ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - ตอนที่ 680-2 สยบหนึ่งถ้ำใต้ดิน (2)

กระทรวงศึกษาธิการ ไม่นานจางเทาก็ได้รับรายงานจากมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ ไม่ใช่แค่รายงาน รวมถึงคำพูดนั้นของหลิวพั่วหลูด้วย

“ตาเฒ่านี้ทะลวงถึงขั้นแปดกลับแข็งกร้าวขึ้นมาแล้ว ยังจงใจตบหน้าฉันอีก…” จางเทาส่ายหัวด้วยรอยยิ้ม

เขาและหลิวพั่วหลูอยู่รุ่นราวคราวเดียวกัน อายุห่างกันไม่มาก เขาอายุยังไม่ถึงเก้าสิบ หลิวพั่วหลูประมาณแปดสิบปีแล้วเหมือนกัน ตอนที่ยังอายุน้อยเขาก็ยังคงคลุกคลีกันอยู่บ้าง นึกไม่ถึงว่าเจ้าคนปากแข็งพูดไม่เก่งนี้ ตอนนี้กลับรู้จักส่งเสียงของตัวเองแล้ว

“เฮ้อ เรื่องที่เกี่ยวกับครอบครัว ความกังวลก็มากขึ้นแล้ว” จางเทาถอนหายใจ บางเรื่องเขาจะไม่รู้ได้ยังไง หลังจากสงครามถ้ำใต้ดินต้องห้าม เขาก็ได้ค้นพบปัญหา คนที่ไม่รู้ย่อมไม่กลัวอะไร

หลายปีก่อนทุกคนต่างไม่รู้อะไร ล้วนเป็นนักเดิมพัน สนใจแค่ความเป็นและความตาย การแข่งขันแลกเปลี่ยนมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ครั้งแรกเพื่อทรัพยากรไม่กี่พันล้าน นักศึกษาที่เพิ่งอยู่ขั้นหนึ่งพวกนั้น ใช้สังเวียนมาต่อสู้ตัดสินความเป็นความตาย ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่งกลุ่มหนึ่งต่อสู้แลกเปลี่ยนจนออกรสออกชาติ ทุกคนไม่ได้ต่อสู้เพื่อตัวเอง ไม่ได้ต่อสู้เพื่อชื่อเสียง!

บางคนพ่ายแพ้น้ำตานองหน้า ไม่ใช่เพราะว่าแพ้ให้คนอื่น แต่เพราะสูญเสียทรัพยากร ทำให้มหาวิทยาลัยพลาดรางวัล ปรมาจารย์เฒ่าของมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้พูดกระตุ้นจนทำให้คนเลือดร้อนขึ้นมา ไม่มีทรัพยากรคนชราอย่างพวกเขาจะไปช่วงชิงเอง! กล้าต่อสู้! ต้องต่อสู้! ไม่หวั่นเกรงสงคราม! นี่ก็คือมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้!

แต่วันนี้ เพื่อทรัพยากรไม่กี่พันล้านอย่างมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้นี้ ยังจะสามารถต่อสู้อย่างดุเดือดเหมือนตอนแรกได้หรือไง? อย่าพูดว่าไม่กี่พันล้านเลย หลายหมื่นล้านหลายล้านล้านก็อาจจะไม่แน่เสมอไป

ตอนนี้ปรมาจารย์ของมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ ยังกล้าพูดว่าจะบุกไปส่วนลึกของถ้ำใต้ดินตามลำพัง ช่วงชิงทรัพยากรมูลค่าไม่กี่พันล้านอีกหรือเปล่าล่ะ? เกรงว่าคงจะน้อยเหมือนกัน!

