WSSTH - สงครามจักรพรรดิทะยานสวรรค์ - บทที่ 4128: เทพสูงสุดผู้ไร้เทียมทานและก้าวหน้า

ต้วนหลิงเทียนถึงกับพูดไม่ออกเมื่อได้ยินคำพูดของหยางหยูเฉิน หยางหยูเฉินบอกว่าเขาจะไม่ได้รับผลกระทบและยังคงเป็นศิษย์รุ่นน้องเช่นเดิม แต่เขาถูก ‘ลดขั้น’ จากศิษย์ลำดับที่ห้าเป็นลำดับที่หกในสำนักชั้นใน แล้วทำไมเขาถึงไม่ได้รับผลกระทบเลยล่ะ?

ต้วนหลิงเทียนไม่แน่ใจว่าหยางหยูเฉินพูดเล่นหรือเปล่า แต่เขาก็ยังคงพูดอย่างจริงจังว่า “พี่ใหญ่คนที่สาม ข้าสามารถพูดคุยกับผู้อาวุโสเย่ในนามของสำนักชั้นในได้ และข้าสามารถรายงานสถานการณ์ของสำนักให้ท่านผู้อาวุโสเย่ทราบได้ แต่ข้าไม่สามารถรับประกันความสำเร็จได้”

หยางหยูเฉินอดหัวเราะไม่ได้เมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนจริงจังขนาดนั้น เขาพูดอย่างขบขันว่า “น้อง อย่าเอาจริงเอาจังนักเลย ข้าแค่ล้อเล่น ข้าไม่ได้ตั้งใจจะชวนเขาเข้าร่วมสำนักของเรา เขาตั้งใจฝึกฝนวิชาดาบเป็นอย่างมาก และมันก็เป็นจุดแข็งของเขาด้วย ถ้าเขาเริ่มศึกษาศาสตร์แห่งผู้เชี่ยวชาญในวัตถุมงคลระดับสุดยอด ข้าไม่รู้ว่ามันจะเสียเวลาหรือเป็นอุปสรรคต่อความก้าวหน้าในวิชาดาบของเขา เหตุผลที่ข้ามาหาเจ้าก็เพื่อขอให้เจ้าช่วยห้ามปรามเขาไม่ให้เข้าร่วมสำนักสืบทอด ด้วยความเห็นใจในความสัมพันธ์ที่ดีของเจ้ากับเขา เจ้าควรแนะนำเขาไม่ให้เข้าร่วมสำนักนั้น”

“ทำไม?” ต้วนหลิงเทียนขมวดคิ้วด้วยความสับสน ตามความเข้าใจของเขา การเข้าร่วมกลุ่มมรดกนั้นเหมือนกับการเข้าร่วมกองกำลังระดับสูงที่ทรงอิทธิพล ทรัพยากรและการปฏิบัติต่อพวกเขาย่อมไม่ด้อยไปกว่ากลุ่มอย่างสำนักวิญญาณดั้งเดิม หรือวังเพลิงแดงอย่างแน่นอน

หยางหยูเฉินอธิบายว่า “สถานการณ์ในสำนักมรดกไม่ได้สงบสุขอย่างที่เห็น ความขัดแย้งภายในมีมานานหลายปีแล้ว อันที่จริง ผมสงสัยว่านั่นเป็นเหตุผลที่เจ้าสำนักต้องการให้ผมเป็นผู้สืบทอดตำแหน่ง มันเหมือนเป็นการปลุกให้พวกเขาตื่น พวกเขาดูเหมือนจะสามัคคีกัน แต่ความจริงนั้นห่างไกลจากความจริงมาก ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเย่เฉินเฟิงจะได้รับการปฏิบัติอย่างดีในสำนักมรดก แต่ในความคิดของผม สภาพแวดล้อมในสำนักมรดกไม่เหมาะสมกับเขา ยิ่งไปกว่านั้น ไม่มีใครในสำนักมรดกที่เข้าใจสี่วิถีแห่งสวรรค์และโลก อย่างมากที่สุดก็มีเพียงรองเจ้าสำนักหยูที่เข้าใจวิถีแห่งอาวุธขั้นพื้นฐาน ซึ่งก็คือวิถีแห่งดาบ ความสำเร็จของเขาในวิถีแห่งอาวุธนั้นด้อยกว่าเย่เฉินเฟิงมาก”

