WSSTH - สงครามจักรพรรดิทะยานสวรรค์ - บทที่ 4154: ความสำเร็จด้วยโชคช่วย

ไม่ใช่ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นตาบอด

ภายใต้สถานการณ์ก่อนหน้านี้ ชายหนุ่มชุดม่วงไม่เพียงแต่รอดชีวิตมาได้เท่านั้น แต่เขายังสามารถช่วยชีวิตจักรพรรดิเทพขั้นต้นอีกคนหนึ่งได้ด้วย แค่นี้ก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าเขาแข็งแกร่งกว่าที่เห็นภายนอกมาก แม้ว่าเขาจะเพิ่งเป็นจักรพรรดิเทพขั้นต้น แต่เขาก็ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าจักรพรรดิเทพระดับกลางเลย

ในบรรดาผู้คนที่อยู่ในที่เกิดเหตุ มีเพียงอู๋เซียงเฉียนจากตระกูลอู๋แห่งคฤหาสน์เทพวิญญาณ และหลิวอู๋โย่ว ผู้ที่ต้วนหลิงเทียนช่วยไว้เท่านั้นที่ไม่รู้สึกประหลาดใจกับความแข็งแกร่งของต้วนหลิงเทียน

หลิวอู๋โย่วเคยเห็นความแข็งแกร่งของต้วนหลิงเทียนมาก่อนแล้ว เมื่อต้วนหลิงเทียนเป็นเพียงเทพชั้นสูง เขาก็สามารถปราบเธอซึ่งเป็นจักรพรรดิเทพขั้นต้นได้แล้ว ตอนนี้เขาเองก็เป็นจักรพรรดิเทพขั้นต้น จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะแข็งแกร่งขึ้น

ส่วนอู๋เซียงเฉียนนั้น…

ทุกคนต่างคิดว่านอกจากต้วนหลิงเทียนแล้ว อู๋เซียงเฉียนน่าจะเป็นคนแรกที่มาถึงเมื่ออาณาจักรลับระดับจักรพรรดิปรากฏขึ้น มีเพียงอู๋เซียงเฉียนเท่านั้นที่รู้ว่าถานอู๋ ซึ่งเป็นจักรพรรดิเทพระดับกลาง เป็นคนแรกที่มาถึง แต่ถานอู๋ถูกต้วนหลิงเทียนสังหารหลังจากที่เขาไปยั่วยุต้วนหลิงเทียน

ในขณะนั้น หญิงชราคนหนึ่งซึ่งเป็นผู้ฝึกฝนวิชาเซียนหญิงเพียงคนเดียว นอกเหนือจากหลิวอู๋โย่ว ก็เยาะเย้ย เธอมองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเป็นศัตรูพลางพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “เจ้าเป็นจักรพรรดิเทพขั้นต้น แต่ก็ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าจักรพรรดิเทพระดับกลาง เพื่อนของข้าถูกเจ้าฆ่าโดยทางอ้อม เจ้าไม่ควรมาอธิบายให้ข้าฟังบ้างหรือ?”

เพื่อนของหญิงชราคือชายชรา ซึ่งเป็นจักรพรรดิเทพขั้นต้น ที่เดินทางมาถึงหลังจากอู๋เซียงเฉียน เช่นเดียวกับจักรพรรดิเทพขั้นต้นคนอื่นๆ เขาเองก็ไม่รอดพ้นจากภัยพิบัตินี้

เนื่องจากความแข็งแกร่งอันเหนือธรรมดาของต้วนหลิงเทียน หญิงชราจึงกล้าพูดเช่นนั้น หากไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งที่เห็นได้ชัดของเขา เธอคงโจมตีต้วนหลิงเทียนโดยตรง ที่จริงแล้ว เธอกล้าพูดเช่นนั้นเพราะเธอรู้ดีว่าทุกคน ยกเว้นหลิวอู๋โย่วที่ต้วนหลิงเทียนช่วยไว้ ต่างก็โกรธแค้นต้วนหลิงเทียนจากการกระทำก่อนหน้านี้ที่ก่อให้เกิดหายนะ