“รู้มาก ข้อจำกัดก็มากแล้ว” จางเทาถอนหายใจเบาๆ

ด้านข้าง หวังชิงไฮ่เอ่ยว่า
“รัฐมนตรี หลิวพั่วหลูคิดด้านเดียวเกินไป นี่ไม่ใช่ความรับผิดชอบของคุณ แสวงหาความสงบนั่นเพราะคุณทำใจสละชีวิตของทุกคนไม่ได้ ทั้งเพราะแบบนี้ ผู้ฝึกยุทธ์แต่ละแวดวงจึงนับถือพวกคุณ เพราะพวกคุณมีคุณธรรม มีน้ำใจต่อมนุษย์ มีความเป็นคน…”

จางเทาหัวเราะว่า
“อย่าประจบเลย ไม่ว่าจะประจบยังไง ตระหนักถึงปัญหาได้ยังคงต้องแก้ไข อีกอย่างนายอย่าคิดทำอะไรไม่จริงจัง อยู่ในขั้นแปดไม่ใช่เวลากระชั้นชิดแล้ว ตอนนี้ก็เข้าสู่การหลอมห้าขั้น รีบเข้าสู่ขั้นเก้าเร็วหน่อยเถอะ หากยังไม่เลื่อนขั้นอีก มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้จะนำหน้าพวกเราแล้ว”

หวังชิงไฮ่เอ่ยอย่างกระอักกระอ่วน
“รัฐมนตรี เร็วแบบนั้นได้ที่ไหนกัน ผมเพิ่งจะหลอมห้าขั้น แกนสมองยังไม่ปรากฏออกมา ขั้นเก้าคงยังอีกนาน”

“อย่าดูถูกตัวเองมากเกินไป ความแตกต่างของขั้นเก้าและขั้นแปดอยู่ที่การตื่นรู้ในเส้นทางต้นกำเนิด พยายามหลอมร่างกายห้าขั้นให้เร็วที่สุด ถ้าเป็นไปได้ก็หลอมหกขั้น เข้าสู่ขั้นเก้าน่าจะไม่ใช่เรื่องยากจนเกินไป” จางเทาเอ่ยอีกประโยค “มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้คิดจะสยบหนึ่งถ้ำใต้ดิน นายคิดว่ายังไง?”

“ผม?” หวังชิงไฮ่ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง

“ผมคิดว่าน่าจะทำได้ ตอนนี้ประเทศมีถ้ำใต้ดินทั้งหมดยี่สิบสี่แห่ง เทียนหนานถูกกำราบแล้ว ถ้ำใต้ดินต้องห้ามก็ถูกทำลายแล้ว พูดตามตรงพวกเราต้องเฝ้าระวังแค่ยี่สิบสองแห่ง ถ้ามหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้สามารถควบคุมด้วยตัวเองได้ งั้นก็จะเหลือยี่สิบเอ็ดแห่ง ผมคิดว่าสามารถปรับเปลี่ยนแผนกลยุทธ์ได้”

“รวมถึงหน่วยอู่อัน ผมคิดว่าสามารถดึงกำลังส่วนหนึ่งไปสยบอีกถ้ำใต้ดินได้เหมือนกัน เป็นแบบนี้แล้วแรงกดดันของพวกเราก็จะลดลงมาก อธิการหลิวมีประโยคหนึ่งที่ผมรู้สึกว่ายังมีเหตุผลอยู่ ถ้ำใต้ดินรอมาตั้งหลายร้อยปี เห็นว่าทางเดินจะปรากฏเต็มรูปแบบเร็วๆ นี้ พวกเขาจะเปิดสงครามเต็มรูปแบบก่อนช่วงเวลานั้นจริงๆ หรือไง?

