WSSTH - สงครามจักรพรรดิทะยานสวรรค์ - บทที่ 4234 - 4234 แสร้งทำเป็นอ่อนแอ

บทที่ 4234 – 4234 แสร้งทำเป็นอ่อนแอ

4234 ทำตัวอ่อนแอ?

“นอกจากนี้แล้ว เรายังต้องขอบคุณน้องชายของผมทางอ้อมด้วย”

ชายหนุ่มชุดทองจากกองกำลังระดับสูงสุดในดินแดนพลังลึกลับหัวเราะเบาๆ

ในขณะเดียวกัน ชายหนุ่มในชุดขาวก็พยักหน้าและกล่าวว่า “ผมต้องหาทางตอบแทนบุญคุณนี้ในอนาคต”

หยางหยูเฉินเพียงแค่ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้นและไม่ได้พูดอะไร เขารู้ว่าพี่น้องร่วมสาบานทั้งสองเป็นคนดี แม้ว่าเขาจะบอกพวกเขาว่าไม่จำเป็นต้องตอบแทนบุญคุณ พวกเขาก็คงไม่ฟังเขา ยิ่งไปกว่านั้น เขายังรู้สึกว่าบุญคุณของทั้งสองจะส่งผลดีต่อน้องชายของเขาในอนาคต ใครจะรู้ว่าน้องชายของเขาอาจต้องการความช่วยเหลือในสักวันหนึ่ง?

แม้ว่าต้วนหลิงเทียนจะมาจากแดนเบื้องล่าง แต่เขาก็สร้างศัตรูไว้มากมายในแดนเทพ ตัวอย่างเช่น สำนักวิญญาณดั้งเดิมผู้โดดเดี่ยว ซึ่งเป็นกองกำลังระดับสูงสุดที่ทรงอิทธิพลในแดนพลังปราณ เคยต้องการเอาชีวิตเขามาก่อน แม้ว่าสำนักดังกล่าวจะส่งคนมาขอคืนดีกับเขาในภายหลัง แต่ก็ไม่มีข้อสงสัยเลยว่า หากสำนักมีโอกาสฆ่าเขา พวกเขาก็จะไม่ไว้ชีวิตเขาอย่างแน่นอน เพราะหากเขาตายไปแล้ว เขาก็จะหมดอำนาจคุกคามสำนักไป

หลังจากฝึกฝนมาหลายปี หยางหยูเฉินย่อมรู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว การเดาความคิดของสำนักวิญญาณดั้งเดิมจึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา และก็ไม่น่าแปลกใจหากสำนักจะเปลี่ยนใจเรื่องการคืนดีกับต้วนหลิงเทียน

…

หลังจากที่ต้วนหลิงเทียน เหลียนโหวหยู และคนอื่นๆ เข้าไปในดินแดนลับแห่งธรรมชาติแล้ว พวกเขาก็ได้เห็นหุบเหวกว้างใหญ่ เงาดำทะมึนคล้ายเมฆดำปกคลุมอยู่เหนือยอดเขา

“พระเจ้า! พวกมันเป็นสัตว์ประหลาดตัวใหญ่มาก!” โฮ่วตงอุทานด้วยเสียงแหลมเล็กและตกใจเล็กน้อย

ต้วนหลิงเทียนและคนอื่นๆ เงยหน้าขึ้นมอง พวกเขาพบว่าความมืดที่ปกคลุมอยู่เหนือหุบเขานั้นไม่ใช่เมฆ แต่เป็นอสูรกายขนาดมหึมา ในตอนแรก ดวงตาของอสูรกายเหล่านั้นปิดอยู่ ประกอบกับความมืด พวกเขาจึงมองเห็นอสูรกายเหล่านั้นได้ไม่ชัดเจน อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ อสูรกายเหล่านั้นได้ลืมตาขึ้น เผยให้เห็นดวงตาสีแดงก่ำที่น่าสะพรึงกลัว ซึ่งส่องสว่างลงมายังหุบเขาอย่างเลือนราง

