WSSTH - สงครามจักรพรรดิทะยานสวรรค์ - บทที่ 4158: ผู้หญิงคนหนึ่งกับความขัดแย้งในตัวเธอ

ก่อนหน้านี้ จักรพรรดิเทพผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสองดูเหมือนจะตกลงกันได้ แต่เมื่อพวกเขากำลังเดินทางไปเก็บผลไม้แห่งเต๋าสวรรค์ ทั้งสองกลับโจมตีกันเอง ราวกับว่าผิดสัญญา พวกเขาไม่ยั้งมืออีกต่อไป และการโจมตีของแต่ละคนมีเป้าหมายเพื่อฆ่ากันเท่านั้น

โมเหวินเต๋า เจ้าสำนักแห่งสำนักเทพวิญญาณ แสดงพลังที่เหนือกว่าที่เคยแสดงมาก่อน ที่จริงแล้ว เขารู้สึกว่าตัวเองไม่ได้อ่อนแอไปกว่าจงไป่หนานเลย ด้วยเหตุนี้ เขาจึงยิ่งไม่อยากแบ่งผลไม้สวรรค์ให้จงไป่หนาน ก่อนหน้านี้เขาแสร้งทำเป็นอ่อนแอเพื่อให้จงไป่หนานลดความระมัดระวังลง และเขายังเก็บรักษาพลังไว้เพื่อซุ่มโจมตีและสังหารจงไป่หนานในเวลาที่เหมาะสม อย่างไรก็ตาม เขาไม่คาดคิดว่าจงไป่หนานไม่เพียงแต่ไม่ลดความระมัดระวังลงเท่านั้น แต่ยังโจมตีเขาในทันทีที่เขาขยับตัว ด้วยเหตุนี้ การซุ่มโจมตีของเขาจึงล้มเหลว ไม่เพียงเท่านั้น การโจมตีที่ดูเหมือนจะร้ายแรงด้วยเถาวัลย์ของเขาก็ล้มเหลวในการสังหารจงไป่หนานเช่นกัน

“โมเหวินเต๋า เจ้าคิดว่าพลังของข้ามีแค่นี้หรือ?” จงไป่หนานคำรามหลังจากแลกหมัดกับโมเหวินเต๋าไปไม่กี่ครั้ง จากนั้นพลังปราณของเขาก็พุ่งพล่าน และห้วงอวกาศก็เริ่มสั่นสะเทือน ในชั่วพริบตา ร่างโปร่งแสงขนาดใหญ่ที่คล้ายกับเขาก็ปรากฏขึ้นเหนือเขา

“ปรากฏการณ์เทพสูงสุด?!” โมเหวินเต๋าอุทานออกมา สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน จากนั้นเขาก็รีบพูดว่า “ท่านผู้อาวุโสจง ข้าแค่ล้อเล่น! ท่านเอาผลไม้สวรรค์ทั้งสามลูกไปได้เลย! ข้าไม่ต้องการพวกมันอีกแล้ว!”

ปรากฏการณ์เทพสูงสุดเป็นสัญญาณบ่งชี้ว่าจักรพรรดิเทพขั้นสูงองค์หนึ่งใกล้จะก้าวข้ามขีดจำกัดและกลายเป็นเทพสูงสุดแล้ว สิ่งที่จักรพรรดิเทพขั้นสูงองค์นั้นต้องการก็คือการเผชิญหน้าโดยบังเอิญเท่านั้น

จงไป่หนานเพียงแค่เยาะเย้ย ไม่สนใจคำพูดของโมเหวินเต๋า เขาชักดาบและพุ่งเข้าหาโมเหวินเต๋าอย่างต่อเนื่อง ขณะที่ร่างยักษ์ก็พุ่งตามไปติดๆ

เมื่อเห็นว่าจงไป่หนานไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยเขาไป ความหวาดกลัวในดวงตาของโมเหวินเต๋าจึงเปลี่ยนเป็นความบ้าคลั่งในทันที เขาคำรามว่า “จงไป่หนาน การฆ่าข้าไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่เจ้าคิด!”

