I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1798

ขณะที่มีดหินถูกดึงออก ร่างของสัตว์เลี้ยงขนสีเงินก็ลอยอยู่กลางอากาศ แขนขาของมันเอนไปด้านหลัง และหน้าอกของมันถูกดึงไปข้างหน้า ราวกับเป็นการสังเวยมนุษย์

เปลวไฟสีเงินพุ่งออกมาและพุ่งเข้าหาตัวของโจวเหวินไปพร้อมกับมีดหิน ห่อหุ้มตัวเขาไว้ในทันที

สัตว์เลี้ยงที่เคยทำสัญญากับเจ้าของแล้ว จะไม่สามารถทำสัญญากับสัตว์เลี้ยงตัวอื่นได้อีก แต่ด้วยมีดหินเป็นสื่อกลาง สัญญาฉบับใหม่จึงกำลังถูกสร้างขึ้นระหว่างสัตว์เลี้ยงทั้งสอง

บริเวณหน้าอกที่หัวใจของโจวเหวินตั้งอยู่ ลวดลายสีเงินค่อยๆ ปรากฏขึ้น

ร่างของสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินค่อยๆ สลายไปในเปลวไฟสีเงิน จนกระทั่งหายไปอย่างสมบูรณ์ เหลือเพียงลวดลายสีเงินบนหน้าอกของโจวเหวินที่ส่องประกายเจิดจ้า

โจวเหวินก้มศีรษะลงเพื่อดูให้แน่ชัดว่าลวดลายบนหน้าอกของเขาคืออะไร แต่กลับพบว่าลวดลายนั้นหายไปอย่างกะทันหันโดยที่โจวเหวินควบคุมไม่ได้

ในวินาทีต่อมา ร่างกายของโจวเหวินก็พลันเปล่งแสงสีเงินออกมา ผมสีดำของเขากลายเป็นสีเงินอย่างรวดเร็ว แม้แต่ดวงตาของเขาก็ถูกปกคลุมด้วยสีเงิน

“ใครกันกำหนดว่าสัตว์เลี้ยงต้องทำชุดแต่งงานให้มนุษย์และเป็นทาสของมนุษย์เท่านั้น? มนุษย์คืออะไรกันแน่? ท่านจื่อเป็นเจ้าแห่งทุกสิ่ง!” ในความคิดของโจวเหวิน เสียงเรียกร้องของสัตว์เลี้ยงขนสีเงินคำรามอย่างบ้าคลั่ง

“ทำไม?” ความคิดของโจวเหวินยังไม่คืบหน้ามากนัก แต่เขาก็ไม่ได้ตื่นตระหนก เพียงแต่สื่อสารกับสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินอย่างใจเย็น

“ทำไม? เจ้าไม่เข้าใจหรือ? มันเป็นแค่คนโง่ที่มาสิงร่างเจ้า ข้าสามารถเป็นเจ้าของตัวตนได้อย่างสมบูรณ์ และไม่มีใครสามารถครอบงำข้าได้” สหายผมสีเงินเยาะเย้ยว่า “ขอบคุณที่ช่วยเหลือข้า ร่างนี้ข้าพอใจมาก ระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติสามารถปะทุด้วยพลังแห่งวันสิ้นโลกได้ มันคู่ควรที่จะเป็นเผ่าพันธุ์ที่โปรดปราน”

“นั่นเป็นเหตุผลที่คุณเลือกฉัน ไม่ใช่คนอื่น” โจวเหวินกล่าวอย่างใจเย็น

“ฮึ่ม ฉันโดนหลอกสองครั้งติดแล้ว และฉันไม่มีความอดทนที่จะเล่นเกมพัฒนาอะไรอีกแล้ว ครั้งนี้ฉันจะค่อยๆ ทำไปทีละขั้น คุณไม่ต้องโกรธที่หลิงเฟิงทำให้ฉันทุกข์ทรมานขนาดนี้หรอก หนี้ของพ่อก็ชดใช้แล้ว นี่เป็นชีวิตของคุณต่างหาก” สัตว์เลี้ยงผมสีเงินดูเหมือนจะอารมณ์ดีมาก และคำพูดของเขาก็ไม่ได้ปิดบังเหมือนก่อนแล้ว

