WSSTH - สงครามจักรพรรดิทะยานสวรรค์ - บทที่ 4012 การต่อสู้เพื่อเข้ากลุ่มมือใหม่

บทที่ 4012: การต่อสู้เพื่อเข้ากลุ่มมือใหม่

เมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนรูปงามยืนอยู่ตรงข้ามกับเซี่ยอิงอิงสาวสวย ทุกคนดูเหมือนจะลืมคำว่า ‘น่าเกลียด’ ไปเสียหมด มีบางคนที่มองทั้งคู่ด้วยสีหน้าขบขัน

“สองคนนี้โชคดีจริงๆ ที่ได้รับคำว่า ‘น่าเกลียด’ มา ช่างน่าขันเสียจริง”

“บอกหน่อยสิ ตัวไหนแข็งแรงกว่ากัน?”

“ยากที่จะบอก ฉันไม่เคยได้ยินชื่อผู้หญิงคนนี้มาก่อนเลย เซี่ยอิงอิง เท่าที่ดูแล้ว เธอคงเป็นศิษย์สาวธรรมดาๆ จากสำนักเมฆาแห่งสำนักรุ่งอรุณศักดิ์สิทธิ์”

“ผมเองก็บอกไม่ได้แน่ชัดเหมือนกันครับ เด็กหนุ่มคนนั้นยังไม่ได้ประกาศชื่อเลย จึงยากที่จะตัดสินได้ เพราะถึงแม้เราจะได้ยินชื่อของอัจฉริยะที่โดดเด่นในเจ็ดคฤหาสน์มาบ้างแล้ว แต่เราก็ไม่เคยเห็นหน้าพวกเขาเลยส่วนใหญ่”

จากนั้น ท่ามกลางสายตาที่คาดหวังของทุกคน ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าให้หญิงสาวตรงหน้าแล้วกล่าวว่า “ข้าคือต้วนหลิงเทียน จากสำนักหยางบริสุทธิ์ แห่งคฤหาสน์สันเขาตะวันออก”

คำว่า ‘ต้วนหลิงเทียน จากสำนักหยางบริสุทธิ์ คฤหาสน์สันเขาตะวันออก’ ราวกับสายฟ้าฟาด

ทุกคนเงียบไปชั่วขณะเมื่อต้วนหลิงเทียนแนะนำตัว

สีหน้าของหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าต้วนหลิงเทียนเปลี่ยนไปทันที เธอคิดในใจอย่างขมขื่นว่า ‘คู่ต่อสู้คนแรกของฉันคือเขาหรือ? ทำไมฉันถึงโชคร้ายขนาดนี้?’

แม้ว่าเธอจะไม่คิดว่าตัวเองโดดเด่นมากนักในบรรดาผู้เข้าร่วมงานเลี้ยงเจ็ดคฤหาสน์ครั้งนี้ แต่เธอก็คิดว่าตัวเองน่าจะไปได้ไกลพอสมควร อย่างที่อาจารย์ของเธอได้กล่าวไว้ อย่างน้อยที่สุด เธอก็คงไม่มีปัญหาในการเข้าไปอยู่ในกลุ่มมือใหม่ อย่างไรก็ตาม คราวนี้มันแตกต่างออกไป เพราะคู่ต่อสู้คนแรกของเธอคือ ต้วนหลิงเทียน อัจฉริยะหนุ่มจากสำนักหยางบริสุทธิ์ที่ทุกคนพูดถึงกันอยู่ในขณะนี้

ในขณะเดียวกัน ฝูงชนก็ค่อยๆ ได้สติกลับคืนมาทีละคน พวกเขามองไปยังร่างที่สวมชุดสีม่วงอยู่ไกลๆ ซึ่งเป็นชื่อที่พวกเขาเคยได้ยินมานานแล้ว

“เขาคือต้วนหลิงเทียนใช่ไหม?”

“เขาคือต้วนหลิงเทียนจากสำนักหยางบริสุทธิ์…”

“เจ้าไม่ได้ยินเขาพูดเมื่อกี้นี้เหรอ? อย่าบอกนะว่าเจ้าคิดว่ามีต้วนหลิงเทียนสองคนในสำนักหยางบริสุทธิ์?”