หลังจากนั้น หมอเหวินเต๋าพุ่งเข้าหาจงไป่หนานอย่างไม่เกรงกลัวและเด็ดขาด เนื่องจากจงไป่หนานไม่คิดจะปล่อยเขาไป เขาจึงไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว เขาต้องคว้าโอกาสสุดท้ายนี้เพื่อต่อสู้เอาชีวิตรอด แม้ว่าเขาจะตาย เขาก็จะไม่ตายอย่างเปล่าประโยชน์ ตราบใดที่เขาสามารถสร้างความเสียหายร้ายแรงให้จงไป่หนานได้

ในชั่วพริบตาต่อมา ทั้งคู่ก็ปะทะกัน และพลังอันน่าสะพรึงกลัวของพวกเขาก็ระเบิดออกมาอย่างรุนแรง

บูม! บูม! บูม!

พลังงานทั้งสองปะทะกันและพันกันอยู่ชั่วขณะ ก่อนที่ลำแสงดาบจะพุ่งออกมา ทำลายและระงับคลื่นพลังงานอีกฝ่าย อย่างไรก็ตาม ลำแสงดาบนั้นก็อ่อนกำลังลงอย่างมากหลังจากนั้น

“ระเบิด!”

ร่างของโมเหวินเต๋า พร้อมกับวัตถุศักดิ์สิทธิ์ชิ้นสำคัญของเขา ระเบิดเป็นเสี่ยงๆ ในทันที ในขณะที่วัตถุศักดิ์สิทธิ์ชิ้นสำคัญระเบิดนั้น ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นแวบหนึ่งก่อนจะหายไป มันคือวิญญาณของวัตถุศักดิ์สิทธิ์ชิ้นสำคัญนั้น

คลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปทุกทิศทางหลังจากการระเบิด พวกมันทำลายแม้กระทั่งดาบของจงไป่หนาน ในช่วงเวลาสำคัญ ร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากดาบของจงไป่หนาน แต่ก็สายเกินไปแล้ว วิญญาณของสิ่งประดิษฐ์ถูกทำลายด้วยคลื่นกระแทกเช่นกัน ขณะที่จงไป่หนานถูกเหวี่ยงกระเด็นกลับไปบนฟ้าด้วยอาการบาดเจ็บสาหัส

จงไป่หนานพยายามทรงตัวขณะที่เขาคายเลือดออกมาเต็มปาก ใบหน้าของเขาซีดเผือด และพลังปราณของเขาก็อ่อนแออย่างมากในขณะนี้ เขามองไปยังทิศทางที่โมเหวินเต๋าตาย และคายเลือดออกมาอีกเต็มปากก่อนจะสบถออกมาว่า “ไอ้บ้า!”

หลังจากนั้น สีหน้าของจงไป่หนานก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาหายตัวไปอย่างรวดเร็ว เนื่องจากไม่มีเวลาทานยาบำรุงรักษาบาดแผล เขาจึงยังคงไอเป็นเลือดต่อไป

ทันทีที่จงไป่หนานขยับออกไป ก็มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นตรงที่เขายืนอยู่เมื่อครู่ ร่างนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากต้วนหลิงเทียน

ต้วนหลิงเทียนถอนหายใจพลางกล่าวว่า “น่าทึ่งจริงๆ สมกับที่เป็นกึ่งเทพ… ท่านยังมีพลังเหลือเฟือแม้จะบาดเจ็บสาหัส”

ขณะที่ต้วนหลิงเทียนพูด เขาก็ลงมือทันที

จงไป่หนานที่ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในบริเวณใกล้เคียง มองต้วนหลิงเทียนด้วยสีหน้าดูถูก เขาคิดว่ามันไร้สาระที่จักรพรรดิเทพระดับเริ่มต้นจะพยายามเอาเปรียบเขา ทั้งๆ ที่บาดเจ็บสาหัส อย่างไรก็ตาม สีหน้าดูถูกเหยียดหยามของเขาก็หายไปอย่างรวดเร็วและถูกแทนที่ด้วยความไม่เชื่อ

“วิถีแห่งดาบและวิถีแห่งความเชี่ยวชาญ?!”

ก่อนหน้านี้ จงไป่หนานหลบการโจมตีของต้วนหลิงเทียนได้อย่างง่ายดาย เพราะต้วนหลิงเทียนโจมตีอย่างไม่เต็มที่ แต่ตอนนี้ ต้วนหลิงเทียนไม่ยั้งมืออีกต่อไปแล้ว เขาใช้พลังแห่งดาบและพลังแห่งการควบคุมดาบไปพร้อมกับการฟาดฟันด้วยดาบเจ็ดช่องอันประณีต

สวูช!

