WSSTH - สงครามจักรพรรดิทะยานสวรรค์ - บทที่ 4132: ต้วนหลิงเทียนพาพี่สาวรุ่นที่สี่ออกมา

แม้ว่าระดับพลังฝึกฝนของต้วนหลิงเทียนจะยังไม่มั่นคง แต่ความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล หลังจากก้าวขึ้นเป็นเทพชั้นสูง เขาสามารถสัมผัสได้ว่าพลังปราณของเขาพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดดเมื่อเทียบกับตอนที่เขายังเป็นเพียงเทพชั้นต้นและชั้นกลาง

‘ผมติดหนี้บุญคุณพี่ชายคนที่สามอย่างมาก…’

เกือบหนึ่งศตวรรษที่ผ่านมา ต้วนหลิงเทียนไม่ได้หาทรัพยากรในการฝึกฝนด้วยตนเองเลย เขาใช้ทรัพยากรเหล่านั้นไปหมดแล้ว ดังนั้นหยางหยูเฉินจึงส่งทรัพยากรในการฝึกฝนมาให้เขาอย่างสม่ำเสมอในอาณาจักรอิสระของสำนักชั้นในตั้งแต่นั้นมา ตามที่หยางหยูเฉินกล่าว การได้เข้าร่วมการทดสอบเทพเป็นโอกาสครั้งหนึ่งในชีวิต และเขาควรทำทุกวิถีทางเพื่อเพิ่มระดับการฝึกฝนของตนเอง บางทีสมบัติและการพบเจอโดยบังเอิญอาจไม่ดีเท่ากับในสนามรบแห่งอาณาจักร แต่ก็ยังดีมากอยู่ดี เพราะไม่ว่าอย่างไร การทดสอบเทพก็จะได้ผู้ทรงพลังระดับสูงสุดออกมาอยู่ดี

ผู้ทรงอำนาจสูงสุดคือสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดระหว่างสวรรค์และโลก แม้แต่เทพสูงสุดขั้นสูงก็ยังเป็นเพียงมดตัวเล็กๆ ต่อหน้าผู้ทรงอำนาจสูงสุด มีข่าวลือว่าความแตกต่างด้านพละกำลังระหว่างผู้ทรงอำนาจสูงสุดกับเทพสูงสุดขั้นสูงนั้นกว้างกว่าความแตกต่างระหว่างเทพขั้นพื้นฐานใหม่กับเทพสูงสุดขั้นสูงเสียอีก ไม่ว่าเทพสูงสุดขั้นสูงจะแข็งแกร่งหรือเหนือธรรมดาเพียงใด พวกเขาก็จะไม่สามารถต้านทานผู้ทรงอำนาจสูงสุดได้

การพบเจอโดยบังเอิญมีบทบาทสำคัญในการเพิ่มโอกาสในการก้าวขึ้นเป็นผู้ทรงพลังสูงสุด นอกจากนั้น ความเข้าใจในกฎและเต๋าทั้งสี่แห่งสวรรค์และโลกก็เพิ่มโอกาสในการก้าวขึ้นเป็นผู้ทรงพลังสูงสุดเช่นกัน สุดท้าย การครอบครองธาตุทั้งห้าในระดับสูงสุดก็จะเพิ่มโอกาสในการก้าวขึ้นเป็นผู้ทรงพลังสูงสุดด้วย แม้ว่าจะมีวิธีการอื่น ๆ ในการก้าวขึ้นเป็นผู้ทรงพลังสูงสุด แต่ทั้งสามวิธีนี้เป็นวิธีที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุด และเป็นที่รู้กันว่าแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะก้าวขึ้นเป็นผู้ทรงพลังสูงสุดโดยอาศัยการฝึกฝนเพียงอย่างเดียว

