I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1616

ศาสตราจารย์กูพูดอย่างกระตือรือร้น แต่ภาพที่เขาเห็นนั้นแตกต่างจากที่เขาคาดหวังไว้มาก และเขาไม่สามารถพูดต่อได้ด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ

เดิมทีคิดว่าสถานการณ์ของราชาโจรคงแย่มาก แต่เมื่อดูจากภาพที่ปรากฏบนหน้าจอ ราชาโจรกลับมีศัตรูเพียง 1 คน และ 3 คน เขาใช้ดาบขวาเก็บเข้าฝักซ้าย ป้องกันการโจมตีของสามเซียนอย่างแข็งขัน ดูเหมือนจะไม่รู้สึกอับอายเลยแม้แต่น้อย ร่างกายสง่างามและอ่อนช้อย การเคลื่อนไหวทุกอย่างดูสง่างามและสงบ ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

“ทำไมถึงเป็นเช่นนี้?” ศาสตราจารย์กู่รู้สึกงุนงงเล็กน้อย ไม่เพียงแต่ศาสตราจารย์กู่เท่านั้น แต่ผู้ชมที่กำลังดูอยู่ก็งุนงงไปด้วยเช่นกัน

ความสามารถในการต่อสู้ของทั้งสามคนในจิ่วหยางนั้นเคยมีใครเห็นมาก่อนแล้ว ไม่ต้องพูดถึงจิ่วหยางและเหล่าเค แค่เซียวคนเดียวก็ให้ความรู้สึกว่าไม่มีใครหยุดยั้งได้แล้ว

แน่นอนว่ายังคงมีความไร้เทียมทานเช่นเดิม แต่เมื่อต่อสู้กับโจวเหวิน กลับไม่สามารถแสดงพลังและความเหนือกว่าแบบเดิมได้ แต่กลับรู้สึกเหมือนถูกพันธนาการไว้แทน

“นี่เป็นของปลอมหรือเปล่า?”

“นักบุญทั้งสามกำลังรินน้ำอยู่หรือ?”

ผู้คนต่างแอบสงสัยอยู่ในใจว่า เซียว จิ่วหยาง และเหล่าเคในปัจจุบันดูไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเปลี่ยนจากราชาผู้ไร้เทียมทานกลายเป็นเพียงตัวประกอบที่เดินไปเดินมาเท่านั้น

เมื่อนึกถึงกลุ่มเมฆที่พวยพุ่งออกมาอย่างรุนแรงและมากมายของเสี่ยวหลงก่อนหน้านี้ ก็ยากที่จะทำให้คนสงสัยว่าพวกเขากำลังปล่อยน้ำอยู่หรือไม่

แต่คนที่โดดเด่นจริงๆ กลับไม่คิดอย่างนั้น

ฝีมือของเซียวและจิ่วหยางไม่ได้ลดลงเลย แถมยังเล่นได้ดีกว่าเดิมด้วยซ้ำ แต่พวกเขาก็ยังไม่สามารถปราบราชาโจรได้อยู่ดี

ราชาโจรคนปัจจุบันมีรูปร่างที่แปลกประหลาดมาก ภายใต้การล้อมของทั้งสาม เขาดูเหมือนจะเดินอย่างรีบร้อน ไม่รีบร้อน ไม่รีบร้อน และร่างกายของเขาราวกับสายลม เดินไปมาระหว่างด้านหน้าและด้านหลัง และซ่อนตัวได้อย่างแนบเนียน การโจมตีส่วนใหญ่เกิดขึ้นโดยที่เขาไม่สามารถหลบหนีได้ และแม้ว่าจะไม่มีการหลบหลีกการโจมตี พวกมันก็ถูกสกัดกั้นด้วยดาบไม้ไผ่และฝักดาบของเขา

การโจมตีของคนทั้งสามจากจิ่วหยางดูเหมือนจะไม่สร้างแรงกดดันอะไรให้เขา แต่ทุกครั้งที่ราชาโจรเหวี่ยงมีดอย่างไม่เลือกเป้าหมาย ดูเหมือนว่าจะสร้างแรงกดดันอย่างมากให้แก่คนทั้งสามจากจิ่วหยาง ทำให้พวกเขาต้องระมัดระวังตัว แม้กระทั่งต้องถอยหลัง เพราะทุกการโจมตีดูเหมือนจะพุ่งเป้าไปที่จุดอ่อนที่สุดของพวกเขา

“ฝีมือดาบของชายผู้นี้ น่ากลัวเสียจริง ว่าเขาคงเก่งกาจถึงขั้นฆ่ามนุษย์ทุกคนได้พร้อมกัน” จางชุนฉิวอุทาน

