ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - ตอนที่ 675-3 บรรยากาศไม่ดี (3)
“เวรเอ๊ย!”
“เหล่าจางจะทำอะไร!”
ในม่านพลังงานกลายเป็นรูปร่างของห้องเล็กๆ ฟางผิงเอ่ยอย่างโมโห
“นี่จะทำอะไร? คิดจะแตกหักกันไปข้างแล้วใช่ไหม! โมโหเกินไปแล้ว!”
“เอาน่า!” ตาเฒ่าหลี่นั่งขัดสมาธิลง มองไปรอบๆ เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า
“สภาพแวดล้อมไม่เลว สถานที่นี้ดีไม่น้อย เธอเทของเหลวพลังงานในร่างออกมายังไม่กระจัดกระจายด้วยซ้ำ หลังจากนี้ก็ฝึกวิชาในนี้เถอะไม่ได้แย่อะไร ห้องที่หลอมรวมโดยขั้นสุดยอดถือเป็นของล้ำค่า เทียบกับห้องแหล่งพลังงานยังแข็งแกร่งกว่า สามารถทำให้ใช้พลังงานเกิดประโยชน์สูงสุดได้
ตัวแทนพลังจิตใจของเธอได้รับความเสียหายรีบซ่อมแซมซะ ส่วนแกนสมองก็พยายามฝึกให้เร็วที่สุด เธอเร็วกว่าคนอื่นหนึ่งก้าว กำหนดตำแหน่งแกนสมองก่อน เวลานี้คือช่วงเวลาทองของการฝึกวิชา อย่าสิ้นเปลืองเวลาเลย”
ระหว่างที่ตาเฒ่าหลี่พูดก็เอ่ยต่อว่า
“เรื่องของมหาวิทยาลัยไม่จำเป็นต้องกังวลใจ ตอนนี้ไม่ขาดแคลนทรัพยากร จำเป็นต้องให้เธอใส่ใจหรือไง มหาวิทยาลัยเปิดทำการมาหกสิบกว่าปีแล้ว ไม่ถึงขั้นเรื่องแค่นี้ก็จัดการไม่ได้หรอก”
“แต่ว่า…” ฟางผิงเอ่ยอย่างอัดอั้นตันใจ
“แต่ถ้าเขาจะขังพวกเราไว้นานแค่ไหนล่ะ? ผมหลอมกะโหลกเสร็จสิ้นแล้ว พลังจิตใจถึงสามพันเฮิรตซ์ บางทีผมอาจจะสามารถชักนำไขกระดูกได้โดยตรง หลอมร่างทองสำเร็จรวดเดียว ก้าวสู่ขั้นร่างทอง! ผมคิดว่าใช้เวลาไม่นานเท่านั้น นี่หากขังหลายเดือนงั้นผม…”
ตาเฒ่าหลี่เหนื่อยใจเหมือนกัน สรุปแล้วเธอสนใจแค่เรื่องนี้! เธอกำลังจะทะลวงขั้นแปดแล้ว เป็นยอดฝีมือร่างทอง ยอดฝีมืออรหันต์! เวลานี้เธอยังมีใจคิดจะอวดต่อหน้าคนอื่นอีก?
เขาคิดอะไรฟางผิงกระจ่างใจเช่นกัน ลอบนินทาอยู่ในใจ อย่าพูดถึงผม คุณก็เหมือนกันนั่นแหละ ผมฝึกวิชาทะลวงด่านได้ก็ต้องทำให้คนอื่นรู้อยู่แล้ว ฮ่าๆ คนเดียวไม่สู้ทุกคนร่วมดีใจด้วย อีกอย่างผมก็ทำเพื่อสร้างขวัญกำลังใจ นอกจากนี้สงครามใหญ่ครั้งนี้ผมฆ่าขั้นเก้าไปสองคน ผมยังไม่ทันประกาศให้ใครรับรู้ด้วยซ้ำ
นึกถึงตรงนี้ จู่ๆ ฟางผิงก็ทุบตีกำแพงที่แข็งตัวอย่างบ้าคลั่ง ไม่นานจางเทาก็ส่งเสียงอย่างหงุดหงิดว่า
“จะทำอะไร!”
