WSSTH - สงครามจักรพรรดิทะยานสวรรค์ - บทที่ 4188: เทพเจ้าสูงสุดสององค์ในครอบครัวเดียวกัน?

ดอกบัวพุทธะเพลิงแห่งโลกเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดในสมรภูมิแห่งอาณาจักรเทพ ณ หุบเขาแห่งโชคชะตา การปรากฏตัวของพวกมันเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าความวุ่นวายจากเหล่าผู้อยู่อาศัยในหุบเขาแห่งโชคชะตากำลังจะเริ่มต้นขึ้นเช่นกัน

อันที่จริง ดูเหมือนว่าชาวบ้านในหุบเขาเดสตินีแคนยอนกำลังก่อจลาจลเพราะดอกบัวเพลิงแห่งโลกถูกแย่งชิงไป เพราะการจลาจลจะเริ่มต้นขึ้นเมื่อผู้เข้าร่วมการจลาจลอ้างสิทธิ์ในดอกบัวเพลิงแห่งโลกนั่นเอง

ในสงครามแห่งอาณาจักรเทพครั้งก่อนๆ ไม่ใช่ทุกคนจะมีโอกาสได้พบเห็นดอกบัวเพลิงแห่งโลก มีเพียงผู้โชคดีเท่านั้นที่จะได้พบเจอ

ตัวอย่างเช่น ในขณะนี้ มีคนอยู่รอบๆ ดอกบัวเพลิงโลกที่ต้วนหลิงเทียนบังเอิญไปเจอเพียงไม่กี่สิบคนเท่านั้น อาจจะไม่เกิน 100 คนหากนับรวมคนที่ยังซ่อนตัวอยู่ด้วย จำนวนคนถือว่าน้อยมากเมื่อเทียบกับจำนวนคนที่เข้ามาในหุบเขาแห่งโชคชะตา

หากไม่นับอาณาจักรเทพอื่นๆ เฉพาะอาณาจักรเทพแห่งความเที่ยงธรรมเพียงแห่งเดียวก็มีตัวแทนมากมาย ครึ่งหนึ่งเป็นเจ้าสำนักอย่างเช่น ต้วนหลิงเทียน และอีกครึ่งหนึ่งไม่ใช่เจ้าสำนักอย่างเช่น หยุนเหอ อย่างไรก็ตาม ต่างจากหยุนเหอที่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาโดยตรงของเจ้าแห่งอาณาจักรเทพ ผู้ที่ไม่ใช่เจ้าสำนักส่วนใหญ่มาจากสำนักและตระกูลโบราณในอาณาจักรเทพแห่งความเที่ยงธรรม และมีเพียงไม่กี่คนที่มาจากราชวงศ์

ส่วนอาณาจักรเทพอื่นๆ ยกเว้นอาณาจักรเทพทะยานที่จำนวนผู้แทนลดลงไปมากแล้ว จำนวนผู้แทนของอาณาจักรอื่นๆ นั้นเกือบจะเทียบเท่ากับอาณาจักรเทพผู้ทรงธรรมแล้ว

ถ้าหากแต่ละอาณาจักรเทพมีตัวแทนเพียง 50 คน ก็จะมีผู้คน 1,500 คนจาก 30 อาณาจักรเทพ และในครั้งนี้ มีผู้เข้าร่วมการรบแห่งอาณาจักรเทพในหุบเขาแห่งโชคชะตามากกว่า 15,000 คนอย่างแน่นอน

แม้ว่าจะมีดอกบัวเพลิงแห่งโลกมากกว่าหนึ่งดอกในหุบเขาแห่งโชคชะตา แต่ก็อาจจะมีเพียงไม่กี่ร้อยคนเท่านั้นที่จะได้พบเห็น คนส่วนใหญ่คงไม่ได้พบเห็นเลย

ถึงแม้ปรากฏการณ์ดอกบัวเพลิงโลกจะยิ่งใหญ่มาก แต่ขนาดของมันก็เทียบไม่ได้กับขนาดของหุบเขาแห่งโชคชะตา ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงไม่สามารถมองเห็นปรากฏการณ์นี้ได้

…

“มันเติบโตเต็มที่แล้ว!”

