WSSTH - สงครามจักรพรรดิทะยานสวรรค์ - บทที่ 4123: แผนการของลู่เทียนเฟิง

หยางหยูเฉินกล่าวผ่านระบบเสียงว่า “การเปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกนั้นง่าย แต่การเปลี่ยนนิสัยนั้นยาก คุณลองนึกภาพดูสิว่าถ้าเธอมีรูปลักษณ์ที่สวยงามแต่นิสัยแย่ เธอจะเป็นอย่างไร”

เมื่อได้ยินคำพูดของหยางหยูเฉิน จินตนาการของต้วนหลิงเทียนก็โลดแล่นไปไกล และเขาก็ตกใจกับสิ่งที่จิตใจของเขาจินตนาการขึ้นมา

หยางหยูเฉินกล่าวต่อว่า “ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อระดับพลังฝึกฝนของคุณถึงระดับหนึ่งแล้ว คุณจะมองทะลุเปลือกนอกได้ง่าย ด้วยเหตุนี้เอง เมื่อคนเราถึงระดับหนึ่งแล้ว พวกเขาจึงไม่คิดที่จะเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ภายนอกอีกต่อไป เพราะการเปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอกนั้นไร้ประโยชน์ หากคนอื่นสามารถมองทะลุได้อยู่ดี”

ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า เขาก็รู้เรื่องนี้เช่นกัน

หลังจากได้เป็นราชาแห่งเทพแล้ว นอกจากจะต้องเผชิญกับภัยพิบัติจากสวรรค์ทุกๆ 1,000 ปีแล้ว การรับรู้ก็จะเฉียบคมขึ้นมาก จะสามารถรับรู้สิ่งต่างๆ ได้มากมาย และรูปลักษณ์ที่แท้จริงของบุคคลก็เป็นหนึ่งในนั้น ยิ่งระดับการฝึกฝนสูงเท่าไร การรับรู้ก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

แม้แต่เทคนิคการปลอมแปลงที่ชาญฉลาดที่สุดที่เปลี่ยนแปลงโครงสร้างกระดูกก็ยังไม่สมบูรณ์แบบ ถึงแม้จะหลอกตัวเองและผู้อื่นได้ แต่ก็หลอกสวรรค์ไม่ได้อยู่ดี

การได้เป็นราชาแห่งเทพนั้นเปรียบเสมือนการได้รับการยอมรับจากเต๋าแห่งสวรรค์ ดังนั้นผู้นั้นจึงจะมีประสาทสัมผัสที่เฉียบคมยิ่งขึ้น

ตัวอย่างเช่น หลังจากที่ต้วนหลิงเทียนได้เป็นราชาแห่งเทพแล้ว แม้ว่าเขาจะไม่สามารถมองทะลุการปลอมตัวของผู้อื่นได้ทั้งหมด แต่เขาก็ยังสามารถสัมผัสได้ว่ารูปลักษณ์ของอีกฝ่ายนั้นไม่จริง อย่างไรก็ตาม คนส่วนใหญ่ที่เขาพบเจอไม่ได้ให้ความรู้สึกเช่นนั้น ซึ่งหมายความว่าคนส่วนใหญ่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ของตนเอง

หยางหยูเฉินกล่าวต่อว่า “ศิษย์ของลู่เทียนเฟิงอย่างเทียนเซิงหนานนั้นหยิ่งผยองและทะนงตนมาก เธอย่อมดูถูกดูแคลนรูปลักษณ์ภายนอกของตนเอง ยิ่งไปกว่านั้น เธอรู้ดีว่าต่อให้เธอเปลี่ยนรูปลักษณ์ภายนอก เธอก็เปลี่ยนนิสัยใจคอของเธอไม่ได้”

Duan Ling Tian เข้าใจคำพูดของ Yang Yu Chen

เนื่องจากเทียเซิงหนานเป็นคนหยิ่งและมั่นใจในตัวเองมาก เธอจึงไม่ยอมเปลี่ยนรูปลักษณ์ของตัวเองอย่างแน่นอน เพราะทุกคนสามารถมองออกได้ และในเวลานั้น ผู้คนก็จะล้อเลียนและเยาะเย้ยเธอลับหลังอย่างแน่นอน

ในขณะนั้น หยางหยูเฉินเห็นว่าวิญญาณสิ่งประดิษฐ์ของเทียนเซิงหนานปรากฏออกมาอย่างสมบูรณ์แล้ว จึงกล่าวว่า “น้องเล็ก เจ้าควรเรียกวิญญาณสิ่งประดิษฐ์ของเจ้าออกมาด้วย”

หยางหยูเฉินต้องการแก้ไขปัญหานี้โดยเร็วที่สุด เพื่อให้สองคนจากสำนักวิญญาณดั้งเดิมผู้โดดเดี่ยวสามารถกลับไปยังที่ที่พวกเขาจากมาได้