“ผมมีเรื่องจะส่งมอบนิดหน่อยรัฐมนตรี ให้ฉินเฟิ่งชิงเข้ามาที ผมอยากให้คุณช่วยดูด้วย สถานการณ์ของเขาจะจัดการยังไง”
จางเทาได้ยินเขาพูดแบบนั้นกลับไม่ได้พูดอะไร
หลังจากนั้นสักพัก ฉินเฟิ่งชิงก็เดินเข้าโถงมาพร้อมกับไข่ทองและต้นไม้บนหัว เห็นฟางผิงและหลี่ฉางเซิงถูกขังไว้ในห้องโปร่งใส ฉินเฟิ่งชิงก็ตกตะลึงไป นี่จะทำอะไร?
ฟางผิงไม่สนใจเขา ตอนนี้เขาสามารถพูดออกไปข้างนอกได้แล้ว จึงเอ่ยทันที
“รัฐมนตรี สถานการณ์ของเขาต้องทำยังไง?”
จางเทากวาดตามองฉินเฟิ่งชิงไปแวบหนึ่ง หนังตากระตุกเล็กน้อย หลังจากนั้นก็เอ่ยว่า
“ภายในร่างกายมีพลังงานปะปนยุ่งเหยิงมากเกินไป เขาทําแบบนี้ พลังงานยังไม่บริสุทธิ์พอ พลังงานแทบจะตกตะกอนเข้าด้วยกัน…”
เห็นฉินเฟิ่งชิงมองตัวเอง จางเทาก็ถอนหายใจว่า
“อดทนหน่อยเถอะ! ต้องจุดไฟ!”
ฉินเฟิ่งชิงนิ่งอึ้งไป!
“แค่จุดไฟเล็กหน่อย ไฟแห่งพลังงาน! ใช้ของเหลวพลังงานหรือหินพลังงานจำนวนมากเผาเขา! ทำให้พลังงานที่ตกตะกอนสลายไป เผาสิ่งเจือปนออกมาข้างนอกร่างกาย ไม่ต่างอะไรกับคุณสมบัติของเตาหลอมพลังงานมหาวิทยาลัยปักกิ่งเท่าไหร่
แต่บอกเธอไว้ก่อน พลังงานที่สะสมในร่างกายค่อนข้างยุ่งเหยิง สิ่งเจือปนเต็มไปหมด ลูกบอลใหญ่ของเธอดูเหมือนพลังงานเต็มเปี่ยมแต่ยุ่งเหยิงอย่างมาก แผ่นแป้งของฟางผิงนั้นเป็นการบีบอัดของน้ำแร่พลังงานอย่างแท้จริง แต่ของเธอไม่ใช่…”
จางเทาพูดอยู่ยกใหญ่ สุดท้ายค่อยเอ่ยว่า
“คุณสมบัติเธอไม่เพียงพอจะก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว มีได้ก็ต้องมีเสีย ฉันต้องบอกเธอไว้ก่อน หากเผาถึงสุดท้ายแล้วไม่สามารถเตะสิ่งเจือปนออกไปได้ แต่เผาพลังงานภายในร่างกายเธอแทน… เคยเห็นเมืองราชาระเบิดมาก่อนหรือเปล่า?”
ในที่สุดฉินเฟิ่งชิงก็ยอมเปิดปาก เอ่ยด้วยลำคอแห้งผากว่า
“จะถูกเผาจนระเบิด?”
“มีความเป็นไปได้”
“คุณเผาเสร็จแล้วผมก็สามารถเข้าสู่ขั้นเจ็ด? เป็นขั้นเจ็ดอย่างแท้จริงแล้ว?”