‘รุ่นพี่คนที่สามบอกว่า ถ้าโชคดี ฉันอาจจะสามารถรักษาระดับพลังฝึกฝนให้คงที่ หรือแม้กระทั่งทะลุระดับขึ้นไปเป็นจักรพรรดิเทพได้ในการทดสอบเทพ เหล่าผู้ทรงพลังสูงสุดที่ผ่านการทดสอบเทพมาได้นั้น ต้องแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อถึงจะสามารถผ่านสนามฝึกฝนเช่นนี้มาได้…’

หัวใจของต้วนหลิงเทียนเต้นระรัวเมื่อคิดถึงเรื่องนี้

สำนักหมื่นกฎเป็นกองกำลังระดับสูงสุดที่ทรงอิทธิพลมาก เป็นรองเพียงกองกำลังระดับสูงสุดชั้นนำในดินแดนพลังปราณเท่านั้น ถึงกระนั้นก็ตาม ต้วนหลิงเทียนก็ยังไม่สามารถทำให้ระดับพลังฝึกฝนของตนมั่นคงได้อย่างสมบูรณ์ นับประสาอะไรกับการเป็นจักรพรรดิเทพขั้นพื้นฐาน แม้ว่าสำนักจะมอบทรัพยากรทั้งหมดให้ก็ตาม ความสำเร็จเช่นนั้นเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อได้รับความช่วยเหลือจากผู้ทรงอำนาจระดับสูงสุดเท่านั้น

‘ข้าเหลือเวลาอีกเจ็ดปี… ข้าควรใช้เวลานี้เพื่อทำความเข้าใจกฎแห่งอวกาศ วิถีแห่งดาบ และวิถีแห่งความเชี่ยวชาญ’ ต้วนหลิงเทียนคิดในใจ

ในช่วง 100 ปีที่ผ่านมา ต้วนหลิงเทียนไม่ได้ละเลยที่จะทำความเข้าใจกฎแห่งมิติ วิถีแห่งดาบ และวิถีแห่งความเชี่ยวชาญ แต่เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการฝึกฝน ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจที่จะมุ่งเน้นไปที่การทำความเข้าใจทั้งสามวิถีนี้อย่างเต็มที่ในเจ็ดปีข้างหน้า หากความเข้าใจของเขาในวิถีใดวิถีหนึ่งดีขึ้น พลังของเขาจะเพิ่มพูนขึ้นอย่างมาก ที่จริงแล้ว ความเข้าใจของเขาในทั้งสามวิถีนั้นลึกซึ้งมากอยู่แล้ว การพัฒนาเพียงเล็กน้อยก็จะช่วยเพิ่มพลังของเขาได้อย่างมาก

…

ตลอดระยะเวลาหกปีต่อมา ต้วนหลิงเทียนได้ทุ่มเทอย่างเต็มที่เพื่อทำความเข้าใจกฎแห่งอวกาศ วิถีแห่งดาบ และวิถีแห่งความเชี่ยวชาญ นอกเหนือจากกฎแห่งอวกาศแล้ว วิถีแห่งดาบและวิถีแห่งความเชี่ยวชาญก็ไม่ได้พัฒนาขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม แต่ถึงกระนั้น เขาก็ได้รับความรู้ใหม่ๆ ดังนั้นจึงเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้นที่วิถีแห่งสวรรค์และโลกทั้งสองของเขาจะพัฒนาขึ้นอย่างมากเช่นกัน

เนื่องจากเขาครอบครองพลังเทพสูงสุด ความเข้าใจในกฎแห่งอวกาศของเขาจึงราบรื่นมาก แม้ว่าเขาจะยังคงเผชิญกับอุปสรรคอยู่บ้าง แต่เขาก็สามารถเอาชนะมันได้อย่างง่ายดายหลังจากสังเกตการต่อสู้ระหว่างผู้ทรงอำนาจที่เข้าใจกฎแห่งอวกาศซึ่งบันทึกไว้ในพลังเทพสูงสุด ด้วยเหตุนี้จึงไม่น่าแปลกใจที่กฎแห่งอวกาศของเขาไม่เพียงแต่พัฒนาขึ้นอย่างมากเท่านั้น แต่ยังมีการก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดดอีกด้วย

