
“ดูคล้ายคลึงมาก แต่เม็ดยาก้อนหยกมรกตเป็นเพียงเม็ดยาสามดาวเท่านั้น”
“น่าอนิจจาที่เซี่ยเล่อจางไม่สามารถสานต่อตํานานการพัฒนาทุกๆพันล้านปีของตัวเองได้” ทุกคนส่ายหัว และรู้สึกเสียดายแทนเซียเล่อจาง
เพียงแต่ดวงตาของกรรมการนักปรุงยาที่ทําหน้าที่ตรวจสอบกลับส่องประกายออกมา เขาจดจ้องไปยังเม็ดยาสีเขียวตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวด้วยน้ําเสียงหนักแน่น “ลวดลายมังกรทองค่าสามตัวสามารถส่องแสงสลัวออกมาเช่นนี้… นี่ไม่ใช่เม็ดยาก้อนหยกมรกตแต่เป็นเม็ดยามังกรทองเห็นคลื่นสมุทร!”
“ว่าไงนะ!”
เมื่อได้ยินการประเมินทุกคนก็กลายเป็นเอะอะ เม็ดยามังกรทองเห็นคลื่นสมุทรคือเม็ดยาระดับสี่ดาว
ปรมาจารย์นักปรุงยาสี่ดาวหน้าใหม่อีกคน!
พระเจ้า… นี่มันวันอะไรกันแน่ เหตุใดถึงได้มีนักปรุงยาสี่ดาวเกิดขึ้นตามกันมาติดๆแบบนี้ เหตุการณ์นี้ราวกับว่าเป็นการชี้น่าจากสวรรค์
“ก็เหมือนกับในยุคหนึ่งที่ศาสตร์แห่งวรยุทธนั้นรุ่งโรจน์ บางยุคสมัยแม้เวลาจะผ่านไปแสนล้านปีก็ไม่มีราชานิรันดร์ปรากฏขึ้นมาแม้แต่คนเดียว แต่ในยุคสมัยแห่งอัจฉริยะนั้นกลับมราชานิรันดร์ปรากฏขึ้นมากมายหลายคน
“แต่ไม่ว่าอย่างไรการที่ได้เป็นพยานเห็นเหตุการณ์ด้วยตาตัวเอง ก็ยังทําให้ข้าอดรู้สึกตกตะลึงไม่ได้อยู่ดี”
มุมปากของเซี่ยเล่อจางยกขึ้น พร้อมกับมองไปยังอู่จื่อซวีและนักปรุงยายื่อหยาง
เขาไม่จําเป็นต้องแสดงความเคารพใดๆเพราะทุกคนต่างบรรลุเป็นนักปรุงยาสีดาวเหมือนกัน
หลังจากนี้ผลลัพธ์จะขึ้นอยู่กับระดับของทักษะหัวงจิตปรับแต่งของแต่ละคนแล้ว
“ตุบ ทันใดนั้นเองประตูห้องหลอมก็เปิดออกและเป็นพานลั่วหลิงที่เดินออกมา
เพียงแต่ยังไม่ทันที่ทุกคนจะตอบสนองนางก็รีบยื่นมือไปยังกรรมการนักปรุงยาที่รับหน้าที่ตรวจสอบ ซึ่งอีกฝ่ายก็รับเม็ดยาจากนางไปอย่างรวดเร็ว และเนื่องจากในตอนที่ทั้งสองฝ่ายยื่นเม็ดยาให้กัน มือของทั้งสองฝ่ายต่างมีชายเสือปกปิดเอาไว้ทําให้ไม่สามารถมองเห็นว่าเม็ดยาที่ส่งมอบคือเม็ดยาอะไร
“เม็ดยากระดูกเซียนทองคําทมิฬ เม็ดยาอยู่ในระดับสี่ดาวและมีคุณภาพต่ํา!” กรรมการนักปรุงยายื่นมือขวาออกมาโดยที่ในมือของเขามีเม็ดยาสีดําขลับราวกับโลหะปรากฏอยู่
นักปรุงยาสี่ดาวอีกคนอย่างนั้น?
ทุกคนมองหน้ากันด้วยความมึนงง ครั้งนี้ไม่มีใครเลยที่ตกตะลึงแต่เกิดความรู้สึกสงสัยขึ้นมาแทน
เมื่อครู่มันหมายความว่าอย่างไร?