ต้วนหลิงเทียนไม่รอช้า เพียงแค่คิดแวบเดียว ดาบที่เปล่งประกายแสงหลากสีก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา ตามมาด้วยร่างที่สวมชุดคลุมสีสันสดใสปรากฏขึ้นในอากาศ นั่นก็คือหวงเอ๋อร์นั่นเอง

หวงเอ๋อร์ยังคงวางตัวเป็นกลางเมื่อเผชิญหน้ากับผู้คนมากมาย เธอเป็นเพียงราชินีผู้สูงศักดิ์ที่คอยดูแลเหล่าข้าราชบริพารของเธอ

ในขณะนั้น ต้วนหลิงเทียนสัมผัสได้ถึงความเป็นศัตรูอย่างรุนแรง ที่น่าประหลาดใจคือ มันไม่ได้พุ่งเป้ามาที่เขา แต่กลับพุ่งเป้าไปที่หวงเอ๋อร์ ความเป็นศัตรูนั้นมาจากเทียนเซิงหนานและวิญญาณของสิ่งประดิษฐ์ของเธอ

ในขณะเดียวกัน ลู่เทียนเฟิง รองหัวหน้าสำนักวิญญาณดั้งเดิมผู้โดดเดี่ยว ก็กล่าวว่า “เริ่มกันเลย”

ดวงตาของลู่เทียนเฟิงเป็นประกายหลังจากพูดจบ แม้ว่าเขาจะไม่ได้สัมผัสดาบของต้วนหลิงเทียน แต่จิตสำนึกของเขาก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าดาบของต้วนหลิงเทียนนั้นไม่ธรรมดา อันที่จริง ดาบของต้วนหลิงเทียนนั้นไม่ด้อยไปกว่าอาวุธเทพชั้นสูงของเขาเอง เขาได้บ่มเพาะและพัฒนาอาวุธเทพชั้นสูงของเขาด้วยจิตวิญญาณอาวุธที่สมบูรณ์เป็นเวลาหลายปีก่อนที่จะมาถึงระดับปัจจุบัน เมื่อเขานึกถึงความยากลำบากที่เขาเผชิญเพื่อยกระดับจิตวิญญาณอาวุธของเขามาถึงระดับนี้ และเห็นว่าต้วนหลิงเทียน ซึ่งเป็นเพียงเทพระดับกลาง กลับมีอาวุธเทพชั้นสูงเช่นนี้ได้อย่างง่ายดาย ความอิจฉาก็พลุ่งพล่านในใจเขาในทันที เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาอิจฉาชายหนุ่มที่อายุไม่ถึง 1,000 ปี

‘ด้วยวัตถุศักดิ์สิทธิ์อันทรงพลังเช่นนี้ เมื่อเขากลายเป็นจักรพรรดิเทพในอนาคต เขาจะไม่ต้องเสียเวลาไปกับการบ่มเพาะวัตถุศักดิ์สิทธิ์อันทรงพลังของเขาอีกต่อไป เนื่องจากวัตถุศักดิ์สิทธิ์อันทรงพลังสามารถช่วยเขาในการเอาชีวิตรอดจากภัยพิบัติแห่งสวรรค์ได้ จักรพรรดิเทพหลายองค์จึงใช้เวลาในการบ่มเพาะวัตถุศักดิ์สิทธิ์อันทรงพลังของตนให้มีจิตวิญญาณที่สมบูรณ์มากกว่าการฝึกฝน… อย่างไรก็ตาม ด้วยดาบเล่มนี้ ต้วนหลิงเทียนสามารถมุ่งเน้นไปที่การฝึกฝนได้…’

เมื่อคิดเช่นนั้น เปลวไฟแห่งความริษยาในใจของลู่เทียนเฟิงก็ยิ่งลุกโชนขึ้น เมื่อครั้งที่เขายังเป็นเทพระดับกลาง เขายังไม่กล้าแม้แต่จะคิดถึงการครอบครองวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่มีพลังวิญญาณสมบูรณ์เลยด้วยซ้ำ

‘คนอย่างเขาไม่ควรมีอยู่บนโลกนี้…’ ความปรารถนาที่จะฆ่าต้วนหลิงเทียนของลู่เทียนยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นในขณะนี้ หากเขาไม่ได้อยู่ในบริเวณโรงเรียนหมื่นกฎ และหากหยางหยูเฉินและหยูอิงไม่ได้อยู่ที่นั่น เขาคงฆ่าต้วนหลิงเทียนไปแล้วในตอนนี้

ขณะที่ลู่เทียนเฟิงกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น เทียนเซิงหนานก็กล่าวอย่างนอบน้อมว่า “ท่านอาจารย์ ข้าจะเริ่มก่อนเลย”

หลังจากให้คำแนะนำแก่จิตวิญญาณของสิ่งประดิษฐ์แล้ว หญิงชราก็เริ่มสำรวจหวงเอ๋อร์

เมื่อจิตสำนึกอันศักดิ์สิทธิ์ของหญิงชรากลับคืนมา เทียนเซิงหนานถามด้วยดวงตาเป็นประกายว่า “ผลเป็นอย่างไรบ้าง?”

