ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - ตอนที่ 674-3 ฉันอยากเป็นราชา (3)
พวกเขาสบสายตากัน เป็นความคิดที่ดี! ขั้นสุดยอดสามคนร่วมมือกันสร้างห้องที่แข็งตัวจากพลังจิตใจ เจ้าเด็กนี้ถึงตายก็อย่าคิดว่าจะออกมาได้เลย รอเขาทะลวงด่านแล้วเกรงว่าคงไม่มีคนรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน! จางเทาลอบดีอกดีใจ ฉันจะให้เธออวดให้สะใจ เธอไม่ใช่ชอบอวดตอนทะลวงด่านหรือไง? ครั้งนี้ฉันจะขังเธอเอาไว้ดูสิว่าเธอจะอวดยังไง! เธอมีเงินรอกลับไปแล้วค่อยอวดไม่ใช่หรือไง? ควักออกมาอวดต่อหน้าพวกเราหมายความว่ายังไง?
ด้านข้างนั้นฟางผิงไม่รู้ถึงความคิดของขั้นสุดยอดพวกนั้น เขาเป็นผู้บริสุทธิ์! เขาไม่ได้คิดมากอะไรแค่ดีใจเท่านั้น เหล่าหลี่สามารถฝึกวิชาได้แล้ว! สามารถสร้างสสารไม่แตกดับ หลังจากนี้นอกจากจะดูดกลืนน้อยลงแล้ว เหล่าหลี่ยังสามารถฝึกวิชาได้ตามใจ ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าพลังชีวิตจะไหลเวียนระหว่างการฝึกวิชา ส่วนพลังงานเล็กน้อยแค่นี้ไม่นับว่าสำคัญอะไร! แลกเปลี่ยนกับฟางผิงได้พอดี ฟางผิงต้องการค่าทรัพย์สินแต่ไม่มีความต้องการของพวกนี้มากเท่าไหร่ เหล่าหลี่ต้องการของพวกนี้พอดี นี่ถึงนับว่าใช้ประโยชน์ได้เต็มที่อย่างแท้จริง ของเหลวพลังงานมูลค่ากว่าสองล้านล้าน ยังไงก็เพียงพอให้เหล่าหลี่ฝึกวิชาได้ระยะหนึ่งอยู่แล้ว?
ฟางผิงดีใจยกใหญ่ ระหว่างที่ดีใจก็จนใจอยู่บ้าง มองตาเฒ่าหลี่พักหนึ่งก่อนจะเอยว่า “อาจารย์ให้คุณยืมกลับไป คุณเขียนสัญญาให้ผมสิบล้านล้านด้วย!”
แม้จะให้ยืมออกไปมูลค่าไม่เยอะถึงสิบล้านล้าน แต่ฟางผิงคิดว่าสายแร่นั้นของตัวเองอาจจะต้านไม่อยู่เสมอไป ยอดฝีมือสิ้นเปลืองขึ้นมายังคงไม่ใช่น้อยๆ ไม่งั้นเมืองราชาจะมีแหล่งแร่ใหญ่ขนาดนั้นได้ยังไง อันที่จริงนี่ก็เตรียมไว้ให้เจ้าเมืองขั้นเก้าพวกนั้นทะลวงถึงขั้นสุดยอด ระยะห่างจากการทะลวงด่านของหนานอวิ่นเยวี่ยอยู่แคก้าวเดียวเท่านั้น ยังสิ้นเปลืองสสารไม่แตกดับของฟางผิงไปกว่าล้านล้าน
ตาเฒ่าหลี่ไม่พูดอะไร หัวเราะแล้วจู่ๆ ก็ยกขวดคริสตัลขนาดใหญ่ออกมา ในขวดคริสตัลมีของเหลวพลังงานกว่าร้อยจิน ดื่มลงไปอึกใหญ่ราวกับกินน้ำเปล่า!
อึกๆๆ!
ระหว่างที่ดื่ม บนร่างของตาเฒ่าหลี่ก็มีพลังปราณพรั่งพรูออกมาอย่างแข็งแกร่ง พลังงานที่ดื่มลงไปถูกเขาเปลี่ยนเป็นพลังปราณอย่างรวดเร็ว ลำแสงปราณที่ทะลวงฟ้าปรากฏขึ้นในอากาศเมืองหลวง แล้วครู่ต่อมาตาเฒ่าหลี่ก็คำรามเบาๆ บนร่างทองนั้นปราณปั่นป่วนขึ้นมา ปราณพวกนี้ไม่นานก็กลายเป็นสีทองและสีคริสตัลผสมผสานกัน
“เขากำลังเปลี่ยนปราณของตัวเอง ตอนที่ฝึกวิชาปราณจะเปลี่ยนเป็นพลังงานที่คล้ายกับพลังจิตใจ…” จางเทาอธิบายหนึ่งประโยค
ไม่นานบนร่างตาเฒ่าหลี่ก็เปล่งประกายแสงสีทองสว่างไสว ฟางผิงตาเป็นประกาย! เวลานี้แสงสีทองพวกนี้ไหลเวียนบนผิวหนังของตาเฒ่าหลี่ แทรกซึมลงไป… ความเร็วแทบจะเห็นได้ด้วยตาเปล่า กลิ่นอายของตาเฒ่าหลี่แข็งแกร่งขึ้นมาอยู่บ้าง ตาเฒ่าหลี่ยังคงดื่มของเหลวพลังงานต่อ!