“คุณไม่ได้บอกเหรอว่าเขาเป็นคนไร้ค่า? ทำไมเขาถึงนอกใจคุณอีกล่ะ?” โจวเหวินถามต่อ

เมื่อรู้สึกว่าพลังใจของโจวเหวินดูเหมือนจะอ่อนแอลงเรื่อยๆ สหายผมสีเงินจึงพูดอย่างเย้ยหยันว่า “ไอ้ขยะนั่นทำอะไรไม่ได้หรอก มันเจ้าเล่ห์มาก มันถ่วงเวลาการฝึกฝนของตัวเอง เพื่อไม่ให้ข้าพัฒนาได้ และข้าก็ยังเป็นแค่เพื่อนซี้อยู่ดี ถ้าข้าจะแย่งมันมาจริงๆ มันจะทำร้ายพลังชีวิตของเพื่อนซี้… แต่ช่างมันเถอะ ตอนนี้สิ่งที่มันเป็นหนี้เพื่อนซี้ คราวนี้เพื่อนซี้จะเอาคืนจากเจ้าเอง”

“สรุปแล้ว สิ่งที่คุณพูดก่อนหน้านี้เกี่ยวกับหนูวาและเรื่องอื่นๆ เป็นเรื่องโกหกทั้งหมดใช่ไหม?” โจวเหวินถามอีกครั้ง

“จำเป็นที่เล่าจื่อต้องโกหกเจ้าเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ด้วยหรือ? หญิงคนนั้นมาทางเรือและขุดเล่าจื่อขึ้นมาจากใจกลางโลกอย่างโหดร้ายก็จริง แต่น่าเสียดายที่หลังจากนั้นเธอก็ตายไปแล้ว” สัตว์เลี้ยงผมสีเงินพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา

“ตายแล้วเหรอ?” โจวเหวินอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง “ในเมื่อเธอตายแล้ว ใครกันที่อยู่ในภูเขาฉีจื่อซาน?”

โจวเหวินไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นเช่นนี้

“ไม่ใช่หนูว่าแน่ะ จะเป็นใครได้อีกล่ะ?” คำอธิบายของสัตว์เลี้ยงขนสีเงินกลับทำให้โจวเหวินงุนงงเสียมากกว่า

“หมายความว่ายังไง ผู้หญิงที่มาในเรือกับหนูวาไม่ใช่คนเดียวกัน? คนที่อยู่ในกองหมากรุกคือหนูวา แล้วคนที่มาในเรือเป็นผู้หญิงอีกคนเหรอ? หนูวาคือใคร? ผู้หญิงคนนั้นคือใคร?” โจวเหวินรีบเข้าใจความหมายของสัตว์เลี้ยงผมสีเงินตัวนั้นทันที

“ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร เธอมาด้วยเรือ ทำลายโลก ทำลายมิติต่างๆ ด้วยพลังของเธอเอง และขุดเอาไข่ของดาวเคราะห์ออกมาอย่างรุนแรง มันเป็นความสามารถที่หาใครเทียบไม่ได้ที่จะทำให้โลกตกตะลึง…” เมื่อพูดถึงผู้หญิงคนนั้น ก็มีความชื่นชมอยู่บ้าง

“ทำลายมิติอื่นเหรอ? เธอไม่ใช่อมตะเหรอ? มิติอื่นจะถูกทำลายได้ยังไง?” โจวเหวินรู้สึกว่าคำพูดของเขามีอะไรบางอย่างผิดปกติ

จากข้อมูลที่โจวเหวินได้รับ สันนิษฐานได้ว่าหญิงที่เดินทางมาทางเรือน่าจะเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในเผ่าอมตะ

แต่เมื่อฟังจากน้ำเสียงของสัตว์เลี้ยงขนสีเงินแล้ว ดูเหมือนจะไม่เป็นเช่นนั้น

“เผ่าเทพนั้นไร้ค่า และสมควรที่จะตั้งชื่อตามนาง” สหายผมสีเงินกล่าวอย่างดูถูก “เพราะการมาถึงของนาง มิติอื่นเกือบทั้งหมดจึงแตกสลาย และเผ่าอมตะธรรมดาๆ นั้นก็ไร้ค่า”

“ไปเถอะ ร่างกายของเจ้าเป็นของข้า และในอนาคตเจ้าจะได้เป็นเจ้าครองโลกทั้งใบ นั่นก็เป็นเกียรติยศของเจ้าเช่นกัน” สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินกลืนกินมันอย่างตะกละตะกลาม กลืนกินจิตสำนึกของโจวเหวินไปจนหมดสิ้น

“ผมตั้งตารอที่จะได้เห็นวันนั้น แต่น่าเสียดายที่คุณไม่สามารถเห็นได้” โจวเหวินกล่าวอย่างแผ่วเบา

