Heroes of Marvel หลุดเข้าไปในโลกมาร์เวล - ตอนที่ 550 สตาร์ลอร์ดเข้าสู่สนามรบ

เห็นปากขนาดใหญ่ยักษ์พุ่งตรงเข้ามายังเบื้องหน้าของตนเอง เเจ็คสันได้ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าพื้นที่มิติของเขา

“ลองลิ้มรสชาติของระเบิดพลังนิวเคลียร์นี่หน่อยเป็นไง!”เเจ็คสันได้โยนระเบิดเข้าไปในปากของสัตว์ประหลาดยักษ์นั่นขณะที่มันกำลังพุ่งเข้ามา

เขาได้เเลกเปลี่ยนระเบิดพลังนิวเคลียร์ขนาดเล็กนี้มาจำนวนมาก เพียงเเต่รัศมีพลังระเบิดนั้นค่อนข้างน่ากลัวเเจ็คสันจึงไม่ค่อยมีโอกาสได้ใช้ ทั้งเขายังต้องการทดสอบความเเข็งเเกร่งของสัตว์ประหลาดนี่ด้วย

งับ!

หลังจากเเจ็คสันโยนระเบิดเข้าไปในปากมันเขาก็ถอยหลบออกมาอย่างว่องไว ปากขนาดยักษ์นั่นได้งับลมเข้าไปปเต็ม ๆ เเน่นอนว่ามันไม่รู้ว่ามีสิ่งใดได้หลุดเข้าไปปในปากของมันราวกับว่ามันไม่สามารถสัมผัสถึงได้

บึ้ม!

ขณะที่สัตว์ประหลาดยักษ์กำลังหันศีรษะจ้องมองไปทางเเจ็คสันจู่ ๆ ปากของมันก็เกิดระเบิดขึ้นอย่างฉับพลัน ดวงตาทั้งสี่ข้างของสัตว์ประหลาดยักษ์ตนนี้ได้เผยรูปลักษณ์เเห่งความโกรธ

ฟิ้ว!

หลังจากเกิดการระเบิดเเล้วสัตว์ประหลาดยักษ์ตนนี้ก็ร้องออกมาอย่างเจ็บปวดพร้อมกับมีเลือดสีเขียวเเละฟันเขี้ยวอันเเหลมคมของมันที่หลุดออกมา

“ก๊าซซซ~~~~~~!”สัตว์ประหลาดตนนี้ยังคงคำรามอย่างต่อเนื่องเเต่เพราะปากของมันได้รับบาดเจ็บจึงไม่สามารถคำรามออกมาได้นานนัก

ลำตัวของมันได้ส่ายไปมาอย่างต่อเนื่อง เเจ็คสัน ได้จ้องมองภาพเบื้องหน้าอย่างสุขใจ สัตว์ประหลาดยักษ์ตนนี้เเม้จะได้รับบาดเจ็บเเต่เเววตาอาฆาตสีเเดงที่ว่านั่นกลับเผยให้เห็นถึงความโกรธอย่างเห็นได้ชัด

“ก๊าซซ~~~”ฟันจำนวนมากของสัตว์ประหลาดตนนี้ได้หลุดออกไปมากกว่าครึ่ง เดิมฟันเขี้ยวอันเเหลมคมที่มีจำนวนมากกลับลดหายลงหวบในเวลาสั้นๆ

สัตว์ประหลาดตนนี้เเม้จะคำรามอย่างโกรธเเค้น เเต่เเจ็คสันหาได้สนใจ กลับกันเขากลับรู้สึกผ่อนคลายอย่างมาก ทุกสิ่งมีชีวิตย่อมมีจุดอ่อนเสมออย่างน้อยภายในร่างกายของคนเราก็ย่อมเป็นจุดที่บอบบางที่สุด

“หึ่ม! คิดจะกินฉัน?ทีนี้ได้กินสมใจอยากเเล้วเป็นยังไงบ้าง?”เห็นก้ามปูที่พุ่งเข้ามา เเจ็คสัน ได้กระโดดหลบไปยังอีกทิศทางเเละยิ้มออกมาอย่างร่าเริง

ฟุ่บ!

ขณะเดียวกันเเจ็คสันก็เฝ้ามองเงาด้านล่างที่กำลังรอเขาอยู่พวกมันราวกับว่ากำลังเคลื่อนตัวหรือกำลังทำอะไรบางอย่างเพื่อเตรียมจะจัดการเขา

เเจ็คสันได้ลอยเหนือพื้นดินมากกว่า 10 เมตร เขาไม่ได้กังวลว่าเงารากไม้สีดำพวกนั้นจะสามารถโจมตีตนเองกลางอากาศได้ เเต่ก็มีบางสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกกังวลอยู่

“ในช่วงเวลาสั้น ๆ ฉันได้ใช้พละกำลังภายในไปจำนวนมาก เเละ เห็นได้ชัดว่า ฉันกำลังเหนื่อยล้าอยู่ หากต้องรับมือกับพวกมันต่อไปแบบนี้ อีกไม่นานฉันคงต้องเป็นฝ่ายพ่ายเเพ้อย่างเเน่นอน!”เเจ็คสันกำสปิริตซอร์ดของเขาเเน่นพร้อมกับครุ่นคิดในใจ

