ไท่หวง สูบกลืนสวรรค์ - ตอนที่ 151 การแข่งขันระดับ

หลิวอู๋เสียทำสีหน้าเรียบเฉยเมื่อได้ยินข่าวนี้ หัวใจไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“เจ้าไม่กังวลเลยหรือ!”

เฉินเล่อเหยากระทืบเท้าด้วยความโกรธ นางอุตส่าห์มาเตือนด้วยความหวังดี หลิวอู๋เสียกลับทำท่าทีไม่แยแส

“กังวลจะช่วยแก้ปัญหาได้หรือ?”

หลิวอู๋เสียเผยรอยยิ้มบาง เขาขอบคุณเฉินเล่อเหยาที่เตือนเขาในยามคับขันเช่นนี้

ทั้งสามคนเงียบลง!

เขาพูดถูกต้อง กังวลจะช่วยแก้ปัญหาได้หรือ?

เห็นได้ชัดว่าไม่!

ทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวเขาเอง ทหารมาใช้ขุนพลต้านรับ น้ำมาใช้ดินต้าน หากตระกูลเซวียกล้าลงมือกับเขาที่นี่ ก็จงส่งคนมาให้เขาฆ่าทีละคน

ข้าจะกวาดล้างตระกูลเซวียให้หมดสิ้นภายในหนึ่งปี เริ่มตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

จากนั้นเขาก็เดินฝ่าฝูงชนมุ่งหน้าไปยังลานฝึกยุทธ์ ทุกคนรอคอยอยู่ก่อนแล้วเป็นเวลานาน

นอกจากเวทีประลองที่ถูกสร้างขึ้นแล้ว บริเวณด้านข้างยังมีสิ่งปลูกสร้างแปลกประหลาดมากมายที่หลิวอู๋เสียไม่เคยเห็นมาก่อน

“นั่นเรียกว่าเสาเดียวดาย เป็นสถานที่สำหรับฝึกฝนวิชาตัวเบา ผู้ที่มั่นใจในวิชาตัวเบาของตนมักชื่นชอบที่จะท้าทาย”

หลี่เซิงเซิงพูดขณะเดินไป ทั้งสองมาถึงบริเวณของชั้นเรียนระดับสูงห้องเจ็ดในไม่ช้า

“ที่นี่เป็นที่ของพวกเรา พวกเจ้ามีสิทธิ์อะไรมาครอบครอง!”

ยังไม่ทันได้เบียดเข้าไป ก็ได้ยินเสียงทะเลาะวิวาทดังมาจากด้านหน้า เป็นเสียงที่มาจากระดับสูงห้องเจ็ด

ทั้งสองเร่งฝีเท้าขึ้น ด้านหน้ามีคนสองกลุ่มกำลังเผชิญหน้ากัน ท่าทางพร้อมที่จะลงมือทุกเมื่อ

“พวกเจ้าชั้นเรียนระดับสูงห้องเจ็ดมีกันอยู่แค่นี้ยังจะมาครอบครองพื้นที่กว้างขวางอีก พวกเราห้องหกมีตั้งห้าสิบกว่าคน ขอแบ่งพื้นที่หน่อยจะเป็นไรไป”

ห้องเรียนที่อยู่ติดกับชั้นเรียนระดับสูงห้องเจ็ดคือชั้นเรียนระดับสูงห้องหก พวกเขามีจำนวนคนมากกว่าห้องเจ็ดหลายเท่า

แต่ละห้องเรียนมีจำนวนคนมากน้อยต่างกันไป ส่วนใหญ่อยู่ที่ประมาณห้าสิบถึงเจ็ดสิบคน ชั้นเรียนระดับสูงห้องเจ็ดถือเป็นข้อยกเว้น

“พวกเราแบ่งที่ให้พวกเจ้าไปตั้งครึ่งหนึ่งแล้ว เป็นพวกเจ้าเองที่ได้คืบจะเอาศอก อยากจะยึดพื้นที่ของพวกเราห้องเจ็ดไปทั้งหมด”

เหล่าศิษย์ห้องเจ็ดต่างพากันไม่พอใจ พวกเขาแบ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ให้กับห้องหกไปแล้ว ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายยังไม่ยอมหยุดแค่นี้ คิดจะยึดพื้นที่ไปมากกว่านี้อีก

“ยังไงซะ พวกเจ้าห้องเจ็ดก็ไม่ได้ใช้พื้นที่ตรงนี้มอบให้พวกเราก็แล้วกัน พวกเจ้าไม่กี่คนเบียด ๆ กันนั่งโต๊ะเดียวก็พอแล้ว”

