I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1771

“ลูกรักของพ่อ ลูกรัก พ่อไม่ได้ทำร้ายลูกไปเปล่าประโยชน์หรอก…” โจวเหวินอยากจะกอดและจูบลูกน้อยปีศาจสองครั้ง ขณะที่เขากำลังตกตะลึงอยู่ในใจ เขาก็รู้สึกว่าตรีศูลทองคำในมือสั่นไหวขึ้นมาทันที

อัญมณีสีทองบนตรีศูลสีทองเปล่งประกายเล็กน้อย และปลายหอกก็ชี้ไปทางบัลลังก์โดยอัตโนมัติ

“นี่จะทำให้ข้าได้ขึ้นครองบัลลังก์หรือ?” หัวใจของโจวเหวินเต้นระรัว มือข้างหนึ่งถือตรีศูล อีกมือหนึ่งถือทารกปีศาจที่กำลังเดินตรงไปยังบัลลังก์

การถ่ายทอดสดการแข่งขันรูบิคยังคงดำเนินต่อไป และทั้งโลกและมิติอื่นต่างจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของโจวเหวิน

เมื่อโจวเหวินขึ้นไปบนบัลลังก์และกระโดดขึ้น ในทันทีที่เขายืนอยู่บนบัลลังก์ วิหารขนาดใหญ่ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

โจวเหวินเองก็อยากนั่งบนบัลลังก์เช่นกัน เพราะดูสง่างามกว่า แต่โชคร้ายที่บัลลังก์นั้นใหญ่เกินไป ถ้าเขานั่งจริงๆ คงดูตลกไปหน่อย

เมื่อวิหารสั่นสะเทือน มุมมองบนหน้าจอรูบิคก็ค่อยๆ ซูมออก วิหารก็เล็กลงเรื่อยๆ บนหน้าจอ และในที่สุดภาพก็กลับไปที่ต้นไม้ผลสีทองที่ถูกตัดไปก่อนหน้านี้ จากนั้นก็ซูมออกต่อไปจนผู้คนสามารถมองเห็นเกาะทั้งหมดได้

ขณะนี้ทั้งเกาะกำลังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงราวกับแผ่นดินไหว ทะเลสาบโดยรอบกำลังปั่นป่วน ก่อให้เกิดคลื่นเป็นวงกลมซัดกระหน่ำเกาะอย่างไม่หยุดยั้ง

แต่ตัวเกาะเองกำลังยกตัวสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง และมีรอยแตกขนาดใหญ่บนเกาะ ซึ่งดูเหมือนจะพังทลายลงได้ทุกเมื่อ

บูม!

ขณะที่ผู้คนต่างวิตกกังวล เกาะก็เริ่มพังทลายลง และหินที่แตกก็ร่วงลงมาจากเกาะที่ยกสูงและกลิ้งลงไปในทะเลสาบอย่างต่อเนื่อง

เกาะนั้นสูงขึ้นเรื่อยๆ และพังทลายลงอย่างรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ความเร็วของการพังทลายนั้นไม่เร็วเท่ากับการสูงขึ้น เมื่อเห็นว่าเกาะนั้นดูเหมือนจะสูงขึ้นเหนือทะเลสาบราวกับภูเขา ก็มีจุดที่พังทลายหลายแห่งปรากฏให้เห็น และนี่คือสสารสีดำที่โจวเหวินขุดพบ

หลังจากที่หินด้านนอกแตกหักและร่วงหล่นลงมาจนหมด ผู้คนจึงได้เห็นว่าสิ่งที่ดำมืดนั้นคือโฉมหน้าดั้งเดิมของเกาะ หรือไม่ก็ไม่ใช่เกาะเลย แต่เป็นภูเขาสีดำ

ทะเลสาบทั้งหมดเต็มไปด้วยหินที่ร่วงลงมาจากยอดเขา น้ำในทะเลสาบเดิมล้นทะลักออกมา และยอดเขาก็สูงขึ้นเรื่อยๆ และงดงามตระการตามากขึ้นเรื่อยๆ

ที่ยอดเขา พระราชวังขนาดใหญ่ค่อยๆ ปรากฏขึ้น

“ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่เหล่าเทพหายสาบสูญไป…” ซุนหมี่ตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เธอมองไปยังภูเขาศักดิ์สิทธิ์สีดำด้วยความงุนงง

ยอดเขาทอดผ่านชั้นเมฆและหมอก และฉันไม่รู้ว่ามันสูงแค่ไหน มันตั้งตระหง่านอยู่เหนือเมฆ พระราชวังขนาดใหญ่และลึกลับแผ่รัศมีนุ่มนวลแปลกประหลาด ราวกับเป็นจิตวิญญาณที่แยกตัวเป็นอิสระจากโลก