กฎของการประลองชัดเจนอยู่แล้วว่าห้องหลอมเม็ดยาต้องโปร่งใส เพื่อให้คนด้านนอกมองเห็นภายในได้ และในตอนที่ยื่นส่งเม็ดยาก็จําเป็นต้องแสดงเม็ดยาให้ทุกคนเห็นอย่างชัดๆ
ที่ต้องทําแบบนี้ก็เพื่อป้องกันการทุจริต
แต่ตั้งแต่ตอนที่พานลั่วหลิงทําการหลอมเม็ดยาแล้ว กําแพงห้องหลอมของนางฝ่ามัวเป็นอย่างมาก
แถมพอมาตอนนี้จ่ๆนางก็ยื่นเม็ดยาส่งให้กรรมการและเม็ดยาก็ถูกประกาศออกมาว่าเป็นเม็ดยาสี่ดาว… การกระทําแบบนี้จะไม่ให้พวกเขารู้สึกสงสัยได้อย่างไร?
เพราะงั้นหลังจากที่บรรยากาศแน่นิ่งไปชั่วครู่ ทุกคนก็ส่งเสียงเอะอะประท้วงออกมา
มีหลายคนที่รู้ความสัมพันธ์ระหว่างพานลั่วหลิงกับหยวนถงกวาง ยิ่งพอมีเรื่องตุกติกเช่นนี้เกิดขึ้นใครบ้างจะไม่สงสัยว่ามีการทุจริต?
“เอะอะอะไรกัน?” หยวนถงกวางปรากฏตัวและกวาดสายตามองฝูงชนด้วยความเหยียดหยาม “พวกเจ้าไม่รู้ไงว่านี่มันส่งผลกระทบต่อสมาธิของผู้เข้าแข่งขัน ถ้าหากใครยังส่งเสียงอยู่อีกข้าจะขับไล่ออกไปเดี๋ยวนี้!”
ท่าทีของเขาทําให้ผู้คนมากมายรู้สึกไม่พอใจยิ่งกว่าเดิม นี่เจ้ากําลังทุจริตอย่างโจ่งแจ้งงั้นรี?
“จําเป็นต้องมีการตรวจสอบระยะเวลาของเม็ดยากระดูกเซียนทองคําทมิฬเม็ดนั้น” ใครบางคนเอ่ยขึ้น
“ใช่แล้ว ต้องตรวจสอบว่ามันถูกหลอมมานานเท่าไหร่แล้ว!” คนอื่นๆหลายคนเห็นพ้อง
หากเม็ดยาถูกหลอมโดยพานลั่วหลิงจริง เมื่อรวมกับกระแสเวลาที่ถูกเร่งโดยห้องหลอมแล้วอายุของเม็ดยาก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเกินสามปี เพราะงั้นถ้าอายุของเม็ดยาเกินล่ะก็มันจะต้องเป็นเม็ดยาที่ถูกหลอมด้วยมือผู้อื่น
“ขอให้มีการตรวจสอบอายุของเม็ดยาเพื่อความยุติธรรม!”
“เพื่อความยุติธรรม!”
“เพื่อความยุติธรรม!”
ผู้คนเริ่มส่งเริ่มตะโกนตามกันทีละคน บางคนรู้สึกอยากให้การประลองโปร่งใสจริงๆในขณะที่บางคนทําเพื่อ อย่างเห็นการแสดงที่น่าตื่นเต้นเท่านั้น
สีหน้าของหยวนถงกวางกลายเป็นน่าเกลียดและมืดมน
เขามีสถานะเป็นถึงหลานของผู้อาวุโสแห่งหอคอยโอสถบรรพกาล กับเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ทําไมถึงจัดการไม่ ได้กัน?
แค่จะให้คนของตนเองได้รับอันดับหนึ่งทําไมมันถึงได้ยากเย็นนัก?
“ปัง” ทันใดนั้นเองประตูห้องหลอมก็ถูกเปิดออกอีกครั้งและหลินหย่งชางก็ก้าวเดินออกมา
เขาโยนเม็ดยาสีแดงไปยังกรรมการนักปรุงยาอย่างไม่แยแส
“เม็ดยาพิภพอัคคีสีชาด!” กรรมการนักปรุงยาของหลินหย่งชางรับเม็ดยาเอาไว้และเปลี่ยนสีหน้าอย่างรวดเร็ว เพราะเม็ดยาชนิดนี้ก็เป็นเม็ดยาสี่ดาวเหมือนกัน
“ว่าไงนะ!”
“เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!”
ทุกคนอุทานออกมา พวกรู้สึกหวาดผวากับเหตุการณ์ตรงหน้าจนลืมเรื่องการตรวจสอบเม็ดยาของพานลั่วหลิงไปชั่วขณะ
“ส่วนคุณภาพ… อยู่ในระดับกลาง!”
เมื่อประโยคนี้ถูกล่าวออกมาเสียงเอะอะก็ดังยิ่งขึ้นไปอีก
คุณภาพระดับกลาง
ถึงแม้เซียเล่อจาง นักปรุงยื่อหยางและคนอื่นๆจะหลอมเม็ดยาสี่ดาวได้แต่คุณภาพก็อยู่ที่ระดับต่ําเท่านั้น ซึ่งนี่เป็นเรื่องธรรมดาเป็นอย่างมาก ใครกันจะหลอมเม็ดยาคุณภาพระดับกลางได้ทันทีที่บรรลุเป็นนักปรุงยางดาว?
แต่ทว่าหลินหย่งชางผู้นี้กลับเป็นข้อยกเว้น!
ไม่สิ… ไม่มีใครเป็นข้อยกเว้นได้ทั้งนั้น การที่คนผู้นี้สามารถหลอมเม็ดยาสี่ดาวคุณภาพระดับกลางได้มีความ เป็นไปได้อยู่ข้อเดียว
นั่นคือเขาเป็นนักปรุงยาสี่ดาวอยู่แล้ว!
พระเจ้าช่วย… เขายังเยาว์วัยอยู่มากแท้ๆ
เพลิงชีวิตนั้นไม่สามารถหลอกลวงกันได้ หลินหย่งชางผู้นี้เพิ่งจะมีอายุเพียงหนึ่งร้อยล้านปีเป็นอย่างมากเท่านั้น แต่เขากลับบรรลุเป็นนักปรุงยาสี่ดาวแล้ว
น่าอัศจรรย์… ช่างน่าอัศจรรย์!
ทุกคนมองไปยังหลินหย่งชางด้วยความย่าเกรง ปรมาจารย์นักปรุงยาสี่ดาวที่อายุน้อยขนาดนี้ แต่กลับสามารถหลอมเม็ดยาให้มีคุณภาพระดับกลางได้คู่ควรแล้วที่จะได้รับการเลื่อมใส
หลินหย่งชางเผยรอยยิ้ม ตอนนี้สิ่งที่เหลือคือรอให้หลิงฮันออกมาเท่านั้น
ซึ่งก็บังเอิญเป็นอย่างมากที่ทันใดนั้นประตูห้องหลอมเม็ดยาห้องสุดท้ายก็เปิดออกพอดี และหลิงฮันก็ก้าวเดินออกมา
สภาพของเขาดูมอมแมมเล็กน้อยเพราะเสื้อผ้าถูกปกคลุมไปด้วยขี้เถ้าสีดําจากเตาหลอมที่ระเบิด
“หลิงฮัน เจ้าหลอมเม็ดยาอะไร?” หลินหย่งชางเอ่ยถาม เขาเตรียมพร้อมที่จะเล่นงานหลิงฮันเต็มที่
หลิงฮันช่าเลืองมองและกล่าว “จะรีบร้อนไปทําไม เจ้าเป็นกรรมการงั้นรึ?”
เมื่อถูกตอกหน้าใบหน้าของหลินหย่งชางก็ขึ้นสีด้วยความโกรธ แต่เขารู้ว่าตนเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลิงฮัน เพราะงั้นจึงไม่ลงมือแส่หาความอัปยศให้ตัวเองและทําเพียงจ้องมองหลิงฮันอย่างแค้นเคือง
หลิงฮันไม่แยแสต่อหลินหย่งชางและยื่นมือขวาออกมาบนฝ่ามือของเขามีเม็ดยาที่ใสกระจ่างดังก้อนผลึกวางอยู่ ตรงกึ่งกลางของเม็ดยาปรากฏร่างของเต่าสีเขียวขนาดเล็กที่ขยับขาทั้งสี่ไปมาราวกับมีชีวิตและต้องการว่ายออกมาจากเม็ดยา
“เม็ดยาเต่าเสวียนชั้นพิภพ!” ทุกคนที่อยู่ใกล้อุทานออกมา
เม็ดยาสี่ดาว… แถมความยากในการหลอมยังไม่ใช่น้อยๆอีกด้วย!