WSSTH - สงครามจักรพรรดิทะยานสวรรค์ - บทที่ 4118 ดาบศักดิ์สิทธิ์อันโดดเด่นที่มีจิตวิญญาณของสิ่งประดิษฐ์อย่างสมบูรณ์

หงหลี่และศิษย์อีกสามคนจากสำนักวิญญาณดั้งเดิมเตรียมพร้อมที่จะโจมตีต้วนหลิงเทียนหลังจากที่เขาใช้คาถาเคลื่อนย้ายสองชั้น แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปกลับทำให้พวกเขาประหลาดใจ

แม้แต่ฝูงชน รวมถึงหยวนตงชุนซึ่งเป็นอาจารย์เวรประจำวังมรณะ ก็ยังประหลาดใจ

ต้วนหลิงเทียนใช้คาถาเคลื่อนย้ายมิติคู่ และสร้างความประหลาดใจให้ทุกคนเมื่อเขาปรากฏตัวขึ้นใกล้กับหวังหยุนเซิง ทันทีที่เขาปรากฏตัว พายุมิติอันน่าสะพรึงกลัวก็เริ่มโหมกระหน่ำรอบตัวเขา

หวังหยุนเซิงเยาะเย้ย สีหน้าของเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนักเมื่อเผชิญกับการโจมตีอย่างกะทันหันของต้วนหลิงเทียน ร่างกายของเขาเปล่งประกายขณะที่สิ่งประดิษฐ์ศักดิ์สิทธิ์ที่โดดเด่นในมือเริ่มสั่นอย่างรุนแรง พลังศักดิ์สิทธิ์ที่ได้รับการหลอมรวมด้วยกฎที่เขาเข้าใจพุ่งพล่านออกมาจากร่างกาย เขาเตรียมพร้อมที่จะโจมตีด้วยพลังทั้งหมด ดังนั้นเขาจึงไม่ตื่นตระหนกเมื่อต้วนหลิงเทียนปรากฏตัวใกล้เขา เขาพูดอย่างดูถูกว่า “ต้วนหลิงเทียน ในที่สุดเจ้าก็เลิกหลบหลีกข้า ข้าประเมินเจ้าต่ำไป”

เมื่อเผชิญหน้ากับหวังหยุนเซิงที่กำลังพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง ต้วนหลิงเทียนกล่าวอย่างไม่แยแสว่า “ข้าไม่สนหรอกว่าคนตายจะดูถูกข้า”

ทันทีที่เสียงของต้วนหลิงเทียนจบลง พายุแห่งมิติรอบตัวเขาก็ปั่นป่วนและเปลี่ยนแปลงไป เขาได้ใช้ศาสตร์แห่งการควบคุมพลังแล้ว ในเวลานี้ ความเข้าใจในศาสตร์แห่งการควบคุมพลังของเขาได้เหนือกว่าความเข้าใจในศาสตร์แห่งดาบแล้ว เนื่องจากช่วงเวลาที่เขาอยู่ในวิหารมหาอำนาจสูงสุด

ซู่! ซู่! ซู่!

พายุอวกาศทวีความรุนแรงและน่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้นเมื่อพัดกระหน่ำ จากระยะไกล มันดูเหมือนพายุทอร์นาโด

ทุกคนเห็นอากาศสั่นไหวและบิดเบี้ยวขณะที่พายุทอร์นาโดหมุนวน

ในขณะเดียวกัน ดาบเจ็ดสีก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าต้วนหลิงเทียนอย่างกะทันหัน จากนั้นร่างเพรียวบางก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศเหนือดาบ ก่อนที่จะรวมเข้ากับดาบ

“นี่…” หวังหยุนเซิงซึ่งยืนอยู่ใกล้ต้วนหลิงเทียนที่สุดได้สติก่อนเป็นคนแรก สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างน่าตกใจขณะที่เขาอุทานออกมาว่า “ดาบเทพชั้นสูงที่มีวิญญาณสิ่งประดิษฐ์สมบูรณ์!”

หวังหยุนเซิงตกอยู่ในอาการตกใจและไม่เชื่อ ทำให้เขาเสียสมาธิ

เมื่อหงหลี่และศิษย์ร่วมสำนักอีกสามคนฟื้นจากความตกใจที่ได้เห็นพายุมิติอันน่าสะพรึงกลัวของต้วนหลิงเทียน พวกเขาก็ต้องตกใจอีกครั้งเมื่อได้เห็นดาบศักดิ์สิทธิ์อันโดดเด่นของเขา

“พระบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักวิญญาณดั้งเดิมผู้โดดเดี่ยวไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย” ต้วนหลิงเทียนกล่าว

ก่อนที่หงหลี่และคนอื่นๆ จะหายจากอาการตกใจ ต้วนหลิงเทียนก็ทำลายการโจมตีของหวังหยุนเซิงที่อ่อนกำลังลงอย่างมากเนื่องจากความประมาทของเขาด้วยดาบของเขา

สวูช!

