WSSTH - สงครามจักรพรรดิทะยานสวรรค์ (หยุดอัพ) - บทที่ 4054 คนอ่อนแอตกเป็นเหยื่อของคนแข็งแกร่ง

ลั่วหยวนพ่ายแพ้อย่างราบคาบ เขาไม่สามารถป้องกันตัวเองจากการซุ่มโจมตีได้ และถูกโจมตีสองครั้งก่อนจะล้มลงหมดสติ

“ฮั่นตี้ชนะแล้ว” หลินตงไหลพูดเสียงดังหลังจากหยุดฮั่นตี้ไว้ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยที่ฮั่นตี้กลับคำพูด แต่เขาก็รู้ว่าหลัวหยวนไม่ควรประมาทไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งก่อนที่การต่อสู้จะจบลงอย่างเป็นทางการ

ทั้งบริเวณเงียบสนิทเมื่อหลินตงไหลส่งหลัวหยวนกลับไปหาผู้คนในสำนักใบไม้ร่วง ไม่มีใครคาดคิดถึงเหตุการณ์พลิกผันที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้

มีเพียงผู้อาวุโสจากสำนักสวรรค์รวมเท่านั้นที่ดูเหมือนจะไม่แยแส เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้แผนการของฮั่นตี้มานานแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังเห็นด้วยกับแผนการนี้ด้วยซ้ำ ที่จริงแล้ว พวกเขาไม่คิดว่าฮั่นตี้จะทำสำเร็จ หากเขาทำสำเร็จ พวกเขาก็คิดว่ามันจะเป็นเพียงบทเรียนให้กับหลัวหยวนเท่านั้น ดังนั้น พวกเขาจึงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่ฮั่นตี้ทำสำเร็จ พวกเขาทำได้เพียงถอนหายใจกับความประมาทและความไร้เดียงสาของหลัวหยวน

‘ช่างโหดเหี้ยมเหลือเกิน’ ต้วนหลิงเทียนคิดในใจขณะเหลือบมองฮั่นตี้ที่ยังคงอยู่ในสนามรบ ในขณะเดียวกัน เขาก็ดีใจที่ตัวเองระมัดระวังตัวตลอดการต่อสู้ เขายังสงสัยว่าฮั่นตี้จงใจหลอกเขาเพราะตัวเองแข็งแกร่งกว่าฮั่นตี้มากหรือเปล่า

จากสถานการณ์ปัจจุบัน ต้วนหลิงเทียนคิดว่า ต่างจากที่ทุกคนเชื่อกันก่อนหน้านี้ หลัวหยวนน่าจะเป็นคนที่เสนอให้ประเมินความแข็งแกร่งด้วยการโจมตีเสียเอง นี่อาจเป็นเหตุผลที่หลัวหยวนไม่ได้ระแวงมากนัก ถ้าเป็นฮั่นตี้ที่เสนอ หลัวหยวนคงระมัดระวังตัวมากกว่านี้แน่นอน

‘ข้าไม่คิดว่าสำนักเซียนรุ่งอรุณจะปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ หรอก’ ต้วนหลิงเทียนคิดในใจขณะมองไปยังผู้คนจากสำนักเซียนรุ่งอรุณ ส่วนใหญ่ยังคงยืนอยู่ได้

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ผู้นำทั้งสามของคณะติดตามจากสามกองกำลังหลักในคฤหาสน์รุ่งอรุณศักดิ์สิทธิ์ก็บินออกมาอย่างกะทันหัน จักรพรรดิเทพระดับกลางทั้งสามลงจอดตรงหน้าฮั่นตี้ที่กำลังจะออกจากสนามรบ สีหน้าของพวกเขาในเวลานั้นดูไม่น่ามองอย่างยิ่ง

ผู้อาวุโสจากสำนักใบไม้ร่วงกล่าวเป็นคนแรก “ฮั่นตี้ ทำไมเจ้าถึงดักโจมตีหลัวหยวน ทั้งๆ ที่เจ้าตกลงกันชัดเจนว่าจะทดสอบความแข็งแกร่งด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว เจ้าช่างน่ารังเกียจจริงๆ!”