“ต้องวัดดวง” จางเทาเอ่ยอย่างเคร่งขรึม “การเผาไหม้ด้วยพลังงานเป็นการขัดเกลาอย่างหนึ่งเหมือนกัน! ถ้าเธอไม่ถูกเผาตาย พลังจิตใจน่าจะเพียงพอแล้ว”
“ไม่คิดต่ออีกหน่อย?” จางเทาเอ่ยเสียงเบา “ความเจ็บปวดเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้ ไฟพลังงานจะเผาไหม้ทั้งหมดของเธอ ไขกระดูกเธอ อวัยวะภายในของเธอ…”
“สามารถหลอมร่างทองได้หรือเปล่า?”
“ร่างทอง?”
“ร่างทองเหมือนฟางผิง จากนั้นผมก็ปรากฏพลังจิตใจ”
“เธออยากหลอมหมื่นวิถีเป็นหนึ่ง?”
“ครับ” ฉินเฟิ่งชิงฉีกยิ้ม “ผมได้ยินว่าเมื่อกี้อาจารย์หลี่เพิ่งออกไปก็จัดการขั้นเก้าด้วยสามกระบี่ได้แล้ว!”
จางเทาส่ายหัวว่า
“โอกาสน้อยแต่ก็ไม่ถึงกับหมดหวัง! ตอนแรกหลี่ฉางเซิงสร้างร่างทองในขั้นหกนั้น แทบจะหลังจากตายแล้วหลอมขึ้นใหม่ทั้งหมด น้ำแร่ชีวิตจำนวนมากบีบอัดเขากลายเป็นร่างทอง ถ้าเป็นเธอ ไฟพลังงานจะเผาเธอเป็นเถ้าถ่าน เธอไม่ตาย ใช้น้ำแร่ชีวิตหรือสสารไม่แตกดับจำนวนมากอีกครั้ง เธอก็มีโอกาสหลอมร่างทองแล้ว”
เห็นฉินเฟิ่งชิงจะพูดอีก จางเทาก็เอ่ยอย่างเรียบนิ่ง
“โอกาสรอดมีไม่ถึงหนึ่งในหมื่น! เดิมพันนั้นคือช่วงเวลาจำเป็น ตอนนี้เธอจะเดิมพันหนึ่งในหมื่นนี้ ไม่พูดถึงทรัพยากรจำนวนมากมาจากไหน เธอเดิมพันแพ้นั่น ทรัพยากรพวกนี้ก็ไร้ประโยชน์แล้ว”
ฉินเฟิ่งชิงสูดลมหายใจเข้าลึก ผ่านไปสักพักจึงเอ่ยว่า
“ผมเข้าใจแล้ว” พูดจบก็ฟื้นฟูรอยยิ้มขึ้นมา มองไปทางฟางผิงที่อยู่ในห้องโปร่งใส หัวเราะว่า “ฟางผิง…”
“ไม่ต้องมาพูดเรื่องทรัพยากร ไม่มี!” ฟางผิงกลอกตา โอกาสรอดหนึ่งในหมื่น โง่หรือเปล่า
“ไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้!” ฉินเฟิ่งชิงหัวเราะว่า “ฉันไม่อยากตายเหมือนกัน แต่ไม่เดิมพันโอกาสนี้ รอฉันกลายเป็นขั้นสุดยอดแล้ว หมื่นวิถีรวมเป็นหนึ่งก็เป็นชีวิตที่ไม่ต่างกัน…”
“เหอะ!” ตาเฒ่าหลี่แค่นเสียงในลำคอ เผยสีหน้าไม่พอใจ
ฉินเฟิ่งชิงกระแอมไอเบาๆ เอ่ยอย่างรวดเร็ว
“ฉันอยากจะพูดว่าเผาทรัพยากรของฉัน ฟางผิง… คือว่า…”
ฟางผิงมองไปทางจางเทาว่า
“รัฐมนตรี ประมาณเท่าไหร่ครับ?”