เสียงอุทานสองสามเสียงทำลายความเงียบสงบลง

ในขณะเดียวกัน พระพุทธรูปทองคำก็หยุดส่องแสงระยิบระยับ พร้อมกับแสงสีทองส่องลงมายังพื้น จากนั้น ดอกบัวเพลิงก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เปลวไฟที่เต้นระบำรอบดอกบัวนั้นดูเหมือนจะก่อตัวเป็นเงาของพระพุทธรูปด้วย มันลอยอยู่ในอากาศราวกับกำลังรอใครสักคนมาคว้าไว้

ในขณะนั้น มีคนตะโกนขึ้นมาว่า “ดอกบัวพุทธะเพลิงแห่งโลกเป็นของฉัน!”

จากนั้น ชายวัยกลางคนตาแดงก่ำคนหนึ่งก็พุ่งเข้าหาพระพุทธรูปเพลิงโลก ราวกับว่าเขาเสียสติไปแล้วในขณะนั้น

เมื่อเห็นเช่นนั้น ผู้คนจำนวนมากต่างอุทานออกมาด้วยเสียงเบาๆ

“ใครก็ได้ใช้เวทมนตร์สร้างความสับสนใส่เขาหน่อย!”

วิชาสร้างความสับสน ตามชื่อของมันบ่งบอก คือการทำให้จิตใจของคู่ต่อสู้สับสน วิชานี้ไร้ประโยชน์เมื่อใช้กับคู่ต่อสู้ที่มีพลังมหาศาล แต่สามารถใช้รับมือกับผู้ที่อ่อนแอกว่าผู้ใช้วิชานี้ได้

…

ต้วนหลิงเทียนรู้สึกงุนงงเมื่อเห็นชายวัยกลางคนวิ่งออกไปอย่างบุ่มบ่าม เพราะการกระทำของชายวัยกลางคนนั้นเท่ากับเป็นการแสวงหาความตาย แม้แต่เทพสูงสุดผู้ยิ่งใหญ่ก็คงไม่กระทำการบุ่มบ่ามเช่นนี้

ต้วนหลิงเทียนถอนหายใจในใจ ‘เขาคงไม่รอดแล้ว…’

…

เป็นไปตามที่คาดไว้ ชายวัยกลางคนถูกฉีกเป็นชิ้นๆ คนนับสิบคนรุมทำร้ายและฆ่าเขาในพริบตาเดียว เหล่าเทพสูงสุดผู้ใกล้จะมาถึงก็ไม่ต้องขยับเขยื้อนเลยด้วยซ้ำ

หลังจากชายวัยกลางคนเสียชีวิต ความเงียบสงบก็ปกคลุมสถานที่นั้น

ดอกบัวพุทธะเพลิงแห่งโลกยังคงลอยอยู่กลางอากาศ

ไม่มีใครกล้าขยับเขยื้อน ราวกับว่าดอกบัวเพลิงแห่งโลกเป็นสัตว์ร้ายที่น่าเกรงขาม ไม่ใช่สมบัติล้ำค่า

…

“ทุกคนค่อนข้างอดทน…”

ต้วนหลิงเทียนมองไปยังผู้คนจากอาณาจักรเทพชั้นที่สองเบื้องบนและอาณาจักรเทพผู้ค้ำจุนการล่มสลาย

ในบรรดาอาณาจักรเทพทั้งหมด อาณาจักรเทพชั้นที่สองตอนบนและอาณาจักรเทพผู้ค้ำจุนการล่มสลายมีจำนวนผู้คนมากที่สุดในที่เกิดเหตุ ด้วยเหตุนี้ อาณาจักรอื่นๆ จึงระแวงพวกเขาเป็นอย่างมาก

‘พวกเขาน่าจะเป็นฝ่ายเริ่มลงมือก่อนแน่นอน’ ต้วนหลิงเทียนคิดในใจอย่างมั่นใจ

เพียงแค่ลมหายใจประมาณสิบกว่าครั้ง ต้วนหลิงเทียนก็ได้รับการพิสูจน์ว่าคิดถูก

เขาเฝ้ามองเทพสูงสุดผู้ใกล้จะปรากฏตัวจากอาณาจักรเทพแห่งการล่มสลาย นำหน้าบินไปข้างหน้าและเอื้อมมือไปคว้าดอกบัวพุทธะเพลิงแห่งโลก ขณะที่เทพองค์อื่นๆ จากอาณาจักรเทพแห่งการล่มสลายก็ติดตามไป

…

“หยุด!”