ต้วนหลิงเทียนยังคงสงบเมื่อเผชิญกับท่าทีเป็นปรปักษ์ของหญิงชรา เขาพูดว่า “นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าเข้ามาในอาณาจักรลับระดับจักรพรรดิ จึงไม่ทราบว่ามีกฎเช่นนี้ ยิ่งไปกว่านั้น ข้าเป็นผู้ริเริ่มอาณาจักรลับนี้ ข้าไม่ได้บังคับเพื่อนของท่านให้เข้ามาที่นี่ไม่ใช่หรือ? ผู้ที่เข้ามาควรทราบถึงความเสี่ยง ไม่ใช่ว่าข้าไม่เคยตกเป็นเป้าหมายมาก่อน ข้าก็เป็นเหยื่อเช่นกัน การที่ท่านกล่าวหาว่าข้าทำโดยเจตนาจึงไม่สมเหตุสมผล นั่นไม่ใช่การหาความตายหรือ? ข้าไม่ได้ปรารถนาความตาย”

สีหน้าของหญิงชราเปลี่ยนเป็นบึ้งตึง เพราะเธอไม่สามารถโต้แย้งคำพูดของต้วนหลิงเทียนได้

ในขณะเดียวกัน จงไป่หนานก็มองต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเย็นชาและพูดข่มขู่ว่า “อย่าทำแบบนั้นอีกเด็ดขาด”

อันที่จริง ภัยพิบัติก่อนหน้านี้ไม่ได้สร้างความตกใจให้กับจงไป่หนานมากนัก เขาไม่ได้รับความเสียหายใดๆ เลย

ในขณะเดียวกัน สองคนที่อยู่เบื้องหลังปฏิกิริยาของโมเหวินเต๋า กลับรุนแรงกว่ามาก สายตาของพวกเขามองไปยังต้วนหลิงเทียนด้วยความเย็นชาอย่างเหลือเชื่อ จักรพรรดิเทพขั้นต้นส่วนใหญ่ที่ถูกต้วนหลิงเทียนสังหารทางอ้อมนั้นมาจากสำนักเทพวิญญาณและได้รับการเชิญจากพวกเขา

หมอเหวินเต๋าเองก็รู้สึกไม่พอใจเช่นกัน แต่ในฐานะเจ้าสำนักแห่งสำนักเทพวิญญาณ เขาย่อมเชี่ยวชาญในการปกปิดอารมณ์อยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้น นี่คืออาณาจักรลับระดับจักรพรรดิของต้วนหลิงเทียน ดังนั้นหากเขาแสดงความเป็นศัตรูต่อต้วนหลิงเทียนในตอนนี้ มันจะดูใจแคบเกินไป ที่สำคัญที่สุด ในสายตาของเขา ต้วนหลิงเทียนก็เหมือนคนตายไปแล้ว ด้วยทุกคนที่มารวมตัวกันอยู่ที่นี่ ต้วนหลิงเทียนคงไม่มีทางรอดชีวิตได้ แม้ว่าเขาจะไม่ใช่เทพระดับกลางทั่วไปก็ตาม ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องแสดงความเป็นศัตรูออกมาอย่างเปิดเผย

ในขณะนั้น ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองหลิวอู๋โย่วก่อนจะถามผ่านระบบเสียงว่า “ข้ากำลังวางแผนจะแยกตัวจากทุกคน เจ้าอยากไปกับข้าด้วยไหม?”

เนื่องจากพวกเขาไม่สามารถใช้พลังจิตอันศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างสะดวกในที่นี้ ต้วนหลิงเทียนจึงไม่กังวลว่าจะมีใครแอบฟังการสื่อสารด้วยเสียงของพวกเขา

เมื่อได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียน หลิวอู๋โย่วจึงตอบโดยสัญชาตญาณว่า “ใช่”

เธอยังคงตกอยู่ในอาการตกใจ เพราะก่อนหน้านี้เธอเกือบตาย ถ้าไม่ใช่เพราะต้วนหลิงเทียน เธอคงตายไปแล้ว

สวูช!

