I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1800

“หวังหมิงหยวน เจ้ายังกล้าปรากฏตัวอีกหรือ?” เทพเกราะทองผู้เจิดจรัสดุจดวงอาทิตย์พุ่งออกมาจากวิหารสุริยะ มาหาหวังหมิงหยวน ชี้ไปที่หวังหมิงหยวนแล้วกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เหล่าเซียนไม่สามารถขอความช่วยเหลือจากเจ้าได้ ชีวิตของเจ้า เจ้าพยายามรักษาชีวิตของตัวเองไว้ในภูเขาของข้าที่ดวงอาทิตย์ไม่เคยตกดินหรือ”

“ถ้าเจ้าไม่ยอมจำนนต่อข้า นี่จะเป็นพระอาทิตย์ตกครั้งสุดท้ายบนภูเขาที่ดวงอาทิตย์ไม่เคยตกดิน” หวังหมิงหยวนไม่สนใจเกราะสีทองและพูดอย่างไม่ใส่ใจ

น้ำเสียงเช่นนั้นทำให้แม่ทัพเกราะทองแห่งตระกูลซุนโกรธขึ้นทันที โดยไม่เสียเวลาแม้แต่น้อย เขาก็เปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์อันไร้ขอบเขตพุ่งตรงไปยังหวังหมิงหยวน

แสงสว่างที่แผ่ไปทั่วทุกหนแห่งได้เปลี่ยนโลกทั้งใบให้กลายเป็นแสงสีทองในทันที แสงสีทองอันเจิดจรัสได้แทรกซึมเข้าไปในทุกสิ่ง ทำลายทุกสิ่ง และเผาผลาญทุกสิ่ง

แม้แต่ห้วงอวกาศก็ละลายหายไปภายใต้แสงอันศักดิ์สิทธิ์ของดวงอาทิตย์ และแสงสีทองนั้นก็ราวกับจุดจบของโลก

แสงศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงกลัวของดวงอาทิตย์สาดส่องลงบนร่างของหวังหมิงหยวน แต่เขากลับไม่มีเจตนาที่จะหลบหลีกหรือต่อต้านแสงศักดิ์สิทธิ์นั้น เขาเพียงแค่ลอยอยู่กลางอากาศนิ่งๆ

แสงสีทองสาดส่องลงบนหวังหมิงหยวน ราวกับน้ำที่ไหลลงบนฟองน้ำ ผสานเข้ากับร่างกายของเขาโดยไม่ก่อให้เกิดคลื่นใดๆ

เทพเกราะทองคำจะต้องตกตะลึง แสงศักดิ์สิทธิ์แห่งดวงอาทิตย์ในวันสิ้นโลกสามารถเผาผลาญท้องฟ้าและทำลายแผ่นดินได้ แต่กลับไม่สามารถทำร้ายหวังหมิงหยวนได้แม้แต่น้อย นี่เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยคิดมาก่อน

ด้วยความตกใจและโกรธแค้น เกราะทองคำอันทรงพลังจะเปล่งแสงอาทิตย์ออกมาอย่างบ้าคลั่ง ลำแสงทั้งหมดรวมตัวกันเป็นแสงออโรร่า ราวกับหอกสายฟ้าสีทอง พุ่งทะลุร่างของหวังหมิงหยวนในทันที

อย่างไรก็ตาม หวังหมิงหยวนยังคงยืนนิ่งอย่างสงบ เฝ้ามองแม่ทัพเกราะทองอย่างเงียบๆ ลำแสงสีทองที่ทะลุผ่านร่างกายของเขานั้นร้อนจัดจนสามารถหลอมละลายสิ่งมีชีวิตอมตะใดๆ ในโลกได้ แต่กลับไม่สามารถทำร้ายเขาได้

ราวกับว่าร่างนั้นเป็นวิญญาณที่ไม่มีอยู่จริงในโลก ลำแสงสีทองจึงไม่สามารถทำร้ายร่างกายของเขาได้เลย

จินเจียเสินหรี่ตาลง เพราะเขารู้สึกว่าพลังแห่งจุดจบของโลกกำลังรั่วไหลอย่างรุนแรง และในพริบตาเดียว แสงอาทิตย์ส่วนใหญ่ที่เขารวบรวมไว้ก็หายไป

“อีสารเลว! แกกล้าดียังไง!” เสียงคำรามดังมาจากวิหารสุริยะ แสงสีทองหลายดวงพุ่งออกมา และร่างสีทองก็ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า

สี่ผู้ทรงพลังแห่งเผ่าสุริยะปรากฏออกมา ล้อมรอบหวังหมิงหยวนจากทิศทางต่างๆ แสงอาทิตย์แผดเผาหวังหมิงหยวน ราวกับต้องการทำลายล้างเขาให้สิ้นซาก

