Heroes of Marvel หลุดเข้าไปในโลกมาร์เวล - ตอนที่ 528 I AM GROOT!

Heroes of Marvel หลุดเข้าไปในโลกมาร์เวล – ตอนที่ 528 I AM GROOT!
ในขณะที่เเจ็คสันเเละเดดพูลติดอยู่ในดวงดาวที่ไม่รู้จัก นอกเหนือจากโทนี่เเละคนอื่น ๆ ที่รู้ว่า เเจ็คสันไม่ได้อยู่ที่โลกนั้นก็มี อีกคนนึง คาร์มา-ทัช บนเทือกเขาหิมาลัย เอนเชี่ยนวัน จอมเวทย์สูงสุด

“น่าสนใจจริง ๆ ไม่คิดเลยว่าเด็กคนนั้นจะออกห่างจากโลกไปไกลพอสมควร”เอนเชี่ยนวันได้เปิดเปลือกตาขึ้นพร้อมกับมองขึ้นไปบนท้องฟ้าในบ้านที่ไม่มีหลังคาปิดกั้น

ก่อนหน้านี้ที่เอนเชี่ยนวันเชิญเเจ็คสันมาที่ คาร์มา-ทัช ก่อนจะเเยกกัน เอนเชี่ยนวัน ได้ทำเครื่องหมายเวทย์มนตร์ระบุตำเเหน่งเพื่อหวังจะช่วยเเจ็คสันยามเกิดเหตุวิกฤตครั้งใหญ่ ธรรมชาติ เครื่องหมายนี้สามารถระบุตำเเหน่งของเเจ็คสันตรงไหนก็ได้ของส่วนโลก เเต่ตอนนี้ ตำเเหน่งเครื่องหมายเวทย์มนตร์ได้หายไปเเสดงว่าเเจ็คสันได้อยู่ห่างหรือไม่ได้อยู่บนดาวดวงนี้

ที่เอนเชี่ยนวันเป็นห่วงเเจ็คสันก็เพราะเขาชื่นชมเป้าหมายเเละความหวังที่เเจ็คสันเล่าให้เขาฟัง ดังนั้น เขาจึงไม่ต้องการให้เเจ็คสันด่วนสรุปจากไปก่อน

ฟุ่บ!

จากนั้นไม่นานเอนเชี่ยนวันก็ได้รับข้อมูลบนโทรศัพท์มือถือ เขาได้หยิบมันขึ้นมาเล็กน้อยเเละกดอ่านข้อความที่อยู่ภายใน

“มีประตูมิติอวกาศปรากฏขึ้นที่โลก?”เห็นตัวโน๊ตที่เเนบมาเอนเชี่ยนวันอุทานด้วยน้ำเสียงตกใจเล็กน้อย

อาจเป็นเพราะสายเลือดเเรกเริ่มของโลก เอนเชี่ยนวัน จึงได้เฝ้าเก็บตัวอย่างลับ ๆ ดังนั้นเขาจึงไม่ทราบว่ามีประตูมิติอวกาศ ที่มาจากสเปซอินฟินิตี้สโตนปรากฏขึ้นที่โลก เพราะ เเจ็คสัน ได้เก็บเรื่องนี้ไว้ไม่ได้บอกเขา หากเอนเชี่ยนวันรู้ว่ามีสเปซอินฟินิตี้สโตนปรากฏขึ้นมาล่ะก็ เเจ็คสัน ก็คงจะไม่ถูกส่งผ่านไปโดยประตูมิติอวกาศในครั้งนี้

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ข้าได้ตั้งความหวังกับเขาเอาไว้สูง หากเขาเป็นอะไรขึ้นมา ความหวังที่ข้าตั้งเอาไว้ก็คงมลายหายไป ก่อนหน้านี้ โอดิน ได้ส่งธอร์มาที่โลกนี้ เพื่อตอบเเทนน้ำใจที่ข้าไม่ขับไล่เขาบางทีข้าอาจลองขอร้องเขาในบางเรื่องดู”เอนเชี่ยนวันกล่าวครุ่นคิดออกมา

ฟุ่บ!

จากนั้นประตูมิติอวกาศสีทองก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหน้าของเขา

หลังจากประตูมิติอวกาศสีทองปรากฏขึ้น เอนเชี่ยนวันก็เดินเข้าไปอย่างช้า ๆ เเน่นอนว่าสถานที่ที่เขาจะไปก็คือ เเอสการ์ด เขาต้องการไปหาโอดิน เพื่อขอร้องโอดินในการยืมตัวผู้ใต้บังคับบัญชาที่เป็นมือขวาที่ดีที่สุด ผู้คุมประตูไบฟรอส ฮัมดาลล์

ศักยภาพด้านการสู้รบของ ฮัมดาลล์ ไม่สูงมากนั้น เเต่เขา ถือเป็นหูเป็นตามากที่สุดในอาณาจักร เขาสามารถมองเห็นสถานที่ที่อยากจะเห็น เเละ ได้ยินในสิ่งที่อยากจะได้ยินได้ เอนเชี่ยนวัน ที่ต้องการช่วยเหลือ เเจ็คสัน นั้น การให้ ฮัมดาลล์ ช่วยถือเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด

….

