จอมมารแค่อยากเป็นคนดี [反派少爷只想过佛系生活] - บทที่ 330 เทพทองคำของดาร์ก เดม่อน (1)

บทที่ 330 เทพทองคำของดาร์ก เดม่อน (1)

ดาร์กคิดจะปลูก [ผลแห่งโลภะ] มานานแล้ว

จนถึงทุกวันนี้ [ผลแห่งมหาบาป] ที่เขาเพาะปลูกคือ [อัตตา] [ราคะ] และ [โลภะ]

ในหมู่พวกมัน [ผลแห่งอัตตา] ถูกนำมาใช้เพื่อขัดเกลา [แคทมอน] และ [ผลแห่งราคะ] ถูกนำมาใช้เพื่อขัดเกลา [อูชิ] กับ [นินิม] ซึ่งทั้งหมดนี้ทำให้เขาค้นคว้าเกี่ยวกับมหาบาปในเชิงลึกได้

และมันก็ถึงเวลาที่จะดำเนินการวิจัยเกี่ยวกับ [โลภะ] ต่อแล้ว!

การปลูก [ผลแห่งโลภะ] และขัดเกลาสปิริตที่เกี่ยวข้องกัน คือกุญแจสำคัญ

ดาร์กจับหญ้าแมวสามตัวมานั่งเรียงกันเป็นหน้ากระดาน ซ้ายไปขวาโดยเริ่มจาก หญ้าแมว หญ้าวัว และหญ้าจิ้งจอก

หญ้าแมวทั้งสามตัวนี้เคยปลูกผลแห่งมหาบาปออกมาแล้ว นี่ทำให้ดาร์กเป็นกังวลมากขึ้นว่าสถานการณ์นี้จะส่งผลกระทบต่อการเพาะปลูกผลชนิดใหม่หรือไม่

แต่เมื่อลองใช้ [การ์ดมหาบาป] เขากลับพบว่า [การ์ดมหาบาป] ประเภทต่าง ๆ ไม่ได้สร้างเอฟเฟกต์ซ้อนทับนอกจากเรื่องอารมณ์

ในแง่หนึ่ง พวกมันเป็นอิสระจากกัน

ยิ่งไปกว่านั้น [การ์ดมหาบาป] ระดับต่ำและ [การ์ดมหาบาป] ระดับสูงนั้นแทบจะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

การซ้อนทับของ [การ์ดมหาบาป] ระดับต่ำที่คล้ายกันไม่สามารถข้ามประเภทได้

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงข้อสรุปที่ทำขึ้นโดยไม่มีอิทธิพลจากภายนอกเข้ามาเกี่ยวข้อง

อาจมีวิธีบางวิธีที่สามารถรวมใน [การ์ดมหาบาป] ได้ เช่นการ์ด [ฟิวชั่น]

ทว่าตอนนี้เขาไม่มีวิธีที่ว่ามานั่น

ดังนั้น ดาร์กจึงคาดเดาเอาไว้คร่าว ๆ ว่าการปลูกผลแห่งมหาบาปประเภทต่าง ๆ จะไม่มีผลกับหญ้าแมว

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ มันอาจมีผลกระทบ แต่ผลกระทบนั้นอาจไม่มีนัยสำคัญ

เป็นไปได้มากว่ามันมีอิทธิพลต่อการสร้างนิสัยของสปิริตเพียงเล็กน้อย

ตัวอย่างเช่น ในขณะที่ ‘โลภ’ ก็จะ ‘หยิ่ง’ มากขึ้น

เมื่อลองคิดดูดี ๆ แล้ว ‘โลภกับหยิ่ง’ จะเกิดนิสัยแบบโจรไหม เช่นว่า ถ้าของไม่แพงจะไม่ขโมย หรือจะไม่ขโมยหากไม่ใช่คนรวย?

ไม่ต้องพูดเลยว่าน่าสนใจทีเดียว

ดาร์กลูบคางอยู่พักหนึ่ง และในที่สุดก็อุ้มหญ้าแมวทางด้านซ้ายสุดขึ้นมา

ดาร์กชอบหญ้าแมวมาก และที่สำคัญมันอยู่กับเขามานานที่สุดด้วย

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงให้ภารกิจสำคัญกับมันนั่นคือการ คลอดลูกคนที่สอง!

และเนื่องจากมันเป็น [ผลแห่งโลภะ (แมว)] เขาควรเลือกวัตถุดิบหลักชนิดไหนดีนะ?