“ผู้ที่มาจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์แห่งการล่มสลายสมควรตาย!”

ทันทีที่กลุ่มคนจากอาณาจักรเทพผู้ค้ำจุนการล่มสลายเริ่มลงมือ ไม่เพียงแต่กลุ่มคนจากอาณาจักรเทพชั้นที่สองตอนบนเท่านั้นที่ลงมือ แต่กลุ่มอื่นๆ ก็ลงมือด้วยเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ กลุ่มคนจากอาณาจักรเทพผู้ค้ำจุนการล่มสลายจึงกลายเป็นเป้าหมายของทุกคน

อย่างไรก็ตาม ด้วยการคุ้มครองจากผู้อื่น เทพสูงสุดผู้ใกล้จะปรากฏตัวจากอาณาจักรเทพแห่งการล่มสลายจึงสามารถคว้าดอกบัวเพลิงโลกมาได้สำเร็จ สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้คือหลบหนีไปให้ได้

ในขณะนั้นเอง บริเวณว่างเปล่าเริ่มเกิดคลื่นกระเพื่อมอย่างฉับพลัน ขณะที่ร่างของเทพสูงสุดผู้ใกล้จะปรากฏตัวเริ่มสั่นไหว

พอเห็นแบบนั้นก็มีคนอุทานว่า “เขาจะเทเลพอร์ตหนีไปแล้ว!”

สีหน้าของคนอื่นๆ เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดเมื่อได้ยินเช่นนั้น ไม่นานหลังจากนั้น พวกเขาก็ถอนหายใจโล่งอกเมื่อเห็นว่าช่องว่างนั้นสั่นไหวเพียงชั่วครู่ และเทพสูงสุดแห่งอาณาจักรเทพผู้ค้ำจุนการล่มสลายก็หยุดกระพริบแล้ว เห็นได้ชัดว่ามีคนขัดขวางไม่ให้เขาเทเลพอร์ตหายไป

อันที่จริง ก่อนที่ดอกบัวเพลิงโลกจะเจริญเติบโตเต็มที่นั้น ผู้คนจำนวนมากที่เข้าใจกฎแห่งอวกาศได้ปิดกั้นสถานที่แห่งนี้ไว้แล้ว เพื่อไม่ให้ผู้อื่นสามารถเทเลพอร์ตออกไปได้

…

แม้แต่ต้วนหลิงเทียนที่ยังคงซ่อนตัวอยู่ก็ยังเข้ามาแทรกแซงและรบกวนพื้นที่นั้น เช่นเดียวกับคนอื่นๆ เขาก็กังวลว่าจะมีใครใช้ดอกบัวเพลิงโลกเทเลพอร์ตหนีไปเช่นกัน อย่างไรก็ตาม เขาก็รู้ว่าถึงแม้เขาจะไม่ทำอะไร คนอื่นๆ ก็จะต้องลงมือทำอะไรสักอย่างอยู่ดี เขาแค่ทำไปเพื่อร่วมสนุกเท่านั้น

“การต่อสู้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว…” ต้วนหลิงเทียนพึมพำกับตัวเองขณะมองดูเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างใจเย็น

เนื่องจากกลุ่มจากอาณาจักรเทพผู้ค้ำจุนการล่มสลายเป็นฝ่ายเริ่มโจมตีพระพุทธรูปเพลิงแห่งโลกก่อน พวกเขาจึงกลายเป็นเป้าหมายของทุกคน

กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งรวมกำลังกันและสังหารจักรพรรดิเทพขั้นสูงสององค์จากอาณาจักรเทพแห่งการล่มสลาย ขณะที่กลุ่มคนจากอาณาจักรเทพชั้นที่สองตอนบนสามารถสังหารผู้คนจากอาณาจักรเทพแห่งการล่มสลายได้อีกจำนวนหนึ่ง