ในเวลาเดียวกัน ต้วนหลิงเทียนและคนอื่นๆ ได้ยินเสียงหายใจหอบหนัก

“นี่น่าจะเป็นระดับแรกของอาณาจักรแห่งความลับทางธรรมชาติ” ชิวผิงกล่าวอย่างเคร่งขรึม “ข้าเกรงว่าแม้แต่ปีศาจที่อ่อนแอที่สุดก็อาจอยู่ในระดับจักรพรรดิเทพขั้นต้น… หรืออาจมีบางตัวที่แข็งแกร่งกว่านั้น… หากตัวที่อ่อนแอที่สุดอยู่ในระดับจักรพรรดิเทพขั้นต้น นั่นหมายความว่าอาณาจักรแห่งความลับทางธรรมชาตินี้ไม่ค่อยดีนัก แต่หากตัวที่อ่อนแอที่สุดอยู่ในระดับจักรพรรดิเทพขั้นกลาง นั่นหมายความว่าอาณาจักรแห่งความลับทางธรรมชาตินี้ ซึ่งสอดคล้องกับระดับการฝึกฝนของเรานั้นค่อนข้างดีทีเดียว”

หลังจากที่ชิวผิงพูดจบ ดวงตาของโฮ่วเหลียนหยู โฮ่วตง และเหล่าเทพสูงสุดที่โฮ่วตงและชิวผิงพามา ก็สว่างไสวขึ้นทีละดวง

โฮ่วตงพึมพำกับตัวเองว่า “หวังว่าตัวที่อ่อนแอที่สุดในบรรดาอสูรกายพวกนี้ จะอยู่ในระดับจักรพรรดิเทพขั้นกลาง…”

ชิวผิงกล่าวอีกครั้งว่า “อสูรกายตัวมหึมาพวกนี้เริ่มหมดความอดทนแล้ว… ถ้าเราร่วมมือกันโจมตี การผ่านด่านแรกคงไม่ใช่ปัญหา เอาล่ะ ลงมือตอนนี้เลยแล้วจัดการพวกมันซะ ถึงแม้จะเป็นอาณาจักรแห่งวิชาลับที่ดีที่สุด ซึ่งสอดคล้องกับระดับการฝึกฝนของเรา ก็ไม่น่าจะมีอสูรกายระดับเทพสูงสุดในด่านแรก อย่างมากก็คงมีอสูรกายที่แข็งแกร่งเกือบเท่าเทพสูงสุดแค่หนึ่งหรือสองตัวเท่านั้น”

เห็นได้ชัดว่า ชิวผิง มีความเข้าใจเกี่ยวกับอาณาจักรลับทางธรรมชาติเป็นอย่างดี

โฮ่วเหลียนหยูถามด้วยความสงสัยว่า “ชิวผิง คุณเคยไปดินแดนลับทางธรรมชาติมาก่อนหรือเปล่า?”

“ไม่” ชิวผิงส่ายหัวและตอบว่า “ข้าเคยได้ยินผู้อาวุโสจากสำนักเซียนสายหมอกของเราพูดถึงดินแดนลับตามธรรมชาติของสมรภูมิรบมาก่อน มีบันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับประสบการณ์ของผู้คนในสำนักที่เคยเข้าไปในดินแดนลับตามธรรมชาติเหล่านั้นมาก่อน…”

“เข้าใจแล้ว นึกว่าเจ้าโชคดีได้เข้าไปในดินแดนลับธรรมชาติมาก่อนเสียอีก” โฮ่วเหลียนหยูกล่าว

ชิวผิงส่ายหัว “การพบเจออาณาจักรลับธรรมชาติไม่ใช่เรื่องง่าย บรรพบุรุษบางท่านในสำนักเซียนสายหมอกของเรามีชีวิตอยู่มาหลายหมื่นปี เคยเข้าสู่สนามรบแห่งอาณาจักรหลายครั้งและอยู่มานานหลายพันปี แต่ก็ไม่เคยพบเจออาณาจักรลับธรรมชาติเลย การที่เราพบเจออาณาจักรลับธรรมชาติในครั้งนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนมากมายอิจฉาแล้ว”

ในเวลานั้น โฮ่วตงพูดอย่างใจร้อนว่า “เอาล่ะ หยุดพูดได้แล้ว เราควรจะรีบผ่านด่านแรกไปซะ หลังจากที่เราออกไปแล้ว คุณค่อยพูดเท่าไหร่ก็ได้”

ทันทีที่โฮ่วตงพูดจบ เขาก็นำหน้าและโจมตีทันที

ทุกคนต่างตกใจเมื่อโฮ่วตงโจมตี กระสุนชุดแล้วชุดเล่าปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุและพุ่งเข้าใส่เหล่าอสูรกายที่อยู่เหนือหุบเขาในทันที

เหล่าอสูรกายขนาดมหึมาที่อยู่เหนือหุบเขาเริ่มกระสับกระส่ายอยู่แล้ว เมื่อโฮ่วตงโจมตี พวกมันก็คำรามและไม่รอช้าที่จะโจมตีโฮ่วตงทันที

ในตอนแรก โฮ่วตงมั่นใจมาก แต่เมื่อเห็นอสูรกายขนาดมหึมาพุ่งเข้าหาเขาพร้อมกัน เขาก็อดรู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อยไม่ได้ ใบหน้าของเขาซีดเผือด และเขารีบตะโกนว่า “โจมตี!”

บูม!

เทพสูงสุดผู้ใกล้ปรากฏตัวซึ่งโฮ่วตงพามาด้วย ได้เคลื่อนไหวในเวลานี้ เปลวไฟปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของเขา และเขาก็ถูกยกขึ้นไปในอากาศด้วยเปลวไฟ ในชั่วพริบตา เขาก็มาถึงข้างๆ โฮ่วตงและโจมตีเหล่าอสูรอย่างรวดเร็วก่อนที่โฮ่วตงจะลงมือ กฎที่ทรงพลังที่สุดของเขาคือกฎแห่งไฟ และการโจมตีของเขานั้นทรงพลังมาก เพียงแค่สะบัดแขนเสื้อ เปลวไฟก็โหมกระหน่ำบนท้องฟ้าและเผาเหล่าอสูรขนาดยักษ์หลายสิบตัวจนกลายเป็นเถ้าถ่าน

ด้วยเหตุนี้ ช่องว่างเล็กๆ จึงปรากฏขึ้นท่ามกลางเหล่าสัตว์ประหลาดขนาดยักษ์นับแสนตัว

“ฆ่าพวกมัน!”

ขณะที่รางวัลนับสิบโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้าสู่เทพสูงสุดผู้ใกล้จะปรากฏตัว ดวงตาของโฮ่วตงก็เปล่งประกาย เขารีบพุ่งออกไปพร้อมกับคลื่นยักษ์ที่ซัดสาดราวกับมังกรที่โกรธเกรี้ยว ในชั่วพริบตา เหล่าอสูรกายจำนวนมากก็ระเบิดกลายเป็นหมอกเลือด ซึ่งถูกชะล้างไปโดยกฎแห่งน้ำของเขา

รางวัลมากมายหลั่งไหลลงมาจากฟ้าสู่โฮ่วตงทีละอย่าง

“ไปจัดการพวกปีศาจกันเถอะ!” ชิวผิงกล่าวกับคนที่อยู่ข้างๆ ก่อนจะบินขึ้นไปเช่นกัน

ในขณะเดียวกัน เจียงหยูเหวยก็มองไปยังหญิงสาวที่อยู่ข้างๆ เธอ ทั้งสองต่างโบยบินขึ้นสู่ท้องฟ้าโดยปริยาย

เมื่อมีคนเพิ่มเข้ามาอีกสี่คน สัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ก็ตายลงมากขึ้นเรื่อยๆ