ดาบเจ็ดสีเปล่งประกายเจิดจ้าหลังจากทำลายการโจมตีของหวังหยุนเซิง จากนั้นมันก็พุ่งเข้าหาหวังหยุนเซิง

“น้องหยุนเซิง!”

ศิษย์ทั้งสี่จากสำนักวิญญาณดั้งเดิมผู้โดดเดี่ยวต่างพุ่งเข้าหาหวังหยุนเซิงโดยสัญชาตญาณ แต่แล้วพวกเขาก็ยังไม่ทันถึงหวังหยุนเซิงดี ลำแสงดาบจากดาบเจ็ดช่องอันประณีตก็พุ่งเข้าใส่หวังหยุนเซิง ในพริบตาเดียว หวังหยุนเซิงก็กลายเป็นเถ้าถ่าน

หลังจากนั้น ต้วนหลิงเทียนก็หยิบวัตถุมงคลสำคัญของหวังหยุนเซิงที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจ

เพียงเท่านี้ หวังหยุนเซิง บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักวิญญาณดั้งเดิมผู้โดดเดี่ยว ก็สิ้นชีวิตลง ทุกอย่างเกิดขึ้นในพริบตาเดียว ฝูงชนยังไม่ทันหายจากความตกตะลึงที่ได้เห็นดาบเจ็ดช่องอันประณีต ต้วนหลิงเทียนก็ไม่เพียงแต่ทำลายการโจมตีของหวังหยุนเซิง แต่ยังสังหารหวังหยุนเซิงด้วย

ในเวลานี้ ดูเหมือนไม่มีใครสนใจว่าหวังหยุนเซิงตายไปแล้ว ความสนใจของทุกคนจดจ่ออยู่กับดาบเจ็ดสีในมือของต้วนหลิงเทียน ทุกคนต่างมีสีหน้าหลากหลาย ทั้งอิจฉา ตกใจ และไม่เชื่อ

“นี่คือวัตถุมงคลศักดิ์สิทธิ์อันโดดเด่น ที่มีจิตวิญญาณของวัตถุมงคลอย่างสมบูรณ์!”

“รองอาจารย์หยางให้เขายืมหรือเปล่า? ถ้าใช่ ก็หมายความว่าต้วนหลิงเทียนทำผิดกฎไม่ใช่หรือ? วังแห่งความตายห้ามผู้อาวุโสของผู้เข้าร่วมการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดไม่ให้ยืมวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่มีชื่อเสียง ทั้งที่มีวิญญาณวัตถุที่ยังไม่สมบูรณ์และสมบูรณ์ ให้แก่ผู้เข้าร่วม”

“ไม่ นั่นไม่ใช่ดาบของรองอาจารย์หยาง”

ในขณะเดียวกัน หงหลี่และเหล่าศิษย์ของเขาก็หยุดเคลื่อนไหว สีหน้าของพวกเขาแสดงออกถึงความไม่พอใจ พวกเขามองไปยังต้วนหลิงเทียนอย่างระแวดระวังพลางบ่นกับหยวนตงชุน

“อาจารย์คะ อาจารย์จะปล่อยให้ต้วนหลิงเทียนลอยนวลไปแบบนี้เหรอคะ?”

ในขณะเดียวกัน หยวนตงชุนได้แสดงท่าทางมือหลายท่า สร้างกำแพงป้องกันระหว่างต้วนหลิงเทียนและศิษย์ทั้งสี่จากสำนักวิญญาณดั้งเดิม เพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาเคลื่อนไหวไปอีก หลังจากนั้น เขาก็เหาะขึ้นไปในอากาศและถามต้วนหลิงเทียนด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “ต้วนหลิงเทียน เจ้าได้ดาบศักดิ์สิทธิ์อันโดดเด่นที่มีวิญญาณสิ่งประดิษฐ์สมบูรณ์นี้มาจากไหน?”

ต้วนหลิงเทียนมองไปที่หยวนตงชุนแล้วตอบด้วยรอยยิ้มว่า “อาจารย์ ทุกคนย่อมมีเรื่องบังเอิญของตัวเอง ข้าพเจ้าขอปฏิเสธที่จะตอบคำถามนี้ได้ไหม ในเมื่อมันไม่สะดวกสำหรับข้าพเจ้า”

หยวนตงชุนพยักหน้า “เจ้าไม่ต้องอธิบาย แต่เจ้าต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าดาบศักดิ์สิทธิ์เล่มนั้นเป็นของเจ้า หากเจ้าพิสูจน์ไม่ได้ เจ้าจะถือว่าฝ่าฝืนกฎของวังแห่งความตาย และโทษของการฝ่าฝืนนั้นคือความตาย”

ฝูงชนต่างตัวสั่นเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของหยวนตงชุน

วังแห่งความตายมีกฎเข้มงวดมากเกี่ยวกับการใช้วัตถุมงคลศักดิ์สิทธิ์ที่มีวิญญาณไม่สมบูรณ์หรือสมบูรณ์ที่ไม่ใช่ของตนเอง โทษของการฝ่าฝืนกฎนี้คือความตาย