ก่อนหน้านี้เเม้เเจ็คสันจะถูกโจมตีจากสัตว์ประหลาดทั้งสองฝ่าย เเต่เขาก็ผ่านวิกฤติเหล่านั้นมาด้วยพละกำลังภายในเเละความสามารถของเขาเเต่เนื่องจากเขาใช้พลังมากเกินไปเป็นธรรมชาติที่เขาจะต้องรู้สึกเหนื่อยล้า ไม่ช้าก็เร็วเขาก็จะหมดเเรงในที่สุด

“หากจะว่าตามตรงพวกที่จัดการยากที่สุดก็คงจะเป็นตัวที่อยู่ด้านล่างพวกมันมีเยอะเกินไป ต่อให้ฉันทุ่มทั้งหมดที่มีก็ใช่ว่าจะสามารถกำจัดพวกมันทั้งหมดได้”

เเจ็คสันไม่ต้องการเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดทั้งสองอย่างยืดเยื้อนัก เขาต้องการจบศึกต่อสู้นี้ให้เร็วที่สุด ดังนั้นวิธีที่ง่ายที่สุดก็คือการเเยกพวกมันออกจากกัน

อาการบาดเจ็บของเเจ็คสันกำลังจะตีกลับพลังป้องกันของชุดสูทของเขาเองก็ลดลงอย่างมหาศาล

ฟู่ว!

ระหว่างที่เขาครุ่นคิดว่าจะจัดการกับสัตว์ประหลาดทั้งสองนี่ยังไง เเจ็คสันก็หลบเลี่ยงการโจมตีไปด้วยหากเขาสามารถกำจัดสัตว์ประหลาดพวกนี้ได้เขาจะต้องได้รับเเต้มคะแนนมหาศาลอย่างเเน่นอน เเจ็คสันย่อมไม่ปล่อยผ่านความคิดนี้ เเต่ดูเหมือนว่าเขาจะลืมบางสิ่งบางอย่างไป

บึ้ม บึ้ม บึ้ม

เเจ็คสันที่ใช้สปิริตซอร์ดของเขาเเละปลดปล่อยท่า คลื่นผ่าวิญญาณออกมาเพื่อกำจัดศัตรูจู่ ๆ เขาก็ได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง เเจ็คสันได้หันไปมองยังทิศทางที่เกิดระเบิด เดิมเเจ็คสันที่วางเเผนจะหลบหนี เขากลับได้เปลี่ยนความคิดทันที เขาลืมพวก สตาร์ลอร์ด เเละ เเรคคูน ไปได้ยังไง

…

“จัดการมัน,เล่นมันให้ตายเลย!”เดดพูลที่อยู่ในห้องคนขับเขาได้ตะโกนออกมาขณะที่จ้องมองไปที่สัตว์ประหลาดยักษ์ด้านนอก

หลังจากสตาร์ลอร์ดได้ขึ้นยานอวกาศลำนี้มาเเละพบกับเเจ็คสัน เดิมเขาคิดว่ามิราจไนท์กำลังจะตกอยู่ในอันตราย เเต่กลับกลายเป็นว่ามิราจไนท์กำลังรับมือกับศัตรูได้อย่างสูสี หลังจากฟื้นคืนสติกลับมาได้ สตาร์ลอร์ด เเละ เเรคคูน ก็เริ่มมาตราการตอบโต้การโจมตีทันที เสียงที่ เเจ็คสันได้ยินนั้นก็คือเสียงของปืนใหญ่พลังงานของยานอวกาศของสตาร์ลอร์ด

ภายใต้การโจมตีด้วยปืนพลังงานของยานอวกาศ สตาร์ลอร์ด ได้โจมตีสัตว์ประหลาดยักษ์เเละซุ่มโจมตีมันจากด้านหลัง ซึ่งเเน่นอนว่า สัตว์ประหลาดยักษ์ที่ ถูกโจมตีมันรู้สึกโกรธมากมันได้ใช้หางขนาดใหญ่ยาวของมันฟาดสวนกลับไป เเต่เพราะความคล่องตัวเเละความสามารถการบินที่สูงของยานอวกาศทำให้สามารถหลีกเลี่ยงการโจมตีที่ว่านี่ได้ทั้งหมด ตอนนี้ร่างกายของสัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ก็เหมือนกับเป้านิ่งที่รอให้พวกเขาซ้ำเติมเพียงเท่านั้น

ปั้ง!

กระสุนพลังงานจำนวนมากได้ยิงเข้าสู่ลำตัวของสัตว์ประหลาดยักษ์เเต่มันเเข็งเเกร่งเกินไป ดูเเล้วไม่ใช่เรื่องง่ายที่อาวุธของยานอวกาศของพวกสตาร์ลอร์ดจะกำจัดมันได้ง่าย ๆ

“เเกมันก็เเค่เป้านิ่งล่ะวะ! เเน่จริงจับพวกเราให้ได้สิ!”ในยานอวกาศสตาร์ลอร์ดตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่ง