ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - ตอนที่ 709 เข้าเขตหวงห้ามอีกครั้ง (1)

ตำหนักนั้นเคลื่อนที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ครั้งนี้พวกเฟิงเมี่ยเชิงไม่ได้มาเพราะเมืองเย้าขุยเพียงอย่างเดียว ถ้ำใต้ดินเซี่ยงไฮ้สิบสามเมือง ตอนนี้มีสิบสองเมือง เมืองเผ่าพืชปีศาจยังมีห้าแห่ง เมืองราชาห้าแห่งล้วนมีคนเข้าสู่เขตหวงห้าม แต่คนจะมากจะน้อย รอจนรับผู้ฝึกยุทธ์เมืองสุดท้ายแล้วก็ครบห้าสิบคนพอดี

ในตำหนักไม่ได้มีแค่ห้องเดียว ทุกคนต่างรวมตัวกันอยู่ในโถงใหญ่ หลีอันนั้นรู้สึกเบื่อหน่ายอย่างเห็นได้ชัด นั่งอยู่บนบัลลังก์ เอ่ยขึ้นว่า

“มูเฮ่อ พูดเรื่องราชสำนักให้พวกเขาฟังสักหน่อย เข้าไปข้างในแล้วจะได้ไม่ต้องพูดมาก!”

สิ้นเสียงของหลีอัน ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาก็กวาดตามองพวกฟางผิงไปแวบหนึ่ง เอ่ยเสียงดังว่า

“ฟังกันให้ดี! จะพูดแค่ครั้งเดียว เข้าไปในเขตหวงห้ามถึงราชสำนักแล้วไม่ฟังให้ชัดเจน ตายยังจะไม่รู้ว่าตายยังไง อย่าโทษว่าข้าไม่บอกให้ชัดเจนละกัน! เขตหวงห้ามมีสี่ราชสำนักใหญ่ ราชสำนักเผ่าปีศาจคงไม่พูดถึงแล้ว นอกเหนือจากนี้ยังมีราชสำนักเทียนจื่อและเทียนมิ่ง ภายใต้ราชสำนักเขตหวงห้ามมีสามสิบหกราชวงศ์ มีเหนือราชาควบคุมอยู่ถึงคู่ควรให้เรียกว่าราชวงศ์! ทั้งระดับเดียวกับราชวงศ์คือสำนักเทพ! เขตหวงห้ามมีสำนักจำนวนนับไม่ถ้วน สำนักเทพก็มีเหนือราชาควบคุมอยู่เช่นกัน! ภายในราชสำนักเทียนจื่อมีสำนักเทพแปดฝ่าย อยู่ใต้สิบสองราชวงศ์”

ฟางผิงเผยสีหน้าเรียบเฉย ในใจกลับอยากถามว่า เหนือราชาของสำนักและราชวงศ์พวกนี้นับรวมกับในตำหนักเหนือราชาหรือเปล่า? ถ้าไม่นับ นั่นก็น่ากลัวแล้ว! แม้จะเป็นเหนือราชาที่อยู่ต่ำสุด นี่ก็เป็นยอดฝีมือขั้นเหนือราชากว่ายี่สิบคนแล้ว แต่ถ้ำใต้ดินพวกนี้โหดเหี้ยมป่าเถื่อน ฟางผิงไม่อยากออกหน้าทำตัวเด่น ป้องกันไม่ให้ถูกพัวพัน ดีที่แม่ทัพมูเฮ่อคนนี้เอ่ยต่ออย่างรวดเร็ว

“ในราชสำนักมีตำหนักเหนือราชา เหนือราชาในที่นี่ทั้งหมดอยู่ในตำหนักเหนือราชา! ในตำหนักเหนือราชามีเหนือราชาอยู่สี่สิบเก้าคน สำนักเทพและราชวงศ์ก่อตั้งโดยเหนือราชา! เหนือราชาคนอื่น ๆ บางคนบำเพ็ญตบะ บางคนทัศนาจรในแดนเทพ ตำหนักเหนือราชาไม่สนใจเรื่องทางโลก ราชสำนักปกครองโดยเจ้าแห่งราชสำนัก เมืองใต้อาณัติมีนับไม่ถ้วนในแดนเทพ หรือก็คือเขตหวงห้าม ในสายตาของพวกเจ้าเมืองไม่ได้เหมือนกับเขตแดนข้างนอก ไม่ว่าเมืองอะไรก็เรียกว่าเมืองราชาไปหมด!”