“ข้าไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะถูกเลือกให้เป็นคนแรกที่ขึ้นชก! ข้าเคยได้ยินเรื่องของเขามานานแล้ว เขาเคยเอาชนะว่านฉีหง ซึ่งเคยเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาคนรุ่นใหม่ของคฤหาสน์สันเขาตะวันออก ในเวลานั้น หลายคนคาดการณ์ว่าว่านฉีหงมีโอกาสสูงที่จะติดอันดับท็อปสามในการแข่งขันเจ็ดคฤหาสน์ แต่สุดท้ายแล้วคนอย่างเขากลับพ่ายแพ้ให้กับต้วนหลิงเทียน”

“ด้วยความแข็งแกร่งของว่านฉีหง ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาจะติดอันดับท็อปเท็น ในบรรดาผู้ที่มาจากคฤหาสน์สันเขาตะวันออก ต้วนหลิงเทียนและว่านฉีหงจะต้องติดอันดับท็อปเท็นอย่างแน่นอน”

…

ในเวลาเดียวกัน บนเกาะลอยน้ำขนาดเล็กของสำนักเมฆาแห่งรุ่งอรุณอันศักดิ์สิทธิ์

หญิงชราในชุดคลุมสีน้ำเงินเข้มถือไม้เท้าขมวดคิ้ว “ทำไมเด็กสาวคนนี้ถึงโชคร้ายนัก? เธอต้องต่อสู้กับอัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดในสำนักหยางบริสุทธิ์ทันทีที่งานเลี้ยงเจ็ดคฤหาสน์เริ่มต้นขึ้น”

ชายชราที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอพูดพร้อมกับรอยยิ้มว่า “ถ้าคุณกังวล คุณควรบอกให้เธอยอมแพ้”

หญิงชราเยาะเย้ย “ทำไมเธอต้องยอมแพ้ด้วย ในเมื่อมีท่านผู้อาวุโสหลินตงไหลอยู่ด้วย ต้วนหลิงเทียนจะทำร้ายศิษย์ของฉันได้อย่างไร? ไม่เป็นไร ศิษย์ของฉันจะสามารถทดสอบเขาได้ว่าเขาแข็งแกร่งอย่างที่ข่าวลือว่ากันหรือไม่”

หญิงชราผู้นั้นเป็นอาจารย์ของเซี่ยอิงอิง คู่ต่อสู้ของต้วนหลิงเทียน เธอเป็นจักรพรรดิเทพขั้นต้นและเป็นผู้อาวุโสของสำนักเมฆาไหลในคฤหาสน์รุ่งอรุณศักดิ์สิทธิ์ เซี่ยอิงอิงเป็นศิษย์คนสุดท้องของเธอ แม้ว่าเซี่ยอิงอิงจะยังเด็กและมีพละกำลังปานกลาง แต่เธอก็รักและเอ็นดูเซี่ยอิงอิงมาก

ในขณะนั้น หลินตงไหลมองไปยังชายและหญิงที่ยืนอยู่ตรงข้ามกันแล้วพูดอย่างใจเย็นว่า “เอาล่ะ เริ่มได้เลย”

ทันทีที่เสียงของหลิงตงไหลจบลง เซี่ยอิงอิงก็เคลื่อนไหว ในชั่วพริบตา ลมก็พัดโหมกระหน่ำรอบตัวเธอ ราวกับสายลม เธอพุ่งเข้าหาต้วนหลิงเทียน เห็นได้ชัดว่าเธอเข้าใจกฎแห่งลมแล้ว เนื่องจากคู่ต่อสู้ของเธอคือต้วนหลิงเทียน เธอจึงไม่กล้ายั้งมือและชักดาบศักดิ์สิทธิ์อันโดดเด่นของเธอออกมาทันที เธอฟาดฟันดาบ และลำแสงดาบอันน่าสะพรึงกลัวที่เจิดจรัสราวกับดวงดาวก็พุ่งเข้าใส่ต้วนหลิงเทียน

“ศิษย์จากสำนักเมฆาไหลคนนี้ไม่เลวเลย…”

“ด้วยพละกำลังเช่นนี้ นางน่าจะเป็นหนึ่งในเทพผู้ทรงอำนาจที่สุดในสำนักเมฆาที่มีอายุต่ำกว่า 10,000 ปี”

เจ้าหน้าที่ระดับสูงจากฝ่ายอื่นๆ หลายคนพยักหน้าเล็กน้อยขณะมองดูเซี่ยอิงอิง แสดงออกถึงความเห็นชอบ

อาจารย์ของเซี่ยอิงอิงยิ้ม เธอมีความสุขที่ศิษย์คนโปรดของเธอได้รับการยกย่องจากผู้คนมากมาย แต่ในชั่วพริบตาต่อมา รอยยิ้มของเธอก็หายไป

“ขออภัยด้วย” ต้วนหลิงเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย จากนั้นพายุมิติก็โหมกระหน่ำรอบตัวเขาในทันที แล้วพายุมิติก็พัดเข้าหาเซี่ยอิงอิงในพริบตาเดียว ไม่เพียงแต่ทำลายการโจมตีของเซี่ยอิงอิงเท่านั้น แต่ยังทำให้เธอปลิวไปไกลอีกด้วย