สิ้นเสียงพูด ก็มีเสียงหัวเราะดังขึ้นรอบทิศทาง เป็นที่รู้กันดีว่าเหล่าศิษย์ห้องเจ็ดนั้นเหลวไหลขนาดไหน

หลายเดือนกว่าอาจารย์ที่ปรึกษาจะปรากฏตัวให้เห็นสักครั้ง ส่วนใหญ่ศิษย์ห้องเจ็ดก็เป็นเหมือนกับหลิวอู๋เสีย พวกเขาต้องการอิสระ

“ซานฉง เจ้ารังแกกันเกินไปแล้ว!”

จ้าวเฉิงยืนขึ้น รูปร่างสูงใหญ่สะดุดตาสามารถมองเห็นได้แต่ไกล

หลี่เซิงเซิงกับจ้าวเฉิงเป็นคนจัดการเรื่องราวส่วนใหญ่ของชั้นเรียนระดับสูงห้องเจ็ด พวกเขาอยู่ชั้นเรียนนี้มานาน อีกทั้งยังมีระดับพลังกำเนิดฟ้าขั้นสูง จึงมีสถานะสูงส่งในชั้นเรียน

ส่วนซานฉงนั้น เป็นศิษย์ที่โดดเด่นที่สุดของระดับสูงห้องหก ช่วงหลายปีมานี้ ชั้นเรียนระดับสูงห้องหกมีระดับสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนใกล้เคียงกับชั้นเรียนระดับอัจฉริยะแล้ว

“เจ้าพูดถูก ข้ารังแกคนเกินไปแล้ว รีบยกพื้นที่ตรงนี้ให้ข้า มิฉะนั้นอย่าหาว่าข้าไม่ปรานี”

พลังกดดันชำระวิญญาณกดทับเหล่าศิษย์ห้องเจ็ดทั้งแปดคน

“รีบไสหัวไป พวกเจ้าอยู่ที่นี่ก็มีแต่ทำให้คนอื่นขายหน้า เปลืองทรัพยากรของสำนักเปล่า ๆ”

เหล่าศิษย์ชั้นเรียนระดับธรรมดาพากันหัวเราะเยาะ เย้ยหยันให้จ้าวเฉิงและคนอื่น ๆ รีบออกไปจากตรงนี้

ส่วนเหล่าศิษย์ระดับสูงห้องสามพากันยิ้มเยาะในใจ ในที่สุดก็ได้เห็นห้องเจ็ดโดนรังแกบ้าง พวกเขายังไม่ทันได้ลงมือ ห้องหกก็ชิงลงมือก่อนแล้ว

“อยากจะสู้ก็สู้ อย่าพูดมากความ ข้าไม่กลัวพวกเจ้าหรอก”

ชายร่างกำยำเดินออกมาจากชั้นเรียนระดับสูงห้องเจ็ด มือขวากำค้อนขนาดใหญ่ รูปร่างสูงใหญ่ ยืนอยู่ราวกับหอคอยสูงตระหง่าน อารมณ์ร้ายกาจ

เมื่อเขาปรากฏตัว ศิษย์คนอื่น ๆ ในห้องเจ็ดต่างก็ลุกขึ้นยืน เตรียมพร้อมที่จะต่อสู้กับห้องหก ใครกลัวใครกัน?

ห้องเจ็ด ไม่มีคนขี้ขลาด!

“เฉินฉีหลิน เจ้าคิดว่ามีพลังเหนือธรรมชาติมาแต่กำเนิดก็สามารถต่อกรกับข้าได้งั้นรึ? ในเมื่อเจ้าเต็มใจที่จะก้าวออกมาเอง ก็จงรับความตายซะ!”

ซานฉงไม่พูดพร่ำทำเพลง ชกหมัดเข้าใส่เฉินฉีหลิน

ชายนามเฉินฉีหลินสูงสามหมี่ หนักสามร้อยจิน ตอนอายุสามขวบก็สามารถยกน้ำหนักได้ห้าร้อยจิน มีพลังเหนือธรรมชาติมาแต่กำเนิด

ตอนที่เขาเกิด ร่างกายใหญ่โตมาก แม่ของเขาใช้เวลาสามวันสามคืนจึงจะคลอดเขาออกมาได้อย่างปลอดภัย

เนื่องจากเขากินจุจนทางบ้านไม่มีปัญญาเลี้ยงดู และไม่มีทางเลือกอื่น พออายุครบสิบแปดปีก็ถูกส่งไปฝึกฝนที่สำนักศึกษาจักรวรรดิ