“นอกจากนั้นแล้ว เขาควรใช้เวลาพิจารณาทางเลือกของเขาให้ดี ฉันสงสัยว่าการกระทำล่าสุดของเขาอาจดึงดูดความสนใจของกองกำลังระดับสูงสุดได้ เพราะอย่างไรก็ตาม การที่จักรพรรดิเทพขั้นสูงคนใหม่สังหารเทพสูงสุดขั้นพื้นฐานนั้นเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ฉันจะไม่แปลกใจเลยหากกองกำลังระดับสูงสุดจะส่งคนไปชักชวนเขาเข้าร่วม แน่นอนว่าการเข้าร่วมกองกำลังระดับสูงสุดที่ดีกว่าการเข้าร่วมกองกำลังระดับสูงสุดที่ใหญ่โตนั้นย่อมดีกว่า และจะดีกว่ามากหากเขาสามารถเข้าร่วมสำนักระดับสูงสุดได้”

หากไม่ใช่เพราะความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างต้วนหลิงเทียนกับหยางหยูเฉิน หยางหยูเฉินคงไม่สนใจการตัดสินใจของเย่เฉินเฟิงเลยสักนิด

‘กองกำลังระดับสูงสุดชั้นต้น?’

ต้วนหลิงเทียนรู้สึกตกใจ แม้ผลงานอันโดดเด่นของเขาในช่วงเจ็ดคฤหาสน์ก็ยังไม่สามารถดึงดูดความสนใจจากกองกำลังระดับสูงได้ ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจ เพราะกองกำลังระดับสูงนั้นเต็มไปด้วยอัจฉริยะอย่างเขา ที่จริงแล้ว หลายคนในนั้นเก่งกว่าเขาเสียอีก ถึงแม้พวกเขาจะพิจารณาถึงข้อเท็จจริงที่ว่าเขาก้าวมาไกลถึงขนาดนี้ได้โดยปราศจากทรัพยากรที่เหนือกว่าเหมือนศิษย์ของพวกเขา พวกเขาก็คงคิดว่าความสำเร็จของเขาเกิดจากความบังเอิญมากกว่า

ต้วนหลิงเทียนถามด้วยความสงสัยว่า “ท่านคิดจริงๆ หรือว่ากองกำลังระดับสูงสุดจะพยายามดึงตัวเขาไปร่วมทีม?”

“ใช่แล้ว” หยางหยูเฉินกล่าวอย่างมั่นใจ “ที่จริงแล้ว แม้แต่กองกำลังระดับสูงสุดชั้นนำก็ไม่มีใครที่สามารถสังหารเทพสูงสุดขั้นพื้นฐานได้ในเวลาไม่นานหลังจากเลื่อนขั้นเป็นจักรพรรดิเทพขั้นสูง อย่างที่ผมบอกไปแล้ว ความสามารถของเขานั้นไม่มีใครเทียบได้ คุณลองนึกภาพดูสิว่าคนแบบนั้นจะทรงพลังขนาดไหนในอนาคต”

“ถึงแม้จะมีพรสวรรค์และความเข้าใจสูงส่ง แต่ก็ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าจะสามารถก้าวขึ้นเป็นผู้ทรงพลังสูงสุดได้ โชคก็มีส่วนสำคัญเช่นกัน อย่างไรก็ตาม การจะก้าวขึ้นเป็นเทพสูงสุดขั้นสูงนั้นไม่ใช่เรื่องยาก ตราบใดที่พื้นฐานดี จากพื้นฐานของเย่เฉินเฟิง เขาจะต้องก้าวขึ้นเป็นเทพสูงสุดในไม่ช้า และจะต้องก้าวขึ้นเป็นเทพสูงสุดขั้นสูงอย่างแน่นอน ประกอบกับวีรกรรมอันเหนือชั้นของเขา ทำให้กองกำลังระดับสูงสุดชั้นนำต่างต้องการตัวเขา เมื่อเย่เฉินเฟิงก้าวขึ้นเป็นเทพสูงสุดขั้นสูงแล้ว ไม่นับผู้ทรงพลังสูงสุดแล้ว จะมีกี่คนที่สามารถต่อสู้กับเขาได้ แน่นอนว่า กฎและวิถีแห่งดาบของเขาก็ต้องพัฒนาอย่างต่อเนื่องเช่นกัน…”