ของเหลวพลังงานนับร้อยจินหนึ่งขวดเทียบได้กับหินพลังงานขั้นเก้าสามร้อยจิน มูลค่าเกือบหนึ่งแสนล้าน! จะมีประสิทธิภาพเล็กน้อยแค่นี้ได้ยังไง! ร่างทองของตาเฒ่าหลี่เปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นเรื่อยๆ ลำแสงปราณก็ยิ่งสว่างไสวขึ้นอีก
ด้านข้างนั้นจางเทาถอนหายใจว่า “ก่อนหน้านี้เขาอยู่ในสภาวะหิวโหยมาโดยตลอด ร่างกายของเขาไม่เคยได้กลืนกินสสารไม่แตกดับ เธอมอบสสารไม่แตกดับให้เขา เขาใช้กับการต่อสู้จนหมดแล้ว เดิมทีก็ไม่ได้เอาไปหลอมร่างกาย ร่างกายจัดอยู่ในสภาวะว่างเปล่า อันที่จริงหลายวันมานี้ไม่ได้ก้าวหน้าเท่าไหร่ แทบจะต้องพูดว่าไม่มีเลย…”
เพราะทำใจสิ้นเปลืองน้ำแร่ชีวิตและสสารไม่แตกดับไม่ได้ ตาเฒ่าหลี่จึงไม่กล้าฝึกวิชาตั้งแต่ทะลวงด่านจนถึงตอนนี้ อันที่จริงฝึกวิชาน้อยมาก แม้จะเป็นแบบนี้เพราะพลังชีวิตไหลเวียนร่างกายของเขาจึงอยู่ในสภาวะขาดแคลน เวลานี้รู้ว่าตัวเองสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้ สามารถอาศัยพลังงานมาฝึกวิชา ชั่วพริบตานี้ตาเฒ่าหลี่จึงไม่ลังเลอีก น้ำแร่ชีวิตและสสารไม่แตกดับเป็นของหายาก แต่พลังงาน… ถ้ำใต้ดินมีเต็มไปหมด! ขอแค่เขาแข็งแกร่งขึ้นแล้วเขาก็สามารถไปช่วงชิง ไปแก่งแย่งมาได้! ไม่เหมือนก่อนหน้านี้เขาชิงมาแย่งมาอาจไม่มีน้ำแร่ชีวิตและสสารไม่แตกดับเสมอไป สองอย่างนี้บางทีมูลค่าอาจจะเท่ากัน แต่ความยากในการได้มาไม่อาจเท่ากันแน่นอน พลังของตาเฒ่าหลี่แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ แล้ว!
“เกือบเจ็ดหมื่นแคล!” จู่ๆ หลี่เจิ้นก็พูดออกมาหนึ่งประโยค!
หลอมร่างทองหนึ่งขั้นปราณห้าหมื่นแคล หลอมสองขั้นหกหมื่นแคล หลอมหนึ่งครั้งขีดจำกัดปราณจะเพิ่มประมาณหนึ่งหมื่นแคล เจ็ดหมื่นแคลก็หมายความว่าเวลานี้ตาเฒ่าหลี่เกือบจะหลอมสามขั้นเสร็จสิ้นแล้ว! ทั้งที่ก่อนหน้านี้ปราณของตาเฒ่าหลี่ไม่ถึงเจ็ดหมื่นแคล ฆ่าขั้นเก้าสองคนติดต่อกัน แม้จะเป็นขั้นเก้าที่ไม่นับว่าแข็งแกร่งเท่าไหร่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนกัน ถึงจะมีคนช่วยสกัด มีของช่วยสยบ… แต่ฆ่าขั้นเก้าได้นั่นก็คือการฆ่าข้ามขั้น!
ในเวลานี้ร่างของตาเฒ่าหลี่สั่นสะท้าน ร่างทองเปล่งแสงเจิดจ้าสะท้อนฟ้าดิน!
“สามขั้นสำเร็จแล้ว!” หลี่เจิ้นแววตาเป็นประกาย เอ่ยว่า “ขั้นแปดทั่วไปจะหลอมร่างทองห้าขั้น! ปราณแตะถึงเก้าหมื่นแคล แม้จะเป็นแบบนี้ปราณก็เป็นแค่ปราณ แต่หลี่ฉางเชิงคือหมื่นวิถีรวมเป็นหนึ่ง! พลังระเบิดปราณของเขาแทบจะสร้างความเสียหายเป็นสองเท่า!”
ครั้งนี้ฟางผิงเข้าใจมาตรฐานพลังต่อสู้ของหมื่นวิถีเป็นหนึ่งอย่างกระจ่างแจ้งแล้ว ปราณเจ็ดหมื่นแคลเทียบได้กับยอดฝีมือปราณหนึ่งแสนสี่หมื่นแคล! ทั้งขั้นเก้าก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน ตอนนี้ตาเฒ่าหลี่ยังกำลังดื่มของเหลวพลังงานแต่ไม่เพียงพอ!