ค้อนขนาดใหญ่ในมือของเขามีน้ำหนักมากกว่าหนึ่งพันจิน เมื่อเหวี่ยงออกไปจะเกิดเสียงหวีดหวิว หากกระแทกใส่คน ร่างกายคงกลายเป็นก้อนเนื้อทันที

อาศัยร่างกายที่แข็งแกร่ง โดยทั่วไปแล้วระดับพลังชำระวิญญาณขั้นต่ำต่างก็ทำอะไรเขาไม่ได้

จ้าวเฉิงกำลังจะหยุด แต่ก็สายเกินไปแล้ว เขารู้จักนิสัยของเฉินฉีหลินเป็นอย่างดี เขาเป็นคนที่อารมณ์ร้อน

ชั้นเรียนระดับสูงห้องหกกดดันพวกเขามากเกินไป ยากที่จะทนไหว เขาก้าวออกมาพร้อมค้อนขนาดใหญ่ ฟาดลงไปที่ซานฉงอย่างแรง

“พวกเราลงมือพร้อมกัน!”

จ้าวเฉิงออกคำสั่ง แม้ว่าศิษย์ห้องเจ็ดมีไม่มากนัก แต่ทุกคนก็เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ถึงปกติจะไม่ค่อยได้เจอกัน ทว่ากลับมีความสัมพันธ์ที่เข้ากันได้อย่างน่าประหลาด

หากไม่ใช่คนประเภทเดียวกัน ก็คงเดินร่วมทางกันไม่ได้

“ตูม!”

เฉินฉีหลินฟาดค้อนขนาดใหญ่ลงมาอย่างแรง ร่างของซานฉงถูกกระแทกกลับไปโดยตรง

กำเนิดฟ้าขั้นเก้าต่อสู้กับชำระวิญญาณขั้นหนึ่ง

เสมอกัน!

ศิษย์ห้องหกมากกว่าห้าสิบคนลุกขึ้นยืนปิดล้อมศิษย์ห้องเจ็ดเอาไว้ พวกเขาทั้งหมดกำหมัดแน่น เตรียมที่จะแสดงฝีมือ

ซานฉงถูกพลังกำเนิดฟ้ากระแทก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ เขาขยับเท้าไปข้างหน้า คลื่นพลังที่น่ากลัวกว่าพุ่งเข้าหาเฉินฉีหลิน

“ข้าจะฆ่าเจ้า!” ซานฉงคำราม ดาบยาวปรากฏขึ้นในมือของเขา พุ่งตรงไปที่ลำคอของเฉินฉีหลิน

หัวใจโหดร้ายอะไรเช่นนี้ เขาต้องการฆ่าเฉินฉีหลินเพื่อระบายความเกลียดชัง

หลี่เซิงเซิงกับหลิวอู๋เสียเบียดเสียดเข้าไปข้างในอย่างยากลำบาก เสียงทะเลาะวิวาทที่ดังขึ้นทำให้ทั่วทั้งบริเวณตกตะลึง

“ไม่ดีแน่ เฉินฉีหลินตกอยู่ในอันตราย!”

หลี่เซิงเซิงรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ร่างกายที่อ้วนท้วนของเขาไม่อาจเบียดเข้าไปได้ เขาถูกผู้คนล้อมรอบเอาไว้

เขารู้ดีถึงความแข็งแกร่งของเฉินฉีหลิน มากพอที่จะรับมือกับระดับพลังกำเนิดฟ้าขั้นเก้าทั่วไป เมื่อเผชิญหน้ากับระดับพลังชำระวิญญาณ คนที่เสียเปรียบต้องเป็นเขาอย่างแน่นอน

ศิษย์ห้องเจ็ดทั้งแปดคนเหมือนเรือโดดเดี่ยวในทะเล พวกเขาถูกศิษย์ห้องหกกลืนกินได้ทุกเมื่อ

ในเวลานี้!

ร่างของใครบางคนลอยขึ้นไปในอากาศอย่างกะทันหัน เหยียบศีรษะของฝูงชน กลายเป็นดาวตกพุ่งตรงไปยังพื้นที่ชั้นเรียนระดับสูงห้องเจ็ด

“ใครเหยียบหัวข้า!”