“คุณหมายความว่ายังไง?” เซี่ยหลิวฉวนไม่เข้าใจความหมายของคำคุณศัพท์ที่จางชุนฉิวใช้

เขารู้ว่าสวรรค์และมนุษย์เป็นหนึ่งเดียวกัน แต่เขาไม่เคยได้ยินเรื่องการฆ่าล้างสวรรค์และมนุษย์มาก่อน

จางชุนฉิวอธิบายว่า “คุณคงเข้าใจว่าทั้งมนุษย์และเทพต่างก็โกรธแค้น แม้แต่เทพเองก็ไม่อาจเข้าใจ และต้องการทำลายเขา”

ในคฤหาสน์ไกด์ หลี่ซวนและคนอื่นๆ ก็กำลังเฝ้าดูการต่อสู้อยู่เช่นกัน ดวงตาของเฟิงฉิวหยานเป็นประกาย ใบหน้าของเขามีทั้งความกังวลและความสุข บางครั้งก็ขมวดคิ้วครุ่นคิด บางครั้งก็ดีใจจนล้นเหลือ และบางครั้งก็เต็มไปด้วยความสงสัยและความสับสน

“ตอนแรกฉันคิดว่าฝีมือของฉันค่อยๆ เข้าใกล้โค้ชมากขึ้นเรื่อยๆ แต่พอมาเห็นวันนี้กลับเห็นว่ายังมีช่องว่างระหว่างฝีมือของฉันกับโค้ชอยู่มาก ดูเหมือนว่าฉันยังฝึกฝนไม่หนักพอ” เฟิงฉิวหยานพึมพำกับตัวเอง

หมิงซิวกล่าวว่า “โค้ชจะมาสอนวิชาดาบเมื่อไหร่ครับ ผมอยากเห็นจริงๆ ว่าเขาใช้ดาบยังไง”

ฉินเจิ้น เทพธิดาดาบหญิง จ้องมองโจวเหวินอย่างตั้งใจ เกรงว่าจะพลาดรายละเอียดใดๆ ไป

ในบรรดาคนทั้งสาม เธอเข้าใจเรื่องต่างๆ มากที่สุด เพราะเธอศึกษาเกี่ยวกับภูตลอยฟ้า และโจวเหวินในตอนนี้ได้ใช้พลังภูตลอยฟ้าอย่างถึงที่สุด ทำให้ฉินเจิ้นตระหนักถึงหลายสิ่งหลายอย่างที่ไม่เคยมีใครคิดมาก่อน

หลี่ซวนไม่ได้สนใจวิชาดาบมากนัก แต่คิดว่าวิชาดาบของโจวเหวินนั้นทรงพลังมาก และวิชากายกรรมก็แข็งแกร่งและสง่างามมาก ราวกับว่าเทพเซียนกำลังล่องลอยอยู่ในสายลมจริงๆ

“ศาสตราจารย์กู ดูเหมือนว่าราชาโจรจะไม่จำเป็นต้องใช้สัตว์เลี้ยงคู่ใจแล้วสินะ” ดวงตาของซูอี้เหมยเป็นประกายเจิดจ้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

แม้ว่าชื่อเสียงของราชาโจรจะไม่ดีเท่าจักรพรรดิ แต่เขาก็เป็นตัวแทนของฝ่ายมนุษย์เช่นกัน ไม่มีผู้พิทักษ์ตามสัญญาและไม่มีความเกี่ยวข้องกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ซู่อี้หวังว่าราชาโจรจะได้รับชัยชนะ

“อืม มันดูน่าสนใจจริงๆ พลังและความเร็วของราชาโจร รวมถึงวิชาดาบนั้นแข็งแกร่งเกินคาด” ศาสตราจารย์กู่กล่าว

“อย่าพูดอย่างนั้นเลย ศาสตราจารย์กู ข้าอยากจะเคารพท่านในฐานะผู้ที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในสวรรค์”

“วิธีนี้ได้ผลครับ ศาสตราจารย์กู คุณเก่งมากจริงๆ”

“สวัสดี ยาพิษ ยาพิษ ยาพิษ ยาพิษ”

“ใครกล้าพูดว่าศาสตราจารย์กูไม่ใช่นมพิษในอนาคต ฉันจะตบหน้าเขา”

“ฮ่าๆ ศาสตราจารย์กู่ก็ไร้เดียงสามากเช่นกัน ไม่มีใครคิดไปเองหรอก มีแต่พวกโรคจิตเท่านั้นแหละที่คิดว่าราชาโจรนั้นแข็งแกร่งขนาดนี้”