หลังจากฟังหยางหยูเฉินพูดจบ ต้วนหลิงเทียนก็เข้าใจในที่สุดว่าทำไมเหล่าผู้มีอำนาจระดับสูงจึงให้ความสนใจเย่เฉินเฟิง ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกเขาจะตั้งใจฝึกฝนเขาอย่างรอบคอบและจริงใจ เหล่าผู้มีอำนาจระดับสูงจะไม่อาจหวั่นไหวได้อย่างไรเมื่อคิดว่าจะมีเทพสูงสุดขั้นสูงที่ไร้เทียมทานอยู่ในกองกำลังของตน? นอกจากผู้ทรงพลังระดับสูงสุดแล้ว เทพสูงสุดขั้นสูงก็คือสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุด อย่างไรก็ตาม แม้แต่ในหมู่เทพสูงสุดขั้นสูง ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็แตกต่างกัน เทพสูงสุดขั้นสูงที่แข็งแกร่งกว่าสามารถฆ่าเทพสูงสุดขั้นสูงที่อ่อนแอกว่าได้อย่างง่ายดายในเวลาไม่กี่วินาที

ต้วนหลิงเทียนรู้สึกทึ่งเมื่อนึกถึงความแตกต่างของพละกำลังระหว่างเทพสูงสุดขั้นสูง อย่างไรก็ตาม เทพสูงสุดขั้นสูงทั้งหมดล้วนไม่ธรรมดา มิเช่นนั้นพวกเขาจะรอดพ้นจากภัยพิบัติแห่งสวรรค์มากมายก่อนที่จะก้าวขึ้นเป็นเทพสูงสุดขั้นสูงได้อย่างไร?

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ต้วนหลิงเทียนก็กล่าวว่า “พี่รุ่นน้องคนที่สาม ข้าจะออกจากเขตอิสระไปสักครู่เพื่อส่งข้อความไปยังผู้อาวุโสเย่”

ต้วนหลิงเทียนครอบครองไข่มุกวิญญาณของเย่เฉินเฟิง แต่เขาไม่สามารถติดต่อเย่เฉินเฟิงผ่านไข่มุกนั้นได้ภายในอาณาจักรอิสระของสำนักชั้นใน

หยางหยูเฉินพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ผมจะไปกับคุณด้วย”

แม้ว่าในสำนักกฎหมื่นจะสงบสุขและไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ จากสำนักวิญญาณดั้งเดิมโดดเดี่ยว แต่หยางหยูเฉินก็รู้ดีว่านั่นเป็นเพียงฉากบังหน้า เขามั่นใจว่าสำนักวิญญาณดั้งเดิมโดดเดี่ยวจะจ้างคนมาฆ่าต้วนหลิงเทียนหากยังไม่ได้ทำไปแล้ว ดังนั้น ต้วนหลิงเทียนจึงปลอดภัยที่สุดในอาณาเขตอิสระของสำนักวังชั้นใน เขาไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยของต้วนหลิงเทียนได้หากต้วนหลิงเทียนออกจากอาณาเขตอิสระของสำนักวังชั้นในไปโดยลำพัง

…

หลังจากออกจากแดนอิสระแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็ไม่รอช้า รีบติดต่อเย่เฉินเฟิงผ่านไข่มุกวิญญาณของเขา แล้วกล่าวว่า “ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านผู้อาวุโสเย่!”

เย่เฉินเฟิงตอบกลับอย่างรวดเร็ว มีรอยยิ้มจางๆ ในน้ำเสียงของเขาขณะที่กล่าวว่า “ต้วนหลิงเทียน? คุณได้ยินเรื่องนี้แล้วเหรอ?”