ในขณะเดียวกัน เทพสูงสุดผู้ใกล้จะขึ้นครองราชย์แห่งอาณาจักรผู้ค้ำจุนการล่มสลาย พยายามหลบหนีอีกหลายครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จ ในที่สุดเขาก็ถูกบังคับให้ต่อสู้กับเทพสูงสุดผู้ใกล้จะขึ้นครองราชย์อีกสามองค์ที่รวมพลังกัน สุดท้ายเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากโยนดอกบัวเพลิงโลกทิ้งไปพร้อมกับสีหน้าบึ้งตึง หลังจากนั้น คนอื่นๆ ก็ไม่สนใจเขาอีกต่อไป

เทพสูงสุดทั้งสามองค์เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ต่อสู้กันเองเพื่อแย่งชิงดอกบัวเพลิงแห่งโลก ในบรรดาเทพทั้งสามนั้น มีหนึ่งองค์มาจากอาณาจักรเทพชั้นที่สองเบื้องบน

เมื่อเห็นเช่นนั้น เหล่าเทพองค์อื่นๆ จากอาณาจักรเทพชั้นที่สองเบื้องบนจึงก้าวออกมาช่วยเหลือเทพสูงสุดที่กำลังจะเสด็จมาโดยปริยาย บางส่วนพยายามคว้าดอกบัวพุทธะเพลิงแห่งโลก แต่ถูกโจมตีเสียก่อนที่จะสำเร็จ

ณ ขณะนี้ สถานการณ์ตรงหน้าต้วนหลิงเทียนสามารถอธิบายได้ด้วยคำเพียงคำเดียว นั่นคือ ความวุ่นวาย

ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองไปรอบๆ อย่างรวดเร็วพลางคิดในใจว่า ‘คนพวกนี้อดทนจริงๆ…’

ต้วนหลิงเทียนมั่นใจว่ายังมีคนอีกหลายคนที่ยังไม่ยอมปรากฏตัว พวกเขามีความอดทนไม่ต่างจากเขา

…

ถึงแม้ว่าสถานการณ์จะวุ่นวายมาก แต่หลังจากที่เหล่าจักรพรรดิเทพผู้ยิ่งใหญ่จากอาณาจักรเทพแห่งการล่มสลายสิ้นพระชนม์ไปแล้ว ก็ไม่มีผู้เสียชีวิตอีกต่อไป หลายคนยอมแพ้อย่างรวดเร็วเมื่อเห็นว่าตนเองไม่สามารถประสบความสำเร็จได้ มิเช่นนั้นคงจะมีผู้เสียชีวิตมากกว่านี้

สถานการณ์ยิ่งวุ่นวายมากขึ้นเรื่อยๆ และดอกบัวพุทธเพลิงแห่งแผ่นดินก็ถูกโยนไปมา หลังจากเทพสูงสุดจากอาณาจักรเทพแห่งการล่มสลายที่กำลังจะมาถึงแล้ว ก็ยังไม่มีใครได้ครอบครองดอกบัวพุทธเพลิงแห่งแผ่นดินอีกเลย อย่างไรก็ตาม การต่อสู้ในบริเวณรอบๆ ก็มากเกินพอที่จะทำให้ดอกบัวปลิวไปมา

ไม่ว่าการต่อสู้จะดุเดือดเพียงใด ดอกบัวพุทธเพลิงแห่งแผ่นดินก็ยังคงไม่ได้รับความเสียหาย มันเพียงแค่ถูกผลักไปมา เปลี่ยนตำแหน่งอยู่บ่อยครั้ง

จนถึงปัจจุบันนี้ ยังไม่มีใครกล้าคว้าดอกบัวพุทธเจ้าเพลิงแห่งโลกอย่างไม่ยั้งคิด เพราะมันเปรียบเสมือนการวาดรูปเป้าหมายขนาดใหญ่ไว้บนร่างกายของตนเอง

…

ซู่! ซู่!