ชื่อของนมพิษของศาสตราจารย์กู่คงไม่สามารถลบเลือนไปได้

โจวเหวินสามารถรับมือกับทั้งสามคนได้ แต่เขาก็ยังอยากขอบคุณชุดเกราะมังกรเวทมนตร์หวู่จี้และสัตว์เลี้ยงคู่ใจทั้งแปดตัว พลังที่ได้รับจากสัตว์เลี้ยงคู่ใจทั้งแปดตัว โดยเฉพาะพลังจากติงติง กรรไกรจินเจียว และเด็กน้อยเวทมนตร์นั้นทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ ภายใต้พลังที่รวมกัน ความแข็งแกร่งและความเร็วของโจวเหวินแทบจะแตะถึงระดับสวรรค์เท่านั้น

ถึงแม้จะเป็นเพียงขีดจำกัดที่ไม่สามารถทำได้จริง แต่เซียวและจิ่วหยางก็เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่พวกเขาใช้ การอ่าน UU ที่ www.uukanshu.com สามารถเข้าถึงระดับแดนสวรรค์ได้ ซึ่งยังไม่ดีเท่ากับแดนสวรรค์ที่แท้จริง และถือเป็นขีดจำกัดที่น่าอัปยศเช่นกัน

ภายใต้สถานการณ์เช่นนั้น โจวเหวินและทั้งสามคนจึงยืนอยู่ฝ่ายเดียวกัน

นอกจากความสามารถในการแข่งขันกับศัตรูหนึ่งคนและสามคนแล้ว ยังมีบทบาทลึกลับของผู้ที่ถูกตัดสิทธิ์และการแบ่งกลุ่ม รวมถึงพลังปราณวิเศษของโจวเหวินเองที่พัฒนาไปถึงระดับสูงมากอีกด้วย

ในแง่ของระดับพลัง เทียนเซียนเฟยเซียนไม่ได้ด้อยกว่าระดับเซียนที่แท้จริงเลย แม้แต่ระดับเซียนสูงสุดก็อาจจะเทียบได้ และไม่จำเป็นว่าระดับพลังของเขาจะต้องแข็งแกร่งกว่าเทียนเซียนเฟยเซียนเสมอไป

และในขณะที่การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป เซียนเฟยเซียนก็ยังอยู่ในกระบวนการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน

ผู้คนต่างตกใจเมื่อพบว่าแท้จริงแล้วคือสามนักบุญที่ล้อมโจวเหวิน แต่สิ่งนี้ทำให้พวกเขารู้สึกว่าตนเองตกอยู่ในอันตราย ราวกับว่าจะถูกโจวเหวินตัดหัวได้ทุกเมื่อ

เซียวและจิ่วหยางก็สามารถแข่งขันกับโจวเหวินได้ทั้งในด้านทักษะและระดับ แต่เหล่าเค่ด้อยกว่าในด้านนี้ โดยอาศัยคทาศักดิ์สิทธิ์ในมือเพื่อป้องกันการโจมตีของโจวเหวิน

ถึงแม้โจวเหวินจะได้เปรียบ แต่ก็ยังไม่สามารถฝ่าวงล้อมของทั้งสามคนได้โดยสิ้นเชิง เขามีเพียงแค่ความได้เปรียบ ไม่ใช่ความได้เปรียบอย่างท่วมท้น

อย่างไรก็ตาม โจวเหวินไม่ได้รีบร้อน เขากำลังต่อสู้และฝึกฝนวิชาดาบ วิชาเทพเหาะกำลังพัฒนา เขาแตะระดับใหม่ได้เพียงเล็กน้อย แต่ก็เป็นเพียงขอบฟ้าเล็กน้อยเท่านั้น ไม่รู้ว่าเขาจะเข้าใจมันอย่างแท้จริงหรือไม่

นอกจากการฝึกฝนการเหาะเหินนอกฟ้าแล้ว กองพลนี้ยังได้รวบรวมวิถีพลังของบุคคลทั้งสามแห่งจิ่วหยางไว้ด้วย ซึ่งเป็นเพียงระดับสมบูรณ์แบบของเทพสวรรค์เท่านั้นที่สามารถเก็บไว้ในกองพลได้

วิถีการเคลื่อนที่ที่เกิดจาก Void Thunderbolt ได้รวมตัวกันเป็น Void Thunderbolt ซึ่งเป็นวิชาเพิ่มพลังชีวิต แม้ว่าโจวเหวินจะยังไม่มีเวลาศึกษาอย่างละเอียด แต่เขาก็รู้ว่ามันไม่เลวเลยทีเดียว

ขณะนี้ร่องรอยที่สามคนจากจิ่วหยางทิ้งไว้กำลังได้รับการเติมเต็มอย่างต่อเนื่อง และพวกเขาอาจสามารถรวบรวมกลยุทธ์พลังชีวิตของตนได้