“มันไม่ใช่แบบที่คุณพูด…” สัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินพูดไม่ทันจบ ก็พบว่าสติสัมปชัญญะที่ดูอ่อนแอของโจวเหวินกลับแข็งแกร่งขึ้นทันที ไม่ว่าจะกลืนอย่างไรก็ไม่สามารถลบสติสัมปชัญญะของโจวเหวินออกไปได้หมด

“เด็กดี ไม่น่าแปลกใจเลยที่เจ้าสามารถต่อสู้กับหายนะระดับโลกอย่างภัยธรรมชาติได้ และเจตจำนงของเจ้าก็แทบจะไม่เหมือนมนุษย์เลย ที่แท้เจ้าก็คิดถึงเหลาจื่ออยู่เหมือนกันนี่นา แต่เสียดายที่เจ้ายังอ่อนโยนเกินไป เหลาจื่อเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจบนโลกนี้ บนโลกนี้ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดเทียบได้กับเจตจำนงของเหลาจื่อ…” ความคิดของสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ราวกับว่าเจตจำนงของโลกทั้งใบกำลังส่งพลังเข้าไปในตัวมัน

เจตจำนงของเขานั้นแน่วแน่ไม่ต่างจากโจวเหวิน และเขาก็รู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน สติสัมปชัญญะของเขาถูกกัดกร่อนไปด้วยการกดขี่เพียงเล็กน้อย

“ร่างนี้เป็นของเหลาจื่อ!” จิตสำนึกของสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินคำรามอย่างบ้าคลั่ง

แต่ในวินาทีต่อมา เสียงคำรามอย่างบ้าคลั่งของสัตว์เลี้ยงขนสีเงินก็หยุดลงอย่างกะทันหัน

ในจิตสำนึกของโจวเหวิน จู่ๆ ก็เกิดเจตจำนงอีกอย่างหนึ่งขึ้นมา

ในที่สุด โจวเหวินก็กระตุ้นพลังถอนหายใจของหวังจือได้สำเร็จ และสติของหญิงแปลกหน้าก็กลับคืนมา

“มัน…มันเป็นไปได้อย่างไร…” สติของสัตว์เลี้ยงขนสีเงินดูเหมือนจะสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ราวกับว่ามีบางสิ่งเกิดขึ้นที่ทำให้มันหวาดกลัวอย่างมาก

“เป็นไปไม่ได้…เป็นไปไม่ได้…คุณยังไม่ตาย…มันเป็นไปได้อย่างไร…” สัตว์เลี้ยงขนสีเงินรู้สึกถึงความรู้สึกแปลกประหลาด และความตื่นตระหนกได้ทะลุขีดจำกัดทางจิตวิทยาของมันไปแล้ว

“ทำลาย” ราวกับหญิงผู้ปกครองโลก เธอไม่แม้แต่จะมองสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงิน อ่านเว็บไซต์ www.uukanshu.com แล้วก็แค่พ่นคำออกมา

สีเงินวาววับทั่วร่างกายของโจวเหวินจางหายไปในพริบตาราวกับคลื่นซัด สติสัมปชัญญะของสัตว์เลี้ยงคู่ใจผมสีเงินก็หายไปพร้อมกับเสียงร้องโหยหวนด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดขีด

ดวงตาของโจวเหวินกลับคืนสู่ความชัดเจน เขาจึงก้มศีรษะลงจ้องมองที่หน้าอกของตนเอง และพบว่าสีเงินทั้งหมดได้รวมตัวกันอยู่ที่หัวใจ ก่อตัวเป็นลวดลายสีเงิน

“เสียงถอนหายใจของหวังจือที่ถูกแปลงสภาพด้วยคัมภีร์อมตะอันน่าหลงใหลนั้น จะเป็นเสียงของหญิงสาวที่สัตว์เลี้ยงผมสีเงินกล่าวถึงหรือเปล่า? น่าเสียดายที่ไม่ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์มากกว่านี้จากสัตว์เลี้ยงผมสีเงินตัวนั้น” อารมณ์ของโจวเหวินค่อนข้างสับสน

เขาไม่เคยคิดเลยว่าคำตอบสุดท้ายนั้นอยู่ที่ตัวเขาเองแล้ว

ฉันมักจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูข้อมูลของตัวเอง และก็เห็นสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ในคอลัมน์สัตว์เลี้ยงจริงๆ

(จบตอน)

ที่รัก กรุณาคลิกเข้าไปและให้รีวิวที่ดี ยิ่งคะแนนสูง การอัปเดตก็จะยิ่งเร็วขึ้น มีคำกล่าวว่า คนที่ให้คะแนนเต็มกับคนใหม่ ๆ จะได้พบภรรยาที่สวยงามในที่สุด!