แม่ทัพขั้นเจ็ดคนนี้เผยท่าทีดูแคลนอยู่บ้าง เอ่ยว่า

“ภายในราชสำนัก เมืองจักรพรรดิมีแค่แห่งเดียว เมืองเทียนจื่อ! ต่ำกว่าเมืองจักรพรรดิถึงจะเป็นเมืองราชา เจ้าเมืองเมืองราชาล้วนเป็นยอดฝีมือระดับแม่ทัพสวรรค์ ประชากรเกินสิบล้าน นี่ถึงจะเรียกว่าเมืองราชาอย่างแท้จริง! เมืองราชาภายใต้ราชสำนักมีสามร้อยหกสิบแห่ง…”

ฟางผิงใจไหววูบในใจ อย่างน้อยมียอดฝีมือขั้นเก้าสามร้อยหกสิบคน แข็งแกร่งอย่างที่คาด! ประชากรสิบล้านคนถึงจะเป็นเมืองราชา งั้นอย่างน้อยก็มีประชากรสามพันหกร้อยล้านคน

แม่ทัพมูเฮ่อเอ่ยต่อว่า

“ต่ำกว่าเมืองราชา ประชากรหนึ่งล้านคน ยอดฝีมือระดับสูงนั่งรักษาการณ์ เรียกว่าเมืองหลัก! เมืองหลักภายใต้การปกครองของราชสำนักเกินกว่าหนึ่งพันแห่ง! เมืองเล็กอื่น ๆ ที่ไม่อยู่ในจุดเดียวกับเมืองใหญ่ แบ่งอยู่ใต้อำนาจเมืองหลัก เมืองราชา…”

ฟางผิงก่นด่าในใจ ตอนแรกที่จางเฮ่อพูดไว้เชื่อไม่ได้จริงๆ ด้วย เมืองหลักเกินกว่าพันแห่ง! อย่างน้อยประชากรมีกว่าหนึ่งพันล้านคนแล้ว ประชากรเมืองราชาและเมืองหลักอย่างน้อยมีห้าพันล้าน นี่ยังไม่นับรวมกับเมืองเล็ก ๆ พวกนั้น รวมถึงประเภทอย่างหมู่บ้านที่กระจัดกระจาย ยังมีเมืองจักรพรรดิอีก เกรงว่าประชากรจะมากกว่านั้น คำนวณแล้วอย่างน้อยต้องหลายเท่าตัว ประชากรชนบทและในเมืองน่าจะสัดส่วนหนึ่งต่อหนึ่งได้สินะ? หนึ่งหมื่นล้าน… แค่ราชสำนักเทียนจื่อแห่งเดียว ประชากรก็เป็นหมื่นล้านคนแล้วว่ะ! จางเฮ่อเจ้าหมอนั่นกลับพูดว่า ทั้งเขตหวงห้ามประชากรประมาณหนึ่งหมื่นล้านคนเท่านั้น ไร้สาระสิ้นดี สี่ราชสำนักใหญ่ ราชสำนักพืชปีศาจและสัตว์ปีศาจล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์ สองราชสำนักใหญ่น่าจะไม่ต่างกันมาก งั้นก็สองหมื่นล้านแล้ว ราชวงศ์นับรวมหรือยัง? สำนักเทพนับเข้าไปหรือยัง? ถ้ายังไม่ได้นับ งั้นเพิ่มราชวงศ์และสำนักเข้าไป… คำนวณคร่าว ๆ อย่างน้อยประชากรเขตหวงห้ามอยู่ที่สามหมื่นล้านคน!

หนึ่งหมื่นล้าน… สามหมื่นล้าน… ฟังดูเหมือนไม่ได้แตกต่างมากเท่าไหร่ แต่ประชากรเพิ่มขึ้นมาหลายเท่าตัว คนมากนั่นหมายถึงยอดฝีมือก็มากตาม

ฟางผิงพยายามคำนวณอย่างรอบคอบ ขั้นเก้าในราชสำนักพืชปีศาจไม่ต่ำกว่าห้าร้อยคน ส่วนขั้นเจ็ดขั้นแปดบางทีอาจแตะถึงระดับหนึ่งหมื่นคน เขตแดนข้างนอกหนึ่งร้อยแปดแห่ง เมืองนับพันแห่งไม่นับเผ่าปีศาจ เจ้าเมืองขั้นเก้ากว่าพันคนแล้ว! ขั้นเก้าในเขตหวงห้ามคงไม่น้อยกว่าเขตแดนข้างนอก มีแค่ต้องมากกว่าเท่านั้น ขั้นเก้าราชสำนักพืชปีศาจเกินกว่าห้าร้อยคนก็เป็นเรื่องปกติ