ขณะที่เซี่ยอิงอิงกระเด็นถอยหลัง เธอก็คายเลือดออกมาเต็มปาก โชคดีที่เธอสามารถทรงตัวได้อย่างรวดเร็ว ใบหน้าสวยของเธอแดงก่ำ และมีเลือดซึมอยู่ที่มุมปาก โชคดีที่เธอไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส เธอรู้ว่าต้วนหลิงเทียนยั้งพลังไว้มาก มิเช่นนั้นเธอคงได้รับบาดเจ็บสาหัส ด้วยพละกำลังของเขา เขาสามารถฆ่าเธอได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว หากไม่ใช่เพราะจักรพรรดิเทพระดับกลางที่เฝ้าดูอยู่ใกล้ๆ คอยห้ามปรามไม่ให้เขาฆ่าเธอ ในที่สุดเธอก็กล่าวว่า “พี่ต้วน ขอบคุณที่เมตตา”

“อืม” ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าให้เซี่ยอิงอิงก่อนจะหันหลังเดินจากไป ตั้งแต่ต้นจนจบ เขามีท่าทีสงบนิ่งมาก

ในขณะนั้น เซี่ยอิงอิงซึ่งค่อนข้างเป็นที่นิยมในหมู่หนุ่มๆ ในสำนักเมฆาบิน รู้สึกว่าความภาคภูมิใจในตัวเองของเธอถูกทำลายไปอย่างหนัก เมื่อต้วนหลิงเทียนไม่แม้แต่จะเหลือบมองเธอ เธอนึกในใจว่า ‘เขาคงมุ่งมั่นกับการฝึกฝนอย่างมาก เขาเป็นตัวอย่างที่ดีที่เตือนใจฉันว่าไม่ควรไปยุ่งเกี่ยวกับความรักและความสัมพันธ์ ฉันควรจะมุ่งเน้นไปที่การฝึกฝนของตัวเองเท่านั้น แม้แต่ท่านอาจารย์ก็ยังโสดจนถึงทุกวันนี้! ถ้าฉันยังโสด ฉันก็จะมีโอกาสทะลุระดับและเป็นจักรพรรดิเทพได้อย่างแน่นอน!’

ต้วนหลิงเทียนไม่รู้เลยว่าท่าทีเฉยเมยของเขาที่มีต่อเซี่ยอิงอิงในวันนี้ ได้สร้างผู้หญิงคนหนึ่งที่ตั้งใจจะอยู่เป็นโสดตลอดไปในสำนักเมฆาไหล

2

ตามกฎของรอบแรกสำหรับกลุ่มมือใหม่ เซี่ยอิงอิงต้องคืนโทเค็นให้กับหลินตงไหลหลังจากที่ต้วนหลิงเทียนออกไปแล้ว

กติการะบุว่าผู้แพ้ต้องคืนเหรียญรางวัลของตน

หลังจากที่เซี่ยอิงอิงคืนโทเค็นให้หลินตงไหลแล้ว เขาก็ยื่นโทเค็นหยกให้เธอ “รับโทเค็นหยกนี้ไป ด้วยโทเค็นนี้ เจ้าจะสามารถท้าทายคนอื่นในกลุ่มมือใหม่ได้ นำโทเค็นหยกนี้เข้าไปในสนามประลองด้วย ก่อนที่การต่อสู้จะเริ่มขึ้น ให้ใช้พลังเทพของเจ้าใส่โทเค็นหยกนี้เพื่อเปลี่ยนมันให้กลายเป็นผง จำไว้ว่าเจ้ามีโอกาสท้าทายเพียงครั้งเดียวเท่านั้น เจ้ามีเวลาจนถึงสิ้นสุดรอบแรกเพื่อเลือกคนที่ต้องการท้าทายจากกลุ่มมือใหม่”

ดูเหมือนว่าหลินตงไหลจะพูดกับเซี่ยอิงอิงเพียงลำพัง แต่เสียงของเขากลับดังพอที่จะได้ยินไปถึงทุกคน

หลังจากนั้นไม่นาน เซี่ยอิงอิงก็ออกจากสนามประลองไปเช่นกัน

ในขณะนี้ เซี่ยอิงหยินและคำว่า ‘น่าเกลียด’ ไม่ใช่จุดสนใจของทุกคนอีกต่อไป ทุกคนต่างจ้องมองไปที่ต้วนหลิงเทียน

“ต้วนหลิงเทียน อัจฉริยะจากสำนักหยางบริสุทธิ์ สมกับชื่อเสียงจริงๆ!”