“พี่ต้วน ไปกันเถอะ!” โฮ่วเหลียนหยูพูดอย่างเร่งรีบ เดิมทีเขาตั้งใจจะรอให้ต้วนหลิงเทียนเป็นฝ่ายเริ่มก่อน แต่หลังจากผ่านไปนาน เขาก็พบว่าต้วนหลิงเทียนไม่มีทีท่าว่าจะลงมือ ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหวอีกต่อไปและรีบบินขึ้นไปบนฟ้าเช่นกัน

เมื่อเห็นเช่นนั้น ต้วนหลิงเทียนจึงส่ายหัวก่อนจะเดินตามโฮ่วเหลียนหยูไป อันที่จริงแล้ว เขาไม่ได้วางแผนที่จะลงมืออะไร แต่เนื่องจากโฮ่วเหลียนหยูได้ลงมือไปแล้ว การที่เขาอยู่นิ่งเฉยก็คงจะดูไม่ดีนัก พูดตามตรงแล้ว เขาไม่สนใจรางวัลที่ได้จากการฆ่าอสูรกายเหล่านี้ในระดับจักรพรรดิเทพเลยแม้แต่น้อย

ในบรรดาอสูรกายเหล่านั้น มีไม่มากนักที่อยู่ในระดับจักรพรรดิเทพขั้นสูง ส่วนใหญ่จะอยู่ในระดับจักรพรรดิเทพขั้นกลาง ดังนั้น รางวัลจากการฆ่าพวกมันจึงไร้ประโยชน์สำหรับเขา

เมื่อต้วนหลิงเทียนเข้าร่วมการต่อสู้ เขาเห็นเปลวไฟจากเทพสูงสุดที่กำลังจะปรากฏตัว ซึ่งโฮ่วตงพามาที่นี่ ทุกครั้งที่ฝ่ายตรงข้ามเคลื่อนไหว เปลวไฟจะเผาเหล่าอสูรจนเป็นเถ้าถ่าน มันทำให้เขานึกขึ้นได้ว่านานมากแล้วที่เขาไม่ได้ใช้กฎแห่งไฟในการต่อสู้

เพียงแค่ชกครั้งเดียว เปลวไฟก็โหมกระหน่ำและสังหารอสูรกายระดับจักรพรรดิเทพขั้นกลางได้ในพริบตาเดียว

‘ยังอ่อนไปหน่อย’ ต้วนหลิงเทียนคิดในใจพลางส่ายหัวหลังจากโจมตีด้วยกฎแห่งไฟ

ต้วนหลิงเทียนโจมตีอีกครั้งด้วยกฎแห่งไฟ คราวนี้เขาใช้วิถีแห่งความเชี่ยวชาญควบคู่ไปกับกฎแห่งไฟ ซึ่งเพิ่มพลังของกฎแห่งไฟให้มากขึ้น

ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ต้วนหลิงเทียนสามารถสังหารอสูรกายหลายตัวในระดับจักรพรรดิเทพขั้นกลางได้ในพริบตาเดียว

โฮ่วตง ผู้ซึ่งเดิมทีดูถูกต้วนหลิงเทียนและคิดว่าพลังของต้วนหลิงเทียนอยู่ในระดับปานกลาง กลับขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าต้วนหลิงเทียนไม่ได้อ่อนแอไปกว่าเขาเลย เขาตั้งใจจะเยาะเย้ยโฮ่วเหลียนหยูที่ไม่หาผู้ช่วยที่แข็งแกร่ง แต่ตอนนี้เขากลับเงียบไปเสียอย่างนั้น เพราะในความคิดของเขา แม้ว่าต้วนหลิงเทียนจะไม่ใช่เทพสูงสุดในทันที แต่ต้วนหลิงเทียนก็ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าเขาหรือโฮ่วเหลียนหยู ดังนั้น ต้วนหลิงเทียนจึงมีคุณสมบัติที่จะเข้าสู่ดินแดนแห่งความลับทางธรรมชาติร่วมกับพวกเขาได้