คำนวณแบบนี้แล้ว ฟางผิงก็รู้สึกอับจนหนทางอย่างถึงที่สุด ความแตกต่างมากเกินไปแล้ว ฝั่งมนุษยชาติ ยอดฝีมือขั้นเก้าในการจัดอันดับมีประมาณสองร้อยคนเท่านั้น รวมกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์บางส่วนและคนไม่ได้อยู่ในคำนวณก็รวมเป็นสามร้อยคนได้ ถ้ำใต้ดินล่ะ? เขตหวงหามรวมกับเขตแดนข้างนอก ขั้นเก้ามนุษย์ของถ้ำใต้ดินอย่างน้อยอยู่ที่สองพันคน ไม่นับรวมเผ่าปีศาจ ถ้านับรวมคำนวณอย่างต่ำน่าจะสี่ห้าพันได้ ไม่แปลกใจที่คนของเขตหวงห้ามพวกนั้นเสียขั้นเก้าไปหลายคนก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ทางเทียนหนานขั้นเก้าตายในสงครามเป็นกองใหญ่ ถ้ำใต้ดินต้องห้ามก็เหมือนกัน ผลปรากฏว่ายอดฝีมือเหนือราชาพวกนั้นเหมือนไม่ได้สนใจเท่าไหร่ จำนวนของยอดฝีมือขั้นเก้ามากกว่าขั้นเจ็ด ขั้นแปด และขั้นเก้าของมนุษยชาติรวมกันซะอีก

‘เจอขั้นเก้าได้ทุกหนทุกแห่งจริงๆ!’ ฟางผิงคำนวณในใจ ก่อนจะกระจ่างแจ้งขึ้นมา เขตหวงห้ามขนาดใหญ่เกินไป! เทียบได้กับหกร้อยเท่าของประเทศจีน ประเทศจีนร้อยปีมานี้บ่มเพาะขั้นเก้าได้สี่สิบถึงห้าสิบคน หากเขตหวงห้ามยึดตามการคำนวณนี้ งั้นยอดฝีมือขั้นเก้าก็น่าจะมีหลายหมื่นคน หากคำนวณตามเวลาอีก ประเทศจีนบ่มเพาะมาร้อยปี อีกฝ่ายประมาณพันปี คำนวณเป็นสิบเท่า งั้นขั้นเก้าก็ต้องมีหลายแสนคน!

ตอนนี้คำนวณดูแล้ว… ฟางผิงลอบดูแคลนในใจ อ่อนแอจริงๆ เขาไม่ได้สนใจฐานของประชากร ถ้ำใต้ดินนั้นอ่อนแอจริงๆ สภาพแวดล้อมในการฝึกวิชาดีขนาดนี้ พื้นที่ใหญ่ขนาดนี้ ใช้เวลานานขนาดนี้ นึกไม่ถึงว่าจะมีขั้นเก้าแค่ไม่กี่พัน ไม่อ่อนแอก็แปลกแล้ว ก่อนหน้านี้ยังคิดว่ามีเยอะ ตอนนี้คิดดูแล้ว คนของถ้ำใต้ดินไร้ประโยชน์อย่างแท้จริง

ระหว่างที่ฟางผิงดูแคลน แม่ทัพมูเฮ่อไม่อาจรู้ความคิดของเขา เอ่ยต่อไปว่า

“ครั้งนี้พวกเจ้าเข้าสู่แดนเทพ จะไปรวมตัวกับอัจฉริยะของเขตแดนอื่น ๆ! ราชสำนักไม่ได้ห้ามพวกเจ้าเข้าสู่ราชวงศ์หรือสำนัก ถึงกระทั่งเข้าสู่เมืองราชาบางส่วน ตอนแรกผู้ชักนำของพวกเจ้าเป็นแค่ยอดฝีมือระดับแม่ทัพเท่านั้น ครั้งนี้องค์ชายทั้งสองมาถึงเขตแดนเจ็ดทางใต้ก็เป็นวาสนาของพวกเจ้ารวมกัน! ถ้าโชคดีบางทีพวกเจ้าอาจได้เข้าไปในเมืองจักรพรรดิ! รอผ่านเขาสกัดสมุทรไปแล้ว พวกเจ้าต้องครุ่นคิดให้ดีควรจะเลือกไปที่ไหน ราชวงศ์และสำนักเทพอาจไม่ได้ดีกว่าเมืองราชาเสมอไป สำนักเทพก็อาจไม่ได้แข็งแกร่งกว่าสำนักเล็ก ๆ บางแห่งเสมอไปเช่นกัน เพราะพวกเจ้าไปสำนักเทพบางทีอาจจะเป็นได้แค่บ่าวรับใช้ ไปราชวงศ์บางทีอาจจะถูกเรียกเข้ากองทัพกลายเป็นทหาร… อยู่ที่พวกเจ้าเลือกเองแล้ว! อีกอย่าง ตอนนี้ราชสำนักสร้างสถานศึกษาหลวงขึ้นมาแล้ว หากโชคดีบางทีพวกเจ้าอาจสามารถเข้าสู่สถานศึกษาหลวงได้…”