ต้วนหลิงเทียนถอนหายใจและตอบว่า “ใช่ ท่านผู้อาวุโสเย่ ข้าไม่คาดคิดเลยว่าท่านจะสามารถสังหารเทพสูงสุดขั้นพื้นฐานได้เร็วขนาดนี้ หลังจากที่ได้เลื่อนขั้นเป็นจักรพรรดิเทพขั้นสูงแล้ว”

เย่เฉินเฟิงกล่าวอย่างถ่อมตนว่า “ไม่เป็นไรหรอก ที่จริงแล้วคู่ต่อสู้ของข้าก็เพิ่งจะบรรลุถึงระดับเทพสูงสุดขั้นพื้นฐานเช่นกัน”

“มันไม่ใช่เรื่องใหญ่เหรอ?” ต้วนหลิงเทียนกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มเย้ย “ท่านผู้อาวุโสเย่ ตามที่ศิษย์พี่รุ่นที่สามของข้ากล่าว สิ่งที่ท่านทำนั้นเป็นสิ่งที่ไม่มีใครเคยเกิดขึ้นมาก่อนในดินแดนพลังปราณ”

ในขณะเดียวกัน ต้วนหลิงเทียนก็สงสัยว่าวิชาดาบของเย่เฉินเฟิงก็พัฒนาขึ้นด้วยหรือไม่ ก่อนหน้านี้วิชาดาบของเขาทัดเทียมกับเย่เฉินเฟิง ดังนั้นจึงเป็นไปได้ว่าวิชาดาบของเย่เฉินเฟิงพัฒนาขึ้นพร้อมกับระดับการฝึกฝนของเขา

“พี่ใหญ่คนที่สามของคุณหรือ?” เย่เฉินเฟิงงุนงง เขาไม่รู้เรื่องราวของต้วนหลิงเทียนในสำนักหมื่นกฎอย่างแน่นอน เพราะสำนักหยางบริสุทธิ์ตั้งอยู่ในคฤหาสน์สันเขาตะวันออกของเจ็ดคฤหาสน์ ซึ่งอยู่ห่างไกลมาก

“ใช่ เขาคือหยางหยูเฉิน คนที่เคยพาฉันมาที่สำนักหมื่นกฎเมื่อก่อนหน้านี้” ต้วนหลิงเทียนอธิบาย

“รองเจ้าสำนักหยาง ผู้เป็นเทพสูงสุดระดับกลาง คือศิษย์น้องคนที่สามของคุณหรือ?” เย่เฉินเฟิงค่อนข้างประหลาดใจ เพราะหยางหยูเฉิน ในฐานะเทพสูงสุดระดับกลางที่มีอายุเพียง 20,000 กว่าปี ดูเหมือนจะอยู่เหนือเอื้อมถึงของเขา แม้จะมีอายุมาก แต่หยางหยูเฉินก็เทียบได้กับผู้อาวุโสคนอื่นๆ ในสำนักที่เป็นเทพสูงสุดระดับกลางเช่นกัน เขาไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าตัวเองจะสามารถเหนือกว่าคนเช่นนั้นได้หรือไม่

เมื่อเย่เฉินเฟิงได้สติ เขากล่าวว่า “ดีใจที่เขาเป็นศิษย์พี่รุ่นที่สามของคุณ ด้วยเรื่องนี้ เจ้าเด็กนั่น ผิงฟาน และตัวฉันเอง ก็จะได้วางใจได้”

แม้ว่าน้ำเสียงของเย่เฉินเฟิงจะไม่ค่อยมีการเปลี่ยนแปลงมากนัก แต่ต้วนหลิงเทียนก็สัมผัสได้ถึงความจริงใจของเย่เฉินเฟิง ทำให้เขารู้สึกอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก

หลังจากนั้น ต้วนหลิงเทียนก็เล่าทุกอย่างที่หยางหยูเฉินพูดให้เย่เฉินเฟิงฟัง เขาไม่ได้ปิดบังอะไรเลย เพราะในฐานะเทพสูงสุดระดับกลาง คำพูดของหยางหยูเฉินจึงมีน้ำหนักมาก