สองร่างที่ซ่อนตัวอยู่ใกล้กับต้วนหลิงเทียนมานาน ในที่สุดก็ขยับตัว ทั้งสองเป็นเทพสูงสุดที่ใกล้บรรลุนิติภาวะ และเห็นได้ชัดว่าเป็นสหายกัน คนหนึ่งคว้าดอกบัวเพลิงแห่งโลก ส่วนอีกคนหนึ่งป้องกันการโจมตีจากจักรพรรดิเทพขั้นสูงที่อยู่รอบข้าง

เหล่าเทพสูงสุดองค์อื่นๆ ที่กำลังใกล้เข้ามาต่างก็กำลังต่อสู้และไม่สามารถหยุดยั้งสองคนนี้ได้ ดังนั้น เหล่าจักรพรรดิเทพองค์อื่นๆ จึงทำได้เพียงเฝ้ามองอย่าง helplessly ขณะที่สองคนนี้หลบหนีไปพร้อมกับดอกบัวพุทธเพลิงแห่งโลก

…

สีหน้าของต้วนหลิงเทียนไม่เปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อยขณะที่เขามองดูเหตุการณ์นี้

ไม่นานนัก เขาก็เห็นอีกคนปรากฏตัวขึ้น ขัดขวางสองคนที่ครอบครองดอกบัวเพลิงแห่งโลก บุคคลผู้นี้ก็คือเทพสูงสุดผู้ใกล้บรรลุธรรมเช่นกัน

“ดอกบัวพุทธะเพลิงแห่งโลกเป็นของฉัน!”

ลมกระโชกแรงคำรามขณะที่ผู้มาใหม่พุ่งเข้าหาผู้ที่ถือดอกบัวเพลิงแห่งโลก ผู้ที่ถือดอกบัวเพลิงแห่งโลกได้รับบาดเจ็บจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องโยนมันทิ้งไป

เทพเจ้าสูงสุดผู้ทรงเข้าใจกฎแห่งลมหัวเราะอย่างสนุกสนาน หลังจากฉวยโอกาสและได้ดอกบัวพุทธะเพลิงแห่งโลกมาแล้ว พระองค์ก็แปลงร่างเป็นลมพายุและจากไปหลังจากกล่าวว่า “ขอบคุณ!”

เนื่องจากมิติในบริเวณนั้นถูกรบกวน จึงไม่สามารถเทเลพอร์ตได้อีกต่อไป ดังนั้นจึงไม่มีใครสามารถไล่ตามเทพสูงสุดผู้ยิ่งใหญ่องค์นี้ทันได้ เพราะท่านมีความเร็วสูงมากเนื่องจากท่านเข้าใจกฎแห่งลม

ในขณะเดียวกัน มีคนจำนวนไม่น้อยที่จำเทพเจ้าสูงสุดผู้ใกล้จะปรากฏตัวได้ ซึ่งได้หลบหนีไปพร้อมกับดอกบัวพุทธเพลิงแห่งโลกโดยใช้กฎแห่งลม

“เฟิงเสี่ยวเสี่ยว!”

“เขาคือบุตรชายของเจ้าแห่งอาณาจักรเทพระฆังลม เฟิงเสี่ยวเสี่ยว!”

แม้ว่าหลายคนจะเคยได้ยินชื่อของเฟิงเสี่ยวเสี่ยว บุตรชายของเจ้าแห่งอาณาจักรเทพระฆังลม และรู้ว่าเขาเชี่ยวชาญในกฎแห่งลม แต่ก็มีไม่กี่คนที่รู้ถึงขอบเขตความแข็งแกร่งของเขา ดังนั้นหลายคนจึงตกตะลึงเมื่อเฟิงเสี่ยวเสี่ยวลงมือ

“บุตรชายผู้โดดเด่นของเจ้าแห่งอาณาจักรเทพระฆังลมนั้นแข็งแกร่งถึงเพียงนี้หรือ? เขากำลังจะก้าวขึ้นเป็นเทพสูงสุดแล้วหรือ?!”

“ถ้าหากเขาสามารถแย่งชิงดอกบัวเพลิงแห่งโลกไปได้สำเร็จ นั่นหมายความว่าในไม่ช้าจะมีเทพสูงสุดสององค์ในอาณาจักรระฆังลม และราชวงศ์ของอาณาจักรนั้นใช่หรือไม่?”