จอมนักรบอหังการ - บทที่ 468 คุกเข่าเถอะ ผมเป็นคนที่ถนอมคนที่มีความสามารถ! 1
จอมนักรบอหังการ บทที่ 468 คุกเข่าเถอะ ผมเป็นคนที่ถนอมคนที่มีความสามารถ! 1
ก่อนหน้านั้น เพื่อผลประโยชน์ของตนเองแล้ว เฉิงเฟยหูคุณปู่ของเฉิงโม่หนงจะมอบเฉิงโม่หนงให้กับหานจื่อฉี!
ด้วยเหตุนี้ เฉินเฟยหู่ไม่ลังเลที่จะปฏิเสธคุณชายใหญ่จากตี้ตู ที่กำลังตามจีบเฉิงโม่หนงในเวลานั้น!
และคุณชายใหญ่จากตี้ตูคนนั้น….
คือเฉินเฟยหมิงแห่งตระกูลเฉินจากตี้ตู!
ถึงแม้ว่าเฝิงลู่จะเป็นเพื่อนของเฉิงโม่หนง แต่เธอรู้เรื่องนี้เพียงแค่ผิวเผินเท่านั้น!
เธอไม่รู้ว่าทำไมเฉินเฟยหมิงถึงถูกตระกูลเฉิงปฏิเสธ!
รู้เพียงแค่ว่าหลังจากถูกตระกูลเฉิงปฏิเสธแล้ว เฉินเฟยหมิงประกาศว่าจะทำลายล้างตระกูลเฉิงภายในเวลาหนึ่งปี
ถ้าคำพูดนี้ออกจากปากคนอื่น
เฝิงลู่ไม่เชื่อ
แต่คำพูดเหล่านี้ออกมาจากปากของเฉินเฟยหมิง
เฝิงลู่ไม่มีเหตุผลที่จะไม่เชื่อ!
สำหรับเฝิงลู่แล้ว ตระกูลเฉินในตี้ตู มีชื่อเสียงพอ ๆ ตระกูลเฉิงในตี้ตู และสองตระกูลร่ำรวยพอ ๆ กัน!
เพียงแต่ตระกูลเฉินในตี้ตู และตระกูลเฉินในเมืองหนานกั่ง เป็นตระกูลเดียวกัน!
นั่นหมายความว่า!
ขอเพียงแค่เฉินเฟยหมิงยินยอม เขาสามารถใช้เส้นสายของเฉินซื่อ เพรชพลอยแห่งเมืองหนานกั่งได้ทั้งหมด เพื่อปราบตระกูลธุรกิจใด ๆ ได้!
นี่คือแนวคิดอะไร?
เท่ากับว่าเฉินเฟยหมิงคนเดียว สามารถระดมทรัพยากรทางการเงินของสองกลุ่มตระกูลชั้นนำได้!
ภายใต้เงื่อนไขดังกล่าว ทรัพยากรทางการเงินที่เฉินเฟยหมิงครอบครอง สามารถเทียบได้กับรองประธานของเทียนจวิน กรุ๊ป!
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เฉินเฟยหมิง
อายุยังไม่ถึงสามสิบ
เขาก็ได้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกธุรกิจแล้ว!
ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น…
อนาคตไร้ขีดจำกัด!
เดิมทีเฉิงโม่หนงเก่งกว่าเฉินเฟยหมิง
แต่น่าเสียดายที่โชคชะตากลั่นแกล้งเธอ!
สนามธุรกิจเปรียบเสมือนสนามรบ!
ตอนนี้เฉิงโม่หนงบริหารจนเทียนจวิน กรุ๊ปเจริญรุ่งเรือง แต่…..
สุดท้ายก็ยังหนีไม่พ้นชะตากรรมของคำว่า เสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพล!
งานเลี้ยงวันนี้
ถึงแม้ว่าประธานคนใหม่ที่ลึกลับของเทียนจวิน กรุ๊ป จะให้เกียรติเฉิงโม่หนงอย่างเต็มที่!
แต่ความจริงแล้ว เพียงแค่อยากจะบอกทุกคนว่า
เฉิงโม่หนง
ถูกเทียนจวิน กรุ๊ปทอดทิ้งแล้ว
ต่อจากนี้ไป ใครก็ตามที่กล้าใช้เธอ ต้องพิจารณาว่าตนเองมีคุณสมบัติที่จะเป็นศัตรูกับเทียนจวิน กรุ๊ปหรือไม่!
ความจริงมันโหดร้ายแบบนี้แหละ!
ช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ เฉินเฟยหมิงที่เคยถูกตระกูลเฉิงปฏิเสธก่อนหน้านั้น ก็มาที่นี่ด้วยเช่นกัน!
เฝิงลู่ไม่ต้องคิด ก็รู้ว่าวันนี้จุดประสงค์ที่เฉินเฟยหมิงมาที่นี่คืออะไร!
เพียงแค่ต้องการ…
ซ้ำเติมเฉิงโม่หนงเท่านั้น!
เมื่อตระหนักถึงสิ่งนี้ ใบหน้าของเฝิงลู่ก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง!
ไม่เพียงแค่สิ้นหวังกับอนาคตของตนเอง แต่ยังสิ้นหวังกับอนาคตของเฉิงโม่หนงอีกด้วย!
หารู้ไม่ว่า……
ความคิดของเฝิงลู่ผิดอย่างสิ้นเชิง
เฉิงโม่หนง จะถูกเทียนจวิน กรุ๊ปทอดทิ้งได้อย่างไร?
เห็นได้ชัดว่าเพราะคำพูดประโยคนั้นของเย่อู๋เทียน ทำให้เธออยู่ระหว่างทางที่จะขึ้นไปถึงจุดสูงสุด!
วันนี้
เฉิงโม่หนงต้องการประกาศต่อสาธารณชนว่า ตนเองกำลังจะออกจากเทียนจวิน กรุ๊ปอย่างเป็นทางการ!
แต่นับจากวันนี้เป็นต้นไป……
เธอกำลังจะไปเป็นรองผู้จัดการธนาคารสำนักงานใหญ่แห่งประเทศหลง ทรัพยากรทางการเงินที่ผ่านมือและต้องจัดการแต่ละปีนั้น มากกว่าล้านล้าน?
ขณะนี้ ไม่เพียงแค่เฝิงลู่เข้าใจผิดเท่านนั้น
เฉินเฟยหยางที่ถูกเย่อู๋เทียนตบหน้า ก็เข้าใจผิดเช่นกัน
เฉินเฟยหมิงที่นั่งอยู่ในรถโรลส์-รอยซ์ สีขาวที่อยู่ตรงหน้า เข้าใจผิดมากเช่นกัน!
เฉินเฟยหมิงนั่งอยู่บนเบาะหลังของรถโรลส์-รอยซ์สีขาว ด้วยสีหน้าสงบ
เขาสวมชุดสูทสีขาว หน้าตาหล่อเหลา มือถือดอกกุหลาบสีขาวเอาไว้!
ดูเหมือนว่าจะไปขอใครแต่งงาน!
แน่นอนว่าเขาเห็นทุกสิ่งที่เกิดขึ้นนอกรถเมื่อสักครู่
และแน่นอนว่าเขาได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือของเฉินเฟยหยางด้วยเช่นกัน!
เพียงแต่……
ตัดสินจากท่าทางตอนนี้ของเขาแล้ว ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้ตั้งใจที่ออกหน้าแทนเฉินเฟยหยางอย่างเต็มที่