“ของเหลวพลังงานหนึ่งขวดเมื่อกี้ของเธอ”
ฟางผิงชะงักไปเล็กน้อย อดเอ่ยไม่ได้
“หนึ่งร้อยจิน? เกือบแสนล้าน? เผาเท่านั้นจำเป็นต้องใช้เงินเยอะขนาดนี้? ช่างเถอะรัฐมนตรี คุณปิดผนึกห้องเถอะ คิดว่าผมไม่อยู่แล้วกัน” ฟางผิงนั่งขัดสมาธิลง ฉันเข้าด่านดีกว่า
ข้างนอกนั้น ฉินเฟิ่งชิงกัดฟันว่า
“ฉัน… ฉันจะเอาหัวของขั้นเจ็ดสิบคนมาแลก… ยี่สิบก็ได้!”
เห็นฟางผิงไม่สนใจเขา ฉินเฟิ่งชิงก็เอ่ยอย่างจนใจ
“หัวขั้นแปดสิบคน! ขอแค่ฉันถึงขั้นแปด ฉันคงไม่มีข้อจำกัดเรื่องทรัพยากรอีก ฉันสามารถใช้ทรัพยากรทั่วไปทะลวงด่านและฝึกวิชาได้! ตอนนี้ฉันขาดอีกก้าวเดียว… ฟางผิงช่วยฉันสักครั้ง ครั้งสุดท้ายแล้ว…”
ฟางผิงเอ่ยอย่างจนใจ
“นายเพิ่งจะขั้นหก นายไม่ใช่ตัวกลืนทอง แต่เป็นสัตว์ประหลาดกลืนทอง! นายฝึกวิชาจนถึงตอนนี้กลืนทรัพยากรไปเท่าไหร่แล้ว? ช่างเถอะ หัวคนฉันไม่ต้องการ นายถึงขั้นเจ็ดแล้วหาวิธีคืนเงินฉันให้ได้ก่อน ไม่ใช่แค่นาย คนที่ติดหนี้ฉันไม่ช้าก็เร็วยังต้องคืน ทั้งต้องให้ดอกเบี้ยด้วย!”
คำพูดนี้พูดดังเป็นพิเศษ จางเทาและหนานอวิ่นเยวี่ยต่างจนใจอยู่บ้าง หมายถึงพวกเรางั้นเหรอ?
ฟางผิงไม่ได้สนใจมากมายขนาดนั้น เอ่ยต่อว่า
“เรื่องนี้พักไว้ก่อน ครั้งนี้ฉันไปพื้นที่ระหว่างเขตแดน กำจัดขั้นเก้าสองคน ไปถ้ำใต้ดินต้องห้ามสังหารระดับสูงเป็นกอง เรื่องนี้นายคิดเอาเองว่าต้องทำยังไง”
ชั่วพริบตานั้นฉินเฟิ่งชิงก็ตาเป็นประกาย เอ่ยด้วยรอยยิ้มทันที
“วางใจ ฉันจะทำอย่างเหมาะสม!”
“ตามนี้แล้วกัน เรื่องของเหลวพลังงานรอฉันออกมาแล้วค่อยว่ากัน!” ทิ้งคำพูดนี้ไว้ ฟางผิงก็นั่งขัดสมาธิฝึกวิชาทันที
ด้านข้างนั้น จางเทานิ่งไปพักใหญ่ก่อนจะปิดผนึกห้อง
แม่งเหอะ! สรุปแล้วเธอเรียกฉินเฟิ่งชิงเข้ามา เป้าหมายหลักก็คือเรื่องนี้! เสียแรงที่ฉันคิดว่าเธอมีเรื่องสำคัญอะไรอยากกำชับ!
จางเทาแค่นเสียงในลำคอ ไม่สนใจเขาอีก โยนห้องออกไปข้างนอก เอ่ยขึ้นว่า
“เอากลับไปมหาวิทยาลัย魔武 (เชียงไฮ้) หาสักหลุมฝังเอาไว้ ป้องกันไม่ให้คนเห็นพวกเขาฝึกวิชา!”
ทุกคนต่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก หลี่เจิ้นส่ายหัวหายวับไปทันที บรรยากาศไม่ดีชะมัด! กระทรวงศึกษาที่ใหญ่โต นับวันบรรยากาศก็ไม่ดีขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ไม่มีใครปกติสักคน