“เขาไม่ได้ใช้วัตถุศักดิ์สิทธิ์อันทรงพลังของเขา และเขาก็ไม่ได้ขยับตัวเลยด้วยซ้ำ เขาสามารถเอาชนะเซี่ยอิงอิงผู้ซึ่งไม่ได้ยั้งมือเลยได้ ด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์และกฎแห่งมิติของเขาเพียงอย่างเดียว เทพระดับกลางทั่วไปไม่สามารถทำเช่นนี้ได้”

“ถูกต้องแล้ว แม้ว่าเซี่ยอิงอิงจะเป็นเพียงเทพระดับเริ่มต้น แต่จากผลการต่อสู้ก่อนหน้านี้ พลังของเธอก็เกือบเทียบเท่าเทพระดับกลางที่อ่อนแอกว่า”

“ทำไมทุกคนถึงประหลาดใจกันนัก? พวกคุณลืมไปแล้วหรือว่าครั้งหนึ่งต้วนหลิงเทียนเคยเอาชนะว่านฉีหงแห่งตระกูลว่านฉีในหุบเขาเจ็ดสังหารของคฤหาสน์สันเขาตะวันออก? ในเวลานั้นว่านฉีหงเป็นเทพชั้นสูงมาแล้ว 100 ปี ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนเป็นเทพชั้นกลางมาเพียงสองปีเท่านั้น”

บรรดาผู้ที่กำลังกระซิบกระซาบกันอยู่นั้น หันไปมองเกาะลอยน้ำเล็กๆ ที่ผู้คนจากตระกูลว่านฉีอยู่ ส่วนผู้ที่เคยพบกับว่านฉีหงมาก่อน ก็จ้องมองว่านฉีหงโดยตรง

แน่นอนว่าสีหน้าของว่านฉีหงเปลี่ยนเป็นบูดบึ้งทันที ในขณะนี้ เขาแทบรอไม่ไหวที่จะต่อสู้กับต้วนหลิงเทียนเพื่อแสดงให้เห็นว่าความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าต้วนหลิงเทียนเลย

ในขณะเดียวกัน เหล่าศิษย์หนุ่มจากสำนักหยางบริสุทธิ์หลายคนต่างยิ้มแย้มและแสดงความยินดีกับต้วนหลิงเทียนหลังจากที่เขากลับมา

ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าให้กับกลุ่มคนที่กระตือรือร้น รู้สึกโล่งใจที่พวกเขาได้ลืมคำว่า ‘น่าเกลียด’ ไปแล้ว

ไม่นานนักการต่อสู้รอบที่สองของรอบแรกก็เริ่มต้นขึ้น ผู้เข้าร่วมในครั้งนี้ไม่ได้มาจากคฤหาสน์สันเขาตะวันออกหรือคฤหาสน์รุ่งอรุณอันศักดิ์สิทธิ์ แต่มาจากคฤหาสน์เจ้าผู้ครองแคว้นและคฤหาสน์แห่งความกลมกลืนตามลำดับ คนหนึ่งมาจากนิกาย และอีกคนมาจากตระกูล

ผู้เข้าร่วมจากคฤหาสน์ Consonance ชนะหลังจากเดินหมากไปมากกว่า 30 ตา และได้เลื่อนชั้นไปอยู่ในกลุ่มมือใหม่

ผู้เข้าร่วมในการต่อสู้ครั้งต่อๆ มามีฝีมือสูสีกัน และใช้เวลานานกว่าจะจบการต่อสู้ ทำให้จิตใจของต้วนหลิงเทียนเริ่มฟุ้งซ่าน

‘การต่อสู้ยังไม่จบลงง่ายๆ… งานเลี้ยงเจ็ดคฤหาสน์ยังไม่จบลงเร็วขนาดนี้…’

ในที่สุด ต้วนหลิงเทียนก็เบื่อจนต้องนั่งขัดสมาธิและเริ่มฝึกฝนพลังในอากาศ ก่อนหน้านั้น เขาได้หยิบเข็มทิศจัดวางรูปแบบสี่เหลี่ยมออกมา และสร้างรูปแบบป้องกันเสียงรบกวนรอบตัว เขาไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยของตัวเองในที่แห่งนี้

ต้วนหลิงเทียนไม่ใช่คนเดียวที่เริ่มฝึกฝน ศิษย์หนุ่มจากสำนักอื่นๆ อีกหลายคนก็เริ่มฝึกฝนในอากาศเช่นกัน

วันหนึ่งก็ผ่านไปในพริบตาเดียว

ในวันนี้ มีผู้คนมากกว่า 100 คน แต่น้อยกว่า 150 คน ต่อสู้กัน

เมื่อสิ้นสุดวัน ต้วนหลิงเทียนก็หยุดฝึกฝนและเดินตามคนจากสำนักหยางบริสุทธิ์กลับไป เขานึกในใจว่า ‘ดูจากความคืบหน้าในวันนี้แล้ว ดูเหมือนว่ารอบของกลุ่มผู้ฝึกฝนใหม่คงจะไม่จบภายในสิบวันแน่ๆ…’