‘แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหาใครสักคนที่ต่ำกว่าระดับเทพสูงสุดในดินแดนพลังปราณที่มีความเข้าใจในกฎแห่งห้วงอวกาศลึกซึ้งกว่าข้า นอกจากนั้น พลังของข้าก็จะเพิ่มสูงขึ้นอย่างมากหากข้ารวมกฎแห่งห้วงอวกาศและวิถีแห่งปรมาจารย์ของข้าเข้าด้วยกัน…’

…

ในปีสุดท้ายก่อนการเปิดฉากการทดสอบแห่งเทพ ต้วนหลิงเทียนตัดสินใจที่จะหยุดศึกษาเรื่องกฎแห่งอวกาศและหันไปมุ่งเน้นที่วิชาดาบและวิชาปรมาจารย์แทน อย่างไรก็ตาม เพียงหนึ่งเดือนต่อมา เขาก็ถูกหยางหยูเฉินปลุกให้ตื่นขึ้น

“พี่ใหญ่คนที่สาม ข้าพเจ้าจะช่วยอะไรท่านได้บ้าง” ต้วนหลิงเทียนถามด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นหยางหยูเฉินรอเขาอยู่ในลานบ้าน

หยางหยูเฉินยิ้มเช่นกันพลางกล่าวว่า “ศิษย์น้อง การทดสอบเทพจะเปิดขึ้นในอีกหนึ่งปีข้างหน้า เจ้าไม่ควรอยู่แต่ในสำนักวังชั้นในเพื่อฝึกฝนตลอดเวลา ออกไปเดินเล่นพักผ่อนบ้าง เมื่อไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา เหล่าอัจฉริยะรุ่นเยาว์ชั้นนำจากกองกำลังระดับสูงต่างๆ ได้มาที่สำนักแห่งนี้ ทำให้สำนักมีชีวิตชีวามากกว่าแต่ก่อน”

ดวงตาของ Duan Ling Tian สว่างขึ้นเมื่อได้ยินคำพูดของ Yang Yu Chen

‘บรรดาอัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่เก่งที่สุด อายุต่ำกว่า 10,000 ปี จากกองกำลังระดับสูงสุดรุ่นเฮฟวี่เวท ส่วนใหญ่เป็นจักรพรรดิแห่งเทพเจ้า… พวกเขามาถึงที่นี่แล้วหรือ?’

ต้วนหลิงเทียนยังคงเหม่อลอยอยู่เมื่อได้ยินเสียงไพเราะดังขึ้นในอากาศ

“น้องชาย!”

หลังจากนั้น หญิงสาวคนหนึ่งก็เดินเข้ามาในลานบ้านของต้วนหลิงเทียน เธอไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหลางชุนหยวน พี่สาวคนที่สี่ของต้วนหลิงเทียน ดวงตาของเธอเปล่งประกายสดใสขณะมองไปที่ต้วนหลิงเทียนและกล่าวว่า “น้องชาย ปกติแล้วพี่ชายคนที่สามไม่อนุญาตให้ฉันออกจากเขตอิสระของสำนักชั้นใน แต่ครั้งนี้เขาอนุญาตให้ฉันออกมาพร้อมกับท่าน ท่านต้องพาฉันชมรอบๆ โรงเรียน มิเช่นนั้น ฉันจะต้องรอจนกว่าการทดสอบเทพจะเปิด…”

หลางชุนหยวนทำหน้าบึ้งเล็กน้อยเมื่อพูดใกล้จบ

Duan Ling Tian มองดู Yang Yu Chen โดยสัญชาตญาณเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้