อันที่จริง ดาร์กมีคำตอบอยู่ในใจแล้ว แต่เขายังต้องการคิดให้รอบคอบกว่านี้

ทว่าสิ่งนี้ไม่ได้ทำให้เขาล้มเลิกการปลูก [ผลแห่งโลภะ] ไปแต่อย่างใด

…

หลังจากเสร็จสิ้นการตัดสินใจแล้ว

ดาร์กก็กวักมือเรียกอูชิและสั่งให้มันช่วยดูแลหญ้าวัวกับหญ้าจิ้งจอก จากนั้นเขาก็อุ้มหญ้าแมวไปที่ระเบียง

เขาใส่ [โลภะ] ที่ได้จากสามวันก่อนทั้งสามผลเข้าไปในกิ่งของต้นไม้หนอน

นอกเหนือจากที่สำรองของเดือนที่แล้ว ค่า [โลภะ] ทั้งหมด 7.5 หน่วย ถูกแบ่งออกเป็นห้าส่วนและเก็บไว้ในกิ่งหนอนห้ากิ่ง

หญ้าแมวที่อยู่ในอ้อมแขนของดาร์ก มองดูเขายื่นมือออกไปเปิดรั้วต้นไม้หนอน แล้วมันก็เม้มปากด้วยความตื่นเต้น

มันแอบดูกิ่งหนอนนี้มานานแล้ว!

เป็นเวลานานมากแล้วตั้งแต่ครั้งที่มันได้รับอนุญาตให้สัมผัสกิ่งหนอน อีกทั้งเวลาก็ผ่านไปนานมากจนมันเกือบลืมสัมผัสนี้ไป!

“เมี้ยว เมี้ยว เมี้ยว เมี้ยว เมี้ยว~!”

หญ้าแมวโบกอุ้งเท้าอย่างร้อนใจ

ดาร์กคลี่ยิ้ม หดมือกลับมาอุ้มมันไปด้านหน้า จากนั้นเจ้าตัวน้อยก็ยื่นหัวเข้าไปใกล้กิ่งหนอนหนา ๆ กิ่งหนึ่ง แล้วลิ้นเล็ก ๆ ของมันก็แลบออกมา

ฟึ่บ~

หลังจากที่มันเลียกิ่งหนอนชื้น ๆ แล้ว ดาร์กก็ปล่อยมันเข้าไปใกล้เพื่อที่มันจะได้กอดกิ่งหนอนและเลียอย่างเต็มที่!

เมื่อเห็นหญ้าแมวดูดอย่างเอาเป็นเอาตาย สีหน้าของดาร์กก็อ่อนลง

จนกระทั่งหญ้าแมวเลียและดูด [โลภะ] ที่เก็บอยู่ในกิ่งไม้นี้จนหมด ดาร์กก็ดึงอุ้งเท้าของมันแล้วอุ้มมันออกจากกิ่งหนอน

“เมี้ยว เมี้ยว เมี้ยว!”

แม้ว่าหญ้าแมวจะไม่เต็มใจ แต่มันก็ไม่สามารถต้านทานการบีบบังคับของเจ้านายได้

ดาร์กรอสักพักเพื่อให้เวลามันดูดซับและเปลี่ยนแปลง

ใช้เวลาไม่นาน บนหัวของหญ้าแมวก็มีตรา ‘โลภะ’ ขึ้นมาจาง ๆ

ก่อนที่ตรงกลางตราประทับจะมีรอยนูนเล็ก ๆ แล้วจากนั้นดอกตูมก็ค่อย ๆ โผล่ออกมา!

ดาร์กจำได้อย่างเลือนรางว่าครั้งหนึ่งเขาเคยได้รับการบ้านให้ ‘สังเกตการเติบโตของพืช XX’ ถ้าพืชในสมัยนั้นมีประสิทธิภาพเช่นนี้ด้วยละก็…

เมื่อดอกตูมค่อย ๆ โตขึ้น ดาร์กก็อุ้มหญ้าแมวขึ้นมาอีกครั้ง จากนั้นเขาก็อุ้มมันไปที่ด้านหน้าของกิ่งหนอนและดูดกิ่งหนอนกิ่งที่สองต่อ

กิ่งหนอนที่สองนี้เก็บ [โลภะ] ไว้เพียงสองหน่วย

หลังจากที่หญ้าแมวดูดซับ [โลภะ] สองหน่วยเหล่านี้แล้ว ลำต้น ใบ และดอกตูมก็ค่อย ๆ เติบโต ดอกตูมนี้เป็นดอกไม้สีฟ้าอ่อนที่กำลังผลิดอกออกมา พร้อมกับกลิ่นที่ชวนให้ผู้คนเคลิบเคลิ้ม

กิ่งหนอนที่สามเก็บ [โลภะ] ไว้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

หลังจากเลียประหนึ่งทำความสะอาด ในที่สุด [ดอกไม้โลภะ] บนหัวของหญ้าแมวก็บาน แล้วสีของกลีบดอกก็ค่อย ๆ เข้มขึ้นกลายเป็นสีน้ำเงินเข้ม ส่วนเกสรตรงกลางเป็นสีม่วงสดใส

ราวกับว่าแสงทั้งหมดถูกกลืนโดยกลีบดอกแล้วส่งไปยังเกสรตัวผู้

“หกโมงเย็นแล้ว”