“วัตถุศักดิ์สิทธิ์ชิ้นสำคัญนี้เป็นของข้า” ต้วนหลิงเทียนกล่าวอย่างใจเย็น “ข้ารู้กฎของวังแห่งความตายดี มิเช่นนั้นข้าคงไม่กล้าใช้ดาบศักดิ์สิทธิ์อันโดดเด่นของข้า สำนักวิชาสามารถตรวจสอบเรื่องนี้ได้ ข้าไม่มีอะไรต้องปิดบัง หากสำนักวิชาพบว่าดาบนี้ไม่ใช่ของข้า ข้าก็ยินดีรับโทษประหาร ข้าจะไม่ลาออกจากสำนักวิชาเร็ว ๆ นี้ เพื่อให้สำนักวิชาสามารถกักตัวข้าไว้ระหว่างที่ตรวจสอบเรื่องนี้ได้”

ต้วนหลิงเทียนกล่าวต่อว่า “นอกจากนั้น ข้าขอสาบานด้วยโลหิตแห่งหัวใจปีศาจ ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ ดาบเล่มนี้จะอยู่ในครอบครองของข้าแต่เพียงผู้เดียว หากดาบเล่มนี้ไม่ใช่ของข้า และข้าส่งคืนให้ผู้อื่น ข้าก็ยินดีตาย”

ต้วนหลิงเทียนไม่ลังเลที่จะสาบานด้วยโลหิตแห่งหัวใจปีศาจเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตน

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ความสงสัยของคนส่วนใหญ่ก็หายไปในทันที

“ต้วนหลิงเทียนเป็นเพียงเทพระดับลอร์ด แต่เขากลับครอบครองวัตถุศักดิ์สิทธิ์ชั้นยอดที่มีจิตวิญญาณสมบูรณ์?”

“พระเจ้า! เขาได้รับมันมาจากมรดกของผู้มีอำนาจสูงสุด หรือได้รับมาจากเทพเจ้าสูงสุดกันแน่?”

“ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาถึงกล้าท้าทายหวังหยุนเซิงให้ต่อสู้แบบเอาชีวิตรอด เพราะปรากฏว่าเขามีวัตถุศักดิ์สิทธิ์ชั้นยอดที่มีจิตวิญญาณของวัตถุนั้นอย่างสมบูรณ์!”

ขณะที่ฝูงชนกำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือด สีหน้าของหวังหยุนเซิงและเหล่าศิษย์คนอื่นๆ กลับดูไม่น่ามอง จากนั้นพวกเขาก็เริ่มประท้วงอย่างรุนแรง

“คุณครูคะ การสอบสวนของทางโรงเรียนจะใช้เวลานานเกินไปนะคะ!”

“ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะสาบานด้วยโลหิตแห่งหัวใจปีศาจแล้วก็ตาม แต่ถ้าภายหลังพิสูจน์ได้ว่าวัตถุศักดิ์สิทธิ์ชิ้นสำคัญนั้นไม่ใช่ของเขา เราก็จะตายไปโดยเปล่าประโยชน์!”

“ผมขอแนะนำให้คุณยุติการต่อสู้ที่เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายนี้เสียทันที!”

หงหลี่และศิษย์คนอื่นๆ ไม่ปรารถนาที่จะต่อสู้ต่อไปอีกแล้ว

หวังหยุนเซิงตกใจและเสียสมาธิไปกับวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่มีพลังวิญญาณสมบูรณ์ เพราะโดยปกติแล้ว มีเพียงผู้ที่มีพลังระดับจักรพรรดิเทพขั้นสูงขึ้นไปเท่านั้นที่จะครอบครองอาวุธเช่นนี้ได้ บางที ต้วนหลิงเทียนอาจฆ่าเขาได้เพราะเขาเสียสมาธิ แต่หงหลี่และคนอื่นๆ ยังคงสามารถเพิกเฉยต่อพลังของต้วนหลิงเทียนได้

ในขณะนั้น อาจารย์ท่านหนึ่งที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนมองไปที่หยวนตงชุนแล้วกล่าวว่า “มีอีกวิธีหนึ่งที่จะพิสูจน์ได้ว่าต้วนหลิงเทียนเป็นเจ้าของดาบจริงหรือไม่ อาจารย์หยวน วิญญาณของวัตถุศักดิ์สิทธิ์ชิ้นเอกของคุณก็เป็นเพศหญิงเช่นกัน หากต้วนหลิงเทียนมีจิตสำนึกที่ดี เขาคงไม่รังเกียจที่จะให้วิญญาณของคุณตรวจสอบวิญญาณของเขา วิญญาณของคุณจะสามารถตรวจสอบได้ว่ามีออร่าของบุคคลอื่นอยู่หรือไม่ หากต้วนหลิงเทียนยืมวัตถุศักดิ์สิทธิ์ชิ้นเอกไปเมื่อเร็ว ๆ นี้ วิญญาณของคุณก็น่าจะสามารถสัมผัสถึงออร่าของเจ้าของที่แท้จริงในวิญญาณอื่นได้”