ทันทีที่หลิวอู๋โย่วตอบ ต้วนหลิงเทียนก็พาเธอไปด้วยก่อนที่จะเทเลพอร์ตสองครั้งติดต่อกัน

อันที่จริง คนอื่นๆ ต่างก็มองไม่เห็นต้วนหลิงเทียนแล้วตั้งแต่เขาเทเลพอร์ตครั้งแรก อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิเทพขั้นสูงทั้งสามยังคงติดตามออร่าของเขาได้หลังจากที่เขาเทเลพอร์ตครั้งแรก ดังนั้น สีหน้าของพวกเขาจึงยังคงสงบแม้หลังจากที่เขาเทเลพอร์ตหายไป แต่ในชั่วพริบตาต่อมา สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเมื่อพวกเขาไม่สามารถติดตามออร่าของเขาได้อีกต่อไปหลังจากที่เขาเทเลพอร์ตครั้งที่สอง

อู๋ผิงอุทานในใจว่า ‘วิชาเทเลพอร์ตคู่ขั้นเทพ?!’

จงไป่หนานและโมเหวินเต๋าต่างก็แสดงสีหน้าตกใจเช่นกัน พวกเขาไม่คาดคิดว่าจักรพรรดิเทพขั้นพื้นฐานคนหนึ่ง แม้จะมีความสามารถมากเพียงใด ก็สามารถเข้าใจวิชาเคลื่อนย้ายสองมิติขั้นสูงจากกฎแห่งอวกาศได้

‘ไม่น่าแปลกใจเลยที่ปฏิกิริยาและความเร็วของเขาจะรวดเร็วขนาดนั้น…’

ในที่สุดทั้งสามก็เข้าใจว่าทำไมต้วนหลิงเทียนและหลิวอู๋โย่ว ซึ่งเขาช่วยชีวิตไว้ จึงเป็นเพียงจักรพรรดิเทพขั้นพื้นฐานสองคนที่รอดชีวิตมาได้

จงไป่หนานมองไปที่อู๋เซียงเฉียนและคนอื่นๆ จากตระกูลอู๋พลางกล่าวว่า “ในเมื่อเขามีความปรารถนาที่จะตาย ก็ไม่จำเป็นต้องห้ามเขา… หลังจากนี้พวกเจ้าทั้งสองก็ติดตามข้าไปได้เลย”

ทั้งสองไม่ได้คัดค้านอะไร พวกเขารู้สึกหมดหนทางในตอนนี้ เพราะพวกเขาไม่ได้คาดคิดว่าจะถูกส่งไปยังสถานที่เดียวกันในดินแดนลับระดับจักรพรรดิ นั่นหมายความว่าการแข่งขันจะดุเดือดมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะเดินเตร่ไปมาอย่างประมาท การเดินทางคนเดียวในดินแดนลับระดับจักรพรรดิเช่นนี้อาจทำให้ตายได้ง่ายกว่า ในเวลานี้ โอกาสรอดชีวิตของพวกเขาจะสูงกว่าหากอยู่เป็นกลุ่ม นี่จึงเป็นเหตุผลที่จงไป่หนานกล่าวว่าต้วนหลิงเทียนอยากตาย

ในทำนองเดียวกัน อู๋ผิงได้บอกกับจักรพรรดิเทพระดับกลางทั้งสามองค์ที่เขาเชิญมาว่า ให้ติดตามเขาอย่างใกล้ชิดและอย่าได้เที่ยวเตร่ไปทั่วอย่างประมาท