หลังจากฟังคำพูดของต้วนหลิงเทียนแล้ว เย่เฉินเฟิงก็กล่าวว่า “ต้วนหลิงเทียน ที่จริงแล้ว ข้าตั้งใจจะเข้าเรียนที่สำนักหมื่นกฎ แต่หลังจากทราบว่ารองอาจารย์หยางเป็นศิษย์พี่รุ่นที่สามของท่านแล้ว ข้าคิดว่าคงไม่จำเป็นแล้ว”

แม้ว่าเย่เฉินเฟิงจะไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่ต้วนหลิงเทียนก็สัมผัสได้ถึงความโล่งใจในน้ำเสียงของเย่เฉินเฟิง เขารู้ว่าเย่เฉินเฟิงคิดจะเข้าร่วมสำนักหมื่นกฎก็เพราะว่าเย่เฉินเฟิงจะคอยดูแลเขา ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างมาก

หลังจากสูดหายใจเข้าลึกๆ ต้วนหลิงเทียนกล่าวว่า “ท่านผู้อาวุโสเย่ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม อย่ารีบร้อนตัดสินใจเลย อันที่จริง ท่านควรพักคำเชิญจากกองกำลังระดับสูงไว้ก่อน และรอคำเชิญจากกองกำลังระดับสูงสุดเสียก่อน ยิ่งไปกว่านั้น ท่านไม่ต้องกังวลว่าการปฏิเสธของท่านจะส่งผลกระทบต่อกองกำลังระดับสูงอย่างไร เมื่อกองกำลังระดับสูงสุดมาถึง พวกเขาก็จะถอยกลับไปเองโดยธรรมชาติ”

ทั้งสองคุยกันต่ออีกสักพัก ก่อนที่ต้วนหลิงเทียนจะกลับไปยังอาณาจักรอิสระของสำนักชั้นในเพื่อฝึกฝนวิชาต่อไป

…

ในเวลาเดียวกัน

ในถ้ำบนยอดเขานอกเขตสถาบันกฎหมายหมื่นประการ

มีบุคคลสำคัญสามคนมารวมตัวกัน พวกเขาเป็นอาจารย์จากสำนักกฎแห่งเทพทั้งปวง และพวกเขายังเป็นจักรพรรดิแห่งเทพอีกด้วย กล่าวคือ สองคนเป็นจักรพรรดิแห่งเทพระดับกลาง และอีกหนึ่งคนเป็นจักรพรรดิแห่งเทพระดับเริ่มต้น

ในขณะนั้น จักรพรรดิเทพขั้นพื้นฐานกล่าวด้วยเสียงเบาว่า “เราทำอะไรไม่ได้เลยถ้าต้วนหลิงเทียนไม่ปรากฏตัว เขาไปไหน? คุณคิดว่าข่าวลือเกี่ยวกับสำนักวังชั้นในเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า? เขาอาจจะซ่อนตัวอยู่ในสถานที่ฝึกฝนของสำนักวังชั้นในหรือเปล่า?”

“ไม่มีควันก็ไม่มีไฟ ข้าคิดว่ากลุ่มในวังชั้นในมีอยู่จริง ไม่อย่างนั้นแล้วทำไมเราถึงหาต้วนหลิงเทียนไม่เจอเลยล่ะ? เพราะเรามั่นใจว่าเขายังอยู่ในบริเวณโรงเรียน” หนึ่งในจักรพรรดิเทพระดับกลางกล่าว

“เฮ้ คุณคิดว่าคนที่ข่มขู่เราโดยใช้ครอบครัวเราเป็นเครื่องมือมาจากสำนักวิญญาณดั้งเดิมโดดเดี่ยวหรือเปล่า? เพราะก่อนที่เราจะถูกข่มขู่ไม่นาน ต้วนหลิงเทียนก็ฆ่านักเรียนห้าคนจากสำนักนั้นไปแล้ว”

“มันไม่ชัดเจนเหรอ?”

“คือฉันแค่อยากได้การยืนยัน…”

“ดูเหมือนว่าพวกเราทุกคนจะมีความคิดเห็นตรงกันเกี่ยวกับตัวตนของผู้กระทำผิด”