ผมคิดว่าแม้จะทำลายเขตแดนข้างนอกทั้งหมดแล้ว พวกเขาก็อาจไม่เปิดสงครามเต็มรูปแบบกับพวกเราในเวลานี้เสมอไป ดังนั้นช่วงเวลาจำเป็นแม้ต้องทำลายล้างถ้ำใต้ดินอีกหลายแห่ง ปัญหาก็ไม่ได้ใหญ่เท่าไหร่”

ระหว่างที่พูดหวังชิงไฮ่ก็เอ่ยต่อว่า
“นอกจากนี้ผู้อำนวยการหนานคิดว่าหน่วยเจิ้นกั้วของหน่วยสืบสวนใช้งานไม่เหมาะสมกับตำแหน่งมาโดยตลอดไม่ใช่หรือไง? หัวหน้าจงก็พูดว่าเธอมักจะถูกดูแคลน… ในเมื่อเป็นแบบนี้ ผมคิดว่าให้หน่วยเจิ้นกั้วเข้าสู่ถ้ำใต้ดิน ควบคุมหนึ่งถ้ำใต้ดินก็ทำได้เหมือนกัน”

“หน่วยเจิ้นกั้ว…” พูดถึงเรื่องนี้จางเทาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “หน่วยเจิ้นกั้วมีไว้เพื่อควบคุมลัทธินอกรีต! รวมถึงปกป้องระเบียบสังคมในแต่ละพื้นที่ ให้หน่วยเจิ้นกั้วเข้าสู่ถ้ำใต้ดิน งั้นลัทธินอกรีตจะทำยังไง? ตอนนี้ลัทธินอกรีตถ่อมตัวขนาดนี้ มีส่วนเกี่ยวข้องกับการคงอยู่ของหน่วยเจิ้นกั้ว”

“รัฐมนตรี! อีกสองสามปีเกรงว่าคงจะเกิดสงครามใหญ่เต็มรูปแบบแล้ว เวลานี้กวาดล้างลัทธินอกรีตให้สิ้นซากไปดีกว่า! ตอนนี้คล้อยหลังจากการพัฒนาของเกมรวมถึงภาพยนตร์บางส่วนที่กำลังจะฉาย ไม่ช้าก็เร็วประชาชนต้องรับรู้เรื่องพวกนี้

ตอนที่เปิดเผยอย่างเป็นทางการก็จะเป็นช่วงเวลาที่ผู้คนหวาดหวั่น เวลานี้ลัทธินอกรีตก่อเรื่องอะไรขึ้นมาหน่อยก็ปั่นป่วนจิตใจคนได้ง่ายแล้ว ควรจะถือโอกาสในตอนนี้กำจัดลัทธินอกรีตให้ราบคาบ!”

“กวาดล้างลัทธินอกรีต…” จางเทาเคาะโต๊ะเบาๆ ผ่านไปสักพักจึงเอ่ยว่า “การคงอยู่ของลัทธินอกรีตนายก็เข้าใจดี สาเหตุมีหลายอย่าง อย่างแรกเพื่อฝึกประสบการณ์ผู้ฝึกยุทธ์รุ่นใหม่…”

“ตอนนี้ถ้ำใต้ดินต้องห้ามและถ้ำใต้ดินเทียนหนานก็ฝึกได้เหมือนกัน” รัฐมนตรีหวังเอ่ยทันที “อีกอย่างตอนนี้ลัทธินอกรีตก็ฉลาดขึ้นแล้ว หาตัวยากกว่าเมื่อก่อนซะอีก”

“นี่กลับเป็นเรื่องจริง แต่การคงอยู่ของลัทธินอกรีตยังมีเหตุผลอยู่ รวมถึงขจัดคนบางกลุ่มที่ตั้งตัวเป็นปรปักษ์กับมนุษย์” จางเทาเอ่ยเสียงเบา

“ตอนนี้มนุษย์แต่ละประเทศภาพรวมยังคงปรองดองกัน มีเป้าหมายเดียวกัน แม้ว่าจะมีความขัดแย้งอยู่บ้าง ปกติจะพูดต่อสาธารณะโดยตรง เพราะทุกคนต่างรู้ถึงภัยพิบัติที่พวกเรากำลังเผชิญหน้าอยู่ แต่คนก็มีความเห็นแก่ตัว ขึ้นชื่อว่าคนย่อมมีความคิดของตัวเอง มีความหลากหลายความคิดร้อยแปดพันเก้า การคงอยู่ของลัทธินอกรีตดึงตัวคนที่มีเจตนาไม่ดีบางส่วนออกไปเช่นกัน ทำให้สภาพแวดล้อมโดยรวมใสสะอาดขึ้น ตอนนี้ทำลายลัทธินอกรีต…”