เมื่อภูเขาศักดิ์สิทธิ์หยุดสั่นไหวแล้ว หน้าจอรูปทรงลูกบาศก์รูบิคก็ถูกดึงกลับออกมาอีกครั้ง ทำให้สามารถมองลงไปยังภูเขาศักดิ์สิทธิ์จากมุมมองที่ใกล้ขึ้นได้

ในเวลานั้น ผู้คนได้เห็นว่าบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ ดูเหมือนว่าจะมีสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ผุดขึ้นมาจากพื้นดิน และปรากฏออกมาทีละอย่าง

ในไม่ช้าผู้คนก็จะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าร่างขนาดมหึมาเหล่านั้นคือยักษ์สามตา

แม้ว่ายักษ์สามตาที่ปรากฏตัวขึ้นใหม่จะไม่สูงเท่ากับยักษ์สามตาสีทอง แต่ละตัวก็มีร่างกายที่แข็งแรงสูงกว่าหนึ่งร้อยเมตร

ส่วนใหญ่แล้วดวงตาแนวตั้งของพวกมันจะเป็นสีเขียว มีสีฟ้าอยู่มาก และมีเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้นที่มีสีเงินคล้ายสีน้ำทะเล

ท่ามกลางรูปปั้นขนาดมหึมาเหล่านั้น ไม่มีดวงตาสีทองแนวตั้งที่เหมือนกับยักษ์สามตาสีทองเลย

มีรูปปั้นขนาดมหึมาเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ และปรากฏอยู่ทุกหนทุกแห่งบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ มีจำนวนมากมายจนนับไม่ถ้วน และในไม่ช้าพวกมันก็กระจายไปทั่วภูเขาศักดิ์สิทธิ์

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์สูงตระหง่านไม่สามารถรองรับรูปปั้นขนาดมหึมาจำนวนมากได้อีกต่อไปแล้ว และเทพเจ้าตาเขียวจำนวนมากขึ้นก็ปรากฏตัวขึ้นที่เชิงเขา

ฉันไม่รู้ว่าใช้เวลานานแค่ไหน แต่รูปปั้นขนาดใหญ่ก็ถูกปกคลุมด้วยหิมะบนยอดเขาและเชิงเขาศักดิ์สิทธิ์แล้ว

บริเวณจัตุรัสหน้าวิหารยิ่งแออัดไปด้วยชาวโปรทอสส์ตาขาวมากขึ้นไปอีก

ในขณะที่ผู้คนต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์นี้ จู่ๆ ยักษ์สามตาจำนวนนับไม่ถ้วนก็คุกเข่าลงข้างหนึ่งหันหน้าไปทางวัด เอามือข้างหนึ่งทาบอก ก้มศีรษะลง และตะโกนพร้อมกันว่า “พระมหากษัตริย์องค์ใหม่ผู้หาที่เปรียบมิได้ ขอบคุณที่เสด็จมา”

เสียงตะโกนนั้นสั่นสะเทือนโลก และมิติอื่น ๆ ทั้งหมดก็ได้ยินเสียงที่น่าตกใจและดังสนั่นนั้น

ผู้แข็งแกร่งจากทุกเผ่าพันธุ์ในมิติต่างๆ ล้วนเปลี่ยนสี และมนุษย์ส่วนใหญ่ต่างประหลาดใจและมีความสุข แม้กระทั่งดีใจกันถ้วนหน้า

ในมิติที่แตกต่างออกไป มนุษย์คนหนึ่งได้รับการบูชาเสมือนเป็นกษัตริย์ ช่างเป็นภาพที่งดงามเหลือเกิน

ก่อนหน้าโจวเหวิน ทุกคนต่างคิดว่าเผ่าพันธุ์ต่างมิติเป็นสิ่งมีชีวิตที่เหนือกว่ามนุษย์มาก มนุษย์เทียบไม่ได้เลย หากได้รับความช่วยเหลือแม้เพียงเล็กน้อยก็ควรจะรู้สึกขอบคุณ

แต่สิ่งที่โจวเหวินทำในวันนี้ได้พลิกผันมุมมองของคนทั่วไปไปอย่างสิ้นเชิง

พวกเขาค้นพบโดยไม่คาดคิดว่ามนุษย์ไม่เพียงแต่จะเป็นแหล่งทรัพยากรจากเผ่าพันธุ์ต่างมิติได้เท่านั้น แต่ยังสามารถกลายเป็นสิ่งมีชีวิตสูงสุดที่ได้รับการบูชาจากสิ่งมีชีวิตทรงพลังนับไม่ถ้วนจากมิติต่างๆ ได้อีกด้วย

