จอมมารแค่อยากเป็นคนดี [反派少爷只想过佛系生活] - บทที่ 333 ดาร์ก เดม่อนตัดสินใจ (1)
บทที่ 333 ดาร์ก เดม่อนตัดสินใจ (1)
ดาร์กทำความสะอาดซากที่เหลือจากการทดลอง จากนั้นจึงเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ พอออกมาก็เห็นสไลม์ขยะกำลังบิดตัวไปมาช้า ๆ กับการ์ดวิญญาณ [เนโกะ]
สไลม์ขยะดูเหมือนจะชอบงานนี้มาก มันเดินไปรอบ ๆ ห้องนอนกับ [เนโกะ] ไม่หยุด
มอนสเตอร์ร้อยแปดผู้ถือว่าสไลม์ขยะเป็นของตัวเองเสมอมา มองมันอย่างอ่อนโยน แล้วภาพนี้ก็ดูกลมกลืนอย่างคาดไม่ถึง
“มอนสเตอร์ร้อยแปด”
ดาร์กเช็ดผมด้วยผ้าขนหนูพร้อมกับพูดขึ้นมา
“บัซ?”
มอนสเตอร์ร้อยแปดหันมามองเขาด้วยสายตาสงสัยทันที
ดาร์กชี้ไปที่หนังสือเรียนบนโต๊ะแล้วพูดอย่างสบาย ๆ “ฝากแกดูแลเรื่องการเรียนของเนโกะด้วยได้ไหม?”
มอนสเตอร์ร้อยแปดเอียงศีรษะคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นร่างกายของมันก็ยืดขึ้นในขณะที่ดิ้นไปมาจนกลายร่างเป็นแมวตัวอ้วน
มันตบหน้าอก ขณะพยักหน้าแล้วพูดว่า “เหมียว!”
ดาร์กพยักหน้าด้วยความโล่งใจทันที “งั้นฝากด้วยนะ แต่แกไปช่วยสไลม์ขยะด้วย นั่นก็เรียนไม่ทันเหมือนกัน”
มอนสเตอร์ร้อยแปด “บัซเหมียว~!”
…
บ่ายวันอาทิตย์
ดาร์กยังคงรวบรวมตำราการสอนต่อไป แต่แล้วสายลมก็พัดพานกกระเรียนกระดาษเข้ามาในห้องพัก
เขายื่นมือออกไปรับนกกระเรียนกระดาษ เมื่อเด็กชายเห็นมันแล้วนึกหวั่นใจอย่างไรไม่รู้ ก่อนที่เขาจะเก็บข้าวของและเดินออกจากห้องพักไป
ไม่กี่นาทีต่อมา ดาร์กก็มาถึงห้องทำงานของศาสตราจารย์ซิลเวอร์
ในห้องทำงาน ศาสตราจารย์ซิลเวอร์และศาสตราจารย์เคเซอร์นั่งรออยู่ข้างในแล้ว
แม้ว่าการค้นหา ‘มนุษย์ล่องหน’ ของทั้งสองคนจะยังไม่คืบหน้า แต่พวกเขาก็ไม่รีบร้อนเพื่อดูว่าเป้าหมายมีลักษณะอย่างไร
ทว่าเมื่อดาร์กเข้ามา พวกเขากลับไม่คิดสนใจ แล้วเด็กชายก็ได้เห็นศาสตราจารย์กำลังนั่งเล่นหมากรุกเวทมนตร์กันอยู่
จริง ๆ แล้วดาร์กสนใจหมากรุกเวทมนตร์มาก แต่เขากังวลว่าเมื่อติดแล้วจะควบคุมตัวเองไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงไม่เล่นมัน
แต่เมื่อเห็นศาสตราจารย์ซิลเวอร์กับศาสตราจารย์เคเซอร์เล่นหมากรุกเวทมนตร์ เขาก็อดใจมองไม่ได้
หมากรุกเวทมนตร์เป็นหมากรุกชนิดหนึ่งที่คล้ายกับ [หมากอสูร] โดยมีเบี้ยยี่สิบเอ็ดตัวในแต่ละด้าน แต่ละตัวจะมีพลังโจมตีกับการป้องกันที่สอดคล้องกัน ทั้งยังมีท่าพิเศษด้วย รวมไปถึงจำนวนที่เคลื่อนไหวได้ในแต่ละรอบก็เท่ากัน
ผู้เล่นสามารถเลือกที่จะ ‘ทิ้งตัวหมาก’ หรือ ‘สับเปลี่ยนตำแหน่ง’ ในแต่ละรอบได้
การวางเบี้ยในพื้นที่ของตัวเองสามารถก้าวไปข้างหน้า โจมตี และฆ่าเบี้ยของฝ่ายตรงข้ามได้หนึ่งตัวในแต่ละรอบ สุดท้ายยังสามารถฆ่าเบี้ยของฝ่ายตรงข้าม หรือยึดครองป้อมปราการ แล้วก็จะชนะได้!