หยางหยูเฉินอธิบายว่า “ถ้าข้าไม่คอยดูแล เธอจะก่อเรื่องทุกครั้งที่ออกจากเขตอิสระ ครั้งล่าสุดที่เธอออกไป เธอเกือบฆ่าศิษย์ของสำนักมรดกที่พูดจาไม่ดีเกี่ยวกับข้า ก่อนหน้านั้น มีคนล้อเลียนส่วนสูงของเธอ เธอจึงตามเขาไปจนกระทั่งเขาออกจากโรงเรียน ก่อนจะจับเขาใส่กระสอบแล้วซ้อมเขา จากนั้นก็ยังมีครั้งนั้นอีก…”

หลังจากฟังคำบอกเล่าของหยางหยูเฉินเกี่ยวกับ ‘ความผิด’ ในอดีตของหลางชุนหยวนแล้ว ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองหลางชุนหยวน มุมปากของเขาขยับเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าเธอนั้นเป็นตัวปัญหาใหญ่ขนาดไหน

“เป็นไปไม่ได้ที่ผมจะคอยดูแลเธอตลอดเวลา ทางที่ดีที่สุดคือให้คุณช่วยดูแลเธออย่างใกล้ชิดและคอยระวังไม่ให้เธอไปก่อเรื่อง เธอเชื่อฟังคุณนี่นา” หยางหยูเฉินกล่าว

ต้วนหลิงเทียนยิ้มอย่างขมขื่น หลางชุนหยวนจะฟังเขาจริงหรือ? ถึงแม้ปกติเธอจะใจดีกับเขา แต่เขาก็สงสัยว่าเธอจะฟังเขาจริง ๆ หรือไม่หากมีใครมายั่วยุเธอ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้คัดค้านการจัดการของหยางหยูเฉิน

ไม่นานหลังจากที่หยางหยูเฉินออกจากอาณาจักรอิสระของสำนักชั้นใน ต้วนหลิงเทียนและหลางชุนหยวนก็ออกจากที่นั่นเช่นกัน

โดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว เมื่อพวกเขาออกจากเขตปกครองอิสระของกลุ่มวังชั้นใน มีสองร่างที่ซ่อนตัวอยู่หลังก้อนเมฆกำลังจ้องมองพวกเขาอยู่

…

หลางชุนหยวนมองไปรอบๆ อย่างตื่นเต้น เธอเหมือนเด็กจากชนบทที่มาเยือนเมืองเป็นครั้งแรก เธออยากรู้อยากเห็นทุกสิ่งทุกอย่าง

ขณะที่พวกเขากำลังเดินเล่นอยู่นั้น นักเรียนจากสถาบันหมื่นกฎเกณฑ์บางส่วนก็สังเกตเห็นต้วนหลิงเทียนได้อย่างรวดเร็ว

“นั่นคือต้วนหลิงเทียน!”

“เราไม่ได้เจอเขามานานมากแล้ว!”

“ถูกต้องแล้ว! หลังจากฆ่าหวังหยุนเซิงและคนอื่นๆ ในวังแห่งความตาย เขาก็หายตัวไปเฉยๆ”

“หญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาคือใคร?”

“ฉันคิดว่าฉันเคยเห็นเธอมาก่อน… เธอน่าจะเป็นนักเรียนของสถาบันนี้ด้วยเช่นกัน”

เนื่องจากหลางชุนหยวนไม่ค่อยออกจากอาณาเขตอิสระของสำนักชั้นใน จึงมีคนรู้จักเธอไม่มากนัก

ในทางตรงกันข้าม แทบทุกคน หรืออาจจะทุกคนในสำนักหมื่นกฎ รู้จักต้วนหลิงเทียน เพราะการต่อสู้เอาชีวิตรอดของเขากับศิษย์ทั้งห้าแห่งสำนักวิญญาณดั้งเดิมนั้น สร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งสำนัก หลายคนได้ชมการต่อสู้ในวังแห่งความตาย และคนที่ไม่ได้ชม ก็ได้ดูผ่านไข่มุกภาพลอย

เมื่อได้ยินเสียงพูดคุยเบาๆ รอบข้าง หลางชุนหยวนจึงขมวดคิ้วและถามว่า “น้องชาย ทำไมคนรู้จักท่านมากมายขนาดนี้?”