ส่วนโมเหวินเต๋าไม่จำเป็นต้องพูดอะไร เทพจักรพรรดิระดับกลางทั้งสองที่มากับเขาไม่ยอมห่างจากเขาเลย ภัยพิบัติเกิดขึ้นอย่างกะทันหันก่อนหน้านี้ และเทพจักรพรรดิระดับต้นคนอื่นๆ ก็อยู่ไกลเกินไป มิเช่นนั้น ด้วยพละกำลังของโมเหวินเต๋า เขาคงปกป้องทุกคนได้อย่างง่ายดาย

ตรงกันข้าม หญิงชราผู้เป็นจักรพรรดิเทพระดับกลางเพียงคนเดียวในที่นี้ กลับมีสีหน้าบึ้งตึง เพราะเธอเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่มีเพื่อนร่วมทางแล้ว หลังจากที่ชายชราผู้เชิญเธอมาที่นี่เสียชีวิตไป เธอรู้ว่าหากเธอตกอยู่ในอันตราย จักรพรรดิเทพระดับสูงทั้งสามก็จะไม่ช่วยเหลือเธอ

หญิงชราสูดหายใจเข้าลึกๆ ปรับสีหน้าก่อนจะมองไปที่โมเหวินเต๋าแล้วกล่าวว่า “ท่านเจ้าของคฤหาสน์ ข้าขอตัวก่อนไปแสวงหาโชคลาภ”

หลังจากนั้น หญิงชราก็ทำท่าจะจากไป แต่ในขณะที่เธอยังอยู่ในสายตาของโมเหวินเต๋า พลังมหาศาลก็พุ่งออกมาจากความว่างเปล่าเข้าหาเธอ ส่งผลให้พลังออร่าของเธอหายไปในที่สุด

เมื่อเห็นเช่นนั้น สีหน้าของทุกคน รวมทั้งจักรพรรดิเทพผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสาม ก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เหล่าจักรพรรดิเทพระดับกลางหลายองค์ก็กระซิบกระซาบกัน

“ดูเหมือนว่าชายหนุ่มชุดม่วงและหลิวอู๋โย่วก็เสียชีวิตไปด้วยเช่นกัน…”

…

ในเวลาเดียวกัน ไม่ไกลออกไป มีสองร่างซ่อนตัวและมองไปยังสถานที่ที่จักรพรรดินีหญิงระดับกลางแห่งเทพสิ้นพระชนม์

ต้วนหลิงเทียนเป็นฝ่ายพูดกับหญิงข้างๆ ก่อนว่า “พวกเรา… ดูเหมือนพวกเราจะโชคดีมาก…”

เมื่อได้ยินคำพูดของต้วนหลิงเทียน หลิวอู๋โย่วก็จ้องมองต้วนหลิงเทียนและกล่าวว่า “เจ้าไม่รู้หรือว่าในดินแดนลับแบบนี้ ที่ทุกคนมารวมตัวกันอยู่ที่เดียวกัน มีเพียงผู้ที่สร้างดินแดนลับนั้นขึ้นมาเท่านั้นที่จะเดินทางได้อย่างปลอดภัยโดยลำพัง? แต่เจ้ากลับพาข้ามาด้วย”

ในอดีต หลิวอู๋โย่วบังเอิญได้หนังสือโบราณเล่มหนึ่งมา หนังสือเล่มนั้นมีข้อมูลเกี่ยวกับอาณาจักรลับระดับจักรพรรดิที่คนส่วนน้อยเท่านั้นที่รู้

ต้วนหลิงเทียนตกตะลึงกับคำพูดของเธอครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็พูดด้วยรอยยิ้มแห้งๆ ว่า “ผมไม่รู้จริงๆ”

ต้วนหลิงเทียนคิดว่าเธอตามเขามาเพราะไว้ใจเขา แต่ที่จริงแล้วไม่ใช่เช่นนั้นเลย

อันที่จริง หลิวอู๋โย่วตอบสนองต่อต้วนหลิงเทียนโดยสัญชาตญาณตั้งแต่แรกแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่เขาช่วยชีวิตเธอ เธอก็ไว้ใจเขาโดยไม่รู้ตัว ที่สำคัญที่สุดคือ เธอเพิ่งนึกถึงข้อมูลสำคัญนี้ได้หลังจากที่เขาพาเธอไปแล้ว