โลกดูเหมือนจะกลายเป็นเตาหลอมที่ร้อนระอุ และพื้นที่ทั้งหมดของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่ดวงอาทิตย์ไม่เคยตกดินก็กลายเป็นทุ่งแสงสีทองราวกับดวงอาทิตย์สีทองขนาดมหึมาที่ส่องสว่างไปทั่วมิติที่แตกต่าง

แสงศักดิ์สิทธิ์ของดวงอาทิตย์ซึ่งทรงพลังมากพอที่จะทำลายทุกสิ่ง ได้พุ่งทะลุเข้าไปในร่างของหวังหมิงหยวน แต่กลับเหมือนก้อนหินที่จมลงสู่ทะเล ไม่มีคลื่นใดๆ เกิดขึ้น แทนที่จะเป็นเช่นนั้น กลับมีแสงสีทองส่องประกายขึ้นมาเหนือร่างของหวังหมิงหยวน ความแข็งแกร่งนั้นช่างน่าทึ่ง

“เป็นไปไม่ได้… นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไร…” หัวหน้าเผ่าสุริยะทั้งสี่ต่างหวาดกลัวอย่างสุดขีด นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีผู้คนในโลกนี้ที่สามารถต่อสู้กันเองได้ถึงสี่คน ไม่เพียงแต่จะไม่ได้รับบาดเจ็บจากแสงศักดิ์สิทธิ์ของดวงอาทิตย์เท่านั้น แต่ยังสามารถกลืนกินพลังแห่งแสงอาทิตย์ได้อีกด้วย

“ยอมจำนนหรือทำลาย?” หวังหมิงหยวนไม่ได้แสดงความยินดีแม้แต่น้อย เขาถามด้วยน้ำเสียงที่สงบเช่นนั้น

ร่างกายของเขานั้นเกือบจะสมบูรณ์แบบแล้ว พลังของเซียนดาบแห่งยมโลก จงจื่อหย่า เจียงหยาน และสวรรค์อมตะได้ผสานรวมเข้าด้วยกัน เปลี่ยนแปลงร่างกายของหวังหมิงหยวนจนหาใครเทียบได้ยาก แทบไม่มีพลังใดในโลกที่จะทำร้ายเขาได้

หัวหน้าใหญ่ทั้งสี่ของตระกูลซุนรู้สึกว่าพลังในร่างกายของพวกเขากระเพื่อมไปสู่หวังหมิงหยวนราวกับคลื่นยักษ์

ในใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกใจและหมดหนทาง ในสายตาของพวกเขา ร่างผอมบางของหวังหมิงหยวนนั้นดูยากจะเอื้อมถึงยิ่งกว่าภูเขาสูงตระหง่านที่ดวงอาทิตย์ไม่เคยตกดินเสียอีก

พวกเขาทุกคนอยากถอยหนี แต่พบว่าพลังในร่างกายรั่วไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้และไม่สามารถหยุดยั้งได้เลย

“นี่คือทางเลือกของคุณเอง งั้นก็ทำลายมันซะ” หลังจากที่หวังหมิงหยวนพูดด้วยน้ำเสียงสงบ แสงอาทิตย์ศักดิ์สิทธิ์บนร่างกายของเขาก็ขยายตัวราวกับลูกโป่ง

แสงสีทองอันเงียบสงบแผ่ไปทั่วโลก ราวกับเสียงทั้งหมดได้หายไป กลายเป็นความเงียบสงัด

สักพักแสงสีทองก็จางหายไป และหวังหมิงหยวนก็ยังคงเหมือนเดิม ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

อย่างไรก็ตาม ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่ดวงอาทิตย์ไม่เคยตกดินและวิหารสุริยะ รวมถึงผู้คนแห่งเผ่าสุริยะทั้งหมด ซึ่งรวมถึงหัวหน้าเผ่าสุริยะทั้งสี่ผู้มีอำนาจทำลายล้างโลก ได้หายสาบสูญไปแล้ว

บริเวณที่ตั้งของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่ดวงอาทิตย์ไม่เคยตกดิน เดิมทีได้กลายเป็นความว่างเปล่าสีทองที่ร้อนระอุ ราวกับเป็นเตาหลอมขนาดใหญ่

โจวเหวินเอนตัวพิงโซฟา ถือโทรศัพท์และปัดเศษข้อความอย่างตั้งใจ

เกม Chess Piece Mountain ที่โจวเหวินดาวน์โหลดลงโทรศัพท์มือถือตั้งแต่เนิ่นๆ นั้น จนถึงปัจจุบันก็ยังไม่สามารถผ่านพิธีการศุลกากรได้