ในอดีต หมากรุกเวทมนตร์เป็นตัวหมากรุกยี่สิบเอ็ดชนิดที่มีรูปแบบการเล่นตายตัว แต่เมื่อเร็ว ๆ นี้ดูเหมือนว่าจะมีตัวหมากรุกใหม่ ๆเพิ่มเข้ามา จึงทำให้เกิดรูปแบบการเล่นใหม่ ๆ ขึ้นมาเช่นกัน
ผู้เล่นสามารถเปิดหาเบี้ยหมากรุกตัวใหม่ได้โดยการซื้อ ‘กาชาปอง’ ซึ่งจะสามารถสร้างทีมหมากรุกเวทมนตร์ของตนเองได้ เช่นเดียวกับทีมการ์ดประลอง และแน่นอนว่ามันน่าสนุกมาก
ตัวหมากรุกเวทมนตร์หายากบางชิ้นจะมีมูลค่าเพิ่ม และราคาซื้อขายก็สุดแสนจะแพงมาก
แน่นอนว่าต้องมีความแตกต่างระหว่างของเถื่อนกับของแท้ด้วย!
หมากรุกเวทมนตร์เถื่อนทั่วไปเป็นผลิตภัณฑ์คุณภาพต่ำที่ขายอย่างไม่เป็นทางการ
เพื่อแยกความแตกต่างของหมากรุกเวทมนตร์ของแท้จากของเถื่อน จะมีตราแผ่นดินอย่างเป็นทางการที่ลอกเลียนแบบได้ยากสลักไว้ที่ด้านล่างของหมากรุก
หมากรุกเวทมนตร์ที่ศาสตราจารย์ซิลเวอร์และศาสตราจารย์เคเซอร์ใช้ ล้วนเป็นหมากรุกเวทมนตร์ใหม่ล่าสุดที่ดาร์กไม่เคยเห็นมาก่อน
การประสานงานของตัวหมากรุกทั้งสองฝั่งนั้นทรงพลังมาก และการโจมตีบนกระดานหมากรุกก็เป็นไปอย่างดุเดือด
หมากรุกเวทมนตร์ขยับขึ้นลง ตัดหัวกันไปมาไม่หยุด
จนในท้ายที่สุด ศาสตราจารย์เคเซอร์ผู้เล่นเกมนี้ได้อย่างเหี้ยมโหดก็ตัดหัว [ราชินีแห่งเอลฟ์] ของศาสตราจารย์ซิลเวอร์และยึดครองป้อมปราการได้สำเร็จ
“ฟู่ว!”
ศาสตราจารย์ก็อบลินถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาหยิบถ้วยชาที่ด้านข้างขึ้นมาอย่างต้องการจะจิบ แต่กลับพบว่าน้ำชาในถ้วยพร่องจนเกือบหมดแล้ว
ศาสตราจารย์ซิลเวอร์รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เธอกลับมานั่งตัวตรงและหันหน้ามาพูดกับดาร์กว่า “เธอมาตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ดาร์กยิ้ม “นานแล้วครับ ว่าแต่ทำไมศาสตราจารย์ถึงเล่นหมากรุกเวทมนตร์กันล่ะครับ?”