เมื่อหลิวอู๋โย่วได้ยินคำพูดของต้วนหลิงเทียน เธอก็คิดว่าเขาแค่ล้อเล่น แม้ว่าต้วนหลิงเทียนจะครอบครองโย่วเหวินเฟิง อดีตคนรักของเธอ แต่ในความคิดของเธอ ต้วนหลิงเทียนต้องเป็นเทพสูงสุดมาก่อนแน่ๆ เธอไม่เชื่อเรื่องบังเอิญ ดังนั้น ต้วนหลิงเทียนจะไม่รู้เกี่ยวกับอาณาจักรลับระดับจักรพรรดิแบบนี้ได้อย่างไร ในความคิดของเธอ มันคงแปลกมากหากต้วนหลิงเทียนไม่รู้เรื่องนี้

หลิวอู๋โย่วคาดว่าต้วนหลิงเทียนจะพาเธอไปหลังจากดู ‘ละคร’ จบแล้ว และออกไปหาโอกาสดีๆ แต่ผิดจากที่เธอคาดไว้ ต้วนหลิงเทียนยังคงติดตามโมเหวินเต๋าและคนอื่นๆ ต่อไป

“คุณวางแผนจะตามพวกเขาไปเหรอ?”

ในเวลานั้น จักรพรรดิเทพทั้งสามผู้บรรลุธรรมขั้นสูงได้นำคนอื่นๆ ไปสำรวจอาณาจักรลับระดับจักรพรรดิ

“เราไปดูสถานการณ์กันก่อนดีกว่า… ที่จริงแล้วฉันไม่คุ้นเคยกับที่นี่เลย” ต้วนหลิงเทียนกล่าว “ยิ่งไปกว่านั้น เราอาจได้ประโยชน์จากการติดตามพวกเขา…”

หลิวอู๋โย่วถึงกับพูดไม่ออกเมื่อได้ยินคำพูดของต้วนหลิงเทียน หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เธอก็พยายามห้ามเขา “การที่คุณทำแบบนี้มันไม่สมเหตุสมผลเลย… ต่อให้พวกเขาเจออะไรดีๆ เราก็ไม่ได้ส่วนแบ่งอะไรหรอก คุณไม่ได้คิดจะขโมยของจากจักรพรรดิเทพขั้นสูงทั้งสามคนใช่ไหม?”

แน่นอนว่าหลิวอู๋โย่วคิดว่าแผนของต้วนหลิงเทียนนั้นไม่สมจริงเอาเสียเลย

ในทางกลับกัน ต้วนหลิงเทียนเพียงแค่ยิ้มและไม่พูดอะไรอีก เขายังคงเดินตามกลุ่มคนข้างหน้าไปอย่างเงียบๆ

เนื่องจากไม่มีใครกล้าใช้พลังจิตของตน พวกเขาจึงไม่รู้ตัวว่ากำลังถูกต้วนหลิงเทียนและหลิวอู๋โย่วติดตามอยู่

ใบหน้าสวยของหลิวอู๋โย่วแสดงออกถึงความสิ้นหวังขณะที่เธอเดินตามต้วนหลิงเทียนไป จริงๆ แล้วเธอไม่อยากตามเขาไป แต่ก็ไม่มีทางเลือก หากเธอทิ้งเขาไปตอนนี้ ชะตากรรมของเธอก็คงเหมือนกับหญิงชราคนนั้น สุดท้ายแล้ว เธอทำได้เพียงปลอบใจตัวเองว่า ‘ตามเขาไปก่อนแล้วกัน เมื่อเขาเห็นว่าเขาไม่ได้ส่วนแบ่งจากสิ่งที่พวกเขาค้นพบ เขาก็จะเลิกตามพวกเขาไปเอง…’