ผู้อาวุโสอีกคนกล่าวว่า “ฮั่นตี้ เจ้าต้องอธิบายให้พวกเราฟัง”

“ถูกต้อง คุณต้องรับผิดชอบต่อการกระทำที่น่ารังเกียจนี้!”

เทพจักรพรรดิระดับกลางทั้งสามจ้องมองฮั่นตี้ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น

ต้วนหลิงเทียนคิดว่าทั้งสามคนดูเหมือนกำลังจะโจมตีฮั่นตี้

ในขณะนั้น ผู้อาวุโสสูงสุดจากสำนักสวรรค์รวมก็บินเข้ามาในสนามรบเช่นกัน เขายืนอยู่ข้างหน้าฮั่นตี้ คอยปกป้องฮั่นตี้ ก่อนจะพูดเยาะเย้ยว่า “เจ้าควรโทษหลัวหยวนที่ประมาท ในระหว่างการต่อสู้ของฮั่นตี้กับต้วนหลิงเทียน ฮั่นตี้ยอมแพ้เพราะต้วนหลิงเทียนระวังตัวและไม่ถูกหลอกล่อ เขายังเป็นคนเสนอแผนนี้ให้ต้วนหลิงเทียนด้วย อย่างไรก็ตาม หลัวหยวนเป็นคนเสนอแผนนี้ก่อนการต่อสู้ เขาได้รับบาดเจ็บเพราะความประมาทและความชะล่าใจของตัวเอง เจ้าควรจะขอบคุณที่มันไม่ใช่การต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด มิเช่นนั้นเขาคงตายไปแล้ว เจ้าควรขอบคุณฮั่นตี้ที่สอนบทเรียนชีวิตอันมีค่าเช่นนี้ให้เขา!”

แม้จะโกรธแค้น แต่เหล่าผู้ทรงอำนาจจากคฤหาสน์รุ่งอรุณศักดิ์สิทธิ์ก็ทำอะไรไม่ได้มากนัก เพราะนอกจากจะมีผู้อาวุโสจากสำนักสวรรค์รวมแล้ว ยังมีหลินตงไหลอยู่ด้วย ในที่สุด พวกเขาก็ทำได้เพียงจ้องมองฮั่นตี้ก่อนจะกลับไปนั่งที่ของตน พวกเขาอาจโต้แย้งได้เพราะฮั่นตี้ถูกประกาศให้เป็นผู้ชนะไปแล้ว แม้จะใช้วิธีการที่น่ารังเกียจ แต่ชัยชนะของเขาก็ถือว่าถูกต้อง พวกเขาทำได้เพียงกลับไปรักษาหลัวหยวนเท่านั้น

ในขณะเดียวกัน ฝูงชนก็กลับคืนสู่สติและแสดงความเสียใจต่อผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นกับหลัวหยวน

“น่าเสียดายจัง”

“ฉันคิดว่าฮั่นตี้เป็นคนขอแต่งงาน แต่ที่จริงแล้วเป็นหลัวหยวนต่างหาก!”

“ถ้าพวกเขาต่อสู้กันตามปกติ เขาคงไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้ ผมไม่คิดว่าเขาจะติดอันดับท็อปสามได้ในตอนนี้…”

“คราวนี้หลัวหยวนทำพลาดอย่างแรงเลย!”

หลังจากที่ถัวปาซิวและหยวนโมหยูต่อสู้กัน ทุกคนก็เข้าใจได้ว่าหลัวหยวนต้องการประหยัดพลังงานและลดความเสี่ยงที่จะได้รับบาดเจ็บ แต่โชคร้ายที่เขาเผลอในจังหวะสำคัญ ทำให้ฮั่นตี้ได้โอกาส อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็เข้าใจได้ว่าทำไมฮั่นตี้ถึงเผลอทำเช่นนั้น เพราะพวกเขาได้รู้เรื่องราวจากผู้ใหญ่ของพวกเขานั่นเอง

“สรุปแล้ว ฮั่นตี้แกล้งทำเป็นอ่อนแอเพื่อให้หลัวหยวนลดความระแวงลงใช่ไหม?”

“ฮันตี้นี่ร้ายกาจจริง ๆ!”