ผู้คนที่มุงดูต่างสาปแช่ง มีคนเหยียบศีรษะพวกเขา

ดาบยาวของซานฉงอยู่ใกล้เฉินฉีหลินมากขึ้นเรื่อย ๆ การต่อสู้แบบนี้เกิดขึ้นทุกวันที่สำนักศึกษามันไม่ใช่เรื่องแปลก

ชั้นเรียนต่าง ๆ แข่งขันกัน นี่คือสีสันหลักของงานเลี้ยงในวันนี้

การต่อสู้ระหว่างสองชั้นเรียนที่ยิ่งใหญ่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

เฉินฉีหลินไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้ มีผู้คนล้อมรอบเขาอยู่ทุกทิศทาง การถอยหลังอาจเหยียบศิษย์ห้องเจ็ดได้

ซานฉงปิดกั้นเส้นทางข้างหน้า พื้นที่สำหรับเคลื่อนไหวเล็กมาก

แม้ดาบยาวจะไม่สามารถเจาะคอเฉินฉีหลิน แต่เขาก็อาจบาดเจ็บสาหัสได้

พูดช้าก็ช้า พูดเร็วก็เร็ว ดาบยาวกำลังจะฟาดฟันลงมา ทันใดนั้นก็มีร่างเงาหนึ่งพุ่งลงมาจากฟากฟ้า

“เคร้ง!”

สะเก็ดไฟกระจายไปทั่ว ซานฉงราวกับถูกยักษ์เขย่าร่างจนลอยขึ้นไปในอากาศเป็นเส้นโค้ง ก่อนจะกระแทกลงบนพื้นใจกลางของชั้นเรียนระดับสูงห้องหกอย่างแรง

กระดูกส่งเสียงดังกรอบแกรบ หลิวอู๋เสียผ่อนแรงลงในวินาทีสุดท้าย มิฉะนั้นเขาคงกลายเป็นศพไปแล้ว

หลิวอู๋เสียลงมือในช่วงเวลาคับขัน

เขาไม่อาจนิ่งเฉยดูศิษย์ห้องเจ็ดถูกกลั่นแกล้งได้

ในเมื่อเขาเป็นสมาชิกชั้นเรียนระดับสูงห้องเจ็ด เขาก็ต้องปกป้องเกียรติของชั้นเรียนระดับสูงห้องเจ็ด

เฉินฉีหลินตกตะลึง เขาเตรียมตัวที่จะได้รับบาดเจ็บแล้ว ทันใดนั้นก็มีคนปรากฏตัวขึ้นและต้านทานซานฉงแทนเขา

ร่างกายทรุดลงบนพื้น นอกจากซงหลิงและจ้าวเฉิงแล้ว คนอื่น ๆ ไม่ค่อยคุ้นเคยกับหลิวอู๋เสีย

ในที่สุดหลี่เซิงเซิงก็บีบตัวเข้ามา เขารู้สึกโล่งใจที่ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ

“ศิษย์น้องหลิว ข้าจะแนะนำให้เจ้ารู้จัก พวกเขาเหล่านี้คือศิษย์ชั้นเรียนระดับสูงห้องเจ็ดของพวกเรา”

หลิวอู๋เสียเข้าร่วมสำนักศึกษาจักรวรรดิก็จริง ทว่ายังไม่เคยก้าวเข้าสู่ประตูห้องเจ็ดสักครั้ง เขาฝึกฝนด้วยตัวเองมาตลอด

เมื่อได้ยินว่าเป็นศิษย์ห้องเจ็ด ทุกคนเดินเข้ามาทักทาย ซงหลิงคุ้นเคยกับทุกคนแล้ว แต่กับหลิวอู๋เสียยังไม่ค่อยคุ้นเคย

“ได้ยินมาว่าระดับสูงห้องเจ็ดของเรามีคนเก่งคนหนึ่ง ฆ่าศิษย์ชั้นเรียนระดับสูงห้องสามไปยี่สิบคน ยังไม่มีโอกาสได้พบเจอ วันนี้ได้เห็นแล้ว สมคำร่ำลือจริง ๆ!”

หวังหยงห่าวทำตัวสนิทสนม นิสัยดูจะค่อนข้างเฉื่อยชา ไม่แปลกใจที่เข้าร่วมระดับสูงห้องเจ็ด

หลิวอู๋เสียรู้สึกอับจนหนทาง ชื่อเสียงของเขาไม่นึกว่าจะแพร่สะพัดไปถึงชั้นเรียนระดับสูงห้องเจ็ดแล้ว

“ผู้นี้คือหวังหยงห่าว ฉือเทียนเซิง ซ่างกวนเลี่ยง ยู่ฉีจิ่ง เฟิงหลินหลินและเฉินฉีหลิน!”