รัฐมนตรีหวังเงียบไปพักหนึ่ง ยังคงเอ่ยว่า
“ผมยังกลัวว่าจะดูแลไม่ทั่วถึงอยู่ดี แม้เรื่องราวหลักๆ ผมจะไม่รู้ แต่ผมรู้ว่าแม้จะเป็นคุณก็ไม่ได้เข้าใจลัทธินอกรีตทั้งหมด ช่วงเวลาสำคัญลัทธินอกรีตถูกกวาดล้างได้จริงๆ หรือเปล่า?

ช่วงเกิดสงครามใหญ่ ลัทธินอกรีตก็คือปัจจัยที่ไม่แน่นอน ปัจจัยที่ไม่แน่นอนอย่างมาก หากคนที่รู้เรื่องบางคนเกิดเหตุไม่คาดฝัน ลัทธินอกรีตอาจจะหลุดจากการควบคุมในชั่วพริบตา รัฐมนตรีคุณมั่นใจได้ยังไงว่าลัทธินอกรีตจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้?

อีกอย่าง หากถึงช่วงเวลานั้นจริงๆ เผชิญหน้ากับภัยพิบัติ ตอนนี้ดูเหมือนเป็นคนของพวกเรา ถึงเวลานั้นยังเป็นคนของพวกเราจริงๆ หรือเปล่า? ช่วงเวลาความเป็นความตาย คุ้นชินที่จะก้มหัวนอบน้อม ผ่านไปแบบนี้เป็นปีๆ ผ่านไปแบบนี้เป็นรุ่นๆ ยังสามารถไว้ใจได้อย่างนั้นเหรอ? ผู้ฝึกยุทธ์นอกรีตเคยเห็นคาวเลือดมาก่อน ทั้งยังเป็นเลือดของผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์และคนทั่วไป…”

จางเทายกมือหยุดว่า
“นายคิดมากเกินไปแล้ว อย่าคิดอะไรฟุ้งซ่าน การคงอยู่ของลัทธินอกรีตพวกเราคุ้นเคย ทั้งเข้าใจสถานการณ์บางอย่าง แต่ในนั้นยังมีเรื่องราวตื้นลึกหนาบางที่นายไม่เข้าใจ ในลัทธินอกรีตมีคนของพวกเราอยู่ แต่ไม่ใช่เป็นผู้ควบคุมอย่างแท้จริง…”

จางเทาเอ่ยเสียงเบา
“หากเป็นผู้ควบคุมอย่างแท้จริง ลัทธินอกรีตคงไม่มีการคงอยู่อีกแล้ว รวมตัวกันหว่านแหจับในครั้งเดียวก็จบแล้ว แต่ลัทธินอกรีตยังมีบุคคลสำคัญอยู่บางส่วน พวกเราไมอาจเข้าใจ คนพวกนี้ถึงขั้นไม่เปิดเผยหน้าตา สาเหตุที่เก็บลัทธินอกรีตไว้อยู่เรื่อยมาเกี่ยวข้องกับจุดนี้เหมือนกัน…”

หวังชิงไฮ่เอ่ยอย่างแปลกใจอยู่บ้าง “เจ้าลัทธินอกรีตไม่ใช่คนของพวกเราสินะ?”

จางเทาหมดคำพูด เอ่ยอย่างปวดหัวอยู่บ้าง
“ไร้สาระ! หากเจ้าลัทธิเป็นคนของพวกเรา ยังจะมีเรื่องลอบฆ่าคนทั่วไปเกิดขึ้นได้หรือไง? นายพัฒนาสมองยังไงกัน?