“เอาล่ะ ผู้ชนะก็คือราชา ฉันไม่คิดว่าการกระทำของฮั่นตี้ผิดอะไร มันเป็นความผิดของหลัวหยวนที่ประมาท”

“ฉันเห็นด้วย.”

ผู้คนต่างคิดว่าการกระทำของฮั่นตี้โหดร้าย แต่ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็คิดว่ามันไม่ใช่เรื่องที่ไร้เหตุผลถึงแม้จะน่ารังเกียจก็ตาม ยิ่งไปกว่านั้น หากพวกเขาอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน พวกเขาก็อาจจะทำเช่นเดียวกัน

ในขณะเดียวกัน ต้วนหลิงเทียนมองไปยังเหล่าผู้อาวุโสจากสำนักใบไม้ร่วงที่มารวมตัวกันอยู่รอบๆ หลัวหยวนพลางคิดในใจว่า ‘ตอนนี้หลัวหยวนไม่มีหวังที่จะติดอันดับท็อปสามแล้ว… ถึงแม้เหล่าผู้อาวุโสจะยังไม่ลงรอยกัน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว แม้พวกเขาจะให้ยาเม็ดรักษาบาดแผลทั้งหมดที่มีให้ ก็ถือว่าดีแล้วหากรักษาบาดแผลของเขาได้ครึ่งหนึ่งก่อนการต่อสู้ครั้งต่อไป’

ต้วนหลิงเทียนเห็นอาการบาดเจ็บของหลัวหยวนอย่างชัดเจนตั้งแต่แรกแล้ว จึงมั่นใจในคำตัดสินของตนเองมาก

ครู่หนึ่ง ต้วนหลิงเทียนก็หันสายตาไปมองผู้คนในสำนักสวรรค์รวม และบังเอิญสบตากับฮั่นตี้

ฮั่นตี้ยิ้มและถามผ่านระบบสื่อสารด้วยเสียงว่า “ต้วนหลิงเทียน คุณคิดว่าฉันก็เลวเหมือนกันเหรอ?”

ต้วนหลิงเทียนมองฮั่นตี้อย่างมีความหมายแล้วถามกลับว่า “คุณคิดอย่างไร?”

ฮันตี้ถอนหายใจ “ข้าไม่แปลกใจเลยที่ท่านคิดกับข้าเช่นนั้น อย่างไรก็ตาม โลกนี้เป็นโลกที่คนอ่อนแอเท่านั้นที่เป็นเหยื่อของคนแข็งแกร่ง หลัวหยวนต้องโทษตัวเองที่ประมาท เขาคงไม่ตกอยู่ในสภาพนี้หากเขาระมัดระวังตัวเหมือนท่าน หากท่านไม่ระแวดระวัง ข้าก็คงทำเช่นเดียวกัน ข้าต้องบอกว่าผู้ฝึกฝนจากแดนเทพอย่างท่านนั้นเก่งกาจมากทีเดียว”

ถึงแม้ต้วนหลิงเทียนจะไม่เห็นด้วยกับวิธีการที่เลวทรามของฮั่นตี้ แต่เขาก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าคำพูดของฮั่นตี้มีส่วนจริงอยู่บ้าง โลกนี้เป็นโลกที่คนอ่อนแอตกเป็นเหยื่อของคนแข็งแกร่งจริงๆ อย่างไรก็ตาม เขาคิดว่าเขาคงเข้ากับคนอย่างฮั่นตี้ไม่ได้ การผิดสัญญาเป็นสิ่งที่ขัดกับหลักการของเขา แม้ว่าสำนักหยางบริสุทธิ์จะขอให้เขาทำเช่นนั้น เขาก็ไม่มีวันยอมตกลง

ในเวลานั้น หลินตงไหลกล่าวว่า “การต่อสู้จะจบลงตรงนี้ในวันนี้ เราจะสู้ต่อในวันพรุ่งนี้”

การแข่งขันจบลงก่อนกำหนดเนื่องจากทุกคนได้ต่อสู้กันครบแล้ว การแข่งขันรอบใหม่จะเริ่มขึ้นในวันพรุ่งนี้

ในขณะเดียวกัน บรรยากาศก็ยังคงหม่นหมองจนกระทั่งทุกคนแยกย้ายกันไป