ครู่ต่อมาตาเฒ่าหลี่ก็ยกของเหลวพลังงานอีกขวดขึ้นมาดื่ม เขาราวกับหลุมดำไม่มีที่สิ้นสุด ของเหลวพลังงานร้อยจินหายวับไปในชั่วพริบตา แววตาของหลี่เจิ้นเป็นประกายยิ่งขึ้น เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ก่อนหน้านี้เขาอดอยากมานานเกินไป ตอนนี้มีโอกาสเติมเต็มนับว่าทดแทนความอ่อนแอก่อนหน้านี้แล้ว… เริ่มหลอมขั้นสี่!”
จางเทาถอนหายใจว่า “เจ้าหนูนี้หรือยังจะคิดหลอมขั้นสี่ให้เสร็จที่นี่เลย?”
ฟางผิงอดหันไปมองเขาแวบหนึ่งไม่ได้ คุณเรียกตาเฒ่าหลี่ว่า ‘เจ้าหนูนี้’ ผมรู้สึกแปลกๆ ชอบกล!
จางเทาไม่สนใจเขา เวลานี้ทุกคนต่างมองหลี่ฉางเชิง ตาเฒ่าหลี่ดื่มลงไปคำใหญ่ ร่างทองสว่างไสวและแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
“ฮ่าๆๆ!” จู่ๆ ตาเฒ่าหลี่ก็หัวเราะเสียงดัง หัวเราะอย่างสุขใจ หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “กระบี่อมตะตัดความอมตะ! ฉันตัดแค่ความอมตะของคนอื่น!”
ตาเฒ่าหลี่ส่งเสียงหัวเราะ ผมและเคราแทบจะชี้ตั้งขึ้น ทำตัวเด่นอย่างยิ่ง! คนนอกพูดว่าเขาตัดเส้นทางอมตะของตัวเองเขาไม่สนใจ! แต่กระบี่อมตะกลับไม่ยินดีจะอาศัยผู้น้อยให้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายช่วงชิงน้ำแร่ชีวิตและสสารไม่แตกดับมาช่วยหล่อเลี้ยงเขา! เขาไม่ยินยอม!
ตอนนี้แม้ยังคงเป็นฟางผิงที่จัดสรรทรัพยากรให้เขา แต่เขากลับมีความสามารถ มีคุณสมบัติไปไล่ล่าแล้ว ใช้การต่อสู้เป็นการแลกเปลี่ยน! ฆ่าศัตรูช่วงชิงทรัพยากรหลอมร่างทอง!
“วันนี้กระบี่อมตะคืนชีพแล้ว! ราชากระบี่อมตะกลับมาแล้ว! ฮ่าๆๆ…” หลี่ฉางเชิงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เขาจะเป็นราชา! หรือว่าราชาแห่งกระบี่! แม้ตอนนี้ข้างกายเขาจะมีขั้นสุดยอดที่ใช้วิชากระบี่อยู่หนึ่งคนเขาก็ไม่สนใจ!
วิิ้งๆๆ!
เกิดการสั่นสะเทือนในอากาศ กระบี่อมตะของตาเฒ่าหลี่เปล่งประกายเจิดจ้า ครู่ต่อมาตาเฒ่าหลี่ก็ยกขวดของเหลวพลังงานดื่มจนหมดเกลี้ยง ตะโกนว่า “รอฉันก่อนเถอะ!” สิ้นเสียงร่างก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย
“เจ้าเวรเอ๊ย!” จู่ๆ จางเทาก็บ่นด่าออกมา แทบจะโมโหจนกระอักเลือดแล้ว รีบตะโกนว่า “หลี่เจิ้น นายไปถ้ำใต้ดินเมืองหลวง!”
หลี่เจิ้นไม่พูดพร่ำทำเพลง หายไปจากที่เดิมทันที
พวกฟางผิงยังคงตกตะลึงอยู่ ผ่านไปประมาณไม่ถึงสองนาที ตาเฒ่าหลี่ก็หัวเราะกลับมา โยนหัวหนึ่งลงพื้นเสียงดัง เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ขั้นเก้า… ก็แค่นี้เอง!”
ทุกคนนิ่งอึ้งไปแล้ว! หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีหลี่เจิ้นก็กลับมา เอ่ยเสียงเบาว่า “เขาเข้าไปในถ้ำใต้ดินเมืองหลวง ฆ่าเจ้าเมืองชิวจวี่ด้วยสามกระบี่!”
เกิดเป็นความเงียบงันทันที! ตาเฒ่าหลี่เผยท่าทีองอาจ ยืนถือกระบี่ดูสง่าผ่าเผยไม่น้อย!
“พิธีแต่งตั้งราชา!” ตาเฒ่าหลี่ทิ้งประโยคนี้ไว้ก่อนจะยืนทำเท่ต่อ ช่วงเวลาสั้นๆ นั้นก็ทำให้คนฮึกเหิมขึ้นมา