ลำแสงดาบเจ็ดสีพุ่งออกมาด้วยความเร็วแสง

“เลขที่!”

จงไป่หนานพยายามเบี่ยงเบนลำแสงดาบจากดาบเจ็ดช่องอันประณีต แต่บาดแผลของเขานั้นรุนแรงเกินไป ลำแสงดาบจึงทะลุผ่านหน้าผากและออกไปทางด้านหลังศีรษะ แม้หลังจากตายไปแล้ว ดวงตาของเขาก็ยังเบิกกว้าง ใบหน้าของเขายังคงแสดงออกถึงความไม่เชื่ออย่างชัดเจน แม้แต่ในความฝันที่บ้าคลั่งที่สุด เขาก็ไม่เคยนึกฝันมาก่อนว่าจักรพรรดิเทพขั้นพื้นฐานจะมีพลังอำนาจเช่นนี้ได้

ซู่! ซู่!

ต้วนหลิงเทียนโบกมือ เรียกแหวนมิติของจงไป่หนานและโมเหวินเต๋ามาไว้ในมือ หลังจากเก็บแหวนมิติของทั้งสองแล้ว เขาก็เริ่มเก็บแหวนมิติที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วบริเวณ

…

ในขณะเดียวกัน ร่างบอบบางร่างหนึ่งเฝ้ามองทุกอย่างจากระยะไกล เธอได้เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างตั้งแต่ต้นจนจบ

โมเหวินเต๋าและจงไป่หนาน สองจักรพรรดิเทพผู้ปราดเปรื่อง ซ่อนพลังของตนไว้ก่อนที่จะต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย หลังจากนั้น คนหนึ่งเสียชีวิต อีกคนบาดเจ็บสาหัส ต่อมาบุคคลที่สามฉวยโอกาสและสังหารคนที่บาดเจ็บสาหัสไป

หลิวอู๋โย่วถอนหายใจในใจ ‘ผลลัพธ์คงแตกต่างออกไปหากท่านเจ้าสำนักรู้ถึงความแข็งแกร่งของจงไป่หนาน หรือหากจงไป่หนานเปิดเผยความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเขาเร็วกว่านี้ ช่างน่าเสียดาย…’

สายตาของหลิวอู๋โย่วเปลี่ยนเป็นซับซ้อนเมื่อเธอเห็นต้วนหลิงเทียนในชุดสีม่วงเดินเข้าไปใกล้ต้นไม้แห่งเต๋าและเก็บผลไม้แห่งเต๋าทั้งสามลูก เธอรู้สึกทึ่งในความโชคดีของต้วนหลิงเทียน

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ดวงตาของเธอก็เปล่งประกายเมื่อนึกถึงการตายของโมเหวินเต๋า จงไป่หนาน และอสูรกายทั้งสาม ซึ่งมีพลังเทียบเท่าจักรพรรดิเทพขั้นสูง

‘ข้าอาจจะสามารถทะลุระดับขึ้นไปเป็นจักรพรรดิเทพขั้นกลางได้ด้วยรางวัลที่ได้รับ!’ หลิวอู๋โย่วคิดในใจอย่างตื่นเต้น แน่นอนว่าเธอไม่ได้กล้าคิดโลภในผลไม้สวรรค์เลยแม้แต่น้อย เธอรู้สึกขอบคุณมากพอแล้วที่ต้วนหลิงเทียนไว้ชีวิตเธอและเต็มใจแบ่งปันรางวัลให้เธอ

…

‘ข้าจะเก็บผลไม้เต๋าแห่งสวรรค์ไว้ก่อน จนกว่าข้าจะบรรลุถึงระดับจักรพรรดิเทพขั้นสูง ข้าสงสัยว่าข้าจะพบอะไรอีกบ้างในดินแดนลับระดับจักรพรรดินี้’ ต้วนหลิงเทียนคิดในใจอย่างตื่นเต้นขณะเก็บผลไม้เต๋าแห่งสวรรค์และสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัว

ต้วนหลิงเทียนไม่สามารถออกจากอาณาจักรลับระดับจักรพรรดิได้จนกว่าจะหมดเวลา ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงท่องไปในอาณาจักรลับนั้นด้วยความหวังว่าจะได้พบกับสมบัติหรือเหตุการณ์ที่เป็นมงคลเพิ่มเติม