ฟางผิงแววตาวูบไหว หลีอันเหมือนจะเห็นเขา หลีอันที่ไม่ได้พูดมาโดยตลอดจึงเอ่ยขึ้นว่า

“คนอื่น ๆ อาจไม่แน่ชัดเท่าไหร่ เมืองเย้าขุยน่าจะรู้จักดี คู่ต่อสู้ที่พวกเจ้าเผชิญหน้าก็มาจากสถานศึกษาแห่งหนึ่งที่ชื่อว่ามหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้! สถานศึกษา… นี่คือสถานที่ฝึกวิชาที่เสด็จพ่อจัดเตรียมขึ้นมาในช่วงหลายปีมานี้ สถานศึกษานั้นคล้ายคลึงกับสำนัก กลับไม่ได้คล้ายกันจนเกินไป สำนักนั้นเป็นความสัมพันธ์ของลูกศิษย์กับอาจารย์คนหนึ่ง ถ่ายทอดเพียงเส้นทางเดียว คนหนึ่งกราบไใหว้อาจารย์เพียงคนเดียว… แต่สถานศึกษา อาจารย์ไม่จำเป็นต้องคนเดียวกัน เจ้ามีความสามารถสามารถกราบไใหว้อาจารย์ได้นับไม่ถ้วน อาจารย์ของสถานศึกษาไม่มีอำนาจในการสั่งพวกเจ้าเช่นกัน พวกเจ้าฟังแค่คำสั่งของราชาเท่านั้น!”

ฟางผิงใจเต้นตึกตัก นี่คือเจ้าแห่งราชสำนักกำลังบ่มเพาะลูกหลานสายตรงของตัวเอง? นี่คือความคิดแรกของเขา! สถานศึกษาฟังดูเหมือนเป็นการปฏิรูปเลียนแบบมนุษยชาติ ในความเป็นจริงฟางผิงคิดว่า เป็นการเลี้ยงอำนาจของเจ้าแห่งราชสำนักมากกว่า บ่มเพาะใต้ปีกของตัวเอง ราชสำนักใหญ่เกินไป เหนือราชามากเกินไป คนของสำนักเทพ คนของราชวงศ์ ถึงกระทั่งคนของเมืองราชาและเมืองหลักพวกนั้นอยู่ห่างไกลจากเจ้าราชสำนักเกินไป พวกเขาอาจไม่ฟังคำสั่งเสมอไป การปรากฏของสถานศึกษา เกรงว่าก็เพื่อรับเลี้ยงผู้ฝึกยุทธ์อัจฉริยะพวกนี้ ให้พวกเขาทำประโยชน์เพื่อเจ้าแห่งราชสำนัก

ฟางผิงครุ่นคิดเรื่องพวกนี้ ด้านข้างเฟิงเมี่ยเชิงกลับเอ่ยอย่างเรียบนิ่ง

“ไม่ใช่แค่สถานศึกษาหลวง หลายปีมานี้ในเมืองจักรพรรดิยังมีสถานศึกษาปรากฏตัวอีกหลายแห่ง ตระกูลเฟิงของข้าก็สร้างสถานศึกษาขึ้นมาหนึ่งแห่ง เปิดรับผู้ฝึกยุทธ์อัจฉริยะจากแดนเทพและเขตแดนต่าง ๆ! ผู้อาวุโสของข้าคือยอดฝีมือระดับเหนือราชา บางครั้งก็จะเข้ามาแนะนำเส้นทางในสถานศึกษา แน่นอนว่าคนไร้ประโยชน์เข้าสถานศึกษาไม่ได้อยู่แล้ว!”

เมื่อคำพูดนี้ออกมา ทุกคนก็ใจสั่นคลอนอย่างยิ่ง