อีกอย่าง ลัทธินอกรีตยังค่อนข้างซับซ้อน เขาไม่ได้ก่อตั้งขึ้นจากลัทธิเดียว แต่รวบรวมหลายสิบลัทธิ บางลัทธิมีต้นกำเนิดจากประเทศจีน บางลัทธิมาจากยุโรป บางลัทธิก็มาจากทวีปอื่นๆ หลายสิบลัทธินี้ถึงรวบรวมเป็นลัทธินอกรีต

เจ้าลัทธิน่าจะเป็นผู้ถูกเลือกจากแต่ละลัทธิ คนของพวกเราอันที่จริงควบคุมแค่หนึ่งลัทธิ แน่นอนว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งอื่นก็คงจะควบคุมสถานการณ์บางอย่างเหมือนกัน แต่ลัทธินอกรีตก็คือลัทธินอกรีต ยอดฝีมือที่ถูกล่อลวงพวกนั้นไม่ได้ปัญญาอ่อนเหมือนกัน หากเป็นฝั่งของรัฐบาลจริงๆ ไม่ใช่ว่าจะล่มสลายไปนานแล้ว ยังจะสามารถอยู่ถึงตอนนี้ได้หรือไง?”

รัฐมนตรีหวังยิ้มอย่างขื่นขม
“ผมยังคิดว่าลัทธินอกรีตไม่ได้อยู่ในการควบคุมของพวกเราซะอีก พูดแบบนี้ก็ยิ่งไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ทำลายไปจะดีกว่า!”

จางเทาส่ายหัวว่า
“ยาก! อันที่จริงพวกลัทธินอกรีตที่อยู่ระดับล่างระดับกลางบางส่วน แม้จะทำเรื่องเลวร้ายนั่นก็อยู่ในข้อจำกัด หลักๆ ยังเป็นลัทธินอกรีตระดับสูง ลัทธินอกรีตระดับสูงมียอดฝีมือไม่น้อย ยังไงก็กระจัดกระจายอยู่ทั่วโลก ตอนนี้น่าจะมีลัทธิทั้งหมดประมาณสิบแปดลัทธิ บางทีอาจจะมีมากกว่านั้น แน่นอนว่าลัทธิบางส่วนไม่มีกระทั่งระดับสูง แต่ในสิบแปดลัทธิยังคงมียอดฝีมืออยู่ แม้จะถูกฆ่าไปไม่น้อยแล้ว แต่ขั้นเจ็ดขั้นแปดต่างพบเห็นได้ยาก”

“ขึ้นชื่อว่าเป็นองค์กรที่แพร่กระจายไปทั่วโลก จะมียอดฝีมือเล็กน้อยแค่นี้ได้ยังไง ตอนแรกเพื่อฆ่าฟางผิงที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลางคนหนึ่ง ยังส่งยอดฝีมือระดับสูงมาจำนวนมาก ในความเป็นจริงอาจยังมีมากกว่านี้

เมื่อก่อนยังดีเพราะทางเข้าถ้ำใต้ดินมีน้อย ผู้ฝึกยุทธ์มีน้อย แม้สาวกลัทธินอกรีตจะมีความคิดก็ไม่กล้าลงมืออย่างหุนหันพลันแล่น สาวกลัทธินอกรีตมีจำนวนไม่มาก ยากที่จะบ่มเพาะออกมา แต่ตอนนี้ทางเข้าถ้ำใต้ดินเยอะขึ้นแล้ว พวกเขาไม่ได้ควบคุมทางเข้าถ้ำในประเทศจีน แต่ประเทศอื่นก็พูดยากแล้ว นี่จึงเป็นสาเหตุที่ตอนนี้ฉันยังไม่คิดจะแพร่เผยเคล็ดวิชาฝึกแกนสมองออกไป กลัวว่าจะส่งต่อให้สาวกลัทธินอกรีต…”