หลางชุนหยวนรู้สึกไม่พอใจที่ไม่มีใครรู้ว่าเธอเป็นรุ่นพี่ลำดับที่สี่ของต้วนหลิงเทียน ยิ่งไปกว่านั้น ต้วนหลิงเทียนเข้าเรียนในสำนักหมื่นกฎช้ากว่าเธอมาก แต่เขากลับมีชื่อเสียงมากกว่าเธอ

ต้วนหลิงเทียนตอบด้วยรอยยิ้มว่า “พวกเขาคงได้ดูไข่มุกลอยฟ้าเหล่านั้นแล้วล่ะ…”

“ไข่มุกภาพลอยเหรอ?” หลางชุนหยวนถามด้วยความสงสัย

ต้วนหลิงเทียนเล่าเรื่องการต่อสู้เอาชีวิตรอดกับศิษย์ทั้งห้าของปรมาจารย์เอกในวังแห่งความตายให้หลางชุนหยวนฟัง ก่อนจะกล่าวว่า “เกรงว่าหลังจากศึกเอาชีวิตรอดครั้งนั้น คงเหลือคนไม่กี่คนที่ยังไม่เคยได้ยินเรื่องราวของข้าแล้ว…”

ดวงตาของหลางชุนหยวนเป็นประกายขึ้นทันที ทำให้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่าง ดูเหมือนว่าเธอเองก็แทบรอไม่ไหวที่จะท้าใครสักคนดวลเอาชีวิตรอดเช่นกัน

อย่างที่คาดไว้ หลางชุนหยวนถามว่า “ศิษย์น้อง ท่านบอกว่ามีศิษย์คนอื่นๆ จากสำนักวิญญาณดั้งเดิมโดดเดี่ยวอยู่ในโรงเรียนไม่ใช่หรือ? ท่านคิดว่าพวกเขาจะยอมไหมถ้าข้าท้าพวกเขาดวลเอาชีวิตรอด?”

ต้วนหลิงเทียนรู้สึกหมดหนทางเมื่อได้ยินคำพูดของเธอ อย่างไรก็ตาม เขารู้ว่าศิษย์ที่เหลืออีกสามคนของสำนักวิญญาณดั้งเดิมนั้นอ่อนแอกว่าหวังหยุนเซิง แม้ว่าทั้งสามคนจะรวมพลังกับบุตรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองของสำนักวิญญาณดั้งเดิมที่เพิ่งมาถึงสำนักหมื่นกฎได้ไม่นาน พวกเขาก็ยังไม่สามารถต่อกรกับหลางชุนหยวนได้

ก่อนหน้านี้ หยางหยูเฉินเคยบอกกับต้วนหลิงเทียนว่า หลางชุนหยวนไม่เพียงแต่มีระดับการฝึกฝนสูงเท่านั้น แต่ความเข้าใจในกฎแห่งธรรมของเธอยังลึกซึ้งกว่าจักรพรรดิเทพขั้นสูงส่วนใหญ่เสียอีก

ด้วยพละกำลังมหาศาลเช่นนี้ หากพวกเขาไม่ได้เสียสติไปแล้ว ศิษย์ทั้งสามจากสำนักวิญญาณดั้งเดิมผู้โดดเดี่ยวจะตกลงต่อสู้กับหลางชุนหยวนในศึกชิงตายได้อย่างไร?

กะทันหัน…

“ใครกัน?”

เสียงที่เฉียบคมและเย็นชาของหลางชุนหยวนดังก้องอยู่ในหูของต้วนหลิงเทียน