นอกจากโฮ่วตงแล้ว คนอื่นๆ ก็ให้ความสนใจต้วนหลิงเทียนเช่นกัน พวกเขาทุกคนต่างอยากรู้ถึงความแข็งแกร่งของคนที่โฮ่วเหลียนหยูเชิญเข้ามาในดินแดนลับธรรมชาติด้วยกัน หากต้วนหลิงเทียนแข็งแกร่งเกินไป ก็จะมีคู่แข่งเพิ่มขึ้นเมื่อพวกเขาเจอกับสมบัติในภายหลัง ดังนั้นพวกเขาจึงโล่งใจเมื่อพบว่าต้วนหลิงเทียนไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่คิด

‘พี่ต้วน… พลังของเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าข้าเลยแม้ว่าเขาจะใช้กฎแห่งไฟ?!’ โฮ่วเหลียนหยูซึ่งกำลังมองต้วนหลิงเทียนอยู่เช่นกัน รู้สึกตกใจกับกฎแห่งไฟของต้วนหลิงเทียน ต่างจากคนอื่นๆ เขารู้ว่ากฎที่แข็งแกร่งที่สุดของต้วนหลิงเทียนไม่ใช่กฎแห่งไฟ แต่เป็นกฎแห่งอวกาศ เพราะก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นต้วนหลิงเทียนสังหารจักรพรรดิเทพขั้นสูงจากดินแดนแห่งการลงโทษได้อย่างง่ายดาย ซึ่งใกล้จะก้าวขึ้นเป็นเทพสูงสุดแล้ว

ถึงกระนั้น โฮ่วเหลียนหยูก็ไม่ได้เปิดโปงต้วนหลิงเทียน เขาไม่ใช่คนโง่ เขานึกว่าต้วนหลิงเทียนต้องการแสดงความอ่อนแอ และจะแสดงความแข็งแกร่งออกมาเฉพาะในยามคับขันเท่านั้น เมื่อเห็นว่าโฮ่วตง ชิวผิง และคนอื่นๆ ดูไม่สนใจต้วนหลิงเทียนในตอนนี้ เขาก็คิดว่านี่ต้องเป็นส่วนหนึ่งของแผนการของต้วนหลิงเทียนแน่ๆ

ต้วนหลิงเทียนไม่รู้เลยว่าโฮ่วเหลียนหยูกำลังคิดอะไรอยู่ มิเช่นนั้นเขาคงพูดไม่ออกแน่ๆ เขาใช้กฎแห่งไฟไปโดยพลการและไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับการตัดสินใจนั้นเลย เขาไม่จำเป็นต้องแสร้งทำเป็นอ่อนแอหรือซ่อนความแข็งแกร่งของตัวเองเลย หากเขาใช้พลังทั้งหมด แม้ว่าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น รวมทั้งโฮ่วเหลียนหยูจะร่วมมือกัน พวกเขาก็ยังไม่สามารถต่อกรกับเขาได้อยู่ดี

‘ผู้ช่วยของเจียง หยูเว่ย…’

ไม่นานหลังจากนั้น โฮ่วเหลียนหยูหันความสนใจไปที่หญิงสาวผู้สวมผ้าคลุมหน้า เขาเฝ้ามองดูเธอสังหารอสูรกายขนาดมหึมาด้วยการโจมตีแต่ละครั้ง พลังที่เธอแสดงออกมานั้นเทียบได้กับเขา โฮ่วตง ชิวผิง และเจียงหยูเหวย พวกเขาใกล้จะบรรลุถึงระดับเทพสูงสุดแล้ว แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นนั้น

‘ฉันสงสัยว่าเธอก็แกล้งอ่อนแอเหมือนกันหรือเปล่า?’ โฮ่วเหลียนหยูคิดในใจเมื่อนึกถึงเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนก็ซ่อนความแข็งแกร่งของตัวเองเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม ต่างจากโฮ่วเหลียนหยู คนอื่นๆ โดยเฉพาะโฮ่วตง ไม่ได้คิดอะไรมาก โฮ่วตงเพียงแค่เหลือบมองหญิงสาวที่คลุมหน้า ก่อนจะหันหน้าหนีไปพร้อมกับแววตาดูถูกเหยียดหยาม