เมื่อต้วนหลิงเทียนออกเดินทางไปสำรวจอาณาจักรลับระดับจักรพรรดิ หลิวอู๋โย่วก็ติดตามเขาไปด้วยเช่นกัน

“ท่านลอร์ด…” หลิวอู๋โย่วเรียกอย่างลังเล เธออยากจะบอกต้วนหลิงเทียนว่าควรจะรออยู่ที่นี่จนกว่าจะถึงเวลาออกเดินทาง แต่เห็นได้ชัดว่าเขาไม่มีเจตนาที่จะอยู่ต่อ เธอสงสัยว่าการฆ่าจักรพรรดิเทพขั้นสูงที่บาดเจ็บสาหัสและสูญเสียสิ่งประดิษฐ์ศักดิ์สิทธิ์ชิ้นสำคัญไปพร้อมกับจิตวิญญาณสิ่งประดิษฐ์ที่สมบูรณ์ อาจทำให้ต้วนหลิงเทียนมั่นใจขึ้นหรือไม่ อย่างไรก็ตาม เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเสี่ยงและตามเขาไป มิเช่นนั้น เธออาจจะเป็นคนต่อไปที่จะตายในดินแดนลับแห่งนี้

“ท่านคิดว่าข้ามีโอกาสที่จะทำให้ระดับพลังฝึกฝนของข้าคงที่ก่อนที่จะออกจากดินแดนลับแห่งนี้หรือไม่?” ต้วนหลิงเทียนถาม เขาไม่รังเกียจที่หลิวอู๋โย่วจะตามเขามาด้วย ตราบใดที่เธอไม่มีเจตนาร้าย มิเช่นนั้น เขาจะไม่ลังเลที่จะฆ่าเธอ

“ใช่แล้ว” หลิวอู๋โย่วตอบอย่างเด็ดขาด “ด้วยรางวัลจากการสังหารจักรพรรดิเทพขั้นสูงทั้งห้า ซึ่งรวมถึงอสูรกายงูเหลือมทั้งสาม และการสังหารจักรพรรดิเทพระดับกลาง คุณจะสามารถรักษาระดับพลังฝึกฝนของคุณให้คงที่ได้อย่างแน่นอน แม้ว่ารางวัลจะถูกแบ่งครึ่งก็ตาม ไม่เพียงเท่านั้น แต่มันอาจจะช่วยเพิ่มระดับพลังฝึกฝนของคุณให้สูงขึ้นไปอีกด้วย”

ขณะที่หลิวอู๋โย่วพูด เธอก็อดรู้สึกกังวลใจไม่ได้ เธอสงสัยว่าต้วนหลิงเทียนจะผิดคำพูดและฆ่าเธอเพื่อที่จะได้ครอบครองรางวัลในอาณาจักรลับระดับจักรพรรดิทั้งหมดไว้คนเดียวหรือไม่

“ไม่เลวเลย” ต้วนหลิงเทียนกล่าวพร้อมพยักหน้าอย่างพึงพอใจ จากนั้นเขาก็ถามว่า “จากระดับการฝึกฝนของคุณ คุณน่าจะสามารถเป็นจักรพรรดิเทพระดับกลางได้ใช่ไหม?”

หลิวอู๋โย่วลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบตามความจริงว่า “เป็นไปได้แน่นอนค่ะ” จากนั้นเธอก็รีบเสริมว่า “วางใจได้เลยค่ะ ท่านลอร์ด แม้ว่าฉันจะได้เป็นจักรพรรดิเทพระดับกลางแล้ว ฉันก็จะไม่โลภสิ่งของของท่านหรอกค่ะ”

ต้วนหลิงเทียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับคำพูดของหลิวอู๋โย่ว จากนั้นเขาก็พูดด้วยรอยยิ้มเล็กน้อยว่า “จากคำพูดของคุณ… ดูเหมือนว่าคุณคิดว่าคุณจะแข็งแกร่งกว่าผมเมื่อคุณเป็นจักรพรรดิเทพระดับกลางแล้วใช่ไหม?”

หัวใจของหลิวอู๋โย่วเต้นแรง เธอฝืนยิ้มพลางรีบพูดว่า “นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหมายถึงเลย ท่านลอร์ด แม้ว่าฉันจะเป็นจักรพรรดิเทพระดับกลางแล้ว ก็ไม่มีทางที่ฉันจะเทียบกับท่านได้หรอก!”