ตอนนี้โจวเหวินต้องการเร่งทำสำเนาภูเขาฉีจื่อให้เสร็จก่อนที่จะเดินทางไปยังภูเขาฉีจื่อในความเป็นจริง

ในอดีต ภูเขาหมากรุกเปรียบเสมือนดินแดนแห่งเทพและอสูรสำหรับโจวเหวิน การตายในที่แห่งนี้เป็นเรื่องธรรมดาหลายพันครั้ง ทุกครั้งที่เข้าไป เขาระมัดระวัง แต่ความตายก็ยังหลีกเลี่ยงไม่ได้

คราวนี้ โจวเหวินรับมือได้ง่ายขึ้นมาก และเขาก็แทบจะบุกตะลุยไปข้างหน้าด้วยแรงผลักดันจากการทำลายล้างเหล่าศพ จนกระทั่งมาถึงดินแดนของขุนพลปีศาจทั้งสี่

เดิมทีโจวเหวินคิดว่าถึงแม้ขุนพลปีศาจทั้งสี่จะทรงพลัง แต่ก็ยังไม่ถึงระดับหายนะ หรือภัยพิบัติทางธรรมชาติขั้นสูงสุด ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา การสังหารหมู่จึงไม่ใช่เรื่องใหญ่

ผลลัพธ์ที่ได้ทำให้โจวเหวินประหลาดใจเล็กน้อย ปีศาจทั้งสี่ถือดาบชิงหยุน ร่มดึกดำบรรพ์ พิณแจสเปอร์ และขนจิ้งจอกดอกไม้สีม่วงทอง พลังทั้งสี่ที่แตกต่างกันได้ก่อกำเนิดอาณาจักรแปลกประหลาดราวกับเวทมนตร์

โจวเหวินฟาดฟันด้วยพลังทั้งหมดที่มี แต่เขาก็ไม่สามารถทะลวงผ่านสนามพลังประหลาดนั้นได้

สิ่งนี้ทำให้โจวเหวินสนใจ เขาไม่ได้ใช้มันในโลกมนุษย์ เขาแค่ใช้เทคนิคต่างๆ ในการต่อสู้กับขุนพลปีศาจทั้งสี่ ในช่วงแรกๆ นั้นดูไม่แตกต่างกัน และเขาก็ไม่ได้ได้เปรียบอะไรเลย

“ขุนพลปีศาจทั้งสี่ก็ทรงพลังมากแล้ว หัวหน้าใหญ่ที่สุดของภูเขาฉีจื่อซานจะทรงพลังขนาดไหนกัน? หัวหน้าใหญ่คนนั้นจะเป็นใครกัน?” โจวเหวินคาดเดาอยู่ในใจเงียบๆ

จิ้งจอกเก้าหางได้ปรากฏตัวแล้ว ซึ่งหมายความว่าต้าจีในตำนานไม่สามารถเป็นบอสตัวสุดท้ายของฉีจื่อซานได้

แน่นอนว่ากษัตริย์โจวไม่สามารถเป็นบอสตัวสุดท้ายได้ เพราะเขาได้เดินทางไปยังมิติอื่นแล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะถูกจองจำอยู่ที่นั่น (อ่านจาก www.uukanshu.com)

ท่านจักรพรรดิ? โจวเหวินไม่แน่ใจ เพราะในสำเนาโทรศัพท์มือถือไม่มีข้อมูลใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับท่านจักรพรรดิเลย

พลังของขุนพลเวทมนตร์ทั้งสี่นั้นแปลกประหลาดและมีลักษณะเฉพาะตัว แต่พลังของโจวเหวินนั้นคาดเดาได้ยากยิ่งกว่า ในกรณีที่ไม่ได้ใช้มันในโลกนี้ ในที่สุดเขาก็สามารถถอดรหัสได้ หลังจากสังหารขุนพลเวทมนตร์ไปหนึ่งคน พลังของขุนพลปีศาจที่เหลืออีกสามคนก็ลดลงอย่างมาก และโจวเหวินก็สามารถตัดหัวพวกเขาได้อย่างง่ายดาย

กริ๊ง กริ๊ง!

ปีศาจทั้งสี่ตัวโยนสิ่งของที่ระเบิดแล้วลงพื้น เกือบจะปกคลุมพื้นทั้งหมด

โจวเหวินเห็นว่ามีไข่ของสัตว์คู่หูอยู่ในนั้น และเมื่อเขากำลังจะหยิบมันขึ้นมา ถ้ำทั้งถ้ำก็สั่นสะเทือนอย่างกะทันหัน ผนังภูเขาด้านหนึ่งแตกออก ความมืดมิดปกคลุมไปทั่ว ราวกับปากเหวที่อ้ากว้างของนรก

(จบตอน)