เมื่อมนุษย์คนหนึ่งถูกปฏิบัติเช่นนี้ มนุษย์ที่เฝ้ามองการต่อสู้นั้นย่อมตกตะลึงมานานแล้ว

ไม่เพียงแต่มนุษย์เท่านั้นที่ยังคงอยู่ แต่ยังมีผู้นำระดับสูงจากมิติต่างๆ อีกมากมายที่ยังคงอยู่ด้วย

นั่นคือเผ่าโปรทอสผู้ไร้เทียมทาน เผ่าพันธุ์ที่เกือบจะไปถึงจุดสูงสุดของมิติอื่นแล้ว ถึงขั้นยกย่องมนุษย์ให้เป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ นี่เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่กล้าจินตนาการเลย

“จักรพรรดิองค์ใหม่เป็นอมตะ…เผ่าโปรทอสเป็นอมตะ…” โปรทอสหลายพันตัวบนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ตะโกนพร้อมกัน เสียงของพวกเขาสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งมิติ

เสียงตะโกนที่ดังกึกก้องไปทั่วโลกทำให้หน้าจอเกมรูบิคเปลี่ยนไปอีกครั้งและแสดงผลการจัดอันดับรูบิค

แทบไม่มีความลุ้นระทึกเลย ตำแหน่งแรกเปลี่ยนไปแล้ว และเหลือแค่สองตัวอักษรง่ายๆ คือ “โจวเหวิน”

สองคำที่เรียบง่ายเหลือเกิน ชื่อที่เรียบง่ายเหลือเกิน แต่ในชั่วพริบตาเดียว กลับสร้างความตกตะลึงให้กับโลกและมิติที่แตกต่างกันไปพร้อมๆ กัน

ในเวลานั้น อารมณ์ของโจวเหวินไม่ค่อยดีนัก (อ่านเพิ่มเติมได้ที่ www.uukanshu.cOM)

ตอนที่เขากำลังบูชาเทพเจ้าเมื่อสักครู่นี้ เขามีความสุขและเบิกบานใจมากจริงๆ

แต่หลังจากพิธีกรรมบูชาสิ้นสุดลง เหล่าเทพบนภูเขาทั้งหมดก็สลายหายไปราวกับเถ้าถ่านที่ปลิวว่อน ในพริบตาเดียว เหลือเพียงโจวเหวินและโมอิงที่ถือตรีศูลทองคำอยู่บนภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทั้งลูก

“โกง!” โจวเหวินซึ่งยืนอยู่บนบัลลังก์อุทานออกมา

พวกโปรทอสที่อยู่ทั่วภูเขาในตอนนี้ไม่ใช่โปรทอสที่แท้จริงเลย แต่เป็นเพียงเงาของเจตจำนงที่ไม่ยอมแพ้

เมื่อกษัตริย์องค์ใหม่แห่งเผ่าโปรทอสปรากฏตัว เจตจำนงอันไม่ยอมอ่อนข้อเหล่านั้นก็ถูกปลดปล่อยและสลายไปอย่างสิ้นเชิงในที่สุด

พวกเขารู้สึกโล่งใจ แต่ตอนนี้ทั้งโลกรู้แล้วว่าโจวเหวินได้ขึ้นเป็นราชาองค์ใหม่แห่งเผ่าโปรทอส เขาจะต้องเผชิญกับความโกรธแค้นจากมิติอื่นๆ ทั้งหมดไม่ใช่หรือ? น่าเสียดายที่เขายังคงเป็นเพียงแม่ทัพผู้เก่งกาจเท่านั้น

มนุษย์คนหนึ่งได้ขึ้นเป็นราชาแห่งเผ่าโปรทอส แต่ครั้งหนึ่งเผ่าโปรทอสเคยเป็นหนึ่งในเผ่าพันธุ์ที่ทรงพลังที่สุดในมิติอื่น เหล่าบรรพบุรุษในมิติอื่นจะรับมือกับเรื่องนี้ได้อย่างไร?

ตอนนี้โจวเหวินแค่อยากรู้ว่าเขาสามารถออกจากภูเขาและกลับสู่พื้นโลกได้หรือไม่

อย่างไรก็ตาม ในที่สุดหัวใจของโจวเหวินก็เย็นยะเยือก การท้าทายรูบิคจบลงแล้ว แต่เขาไม่ได้ถูกส่งตัวกลับไปยังโลกมนุษย์ แต่กลับยังคงอยู่ในวัด