ลู่เทียนเฟิงมองหญิงชราด้วยความหวัง เขาหวังสุดหัวใจว่าหญิงชราจะบอกว่ามีออร่าของคนอื่นอยู่ในวิญญาณสิ่งประดิษฐ์ของต้วนหลิงเทียน อย่างไรก็ตาม เขารู้ว่าความเป็นไปได้นั้นต่ำมาก มิเช่นนั้น หยางหยูเฉินและต้วนหลิงเทียนคงไม่มั่นใจขนาดนี้

“วิญญาณของสิ่งประดิษฐ์นั้นมีเพียงออร่าของเขาเท่านั้น ไม่มีร่องรอยของออร่าของคนอื่นเลย สิ่งประดิษฐ์ศักดิ์สิทธิ์ที่โดดเด่นนั้นเป็นของเขาอย่างไม่ต้องสงสัย” หญิงชรากล่าว

ไม่ใช่ว่าหญิงชราไม่อยากใส่ร้ายต้วนหลิงเทียนเพื่อช่วยเหลือเทียนเซิงหนานและสำนักวิญญาณดั้งเดิม แต่ลู่เทียนเฟิงได้ชี้แจงอย่างชัดเจนแล้วว่าพวกเขาต้องพูดความจริง

หลังจากหญิงชราพูดจบ หยางหยูเฉินก็ยิ้มให้ลู่เทียนเฟิงแล้วพูดว่า “ตอนนี้ผลออกมาแล้ว พิสูจน์ได้ว่ากฎแห่งหมื่นสำนักของเราไม่ได้ทำผิดต่อสำนักวิญญาณดั้งเดิมผู้โดดเดี่ยว ใช่ไหม?”

ลู่เทียนเฟิงก็ยิ้มเช่นกัน “ท่านรองเจ้าสำนักหยาง ข้าเพียงแค่ทำตามขั้นตอนเพื่อประโยชน์ของที่ประชุมเท่านั้น ส่วนตัวข้าไม่สงสัยในความเป็นกลางของสำนักหมื่นกฎเลย ในเมื่อเรื่องจบลงแล้ว ข้าและศิษย์ของข้าจะขอตัวกลับ”

หลังจากกล่าวคำอำลากับ Yang Yu Chen แล้ว Lu Tian Feng ก็กล่าวคำอำลากับ Yu Ying ซึ่งยืนอยู่ข้างๆ Yang Yu Chen

เมื่อลู่เทียนเฟิงมาถึง เขายังคงหวังว่าจะมีออร่าของคนอื่นอยู่ในวิญญาณของสิ่งประดิษฐ์ของต้วนหลิงเทียน เพื่อที่เขาจะได้ใช้เป็นข้ออ้างในการฆ่าต้วนหลิงเทียน อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นหยางหยูเฉินและต้วนหลิงเทียนก่อนหน้านี้ เขาก็รู้ว่าเขาจะต้องผิดหวัง ในที่สุด ผลลัพธ์ก็เป็นไปตามที่เขาคาดไว้

…

หลังจากออกจากสำนักกฎนับไม่ถ้วนแล้ว ลู่เทียนเฟิงและเทียนเซิงหนานก็เดินทางกลับไปยังสำนักวิญญาณดั้งเดิมอันเดียวดาย

ระหว่างการเดินทาง เทียนเซิงหนานถามว่า “อาจารย์ ท่านจงใจพูดต่อหน้าอาจารย์รองอาจารย์หยูและศิษย์ของเขาว่า ต้วนหลิงเทียนอายุไม่ถึง 1,000 ปี หรือแค่พลั้งปากไป?”

เช่นเดียวกับหยูอิงและศิษย์ของเขา เทียนเซิงหนานเพิ่งรู้ก่อนหน้านี้ว่าต้วนหลิงเทียนมีอายุไม่ถึง 1,000 ปี อาจารย์ของเธอไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้มาก่อน เธอจึงเริ่มสงสัยว่าอาจารย์ของเธอจงใจทำเช่นนั้น