ฟุบ~~

ในจักรวาลอันห่างไกล บนดาวเกรด B ผืนป่าอันไม่บริสุทธิ์ที่ใกล้กับเเอ่งน้ำในหุบเขาเล็ก ๆ บนสถานที่เเห่งนึง กองไฟ ได้ถูกจุดขึ้นพร้อมกับมอบเเสงสว่างให้กับคนทั้งสองคน

หลังจากมาถึงดาวดวงนี้หลายชั่วโมงท้องฟ้าของดาวดวงนี้ก็เริ่มมืดลงมันไม่ได้มีดาวประดับบนฟ้า หรือ สิ่งที่คอยให้เเสงสว่างเวลากลางคืน ดังนั้น เเจ็คสัน จึงได้จุดไฟก่อก่อไฟขึ้นมาเพื่อให้ความอบอุ่น

เนื่องเพราะเดดพูลต้องการใช้เวลาพักรักษาตัวจนถึงตอนนี้เขาได้หมดสติไปอีกครั้งเเละดูมันจะนานกว่าเดิม เเจ็คสัน ไม่กล้าปล่อยเดดพูลทิ้งไว้เเละออกไปสำรวจคนเดียว เขากลัวว่า เดดพูล จะมีอันตราย นอกจากนี้ ภายในป่าเเห่งนี้เขาไม่รู้ว่าในเวลากลางคืนมีอันตรายอะไรซ่อนเอาไว้อยู่หรือไม่ ดังนั้น เเจ็คสันจึงไม่มีความกล้าที่จะสำรวจผืนป่าตอนกลางคืนเเละอีกอย่างวันนี้เขาก็เหนื่อยมากพอเเล้ว

ขณะที่เเจ็คสันกำลังพักผ่อนอยู่ในดวงดาวเเห่งนี้ บนผืนอวกาศในสถานที่เเห่งนึง ได้มียานอวกาศลำนึงบินโต่งเตงลอยอยู่ท่ามกลางอวกาศ

ฟู่วว

ยานอวกาสลำนี้ ดูเหมือนจะมีจุดมุ่งหมายปลายทางเป็นดาวดึกดำบรรพ์ที่เเจ็คสันอยู่

ภายในห้องควบคุมเสียงเพลงได้ดังออกมาเป็นจังหวะอย่างสนุกสนาน หากมีมนุษย์โลกอยู่บนยานลำนี้พวกเขาย่อมสามารถฟังเพลงภาษานี้ออกเพราะมันเป็นเพลงภาษาอังกฤษยุคคลาสสิก ด้วยจังหวะอันไพเราะของเพลง ได้ปรากฏหนุ่มหน้าตาดีคนนึงเดินเต้นอยู่ภายในห้องควบคุม

ตึก ตึก

ขณะที่หนุ่มหน้าตาดีคนนี้กำลังเต้นอยู่ จู่ ๆ เขาก็ได้ยินเสียงบางอย่างที่ดังออกมาจากทางเดิน วิสัยทัศน์ของเขาได้จ้องมองไปที่ห้อง ห้องนึง

จากนั้นหนุ่มหน้าตาทีคนนี้ก็เปิดมองเข้าไปยังห้อง ห้องนึงที่มีสิ่งประหลาดวางเอาไว้อยู่มันได้ลอยเหนือขึ้นบนโต๊ะท่ามกลางความมืดภายในห้อง ราวกับสิ่งมีชีวิตที่น่าสยดสยอง

หนุ่มหน้าตาดีคนนี้ได้เปิดไฟภายในห้องจากนั้นเขาก็ตกตะลึงกับการเคลื่อนไหวดังกล่าวโดยสมบูรณ์

ฟู่ว

“ฉันว่าเเล้ว กรูซ นายทำเสียงบ้าอะไรหนะ นี่มันไม่ตลกเลยนะ”เห็นการละเล่นของเพื่อนซี้ที่มีรูปร่างเป็นรากไม้ของเขา ชายหน้าตาดีคนนี้กล่าวพูดออกมา

“„ I AMGROOT!”เห็นการปรากฏตัวของชายหนุ่ม เพื่อนรากไม้ของเราคนนี้ ได้ยกมือเเกว่งไปมา ราวกับต้องการสื่อสารบางอย่างกับชายหนุ่ม

…

เพื่อนที่หล่อเหลาคนนี้”…”