ศาสตราจารย์ซิลเวอร์วางตัวหมากรุกออกแล้วพูดด้วยรอยยิ้มที่หาได้ยาก “จะบอกว่าเธอไม่เชื่อก็ได้ แต่ฉันเพิ่งหัดเล่นมันน่ะ”
ศาสตราจารย์เคเซอร์ก็ยิ้มเหมือนกัน “ฉันสอนเองแหละ”
ดาร์ก ‘ไม่แปลกใจเลยที่เขาจะชนะ…’
แต่เขาไม่คิดว่าศาสตราจารย์เคเซอร์จะมีงานอดิเรกเช่นนี้ เพราะไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
ศาสตราจารย์เคเซอร์ดูเหมือนจะรับรู้ได้ถึงความสงสัยของเขา จึงพูดอย่างสบาย ๆ ว่า “ฉันอยู่มานานมากแล้ว หมากรุกเวทมนตร์เองก็เช่นกัน เพียงแต่ว่ายี่สิบเอ็ดชิ้นแบบเดิม ๆ ก่อนหน้านี้มันน่าเบื่อเกินไป เพราะอย่างนั้นฉันเลยไม่ได้สนใจมัน แต่คิดไม่ถึงเลยว่าสมาคมหมากรุกเวทมนตร์จะพัฒนาผลงานชิ้นใหม่ออกมา ดังนั้นฉันเลยอยากลองเล่นดูน่ะ”
ศาสตราจารย์ซิลเวอร์กล่าวต่ออีกว่า “นี่เป็นความก้าวหน้าอย่างแท้จริง ด้วยหมากรุกตัวใหม่ ๆ พวกนี้ กลยุทธ์ของหมากรุกเวทมนตร์ก็จะสมบูรณ์ยิ่งขึ้น ไม่เหมือนกับในอดีตที่หากกระดานหมากรุกมีขนาดเพียงพอ และแนวคิดของเบี้ยตัวใหม่ก็มีประโยชน์มากเช่นกัน… มาคุยเรื่องธุระกันเถอะ!”
เธอถอนหายใจและผลักตัวหมากรุกออกไป
ดาร์กขยับเก้าอี้ก่อนจะนั่งลงระหว่างทั้งสองคนนั้น แล้วพูดขึ้นว่า “ศาสตราจารย์ มีอะไรคืบหน้าไหมครับ?”
ศาสตราจารย์ซิลเวอร์กล่าวว่า “ก็ไม่มีความคืบหน้าอะไรให้ต้องกังวลนะ”
ดาร์กถามอย่างสงสัย “ไม่มีวิธีการอื่นเลยหรือครับ?”
ศาสตราจารย์ซิลเวอร์ส่ายหัว “สมัยนี้มันไม่ใช่แบบสมัยก่อนอีกแล้ว”
หมายความว่ามีวิธีการที่ใช้ได้ แต่กลับไม่สามารถใช้ได้
วิธีการบางอย่างที่ใช้ได้ในช่วงเวลาพิเศษถือเป็นข้อห้ามในช่วงเวลาสงบสุข
การจะจับบุคคลที่ไม่เคยเห็นตั้งแต่ต้นจนจบด้วยวิธีการธรรมดาเพียงอย่างเดียวเป็นเรื่องที่ยากมาก
ดาร์กพยักหน้าเล็กน้อยและไม่ได้ถามอะไรอีก
ศาสตราจารย์ซิลเวอร์ส่งข้อความถึงเขา เพราะกำลังคิดจะหารือเกี่ยวกับวิธีการหาตัวเป้าหมายอย่างไรให้อยู่ในกฎเกณฑ์ที่ถูกกำหนดไว้
เธอกล่าวต่อไปว่า “ปัญหาตอนนี้คือเรามีข้อมูลน้อยเกินไป แม้แต่จุดประสงค์ของการแอบดูทางลับของอีกฝ่ายก็ยังไม่ทราบแน่ชัด เพราะมันไม่มีเงื่อนงำใด ๆ เลย”
ศาสตราจารย์เคเซอร์พูดอย่างขบขันว่า “ข้อนี้แหละยากที่สุด เราเหมือนกำลังตามหาคนที่ไม่มีตัวตนเลย แต่เพราะเราหาไม่พบจริง ๆ เลยต้องเปลี่ยนแผนกันหน่อย เช่น ให้เขาออกมาเอง”
ศาสตราจารย์ซิลเวอร์มองไปที่ดาร์ก “เหมือนที่เธอพูดไว้ว่า ‘ล่อเสือออกจากถ้ำ’ ใช่ไหม?”