“แน่นอน มันเป็นการกระทำโดยเจตนา” ดวงตาที่หรี่ลงของลู่เทียนเฟิงเปล่งประกายด้วยเจตนาฆ่าขณะที่เขาพูด “หยูอิงเป็นหนึ่งในรองอาจารย์สำนักจากฝ่ายมรดก ซูปี่เหลียว อาจารย์สำนักหมื่นกฎ เห็นได้ชัดว่าโปรดปรานหยางหยูเฉินเป็นผู้สืบทอด ดังนั้น หยางหยูเฉินจึงเป็นเหมือนก้อนเมฆสำหรับหยูอิงและรองอาจารย์สำนักคนอื่นๆ ไม่เพียงแต่หยางหยูเฉินจะมีพรสวรรค์และทักษะการเข้าใจที่ดีกว่าเท่านั้น แต่เขายังอายุน้อยกว่าด้วย บางทีข้อเสียเปรียบเพียงอย่างเดียวคือหยางหยูเฉินไม่มีศิษย์ที่โดดเด่น ต่างจากหยูอิงและคนอื่นๆ ที่มีศิษย์และผู้สืบทอดมากมายในสำนักหมื่นกฎ อย่างไรก็ตาม ข้อเสียเปรียบนี้หายไปเมื่อต้วนหลิงเทียนปรากฏตัว ต้วนหลิงเทียนทำลายสมดุล ยิ่งต้วนหลิงเทียนโดดเด่นมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นผลเสียต่อฝ่ายมรดกมากขึ้นเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ คุณคิดว่าต้วนหลิงเทียนจะสามารถอยู่ในสำนักได้อย่างง่ายดายหรือ?”

หลู่เทียนเฟิงยิ้มอย่างชั่วร้ายหลังจากพูดจบ

ดวงตาของเทียเซิงหนานเป็นประกาย “ท่านอาจารย์ ท่านกำลังบอกว่ากลุ่มมรดกจะกำจัดต้วนหลิงเทียนใช่ไหม? ฟังดูสมเหตุสมผล… พวกเขาทำอะไรหยางหยูเฉินไม่ได้ แต่จัดการกับต้วนหลิงเทียนได้ไม่ยาก เพื่อป้องกันไม่ให้หยางหยูเฉินสืบทอดตำแหน่งเจ้าสำนัก พวกเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อฆ่าต้วนหลิงเทียน ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะเสียสละจักรพรรดิเทพองค์ใดองค์หนึ่งเพื่อฆ่าต้วนหลิงเทียน!”

รอยยิ้มของลู่เทียนเฟิงกว้างขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เขาฟังคำพูดของเทียนเซิงหนาน

…

ในสถาบันกฎหมายอันหลากหลาย

หลังจากลู่เทียนเฟิงและศิษย์ของเขาจากไปแล้ว หยางหยูเฉินและต้วนหลิงเทียนก็กล่าวอำลาหยูอิงและศิษย์ของเขาแล้วก็จากไป

ระหว่างทางกลับ ต้วนหลิงเทียนพูดพร้อมกับยิ้มเยาะว่า “รองหัวหน้าลู่จงใจบอกรองอาจารย์หยูว่าฉันอายุยังไม่ถึง 1,000 ปี… เขาหวังจะใช้มือของรองอาจารย์หยูฆ่าฉันหรือไง?”

หยางหยูเฉินยิ้ม “เห็นได้ชัดไม่ใช่เหรอ? น่าเสียดายที่เขาคงไม่คิดว่าเจ้าสำนักจะลงมือเตือนคนจากฝ่ายสืบทอดให้มาปกป้องคุณ”

…

กลับมาที่ห้องโถงในสถาบันกฎหมายหมื่นประการอีกครั้ง

หยูอิงและศิษย์ของเขาไม่ได้จากไปทันทีหลังจากที่ต้วนหลิงเทียนและหยางหยูเฉินจากไป

ศิษย์ของหยูอิงถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงความไม่เชื่อเล็กน้อยว่า “อาจารย์ ต้วนหลิงเทียนอายุไม่ถึง 1,000 ปีจริงหรือครับ?”

ดวงตาของหยูอิงเป็นประกายขณะกล่าวว่า “น่าจะเป็นความจริง ลู่เทียนเฟิงจงใจเปิดเผยเรื่องนั้นออกมาเพราะหวังจะใช้มือของข้าหรือมือของสำนักเพื่อฆ่าต้วนหลิงเทียน ถ้าเป็นเมื่อก่อน ถึงแม้เรารู้ว่าเขากำลังใช้เรา เราก็คงทำอย่างนั้นอยู่ดี แต่ท่านเจ้าสำนักได้ตรัสแล้ว ด้วยเหตุนี้ ความปลอดภัยของต้วนหลิงเทียนในสำนักจึงได้รับการรับประกัน ที่จริงแล้ว ถ้าลู่เทียนเฟิงพยายามโจมตีต้วนหลิงเทียนในสำนัก เราก็ต้องปกป้องต้วนหลิงเทียน ไม่คิดจะฆ่าเขาด้วยซ้ำ!”