หลิวอู๋เสีย จ้าวเฉิง หลี่เซิงเซิงและซงหลิง รวมเป็นสี่คน ศิษย์ห้องเจ็ดทั้งสิบคนอยู่ที่นี่ครบแล้ว

มีเพียงเฟิงหลินหลินเท่านั้นที่เป็นผู้หญิง อายุรุ่นราวคราวเดียวกับเฉินเล่อเหยา

คนที่ถูกเรียกนามต่างพากันเดินออกมาข้างหน้า แล้วโค้งคำนับให้หลิวอู๋เสีย พวกเขารู้จักชื่อเสียงของหลิวอู๋เสียเป็นอย่างดีอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องแนะนำตัว

“ขอบคุณเจ้ามากที่ช่วยข้าเมื่อครู่!”

เฉินฉีหลินพูดเสียงดังฟังชัด เขายื่นมือขนาดมหึมาออกมาตบบ่าหลิวอู๋เสียเบา ๆ ด้วยความสูงกว่าสามหมี่ หลิวอู๋เสียที่ยืนอยู่ตรงหน้าจึงดูตัวเล็กราวกับเด็กคนหนึ่ง

“ไม่เป็นไร ข้า หลิวอู๋เสีย ขอคารวะศิษย์พี่ศิษย์น้องทุกท่าน!”

หลิวอู๋เสียประสานมือคารวะอย่างสุภาพ พวกเขาทั้งสองฝ่ายต่างทักทายกัน

ระหว่างทางเขายังกังวลว่าจะเข้ากับศิษย์ห้องเจ็ดคนอื่น ๆ ได้หรือไม่ ดูเหมือนว่าเขาคิดมากเกินไป ทุกคนดูไม่มีเล่ห์เหลี่ยมมากนัก

นี่คือข้อดีของศิษย์ห้องเจ็ด ไม่มีการแก่งแย่ง แน่นอนว่าจะไม่มีความเกลียดชัง

ศิษย์ห้องอื่น ๆ มักจะต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงทรัพยากร ภายในไม่สามัคคีกัน แต่ห้องเจ็ดจะไม่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้

“ไอ้ลูกสุนัขที่แอบโจมตีข้า จงออกมาแสดงตัวเดี๋ยวนี้!”

ซานฉงลุกขึ้นจากพื้นดิน ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว เขาคำรามใส่ศิษย์ห้องเจ็ด

ยังไม่ทันเห็นชัดว่าใครเป็นคนลงมือ เขาก็กระเด็นออกมาแล้ว มุมปากมีรอยเลือดติดอยู่ ตอนที่ร่วงลงพื้นโดยไม่ได้ตั้งใจ ฟันสองซี่ของเขาก็ดันหัก

ศิษย์ห้องเจ็ดหยุดพูดคุย พวกเขายืนเรียงแถวเป็นรูปครึ่งวงกลม โดยมีหลิวอู๋เสียเป็นผู้นำ

หลิวอู๋เสียกลายเป็นศูนย์รวมใจของศิษย์ห้องเจ็ดอย่างไม่เป็นทางการ ส่วนใหญ่เป็นเพราะชื่อเสียงที่โด่งดังอยู่แล้ว ทุกคนต่างอยากเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเขามานานแล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งการปรากฏตัวอย่างลึกลับเมื่อครู่และการใช้ดาบเพียงครั้งเดียวจัดการซานฉง ยิ่งทำให้ศิษย์ห้องเจ็ดยิ่งชื่นชม

ศิษย์ห้องหกเคยถูกรังแกแบบนี้ที่ไหน พวกเขากว่าห้าสิบคนค่อย ๆ บีบเข้ามา ดูเหมือนว่าวันนี้จะไม่ยอมจบลงง่าย ๆ

“งานเลี้ยงปลายปียังไม่เริ่ม เจ้าจะลงมือจริงหรือ?!”

หลี่เซิงเซิงก้าวไปข้างหน้าโดยไม่ลังเล หากต้องต่อสู้จริง ๆ เขาก็ไม่กลัว ก็แค่ยังไม่ถึงเวลา

“ทำร้ายข้าแล้วคิดจะจบแค่นี้ คิดง่ายไปหน่อย เจ้าหนู ข้าจะฆ่าเจ้าเอง”

ซานฉงยังไม่รู้ฐานะของหลิวอู๋เสีย เขาถือดาบยาวอยู่ในมือค่อย ๆ ก้าวเข้ามา

– โปรดติดตามตอนต่อไป –