ดาร์กไม่รีบร้อนที่จะให้หญ้าแมวดูดซับ [โลภะ] สุดท้าย แต่เขากลับหยิบกระดาษและปากกาขึ้นมา วาดกระบวนการทั้งหมดของ [ดอกไม้โลภะ] ตั้งแต่ออกผลจนกระทั่งผลิบาน

ในท้ายที่สุด เขาอาศัยจินตนาการของตัวเองในการวาด ‘ผลลัพธ์’ สุดท้ายล่วงหน้า

เมื่อมองไปที่ [ผลโลภะ] ดาร์กก็ยิ้มเล็กน้อย ปล่อยให้หญ้าแมวจัดการกิ่งหนอนที่สี่

กิ่งหนอนที่ห้า เป็นกิ่งสุดท้ายที่ตั้งอยู่บนยอดของต้นหนอน มันสามารถหลีกเลี่ยงระยะการล่าของหญ้าแมวได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ในบรรดาพวกมันทั้งหมด [โลภะ] ครึ่งหยดจะถูกใช้เป็นทรัพยากรสำรองที่หายากสำหรับการทดลองครั้งต่อไป

…

เมื่อหญ้าแมวดูดซับ [โลภะ] หนึ่งหน่วยในกิ่งหนอนที่สี่ มันก็เล็งไปยังกิ่งหนอนที่ห้าซึ่งอยู่เหนือหัวทันที

แต่เจ้านายของมันได้อุ้มมันออกจากน้ำที่มันต้องการมากที่สุดอย่างไร้ความปรานี และแยกมันออกจากน้ำนั้นด้วยรั้วกั้นอันน่ารังเกียจนั่น เพื่อไม่ให้ใครแตะต้องมันได้อีก!

“เมี้ยว!”

นิ้วของดาร์กปิดปากของหญ้าแมว

หญ้าแมวกัดนิ้วของดาร์กและเงียบไปครู่หนึ่ง

[ดอกไม้โลภะ] ด้านบนผลิบานอย่างราบรื่น

รังไข่ของเกสรตัวผู้เริ่มขยายตัว และออวุลก็พัฒนาอย่างรวดเร็ว

กลีบดอกสีน้ำเงินเข้มเหี่ยวเฉาด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

จากนั้นผลขนาดเท่าลูกปิงปองก็ค่อย ๆ โตขึ้น

ดาร์กสังเกต [ผลแห่งโลภะ] ที่คล้ายกับความคิดของเขา 70% ถึง 80% ก่อนจะยื่นมือออกไปแตะมันเล็กน้อย และค่อย ๆ รู้สึกถึงกลิ่นอายของ [โลภะ]

หลังจากนั้นไม่นาน [ผลแห่งโลภะ] ก็สุกเต็มที่

มันเป็นผลไม้ที่คล้ายกับมะเดื่อ แต่ผิวของมันโปร่งใสและเป็นสีน้ำเงินเข้ม เส้นเลือดสีม่วงจากด้านในของผิวหนังก่อตัวเป็นลวดลายตามธรรมชาติ ซึ่งเผยให้เห็นร่องรอยของความลึกลับ

หลังจากตัด [ผลแห่งโลภะ] มาก็เหลือแต่ก้านบาง ๆ บนหัวแมวน้อย

ก้านบาง ๆ ที่เหมือนขนปุยนี้เป็นวัตถุดิบที่มีประโยชน์มาก

ในตอนเริ่มต้น การขัดเกลา [ป็อปซีไลออน] คือการใส่ [ก้านราคะ] สองก้านเข้าไป

หลังจากนั้นดาร์กก็ตัด [ก้านอัตตา] อีกอันออกจากหญ้าแมวและเก็บไว้อย่างระมัดระวัง

[ก้านโลภะ] ตรงหน้าก็อาจมีประโยชน์เช่นกัน

ดวงตาของเด็กชายหรี่ลงเล็กน้อย แต่ในที่สุดก็ล้มเลิกความคิดที่จะตัด [ก้านโลภะ] ทิ้งไปในทันที แล้วเดินกลับเข้าห้องพร้อมกับผลไม้

จากนั้นเขาก็เรียกชัคคารุ จากนั้นก็ใส่ [ผลแห่งโลภะ] ลงในรูของชัคคารุและพูดว่า “ฉันจะปล่อยให้แกรับช่วงต่อนะ!”

วิธีการต้ม [ผลแห่งมหาบาป] ในตัวของชัคคารุนั้นได้รับการยืนยันมาก่อนแล้ว

แม้ว่ามันจะไม่สามารถระบุได้ว่าเอฟเฟกต์ของการต้มผลมหาบาปจะเพิ่มขึ้นหรือไม่ก็ตาม ทว่าหากคุณไม่ลองทำ ก็คงรู้สึกเหมือนมีอะไรขาดไปอยู่ดี

“บ๊ะ!!!”

ชัคคารุเงยหน้าขึ้นอย่างมั่นใจราวกับพูดว่า ‘ผลผลิตจากชัคคารุจะยอดเยี่ยมแน่นอน!’