ดาร์กพยักหน้าและพูดว่า “บางทีผนึกทางลับไว้ก็อาจทำให้เป้าหมายไม่เคลื่อนไหวอีกก็ได้ครับ”
ศาสตราจารย์ซิลเวอร์ “มันเป็นไปได้จริง ๆ แต่เราไม่สามารถปลดผนึกของทางลับได้ เพราะถ้าเป็นแบบนั้นมันคงจะน่ากลัวเกินไป”
ดาร์กครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะ “แต่ถ้าศาสตราจารย์ต้องการให้เป้าหมายออกมาโดยไม่ปลดผนึกทางลับ พวกคุณก็ต้องรู้เสียก่อนว่าจุดประสงค์สูงสุดของอีกฝ่ายคือการลอบมองทางลับ”
ศาสตราจารย์ซิลเวอร์ “งั้นปัญหาก็จะกลับไปที่จุดเดิม”
เมื่อการสนทนาระหว่างทั้งสองหยุดลงชั่วคราว ศาสตราจารย์เคเซอร์จึงกล่าวขึ้นมาว่า “ความคิดของเราในปัจจุบันคือ ‘สร้าง’ กุญแจสำหรับทำลายผนึก แล้วใช้กุญแจนี้เพื่อดึงดูดเป้าหมายออกมา”
หลังจากพูดจบ เขาก็หันไปมองดาร์ก
ดาร์กครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจู่ ๆ ก็พูดขึ้นว่า “อย่าบอกนะครับว่าที่ให้ผมมาที่นี่คือ?”
ศาสตราจารย์เคเซอร์ยิ้มและพูดว่า “ใช่แล้ว เราต้องการให้เธอ ‘ทำ’ กุญแจนี้!”
ดาร์ก “ขอผมคิดดูก่อน”
…
ความตั้งใจของศาสตราจารย์เคเซอร์กับศาสตราจารย์ซิลเวอร์ชัดเจนมาก
แน่นอนว่าพวกเขาไม่สามารถทำ ‘กุญแจ’ ได้
ในเวลานี้ใครบางคนต้องการ ‘สร้างบางสิ่งขึ้นมาจากความว่างเปล่า’!
หรือจะพูดให้หรูก็คือ กุญแจที่เป็น ‘ความนิยม’
และต้องการแค่คนกระจายข่าวลือเท่านั้น!
…
ดาร์กคือผู้ที่เคยผ่านประสบการณ์ที่ข่าวสารต่าง ๆ ตามโซเชียลมีเดียได้รับการแพร่หลายมานับไม่ถ้วน เขาจึงมีความรู้เกี่ยวกับการ ‘สร้างสิ่งต่าง ๆ จากความว่างเปล่า’ มากกว่าที่ศาสตราจารย์ทั้งสองจินตนาการไว้
สิ่งนี้ไม่มีข้อกำหนดสำหรับความถูกต้องของข่าวลือ แต่ต้องใส่ใจกับการทำให้เนื้อหาน่าดึงดูดมากพอที่จะทำให้เกิดปรากฏการณ์ ‘ปากต่อปาก’ ขึ้นเอง แม้ว่าจะไม่มีใครส่งเสริมก็ตาม
ด้วยแนวคิดพื้นฐานนี้ ประเด็นที่ต้องให้ความสนใจคือต้องแน่ใจว่าค่าใช้จ่ายในการแพร่ข่าวลือต้องเป็นศูนย์!
เพื่อให้ข่าวลือลอยออกไป บางครั้งความสำคัญของ ‘ไม่มีค่าใช้จ่าย’ ก็ยิ่งใหญ่กว่าตัวเนื้อหาเสียอีก
แต่ถ้าต้องการทำให้ข่าวลือไปไกลกว่านี้ ก็ยังต้องปรับปรุงเนื้อความอยู่บ้าง
หากพูดถึงกรณีทั่วไป เนื้อหาที่ส่อไปในทางศีลธรรมอาจทำให้ผู้คนที่รู้สึกว่าตนอยู่บนศีลธรรมอันสูงส่งประณามเนื้อหาดังกล่าว หรือเนื้อหาที่ก่อให้เกิดประโยชน์มหาศาลแก่ผู้คนก็ล้วนเป็นของ ‘ดี’ ที่สามารถทำให้ข่าวลือกระพือไปไกล
ในทางกลับกัน หากข่าวลือนั้นน่าเชื่อถือ มันก็สามารถสนับสนุนการแพร่กระจายของข่าวลือ ทำให้ข่าวลือไปได้ไกลกว่านี้อีก
ณ จุดนี้ดาร์กมีข้อได้เปรียบโดยธรรมชาติ
หากเขาต้องการกระจายข่าวลือ มันก็เป็นเรื่องที่ง่ายมาก
แต่เมื่อข่าวลือถูกเปิดเผย พวกเขาจำต้องทนกับวิกฤตที่สั่นคลอนความเชื่อมั่นที่เกิดขึ้นด้วย